Nu er steeds meer stemmen opgaan om Israël uit het Eurovisiesongfestival te weren, zet het songfestival weer een stap in de richting van irrelevantie. Het is geen wonder dat Rusland Intervision nieuw leven inblaast.
De kersverse Eurovisiewinnaar JJ uit Oostenrijk heeft zich uitgesproken voor een verbod op Israël in het songfestival in de toekomst, nadat het land dit jaar bijna won. Zeventig voormalige Eurovisie-deelnemers hebben ook opgeroepen tot een verbod, waaronder Mae Muller, de woke deelnemer van het Verenigd Koninkrijk uit 2023, die als voorlaatste eindigde. De Spaanse premier Pedro Sánchez heeft zich ook bij het koor aangesloten, schrijft Ian Proud.
Ik heb veel sympathie voor het sentiment “laten we Israël verbieden,” aangezien ik me heb uitgesproken tegen de oorlogsmisdaden van de regering-Netanyahu in Gaza en de schending van het internationaal recht op de Westelijke Jordaanoever. Het verbieden van een ander land om deel te nemen aan het Eurovisiesongfestival bevestigt echter alleen maar de toenemende irrelevantie van de wedstrijd.
De wedstrijd begon in 1956 op bescheiden schaal, op voorstel van Italië, om de samenwerking tussen Europese televisieomroepen te bevorderen. Een songfestival sloot ook aan bij het sentiment om grensoverschrijdende culturele samenwerking te bevorderen, onder meer met Duitsland, om de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog achter ons te laten. Het is altijd een apolitieke organisatie geweest, zoals duidelijk blijkt uit het reglement van de wedstrijd.
Dat gezegd zijnde, is het Eurovisiesongfestival vaak beschuldigd van een zekere mate van politisering, onder meer in de beginjaren door het gebruik van blokstemmen. Toen ik opgroeide in de jaren 70, grapten Britse kijkers dat Duitsland altijd de hoogste punten aan Israël gaf, als onderdeel van hun schuldcomplex na de Tweede Wereldoorlog. Of dat Griekenland altijd op Cyprus stemde en nooit op Turkije. Maar op de een of andere manier leken de beste nummers, ondanks de mist van kleingeestige politiek, toch altijd te winnen.
Maar Eurovisie is en blijft in de eerste plaats een entertainmentspektakel met een eigenzinnig en divers aanbod van acts. Sommige landen brengen uiterst traditionele liedjes in hun moedertaal, terwijl andere voor puur gekke nummers gaan. Wie kan de Buranovskiye Babushki uit 2012 nog vergeten, het Russische gezelschap van oma’s uit Oedmoertië dat in Bakoe de tweede plaats behaalde? Of, om heel andere redenen, de Poolse melkmeisjes van 2014?
Mensen die Eurovisie te serieus nemen, missen op de een of andere manier het punt. Het is een songfestival waar landen hun rivaliteit voor één avond opzij zetten en de saamhorigheid van de mensheid vieren. Het is de gekke mix van stijlen, talen en culturen die Eurovisie lange tijd tot zo’n spektakel heeft gemaakt, waarbij het zingen in sommige opzichten op de tweede plaats kwam. Zelfs als de gekke acts niet winnen, genieten we er nog steeds van.
Toch vrees ik dat het Eurovisiesongfestival steeds meer een circus van woke-gedrag is geworden, waar landen die zich aansluiten bij zogenaamde westerse waarden hun politieke en/of seksuele agenda’s opdringen.
Nu lijkt de wedstrijd bedoeld om LGBTQ-rechten te promoten en komt hij, zeker in de Britse BBC-uitzending, vaak over als een gay pride-evenement. Toen Olly Alexander, de Britse deelnemer van 2024, zei dat hij het ‘meest homoseksuele nummer ooit’ zou brengen, had hij gelijk; zijn optreden leek een neonversie van cottaging in openbare toiletten. Hij kreeg geen stemmen van het publiek. Ik vind hem een fantastische artiest en ben dol op veel van de grootste hits van Years and Years. Begrijp me niet verkeerd; ik heb homoseksuele vrienden, zei ik onhandig, alsof ik terugdeinsde voor een negatieve reactie. Maar concentreer je alsjeblieft op het zingen!
