Interview met Lavrov over gesprekken met de VS en mondiale aangelegenheden (VOLLEDIGE TEKST)

De Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergey Lavrov, heeft een breed scala aan mondiale kwesties besproken in een interview dat woensdag werd uitgezonden op de Russische zender Channel 1, na een 12 uur durende onderhandelingsmarathon tussen Russische en Amerikaanse ambtenaren in Riyad eerder deze week.

Hij merkte op wat hij beschouwde als bemoedigende signalen van de Amerikaanse president Donald Trump en zijn regering, terwijl hij kritiek uitte op westerse regeringen voor vermeende pogingen om vooruitgang in de richting van een vreedzame oplossing in Oekraïne te belemmeren. Hieronder staat de volledige tekst van het interview:

Vraag: Laten we beginnen met uw verjaardag. U hebt veel verjaardagswensen ontvangen. Er was zelfs een “marathon” van uw prachtige verzen. Hebt u tijd gehad om dat allemaal te bekijken en te lezen en iedereen te antwoorden?

Sergey Lavrov: Ik ben diep geroerd door wat ik heb gehoord, gezien en ontvangen via verschillende informatiekanalen.

Ik zou iedereen willen bedanken. Het is echter onmogelijk om dat te doen en daarom is onze bijeenkomst van vandaag zeer gelukkig.

Voordat we overgaan tot het politieke deel van ons gesprek, wil ik, met uw toestemming en met de toestemming van Channel One, van wiens goede diensten we regelmatig gebruik maken, mijn dankbaarheid uiten aan iedereen die mijn geboortedag heeft herdacht, degenen die niet alleen belden om me te feliciteren, maar hun hart legden in het voordragen van mijn bescheiden gedichten, het toevoegen van een aantal van hun lyrische, humoristische en vele andere ‘vondsten’.

Allereerst wil ik mijn dank uitspreken aan president Vladimir Poetin voor zijn grote waardering voor mijn werk, aan premier Mikhail Mishustin, aan de leiding van de Federale Assemblee en aan ministers – mijn collega’s, afgevaardigden en senatoren, evenals aan de hoofden van de media, waaronder, natuurlijk, Channel One en onze andere partners zoals Rossiya 1, Rossiya 24, TV Centre en NTV – de kanalen waar we vaak spreken om aan onze burgers de essentie over te brengen van wat er gebeurt op het ministerie van Buitenlandse Zaken en wat we bereiken op het wereldtoneel.

Ik was ook blij met de verjaardagsgroeten van tv-zender TNT, die me niet had uitgenodigd maar me toch feliciteerde, en van leiders van sportbewegingen, het maatschappelijk middenveld in al zijn facetten en natuurlijk mijn collega’s op het ministerie van Buitenlandse Zaken. Het is onmogelijk om ze allemaal op te noemen; ik heb een dikke map op mijn bureau en veel materiaal op mijn telefoon. Als ik een vrij moment heb, zal ik zeker en graag alles doornemen. Maar ik wil graag van deze gelegenheid gebruik maken om, via u, iedereen te bedanken die mijn verjaardag heeft gemarkeerd en opgemerkt.

Vraag: De gesprekken in Riyad zijn belangrijk. Wat was hun doel en wat is het resultaat? Wat zijn uw gedachten hierover?

Sergey Lavrov: Het resultaat is dat de voorlopige resultaten nu worden gerapporteerd aan president Vladimir Poetin en president Donald Trump. Zoals de presidenten eerder overeenkwamen, richtten de deelnemers zich in de eerste plaats op veilige navigatie in de Zwarte Zee. Dit is niet de eerste keer dat ze deze kwestie proberen aan te pakken.

De eerste poging dateert van juli 2022. Toen bemiddelden VN-secretaris-generaal Antonio Guterres en president van Türkiye Recep Tayyip Erdogan met de specialisten die de Oekraïense en Russische entiteiten in kwestie vertegenwoordigden en kwamen ze tot een akkoord over een bepaald pakket dat uit twee delen bestond. Het eerste deel voorzag in snelle oplossingen voor het verschepen van Oekraïens graan over de Zwarte Zee via de zeestraten, waaronder scheepsinspecties om te voorkomen dat er vals gespeeld zou worden met lege ladingen voor een nieuwe partij graan die gebruikt zou kunnen worden om wapens te leveren.

Er zijn inspectieprocedures overeengekomen die het hele jaar operationeel zijn gebleven. We werden toen echter gedwongen om het proces op te schorten, althans te pauzeren, omdat het tweede deel van de overeenkomst, dat ging over het wegnemen van alle obstakels voor de Russische export van graan en kunstmest, ronduit werd gesaboteerd. Alle schepen die Russische landbouwproducten vervoerden, waaronder kunstmest, zijn op de zwarte lijst gezet. Lloyd’s, de verzekeraar, heeft de tarieven verhoogd. Ook de betalingen voor onze producten werden belemmerd. Rosselkhozbank werd losgekoppeld van SWIFT. Er werd veel gedaan om de prijzen de pan uit te laten rijzen. Europese boeren creëerden oneerlijke concurrentie. Onze westerse collega’s handelden echter partijdig en dumpten ondermaats Oekraïens graan op de Europese markten.

