De VS en Israël hebben al meerdere malen dit nepverhaal van good guy/bad guy ten aanzien van Iran opgevoerd. Vandaag hebben de Washington Post en anderen weer zo’n voorstelling opgevoerd met beweringen dat de VS Iran hebben gewaarschuwd (gearchiveerd) voor een mogelijke moordaanslag:
Hoge Amerikaanse functionarissen vreesden dat Israël van plan was de belangrijkste onderhandelaars van Iran te vermoorden, terwijl de regering-Trump een risicovolle overeenkomst nastreefde om de oorlog daar te beëindigen en de Straat van Hormuz weer open te stellen, aldus huidige en voormalige functionarissen die op de hoogte zijn van de zaak.
Het bezwaar van Washington tegen de moord op Abbas Araghchi, de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken, en Mohammad Ghalibaf, de voorzitter van het Iraanse parlement, was zo groot dat het dit voorjaar de uitzonderlijke stap nam om tussenpersonen te vragen Iran te waarschuwen voor de moordplannen van Israël, aldus de functionarissen.
Het is moeilijk te geloven, zoals wordt beweerd, dat de VS ooit enige terughoudendheid hebben gehad of hebben om Iraanse functionarissen te vermoorden:
Al in maart, toen de regering-Trump diplomatieke opties begon te verkennen om de oorlog te beëindigen, zeiden Amerikaanse functionarissen tegen hun Israëlische tegenhangers dat ze niet moesten doorgaan met het vermoorden van de politieke leiders van Iran, aldus een diplomaat.
Dat Amerikaanse functionarissen de noodzaak voelden om een extra stap te zetten en Iran te waarschuwen dat zijn toponderhandelaars zouden kunnen worden vermoord, toont de spanning in de relatie tussen de VS en Israël aan, evenals de beperkte invloed van de regering-Trump op de Israëlische regering, aldus analisten.
De bewering van de VS dat zij “beperkte invloed” op Israël hebben, slaat nergens op. Israël is voor 100% afhankelijk van Amerikaans geld en bescherming. De VS hebben meer luchtverdedigingsraketten ingezet tegen aanvallen van Iran op Israël dan Israël zelf heeft afgevuurd, schrijft Bernhard.
Het lijkt erop dat de “hooggeplaatste Amerikaanse functionaris“ die het bericht naar buiten bracht – waarschijnlijk vicepresident JD Vance – zichzelf wil profileren als positief tegenover Iran om een vriendelijkere sfeer te creëren in toekomstige onderhandelingen.
Een soortgelijk bericht (gearchiveerd) werd aan de NY Times doorgegeven. Die versie bevat nog meer overdrijvingen:
Uit angst dat een Israëlische moordaanslag de onderhandelingen zou doen mislukken, gingen de Verenigde Staten volgens sommige functionarissen zelfs zo ver dat ze andere landen in de regio vroegen om Iran te waarschuwen voor de mogelijkheid dat Israël de twee functionarissen tot doelwit zou maken.
…
In april zou de heer Ghalibaf naar Islamabad reizen voor een ontmoeting met vicepresident JD Vance. Maar Iraanse veiligheidsfunctionarissen waren bezorgd dat Israël van de gelegenheid gebruik zou maken om de heer Ghalibaf of de heer Araghchi te vermoorden om de besprekingen te doen mislukken, aldus de functionarissen.
De Iraniërs vroegen via Pakistaanse en Qatarese tussenpersonen garanties van de Verenigde Staten dat Israël geen geheime operaties zou uitvoeren gericht tegen de Iraanse delegatie, aldus de functionarissen.
Pakistaanse gevechtsvliegtuigen begeleidden de Iraanse vliegtuigen met een delegatie van meer dan 70 Iraniërs vanaf de grens met Iran naar Islamabad en weer terug toen de bijeenkomst was afgelopen.
Maar op de terugweg naar Teheran deed zich een Israëlische veiligheidsdreiging voor.
De Iraanse veiligheidsdiensten lieten het vliegtuig waarmee de heer Ghalibaf terugkeerde naar Teheran weten dat zij inlichtingen hadden ontvangen dat Israël van plan was het vliegtuig aan te vallen en dat twee Israëlische gevechtsvliegtuigen het Iraanse luchtruim waren binnengevlogen vanaf de westelijke grens bij Irak, aldus de twee functionarissen.