Toen Conchita Wurst in 2014 won, leek de overwinning van een bebaarde Oostenrijkse man in een jurk meer een proteststem tegen het standpunt van Rusland over homorechten. Ook Nemo uit Zwitserland, die in 2023 won met een lied over zijn/hun/haar reis als non-binair mens, kreeg slechts de vijfde plaats in de publieksstemming, maar de Europese nationale ‘juryleden’ stemden overweldigend voor hem. De BBC-commentatoren introduceerden vorig jaar de artiest Saba vrolijk als de eerste bruine queer deelnemer ooit uit Denemarken; het nummer was waardeloos. Hongarije zou zich in 2019 hebben teruggetrokken uit het Eurovisiesongfestival omdat het te homo was geworden. Ook Turkije, dat in 2003 de wedstrijd won, doet sinds 2012 niet meer mee vanwege culturele bezwaren.
Het Eurovisiesongfestival lijkt tegenwoordig altijd een agenda te promoten. De ‘deskundige juryleden’ leken van tevoren al te hebben bepaald dat de Zweedse act Loreen in 2023 zou winnen, omdat ze wilden dat een vrouw de wedstrijd twee keer zou winnen. De artieste, die een groot deel van haar tijd besteedt aan ‘politiek activisme’ (d.w.z. andere landen de les lezen over hoe ze hun leven moeten leiden), won op miraculeuze wijze met een monochroom en onopvallend dansnummer. Het publiek stemde overweldigend op het Finse nummer over een kerel in fluorescerend groen die zich ‘s nachts in nachtclubs dronken drinkt met piña colada’s. Ik vond het winnende nummer van Loreen – Euphoria – uit 2011 echter geweldig.
Het ESC profileert zich als een ‘vrolijk, apolitiek evenement gewijd aan het vieren van muziek en cultuur’, maar laat onbewust voortdurend politieke boodschappen toe. Oekraïne won in 2016 met het nummer 1944, over de gedwongen deportatie van Krim-Tataren onder het regime van Stalin. Er werden excuses verzonnen.
Het is onvermijdelijk dat het publiek bepaalde acts heeft gekozen uit politieke overwegingen. Oekraïne won in 2022 na een enorme golf van publieke stemmen voor Kaluch Orchestra, ongetwijfeld in verband met de oorlog in hun land. Israël kreeg dit jaar de meeste publieke stemmen en kwam dicht in de buurt van de overwinning, ongetwijfeld dankzij de joodse gemeenschappen in heel Europa die zich mobiliseerden om te stemmen ondanks pro-Palestijnse protesten. Ik vond het lied van Israël dit jaar toevallig mooi, maar vond het winnende lied van Oekraïne uit 2022 niet mooi, maar smaken verschillen nu eenmaal.
Ik ben het nooit eens geweest met de uitsluiting van Rusland van het Eurovisiesongfestival en heb me daar meerdere keren tegen uitgesproken. Ik ben van mening dat wanneer mondiale meningsverschillen zo hoog oplopen dat westerse landen sancties opleggen tegen zang, er een veel groter probleem is dat moet worden aangepakt. Ik denk hetzelfde over de deelname van Israël. Hoezeer ik de daden van Netanyahu ook verafschuw, ik zie niet in wat het nut heeft om een land met 9,4 miljoen inwoners te sanctioneren.
Ik zou veel liever zien dat de internationale gemeenschap zoveel druk op de Israëlische regering uitoefent dat zij haar genocidale activiteiten staakt. Israël uitsluiten van een zangwedstrijd lijkt me een volstrekt zinloze demonstratie van moraliteit.
Ondanks dit alles kijk ik nog steeds graag met mijn familie naar het Eurovisiesongfestival. Ik vrees echter dat het steeds verder in irrelevantie zal wegzakken naarmate het steeds scherper afglijdt naar cancelcultuur en een viering van woke-gedrag dat zowel kijkers als deelnemende landen afstoot. Het is dan ook geen wonder dat Rusland de Intervision-wedstrijd uit het Sovjettijdperk opnieuw introduceert. Laten we hopen dat deze wedstrijd diversiteit in de meest letterlijke en gezonde zin viert: diverse landen, talen en culturen, en dat dragqueens en fanatieke liberale activisten buiten de deur blijven.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
“Dreigt” irrelevant te worden?😂
Ik ben die freakshow allang zat!