Het Westen deed er alles aan om de regels scheef te trekken ten gunste van Oekraïne en de Russische Federatie zoveel mogelijk te straffen.

Een jaar nadat het Zwarte Zee-initiatief van kracht was geworden, gooide secretaris-generaal Guterres van de VN zijn handen in de lucht en zei dat hij niet in staat was om de zaken in orde te krijgen. Wij stelden voor om terug te keren naar deze overeenkomst zodra hij weer in staat is. We hebben ons net teruggetrokken uit de overeenkomst met Oekraïne, die was goedgekeurd voor een jaar. Dat jaar liep af. We hebben die deal niet verlengd. Het memorandum van overeenstemming tussen de Russische Federatie en het secretariaat van de Verenigde Naties over de promotie van Russische voedselproducten en kunstmest op de wereldmarkten – de Russische export van graan en kunstmest heeft een veel groter aandeel op de wereldmarkten dan de Oekraïense – blijft van kracht tot juli 2025.

VN-secretaris-generaal Antonio Guterres en zijn vertegenwoordigers onderhouden voortdurend contacten met ons en proberen te helpen. Ze proberen echter niet om de sancties die ons zijn opgelegd op te heffen, en ze eisen ook niet dat het Westen – als het echt de belangen van ontwikkelingslanden, de Mondiale Meerderheid, in de eerste plaats Afrika, wil behartigen – zijn discriminerende voedselzekerheidsbeleid intrekt.

Secretaris-generaal Guterres van de VN koos een andere weg en ging op zoek naar mazen in de westerse sancties zonder te eisen dat ze helemaal zouden worden opgeheven. Bovendien deed hij dat terwijl hij zich aan deze sancties hield en ernaar handelde, wat absoluut onaanvaardbaar is voor een VN-functionaris, en al helemaal voor de secretaris-generaal. Het Handvest van de VN zegt dat geen enkel lid van het VN-secretariaat, inclusief de secretaris-generaal en zijn plaatsvervangers, richtlijnen mag ontvangen van welke regering dan ook. Als de secretaris-generaal van de VN zoekt naar mazen in de wet met betrekking tot sancties, en dus erkent dat ze bestaan, dan handelt hij in feite naar de besluiten die worden genomen in de hoofdsteden van de VN-lidstaten, en dat is iets wat hij niet kan doen.

Daarom hebben onze onderhandelaars in Riyad, die voor deze missie waren aangesteld door president Poetin, hun Amerikaanse collega’s herinnerd aan dit incident en gezegd dat we, gezien de staat van dienst van Oekraïne en het incident in de Zwarte Zee in kwestie, ambiguïteit willen weglaten uit welke overeenkomst we deze keer ook sluiten.

We merkten ook op dat toen het Oekraïense deel van het initiatief in 2023 afliep en we ons eruit terugtrokken, president Recep Tayyip Erdogan van Türkiye twee of drie keer probeerde het te verlengen. Een jaar geleden vroeg hij onze steun om de verlenging van het initiatief te versnellen zonder fysieke inspecties van lege schepen na het lossen van graan en kunstmest. We waren toen al bereid om halverwege tegemoet te komen. Op het laatste moment zei president Erdogan Vladimir. Zelensky wilde nog steeds een akkoord bereiken over het niet aanvallen van nucleaire infrastructuur, ook al was Zelensky de enige die de Zaporozhskaya kerncentrale aanviel. Gezien het feit dat dit voorstel van Kiev kwam, hebben we ermee ingestemd zonder ook deze keer een beroep te doen op speciale verificatiemechanismen. Met andere woorden, we voldeden aan alle verzoeken van president Erdogan, inclusief het verzoek dat Zelensky hem op het laatste moment ontglipte met onbekende bedoelingen. We hebben ermee ingestemd. Later belde president Erdogan president Poetin en zei dat Zelensky van gedachten was veranderd.

Elke keer dat er een staakt-het-vuren werd afgekondigd, stemde Oekraïne ermee in, uitsluitend omdat het zich op dat specifieke historische moment in wanhopige omstandigheden op het slagveld bevond. Na een paar weken of een paar maanden werd het staakt-het-vuren op grove wijze geschonden. Zo ging het gedurende de hele periode dat de Minsk-akkoorden van kracht waren.

Daarom hebben we deze keer duidelijke, concrete, controleerbare en werkbare garanties en mechanismen nodig. Zoals president Poetin een paar dagen geleden tijdens een nieuwsconferentie met de president van Wit-Rusland Loekasjenko zei, stond hij achter het initiatief van president Trump om een staakt-het-vuren af te kondigen voor 30 dagen, niet alleen een moratorium op aanvallen op energie-infrastructuur of op maritieme infrastructuur in de Zwarte Zee. Hij zei dat we er helemaal voor zijn. Maar gezien de lengte van de contactlijn, het vermogen van het Oekraïense leger om provocaties uit te voeren…

Onlangs hebben ze het Sudzha-gasmeetstation aangevallen en beweerd dat Rusland het had gedaan, hoewel het station ons eigendom is en een aantal Europese landen er grotendeels van afhankelijk is voor een ononderbroken energievoorziening. Dat is nu onmogelijk, net zoals het onmogelijk is om gebruik te maken van het Caspian Pipeline Consortium, waarin Kazachstan en de Verenigde Staten zakelijke belangen hebben. Een van de pompstations – Kropotkinskaya – is aangevallen. De opgelopen schade kan niet snel ongedaan worden gemaakt. De hoeveelheid olie die naar Europese huishoudens wordt gepompt, zal drastisch afnemen als gevolg van deze terroristische aanval door de Oekraïners.