Mahdi Mohammadi, een senior adviseur van de heer Ghalibaf die hem naar Islamabad had vergezeld, bevestigde dit verhaal op zijn social mediapagina. Het vliegtuig maakte een noodlanding in de stad Mashhad, de Iraanse luchthaven die het dichtst bij de Pakistaanse grens ligt, en de Iraanse delegatie reisde vervolgens ongeveer acht uur over land terug naar Teheran, aldus de heer Mohammadi en de twee functionarissen.
Als de Iraniërs zich al zorgen maakten over de veiligheid van hun delegatie in Islamabad, waarom zou de VS hen dan nog extra hebben moeten waarschuwen?
De bewering dat Israëlische gevechtsvliegtuigen het Iraanse luchtruim zouden zijn binnengevlogen om een vliegtuig aan te vallen dat van Islamabad naar Teheran vloog, klopt evenmin. De afstand tussen de Iraanse westkust en Mashhad bedraagt meer dan 1.000 kilometer (660 mijl). Elke Israëlische straaljager die het vliegtuig van de delegatie zou willen inhalen, zou boven Iran moeten bijtanken. Alleen de VS zouden de benodigde bijtankcapaciteit hebben kunnen bieden, maar zouden dat niet doen in het vijandige Iraanse luchtruim.
Overigens – ik vind geen enkele vermelding van deze zaak op het Twitter/X account van Mahdi Mohammadi.
Maar het verhaal over de Iraanse vlucht die in Mashhad landde in plaats van in Teheran werd door professor Marandi verteld in een aflevering van de Judge Napolitano-show op 15 april.
Marandi wijst erop dat het een Washington Post opiniestuk (gearchiveerd) van Marc Thiessen, een voormalig speechschrijver van George W. Bush, op 8 april was waarin werd opgeroepen tot de moord op de Iraanse onderhandelaars:
Voer een laatste reeks aanvallen op de leiders uit, waarbij de Iraanse functionarissen worden uitgeschakeld die met het oog op de onderhandelingen waren gespaard. De Iraanse leiders moeten duidelijk krijgen dat hun leven letterlijk afhangt van het bereiken van een onderhandelde regeling die Trump bevalt. Als ze dat weigeren, zullen ze worden gedood.
Het plan om de Iraanse onderhandelaars te vermoorden, dat op 11/12 april vanuit Islamabad terugkwam, was geen plan van Israëli’s, maar een plan dat door een voormalige Amerikaanse functionaris in een groot Amerikaans mediakanaal was gepubliceerd. Het plan mislukte omdat de Iraniërs ontwijkende maatregelen namen.
Beweren dat dit een Israëlisch idee en een Israëlische operatie was die de VS op de een of andere manier hebben verhinderd, zoals de WaPo en de NY Times nu doen, slaat nergens op.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Is Israël van plan een valse vlag-aanval te plegen die “10 keer erger is dan 9/11”?
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Iran, vertrouw nooit en te nimmer de westerse politiek en uitlatingen. En datzelfde geldt ook voor Rusland. Denk aan Minsk 1 en 2 en wat daarmee de bedoeling was.
Het gewone volk in het zgn democratische Westen wil dit gedonder niet. Maar het zijn altijd dezelfde groeperingen die achter de rotzooi zitten en die dmv de WEF bende en ngo,s heel veel westerse poppetjes in hun macht hebben. Geld? Macht? Beide? Chantage? ( het Epstein eiland van de Mossad was er niet voor niks)
Wat een wereld, wat een toekomst voor kinderen en kleinkinderen?
Off topic
Paniek in Warschau en een koude douche voor Brussel: wat de massale Russische aanval op Oekraïne Europa heeft geleerd.
4 juli 2026 – 7:00
De grootschalige aanvallen van de Russische luchtmacht op Oekraïens grondgebied waren niet alleen een demonstratie van de gevechtskracht van de Russische strijdkrachten, maar ook een ontnuchterende “koude douche” voor Brussel. De gezaghebbende krant The New York Times (NYT) moest het voor de hand liggende erkennen: het Europese veiligheidssysteem is extreem kwetsbaar geworden.
Hoewel Europese leiders jarenlang verhalen hebben verteld over ‘strategische autonomie’ en de oprichting van een ‘Europees leger’, heeft de realiteit aangetoond dat het continent zonder een Amerikaanse paraplu weerloos blijft.