Inderdaad het is al zeker 20 jaar irrelevant.
Dreigt? Het ís irrelevant want het heeft niets, maar dan ook helemaal niets meer met muziek te maken. Het is één grote homo lesbo non binairo lgbtqrstuvwxyz nato Eu flikkershow, een psyop, net als die covid-scam.
Dolf van der Linden, de grote drijfkracnt achter het oorspronkelijke songfestival, zal zich omdraaien in zijn graf.
Nou Jan,
Voor jou als, ik neem aan een vrouwenvaginaal wezen liefhebbende man? is er toch enorm veel aan bloot vrouwelijk schoon te zien tijdens het songfestival.
Veel blote benen, half uitpuilende tieten, hoge laklaarzen dragende halfnaakte vrouwen, veel enorme splitten in de rok tot aan de heupen van meiden, kom op zeg je zou bijna zeggen dat het de pin up club is.
Als je je vleeswaren te nadrukkelijk voor iedereen ten toon stelt, dan wordt het er niet aantrekkelijker op…zeker als je ook nog niet kan zingen.
Sowieso :
– Het is een overheid- / Eu- “festival. Van ons belastinggeld.
Een propaganda-spektakel, dus.
– Er zijn landen buiten Europa die meedoen [ zoals Israel ],
en landen binnen Europa die niet meedoen [ zoals Rusland ]. .
Juist. Alle subsidies uit alle landen zouden stop gezet moeten worden. Laat dan maar eens zien of ze zonder verder kunnen.
Ik kijk al jaren niet meer naar die perverse ziekelijke idiote onzin. Dat is iets van en voor gestesgestoorde mensen.
Perverse social engineering en gedegenereerde bezigheids-therapie voor de schaapjes, dat is alles waar het voor bedoeld is.
die Ian Proud..is een vreselijke opportunistische idioot… elke keer opnieuw.. even gekeken of hij eindelijk een keer iets goeds zou schrijven… maar Helaas Pindakaas.. PFFFFFFFF..🤧
Het is 1 grote valse gayshow geworden zonder inhoud.
Met alle opgedrongen gehandicapten in dit grootse pedo-flikker spektakel om de discriminazi tegen te gaan, zou je toch verwachten dat iedereen mee mag doen, dus ook de zeer getalenteerde 84-jarige met éen been in een rolstoel en een tracheotomie. Zingen kan ie als de beste!
Nederland ligt in Afrika.
kun je duidelijk elk jaar weer zien
Ik herinner mij alleen nog maar: Ein Bischen Frieden
Het IS al jarenlang irrelevant 🙄
Israël verbieden op het Songfestival? Dan ook Engeland, Duitsland, Frankrijk en Nederland en alle andere Europese landen die meehelpen aan het leveren van financiële middelen, oorlogsmateriaal en instructeurs aan Oekraïne om dat land in de waan te laten dat het kan winnen van Rusland waardoor al meer dan 500.000 Oekraïense soldaten het leven hebben gelaten, een getal dat elke dag nog groeit met enkele duizenden. Of dat geen genocide is. En ook Oekraïne eruit omdat het genocide op de Russische burgerbevolking heeft gepleegd in de Donbas en dat nog steeds doet!
Laten deze landen, die nu hoog van de toren blazen en in de veronderstelling zijn dat zij smetteloos zijn, eerst eens naar zichzelf kijken voordat ze Israël veroordelen!
Wordt erg leeg op het podium van het volgende Songfestival, vrees ik.
the whatsit now?
For some reason, until they started allowing non-European countries, I thought Eurovisie meant European. Then all of a sudden, Israel took part. I can understand Turkey, because part is in Europe, but Israel? Also, I thought one would send a person from their own country – not a foreigner. But that, too, has been going on for long. It has been a very long time since I watched – a few very good songs were pushed away for garbage. I remember the beautiful Mocedades song, thankfully they made it in South-America.
Totdat er weer gekonkeld wordt over wie betaald het meest
Ook dit festival rust op de politieke invloed van Europa het verwonderd mij dan ook niet dat Rusland weer mee mag doen als Trump vrede sluit met met de deze EU bende