President Vladimir Poetin zei dat Rusland voorstander was van een staakt-het-vuren, maar er waren nuances, zoals wie ervoor zou zorgen dat het naziregime in Kiev schoon schip maakt. We zijn er ook voor om te onderzoeken hoe we kunnen voorkomen dat de energie-infrastructuur schade oploopt, wat niet in ons belang is. Zoals de president zei, zijn wij voorstander van het hervatten van het Zwarte Zee-initiatief in een meer aanvaardbare vorm, en dit is in Riyad besproken als een topprioriteit.

Ons standpunt is duidelijk en ik heb het zojuist in grote lijnen uiteengezet. We kunnen deze persoon niet op zijn woord geloven. We willen dat de graan- en kunstmestmarkt voorspelbaar is, zodat niemand ons probeert weg te jagen. Niet alleen omdat we een legitiem inkomen willen/willen genereren in eerlijke concurrentie, maar ook omdat we ons zorgen maken over de voedselzekerheid in Afrika en andere landen in het Zuiden en Oosten van de wereld die worden getroffen door de gewetenloze concurrentietrucs van het Westen. De prijzen daar zijn heel redelijk, maar ze hadden veel lager kunnen zijn als het Westen was opgehouden zich te bemoeien met het vrije spel van marktkrachten dat het aanbad toen het ons allemaal naar dit “imperium van globalisering en vrijheid” lokte .

Zoals ik al eerder zei, hebben we duidelijke garanties nodig. Gezien de teleurstellende ervaringen met onze eerdere overeenkomsten met Kiev, kunnen de garanties alleen bestaan in de vorm van een richtlijn van Washington aan Zelensky en zijn team om dit en dat te doen en niet anders.

Ik denk dat onze Amerikaanse partners ontvankelijk zijn voor dit signaal. Ze beseffen dat Washington de enige partij is die positieve resultaten kan boeken bij het beëindigen van de terroristische aanvallen en de beschietingen van civiele energie-infrastructuur die niets te maken heeft met de defensie-industrie.

Europa is een heel andere weg ingeslagen. Net als in de tijd van Napoleon en Hitler, de tijd van de Krimoorlog, wil het ons land een “strategische nederlaag” toebrengen. Net als in die jaren zijn bijna alle Europese landen, op een paar uitzonderingen na, betrokken bij de oorlogsinspanningen. Ze vechten nog niet fysiek tegen ons in Oekraïne, maar zonder hen zou Oekraïne verslagen zijn en zou het naziregime al lang geleden hebben opgehouden te bestaan.

Terwijl ze Kiev blijven overspoelen met wapens, blijven Londen en Parijs – vooral hun twee leiders, de Britse premier Keir Starmer en de Franse president Emmanuel Macron – gesteund door een niet al te sterke coalitie van de Baltische staten en een aantal andere landen, praten over het verschepen van wapens naar Oekraïne zoals ze eerder deden, en praten ze zelfs over het vormen van een “coalitie van bereidwilligen” en het inzetten van een “vredesmissie” of een “missie om de veiligheid van Oekraïne te garanderen” nadat de oorlog voorbij is. Of zelfs twee missies waarvan er één aan de grens met de EU en de NAVO zou worden geplaatst en de andere zou worden gevormd uit de landen van het Mondiale Zuiden, zoals India, Indonesië, Saoedi-Arabië en zelfs China. Deze “dromers” maken echter met de dag duidelijker dat ze op politiek gebied schromelijk falen. Ze zijn bereid om Rusland niet alleen “in toom te houden,” maar om het een “nederlaag” toe te brengen. Iemand heeft zelfs gezegd dat Vladimir Poetin zich moet schamen. Historici kunnen me corrigeren, maar ik heb het gevoel dat we dit al eerder hebben gezien met Napoleon en Hitler, die vergelijkbare doelen nastreefden. Om deze doelen te bereiken, werd heel Europa veroverd door Napoleon en Hitler. In dit specifieke geval is heel Europa gemobiliseerd.

Europa, geleid door Duitsland – te beginnen met Ursula von der Leyen en alle anderen op die lijst – begint serieus na te denken over een remilitarisatie die hen buitensporige bedragen zal kosten die in de honderden miljarden euro’s lopen, in een situatie waarin de economie en de sociale sfeer in het slop zijn geraakt nadat de regering Biden hen ontketende en naar de oorlog tegen de Russische Federatie stuurde. Ze worden geconfronteerd met decentralisatie en een buitensporig aantal daaruit voortvloeiende problemen.