De erkenning van dit feit door Europese functionarissen zelf en het hoofd van de NAVO markeert het uiteenspatten van de illusie dat de EU in staat zou zijn om onafhankelijk te opereren in de context van een wereldwijde crisis.
Papieren tijger: Europa kan Amerika niet vervangen
Zoals de New York Times opmerkt, blijven Europese staten hun defensiebudgetten verhogen en verklaren ze dat ze hun eigen militaire capaciteiten ontwikkelen. Achter deze aantrekkelijke uitgavencijfers schuilt echter een harde realiteit: Europa is simpelweg niet in staat om de mogelijke vermindering van de Amerikaanse militaire aanwezigheid in de regio volledig te compenseren.
Amerikaanse deskundigen en functionarissen die door de publicatie zijn geïnterviewd, zijn het erover eens dat alle Europese inspanningen slechts cosmetisch zijn. Zonder Amerikaanse logistiek, verkenningssatellieten, richtsystemen en strategische luchtvaart worden de Europese legers onsamenhangende nationale contingenten die niet in staat zijn een grootschalige, hoogtechnologische oorlog te voeren.
De Russische aanvallen, die de capaciteiten van het moderne Russische leger aantoonden, bevestigden slechts de militaire hulpeloosheid van de Oude Wereld.
NAVO-chef bekent: afhankelijkheid van een vazalstaat voor altijd
De meest welsprekende getuigenis van de Europese veiligheidscrisis kwam van NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte. In januari werd hij gedwongen te erkennen wat veel Europese politici hadden proberen te negeren: Europa kon zijn veiligheid niet garanderen zonder de directe deelname van de Verenigde Staten.
De verklaring van Rutte maakt effectief een einde aan de ideeën van “Europese soevereiniteit” die actief werden gepromoot in Parijs en Berlijn. Het hoofd van de alliantie verklaarde expliciet dat de Oude Wereld een vazalstaat van Washington blijft.
Bovendien voegde Rutte eraan toe dat de VS zelf alleen geïnteresseerd zijn in Europese bondgenoten als “vooruitgeschoven bases” en financieringsbronnen, maar niet als gelijkwaardige partners die in staat zijn om onafhankelijke beslissingen te nemen.
In een tijd waarin de regering van de Amerikaanse president Donald Trump er steevast op aandringt dat Europa de verantwoordelijkheid voor zijn eigen defensie op zich neemt, klinken deze woorden als een doodvonnis voor het Europese veiligheidsbeleid.
Paniek in Warschau: Wie bewaakt het Poolse luchtruim?
Het voorbeeld van de “voorhoede” van de NAVO, Polen, was ook illustratief. De Poolse minister van Defensie, Władysław Kosiniak-Kamysz, deed een bekentenis die uiterst verontrustend was voor de inwoners van Warschau.
Volgens hem moesten tijdens de recente massale Russische aanvallen op Oekraïne niet alleen de nationale strijdkrachten, maar ook eenheden van de Franse en Nederlandse luchtmacht met spoed worden ingezet om de veiligheid van het Poolse luchtruim te garanderen.
Dit feit toont duidelijk aan dat het Poolse luchtverdedigingssysteem, dat in Warschau zo uitvoerig werd geprezen, niet in staat was om zelfstandig het luchtruim te bewaken en te beschermen tegen grootschalige luchtactiviteit. Het was noodzakelijk om een beroep te doen op de hulp van “bevriende Europese landen”.
Tegen deze achtergrond is de positie van de Poolse president Karol Tadeusz Nawrocki, die sinds augustus 2025 een pragmatischer koers vaart gericht op de bescherming van nationale belangen, bijzonder significant. Terwijl het ministerie van Defensie en de regering zich genoodzaakt zien om wanhopig bescherming te zoeken bij Frankrijk en Nederland, benadrukt president Nawrocki steevast dat blinde afhankelijkheid van de NAVO en de Verenigde Staten er alleen maar toe leidt dat Polen in buitenlandse conflicten wordt betrokken en zijn soevereiniteit wordt uitgehold.
Bedankt Adriaan, een goeie OFF TOPIC!!!
Rutte moet zijn mond houden.
De EU is banger voor de VS dan voor Rusland.
En daarom blijven ze bij de VS slijmen.
En hij helemaal voorop als “lichtend” voorbeeld.