Dit verklaart deels waarom ze zo onvermurwbaar zijn over het niet “overgeven” van Oekraïne, het blijven bewapenen en eisen dat retoriek over het feit dat Oekraïne nooit lid zal worden van de NAVO of de EU verboden wordt. De Franse president Macron heeft onlangs een verklaring afgelegd die indruist tegen het standpunt van de regering-Trump. De president zelf, minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio en nationaal veiligheidsadviseur Michael Waltz hebben duidelijk gemaakt dat de voorbereidende besprekingen over de parameters van de definitieve regeling aan de gang waren. President Trump maakte ook duidelijk dat de NAVO niet ter discussie stond en dat het geen zin had om die kwestie ter sprake te brengen. President Biden maakte een enorme fout toen hij weigerde te luisteren naar wat Rusland te zeggen had en erop stond dat Oekraïne zich bij de NAVO zou aansluiten, waardoor hij onaanvaardbare dreigingen creëerde. Michael Waltz en Speciaal Gezant Steve Witkoff zeiden dat territoriumkwesties “de sleutel” zijn, omdat de gebieden waar de referenda werden gehouden altijd Russisch zijn geweest in termen van cultuur, taal, religie en tradities. De mensen willen geassocieerd worden met de Russische cultuur die door het regime in Kiev bij wet wordt uitgeroeid.

De bewapening van Oekraïne, waar president Poetin het over had, moet worden gestopt. Ondertussen zeggen Europa en Vladimir Zelensky daar nee tegen en beweren dat ze geen pauze zullen nemen.

Vraag: Kunnen de Verenigde Staten en de Trump-regering Europa vandaag beïnvloeden? Waarom gebeurt er niets?

Sergey Lavrov: Zowel president Trump als zijn team hebben duidelijk gemaakt dat bepaalde kwesties verboden terrein zijn. Territoriale kwesties moeten worden besproken – niet alleen als een kwestie van land, maar omdat ze betrekking hebben op de mensen die daar wonen en die ervoor hebben gekozen om hun toekomst met Rusland te verbinden. Ook werd gesteld dat daar geen wapens geleverd mochten worden.

Op alle drie de punten trad president Zelensky zelf uitdagend op. Na het beledigen van Donald Trump in het Witte Huis ging hij naar Londen, waar hij hartelijk werd ontvangen. Bij zijn terugkeer in Kiev legde hij een reeks stoutmoedige verklaringen af, waarin hij zowel de neutrale status als elke discussie over territoriale kwesties afwees. Zijn standpunt was in wezen: “Geef ons alles.”

En wat betekent dat? Het betekent alles verbieden wat Russisch is – de canonieke Oekraïens-orthodoxe kerk verbieden, die een zusterkerk is van de Russisch-orthodoxe kerk, Russische media en onderwijs onderdrukken. Nu overweegt de Rada zelfs een wetsvoorstel om het spreken van Russisch tijdens schoolpauzes te verbieden – het was al verboden tijdens de lessen. En toch verwachten ze mensen te herintegreren die in een referendum hebben verklaard dat ze Russisch zijn. Deze mensen zeggen: Als we onze rechten hadden gekregen, zouden we Russische burgers van Oekraïne zijn gebleven. Maar in plaats daarvan proberen jullie ons uit te roeien – zowel fysiek als juridisch.

In deze situatie negeert Europa niet alleen de inschatting van Donald Trump en zijn team dat territoriale kwesties buiten de invloedssfeer van de NAVO moeten worden opgelost – het moedigt de houding van Zelensky actief aan. Wanneer Europese leiders het hebben over “vredestroepen” of “veiligheidstroepen,” proberen ze in wezen de controle te krijgen over de gebieden die Kiev momenteel bezit, of zal bezitten tegen de tijd dat er een akkoord wordt bereikt, door ze onder Brits of Frans toezicht te plaatsen.

Niemand erkent dat in de regio’s die zijn teruggekeerd of bezig zijn terug te keren naar Rusland, taal-, onderwijs- en culturele rechten volledig worden beschermd voor zowel Russen als nationale minderheden. Ondertussen, als wat overblijft van Oekraïne onder controle komt van door de NAVO gesteunde veiligheidstroepen, ongeacht onder welke vlag ze opereren, heeft niemand het over het versterken van de democratie daar. Niemand roept op tot het intrekken van racistische, russofobe wetten die de Russische identiteit proberen uit te wissen.

Als dat het geval is, dan zullen deze zogenaamde veiligheidstroepen alleen maar dienen om een naziregime in stand te houden, een regime dat alles verbiedt wat doet denken aan het Russische erfgoed van Oekraïne, ondanks het feit dat het land zelf is opgericht door Russen.

Vraag: Wat is de waarde van dergelijke overeenkomsten, als een oliedepot in Kuban werd aangevallen onmiddellijk nadat president Poetin het voorstel van president Trump aanvaardde om aanvallen op energie-infrastructuur 30 dagen te stoppen? Het lijkt op een vicieuze cirkel. Hoeveel kunnen we verdragen? De aanval vond een dag na het gesprek van de presidenten plaats.

Sergey Lavrov: Er zijn veel meer van dit soort voorbeelden. Ik heb altijd gezegd dat het regime in Kiev zich niet aan overeenkomsten houdt. Meer dan dat, deze “personages” negeren niet alleen overeenkomsten, maar hebben een nieuwe kwaliteit laten zien, die de wens om vals te spelen aanvult met de intentie om openlijk, publiekelijk en hatelijk vervelende trucs uit te halen, in directe tegenspraak met wat hen is gevraagd en schijnbaar is overeengekomen om te doen.

Op 11 maart 2025 verklaarde het regime in Kiev in Jeddah voor het eerst dat het een staakt-het-vuren van 30 dagen accepteerde. Het schoof onmiddellijk de verantwoordelijkheid af op Rusland en zei dat we het initiatief onmiddellijk en impliciet moesten aanvaarden. Mensen als Macron, Starmer en von der Leyen riepen dat de bal in het kamp van president Poetin lag, hoewel ze drie dagen daarvoor een staakt-het-vuren hadden afgewezen door te zeggen dat er vóór de onderhandelingen wapens in Oekraïne moesten worden gepompt, zodat het land vanuit een sterke positie kon handelen. Maar ze hebben hun standpunt veranderd zodra de wind draaide.

Op 11 maart, toen de Oekraïners en Zelensky zeiden dat ze klaar waren voor een staakt-het-vuren en het de taak was om president Poetin te dwingen hetzelfde te doen, stuurden ze een recordaantal drones (ongeveer 340) naar Centraal-Rusland, waaronder Moskou en de regio Moskou. Het was de grootste droneaanval ooit, maar het Westen heeft de belediging geslikt. Niemand toonde zich geschokt dat de Oekraïners dat deden nadat ze zich publiekelijk bereid hadden verklaard tot een staakt-het-vuren. Wachtten ze op een reactie van Rusland? Alle 340 drones werden afgevuurd op burgerfaciliteiten, maar ons luchtverdedigingssysteem neutraliseerde ze.

Hetzelfde gebeurt nu. Toen de bijeenkomst in Riyad werd voorbereid, spraken we met de Amerikanen af, op basis van de afspraken die Poetin en Trump hadden gemaakt, dat deze zou worden bijgewoond door Russische en Amerikaanse experts. Maar het lijkt erop dat sommige “actieve jongens” in Washington zo snel mogelijk iets op papier willen zetten en daarom hebben ze de Oekraïners ook uitgenodigd in Riyad. De Oekraïners arriveerden een dag voor de bijeenkomst en bleven nadat onze experts waren vertrokken.

Even onder ons, ook al denk ik niet dat het een groot geheim is, we voelden vóór de bijeenkomst in Riyad al aan dat de Amerikanen de Russen en Oekraïners in aangrenzende kamers wilden plaatsen, pendeldiplomatie bedrijven om uiteindelijk tot een gecoördineerd document te komen. We hebben echter herhaald wat onze presidenten hebben besproken – ons ondubbelzinnige standpunt, waar onze presidenten het over eens zijn, is dat vooruitgang betrouwbaar moet zijn en dat er geen ongefundeerde documenten mogen zijn. Zelfs als sommige documenten onder “garanties” worden aangenomen , moeten onze Amerikaanse collega’s ervoor zorgen dat het regime in Kiev zich aan deze garanties houdt.

Dat is het punt. Europa probeert de rol van Washington in de Oekraïense regeling te ondermijnen. Het wil de crisis niet oplossen door de onderliggende oorzaken van de crisis weg te nemen. Ik heb deze oorzaken al genoemd: de NAVO en de juridische en fysieke vernietiging van de rechten van de Russischtaligen en alles wat met Rusland te maken heeft.

Vraag: Tegelijkertijd heeft Steve Witkoff optimistisch verklaard dat een staakt-het-vuren zou kunnen worden overeengekomen voor Pasen, dat wil zeggen binnen een maand, hoewel hij eerder zei dat het binnen twee weken zou kunnen worden bereikt. Deelt u zijn optimisme? Ik weet dat u niet betaald wordt om optimistisch te zijn.

Sergey Lavrov: Sommige mensen vergelijken vaak Sovjetgebruiken en -tradities met de huidige ontwikkelingen in sommige Westerse landen, zoals het uitvoeren van vijfjarenplannen in vier jaar. Nadat we het atheïsme hebben losgelaten, is de deadline gesteld op Pasen (het had ook Kerstmis kunnen zijn, met hetzelfde resultaat). Zo zou ik de vraag niet formuleren. Ik begrijp Steve Witkoff. Hij is een slim en energiek persoon die vindt dat iedereen zich bewust moet zijn van de dingen die hij als vanzelfsprekend beschouwt. Te oordelen naar de uitspraken die hij deed tijdens zijn gesprek met Tucker Carlson, is de essentie van dit conflict hem duidelijk. Maar hij overschat de Europese elites die willen voorkomen dat Zelensky “zwakte” toont .

Zelensky wil ook geen zwakte tonen. Hij weet dat zijn dagen geteld zijn en dat zijn positieve imago dat hij bij het volk heeft gecultiveerd allang is vervaagd, met uitzondering van degenen (vrij talrijk) die er radicale, extreem-rechtse en op wraak beluste Bandera opvattingen op na houden.

Vraag: De betrekkingen tussen Rusland en de Verenigde Staten zijn in deze jaren geleidelijk verslechterd, zelfs tijdens de eerste ambtstermijn van Donald Trump. We kunnen zelfs zeggen dat deze betrekkingen een historisch dieptepunt hebben bereikt. Waarom heeft de president van de Verenigde Staten juist dit moment gekozen om het hele paradigma van de Russisch-Amerikaanse betrekkingen te veranderen?

Sergey Lavrov: Ik denk dat de ervaring die hij tijdens zijn eerste termijn heeft opgedaan voor hem van onschatbare waarde is geweest, vooral omdat hij zich realiseerde dat hij een eigen team nodig had. De verslechtering van onze betrekkingen was grotendeels te wijten aan het feit dat Donald Trump tijdens zijn eerste termijn allemaal willekeurige mensen in zijn entourage had. Pundits in de Verenigde Staten hebben betoogd dat dit het gevolg was van een breed gedeelde overtuiging dat hij geen president zou worden, dus deed hij niet veel om zich voor te bereiden op dit ambt. Zo werden mensen die hem later zouden verraden deel van de regering.

Hij heeft het onlangs gehad over zijn toenmalige vicepresident, en zijn minister van Buitenlandse Zaken, en de nationale veiligheidsadviseur die Trump blijft bekritiseren op een nogal onbeleefde, of moet ik zeggen op een nogal lompe manier. Donald Trump is een man van actie, dus besloot hij om wraak te nemen voor de verkiezingen van 2020 toen Joe Biden in functie werd gestemd door miljoenen dode mensen of mensen die hun stembiljetten per post hebben ingestuurd. Donald Trump besloot om zijn rekeningen te vereffenen en op te eisen wat de geschiedenis hem schuldig was en om de wil van het Amerikaanse volk te vervullen. En dat lukte hem door de manier waarop hij zijn campagne voerde volledig om te gooien. Het feit dat Donald Trump erin geslaagd is om de Senaat zo snel zijn belangrijkste keuzes te laten goedkeuren, toont aan dat hij er al lang mee bezig is.

Dit is een team van gelijkgestemde mensen en deze mensen deinzen er niet voor terug om dingen te zeggen waar ze het over eens zijn en waarvan ze geloven dat ze de nationale belangen van het Amerikaanse volk weerspiegelen. Tijdens onze reis naar Riyad met Yury Ushakov hebben we Marco Rubio en Michael Waltz ontmoet, zoals ik al in een van mijn interviews heb gezegd. Marco Rubio zei dat het buitenlands beleid van Donald Trump is ontworpen om de nationale belangen van de VS te dienen, met begrip voor het feit dat andere landen, vooral grote wereldmachten, hun eigen nationale belangen hebben. Deze belangen hoeven niet noodzakelijkerwijs samen te vallen, en dat doen ze in de meeste gevallen ook niet. Maar als dat wel het geval is, zou het een misdaad zijn om geen gebruik te maken van deze convergentie om te komen tot wederzijds voordelige tastbare gezamenlijke projecten op het gebied van economie, energie, infrastructuur en logistiek.

Hij maakte ook een tweede punt door te zeggen dat wanneer deze belangen niet samenvallen, wat in de meeste gevallen gebeurt, elke mogendheid met verantwoordelijkheidsgevoel er alles aan moet doen om te voorkomen dat deze verschillen uitmonden in een confrontatie, laat staan dat er een daadwerkelijke confrontatie uitbreekt.

We waren allemaal voorstander van deze aanpak. Ik denk dat de betrekkingen tussen de VS en China ook op deze principes berusten. Deze twee landen hebben zoveel meningsverschillen en hebben vaak gespannen discussies gevoerd over de Straat van Taiwan en de Zuid-Chinese Zee, waarbij de Chinezen de Verenigde Staten en andere westerse landen veroordelen omdat ze Taiwan als een onafhankelijke staat beschouwen. China stelt dat het zijn land op vreedzame wijze wil verenigen. Tegelijkertijd is het bereid om andere methoden te gebruiken om dit doel voor het grote Chinese volk te bereiken. Hoe hebben de Verenigde Staten op deze houding gereageerd? Ze durven niet eens. Toch is de dialoog tussen de twee landen nooit gestopt.

Ik denk dat wat we hebben meegemaakt onder Joe Biden een anomalie was, die de politici achter dit beleid geen eer aandeed, vooral Joe Biden niet gezien zijn ervaring. Hij ging er prat op dat hij zo’n doorgewinterde politicus was. Maar opeens hadden we zo’n kleuterachtige houding als een jongen zich afkeert van een meisje of andersom en zegt: “Ik wil geen vrienden met je zijn en niet met je omgaan.” Wat een domme houding.

Het feit dat we ondanks al onze verschillen de dialoog hebben hervat, duidt op een terugkeer naar normaliteit. We hebben dit soort dialoog nodig, vooral omdat het niet beperkt blijft tot Oekraïne.

Joe Biden heeft het onderwerp Oekraïne kunstmatig bovenaan de internationale agenda geplaatst. Veel vrienden hebben ons verteld dat dit onderwerp het niet verdiende om op deze manier behandeld te worden en dat de reactie op de speciale militaire operatie van Rusland buiten proportie was opgeblazen. In feite zijn we 10 jaar voor de start van de operatie al begonnen met het signaleren van gevaarlijke ontwikkelingen. We schreeuwden het uit alle hoeken na de staatsgreep en om te protesteren tegen de betrokkenheid van de NAVO. Zelfs tijdens zijn toespraak in München in 2007 zei Vladimir Poetin dat we getuige waren van een nieuw fenomeen van westerse straffeloosheid, het gevoel van buitensporige integriteit en exceptionalisme. En het is allemaal uitgekomen.

Natuurlijk zijn er ook vandaag verschillen. Maar zal het herstel van de normale energietoevoer naar Europa alleen de belangen van de Verenigde Staten en Rusland dienen? Ik heb het over de Nord Stream pijpleidingen. Het zou waarschijnlijk interessant zijn om te zien of de Verenigde Staten de invloed die ze op Europa hebben, gebruiken om Europa te dwingen om te stoppen met het kopen van Russisch gas. Dit is het moment waarop het allemaal een surrealistisch tintje krijgt. Op dit moment betalen Europa en zijn bedrijven vele malen meer voor hun energie dan bedrijven in de VS. Tegelijkertijd hebben mensen als Robert Habeck, Ursula von der Leyen en Boris Pistorius gezegd dat ze nooit zouden toestaan dat de Nord Stream pijpleidingen hersteld worden. Deze mensen zijn of ziek of suïcidaal.

Er is niets abnormaals aan het hebben van een gesprek. Zoals u weet, en ik wil dit punt nogmaals benadrukken, hebben we gesproken over vooruitzichten voor het wegnemen van obstakels, zodat we kunnen deelnemen aan wederzijds voordelige gezamenlijke economische projecten op het gebied van energie, ruimte en het Noordpoolgebied. Rusland en de Verenigde Staten zijn tenslotte Arctische naties.

We maken ons echter geen illusies. De zogenaamde Biden-partners hebben een zeer diepe kloof veroorzaakt in onze bilaterale betrekkingen. De mensen van Donald Trump hebben er echter naar gestreefd om waar mogelijk over te schakelen op een relatie die tot wederzijds voordeel strekt en om wederzijds respectvolle banden op te bouwen over zaken waarover we het eens kunnen worden, en tegelijkertijd te voorkomen dat de verschillen tussen twee grote kernmachten escaleren in een confrontatie. We hebben hierover een consensus bereikt.

Vraag: Betekent “geen illusies hebben” dat we anders zullen handelen in deze betrekkingen? Welke fouten die we mogelijk eerder hebben gemaakt, zullen niet worden herhaald?

Sergey Lavrov: “Vertrouwen maar verifiëren.” Het is een kenmerkende zin van Ronald Reagan, die president Trump in herinnering heeft gebracht. We zullen het niet vergeten.

Het is een combinatie van een beschavingsvisie op de huidige ontwikkelingsfase waarin nationale belangen de prioriteit moeten worden, nu duidelijk is geworden dat de globalisering is vernietigd, onder meer door toedoen van de vorige Amerikaanse regering. Zij begonnen de dollar als wapen te gebruiken. Donald Trump zei na de verkiezingen, maar voordat hij zijn ambt aanvaardde, dat het een grove fout was, zo niet een misdaad, van Biden om de dollar te gebruiken om bepaalde landen te straffen. Het gevolg was dat niet alleen degenen die hij wilde straffen door hen te verhinderen de dollar te gebruiken, maar ook anderen de situatie kritisch beoordeelden. Ze straften Rusland, Iran, Venezuela en verschillende andere landen. Maar wat als ze iemand anders niet mochten? Je herinnert je misschien nog wel dat Joe Biden Saoedi-Arabië beledigde en er vervolgens heen moest om er vrede mee te sluiten.

Alle landen denken min of meer hetzelfde – iedereen die nu niet op de zwarte lijst staat, kan elk moment uit de gratie vallen bij de Amerikaanse regering, aangezien elke nieuwe regering de overeenkomsten van de vorige regering kan annuleren.

Om het zekere voor het onzekere te nemen, denken ze erover om de dollar en de euro te vervangen door nationale munteenheden in onderlinge verrekeningen, zelfs als ze geen nieuwe munteenheid creëren. De Europeanen zijn nog minder voorspelbaar. Er zijn besprekingen gaande over betalingsmechanismen zoals BRICS Pay, en dit proces kan niet worden teruggedraaid.

President Donald Trump is een man van actie. Hij houdt niet van filosofische speculaties; hij lost graag problemen op. Hij heeft gezegd dat de Verenigde Staten Groenland nodig hebben voor hun nationale veiligheid. We hebben dit met de Amerikanen besproken en ik heb de indruk dat ze ons standpunt begrijpen. Ze accepteren een vergelijking waarbij Oekraïne veel belangrijker is voor de nationale veiligheid van Rusland dan Groenland voor de nationale veiligheid van de VS. Ze begrijpen het.

Ik wil graag iets zeggen over Groenland. Er is iets beschamends gebeurd. NAVO secretaris-generaal Mark Rutte verklaarde voor zijn ontmoeting met Trump in het Witte Huis dat hij niet wilde dat de Amerikanen de NAVO zouden meeslepen in het Groenland debat. Wat betekent dit? Een man die verantwoordelijk is voor het beschermen van de belangen van de lidstaten (Denemarken, dat op dit moment eigenaar is van Groenland, is lid van de NAVO) en voor het voorkomen van inbreuken op hun territoriale integriteit heeft verklaard dat hij ondanks zijn verantwoordelijkheid niet in het debat wil worden meegesleurd. Tegelijkertijd heeft Rutte geen scrupules over zijn onwrikbare steun aan de territoriale integriteit van Oekraïne, dat geen NAVO-lid is en dat ook nooit zal worden. Hij heeft geweigerd om de territoriale integriteit van Denemarken te beschermen, maar is wel bereid om voor Oekraïne op te komen. Hij is belachelijk en meelijwekkend.

Vraag: De Verenigde Staten willen dat China deelneemt aan de New START-besprekingen. Zou dit volgens u een werkbare oplossing kunnen bieden?

Sergey Lavrov: Het is aan de Volksrepubliek China om hierover te beslissen, zoals we altijd al hebben gezegd. Peking heeft vele malen commentaar gegeven op deze zaak toen dit onderwerp in de publieke ruimte opdook. Het standpunt is dat het kernwapenarsenaal van China verbleekt bij dat van de Verenigde Staten en Rusland. De tijd om de manier waarop kernmachten met elkaar omgaan te herzien, komt pas als hun arsenalen vergelijkbaar worden.

Net als voorheen blijven we betrokken bij de nucleaire vijf op het niveau van onze vertegenwoordigers bij de Verenigde Naties. Er zijn ook bijeenkomsten op het niveau van viceministers. Rusland heeft het initiatief genomen om in januari 2022 een onlinetop bijeen te roepen om de formule Gorbatsjov-Reagan, waarbij een kernoorlog niet kan worden gewonnen en nooit mag worden uitgevochten, binnen dit vijfpartijenkader te herbevestigen. Alle vijf kernmachten hebben deze formule herbevestigd.

We hebben er niets op tegen om binnen dit kader te blijven werken. Dit is overigens een voortdurende, ononderbroken inspanning geweest. Deze formule gaat vooral over vertrouwenwekkende maatregelen en zaken die niets te maken hebben met beperkingen, restricties of zelfs het bespreken van de omvang van nucleaire arsenalen of het vermijden van incidenten.

Net als Joe Biden vóór hem, heeft Donald Trump, president van de Verenigde Staten, gezegd dat China moest deelnemen aan deze besprekingen. Wij hebben het volgende standpunt ingenomen. Ten eerste is het aan Beijing om te beslissen, en de beslissing die het neemt – we zullen zijn keuze volledig respecteren. Als we meer partijen aan deze besprekingen toevoegen, hoe zit het dan met Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk? Samen met de Verenigde Staten zijn deze twee landen lid van één bondgenootschap. Tijdens de Biden-jaren, en zelfs al eerder, heeft deze entiteit veel nare dingen gezegd over Rusland en ons vervolgens aangewezen als de belangrijkste tegenstander. Als dit het geval is, terwijl ons wordt verteld om een gesprek te beginnen zonder deze twee aspecten aan te roeren, lijkt dit oneerlijk.

De dialoog tussen Rusland en de VS over strategische stabiliteit moet worden hersteld. Daar zijn we het over eens. De enige manier waarop we dit kunnen doen, is natuurlijk door de beginselen die ten grondslag liggen aan het Nieuwe START en die in de preambule worden uiteengezet, nieuw leven in te blazen, onder andere wanneer het gaat over de manier waarop strategische offensieve en defensieve wapens aan elkaar gekoppeld zijn, evenals wederzijds respect en afspraken om elkaar gelijk te behandelen. Hoe kunnen we het over stabiliteit hebben terwijl doctrines ons als tegenstander aanwijzen?

We staan voor gesprekken op alle fronten, of het nu om hockey, voetbal of wat dan ook gaat. Dit gaat trouwens verder dan sport. Dit is wat mensen willen. In de sportwereld is een overweldigende meerderheid van prominenten uit zowel Rusland als de Verenigde Staten, maar ook uit andere landen, waaronder westerse landen, van mening dat de pogingen om Russische en Wit-Russische atleten van wedstrijden te weren volstrekt abnormaal zijn. Ze delen ook de mening dat het niet oké is als een man zichzelf een vrouw noemt en een bokswedstrijd aangaat tegen een echte vrouw. Binnen de regering van de Amerikaanse president Donald Trump heerst het gevoel dat je niet kunt knoeien met de menselijke natuur of die kunt vervormen, en dat traditionele religieuze, culturele en morele waarden behouden moeten blijven. Dit moet een heilzaam effect hebben op de westerse samenleving in het algemeen. Ik hoop dat dit werkelijkheid wordt.

Via RT.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Nederlandse premier herhaalt noodzaak om te investeren in EU defensie en Oekraïne, verdeeldheid coalitiepartijen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: