Hé George W. Bush, wat is er zo verdomd grappig?

Ik denk dat de volgende video authentiek is en geen door AI gegenereerde propaganda. Het betreft een gezamenlijke persconferentie met Vladimir Poetin en George W. Bush. Zoals u zult zien, bracht Vladimir Poetin het onderwerp NAVO ter sprake tijdens zijn eerste officiële ontmoeting met George W. Bush op 16 juni 2001 tijdens de top in Slovenië. Tijdens de gezamenlijke persconferentie, die hieronder te zien is, verwees Poetin naar een voorheen geheim Sovjetvoorstel uit 1954 om toe te treden tot het Noord-Atlantisch Verdrag. Vervolgens las hij het antwoord van het Westen voor… Het werd door de NAVO-leden als onrealistisch van de hand gewezen.

De reactie van George W. Bush is schokkend. Hij lacht alsof Poetin een grap heeft verteld. In plaats van met Poetin in gesprek te gaan over deze kwestie en een nieuwe koers uit te stippelen voor de betrekkingen tussen Rusland en het Westen, negeerde Bush het voorstel van Poetin.

Hier is de video:

Bekijk nu eens de tijdlijn van Poetins standpunten met betrekking tot de NAVO:

In 2008, tijdens de top in Boekarest, die plaatsvond van 2 tot 4 april, kwam de kloof tussen Rusland en het Westen met betrekking tot de uitbreiding van de NAVO, met name wat betreft Oekraïne en Georgië, tot een hoogtepunt. Tijdens zijn toespraak op de top waarschuwde Poetin dat de uitbreiding van de NAVO naar de grenzen van Rusland een “directe bedreiging” vormde voor de Russische veiligheid. Hij stelde dat de toetreding van voormalige Sovjetstaten, met name Oekraïne en Georgië, de strategische belangen van Rusland zou ondermijnen. Tijdens de bijeenkomst van de NAVO-Rusland-Raad op 4 april 2008 verklaarde Poetin dat Moskou dergelijke stappen als een provocatie zou beschouwen, waardoor Rusland mogelijk gedwongen zou worden maatregelen te nemen om zichzelf te beschermen. Lachte George W. Bush toen?

In zijn toespraak en discussies tijdens de top benadrukte Poetin de historische en culturele banden tussen Rusland en Oekraïne, en verklaarde hij nadrukkelijk dat de integratie van Oekraïne in de NAVO de regio zou kunnen destabiliseren. Hij merkte met name op dat “Oekraïne niet eens een echte natiestaat is” en dat een aanzienlijk deel van de bevolking (bijvoorbeeld 17 miljoen etnische Russen op een totaal van 45 miljoen) en grondgebied (bijvoorbeeld de Krim, met 90% Russische bevolking) historisch gezien Russisch was. Hij waarschuwde verder dat het NAVO-lidmaatschap Oekraïne vanwege interne verdeeldheid “op de rand van zijn bestaan” zou kunnen brengen. Met betrekking tot Georgië uitte hij zijn bezorgdheid over de etnische conflicten (bijvoorbeeld Abchazië, Zuid-Ossetië) en suggereerde hij dat het NAVO-lidmaatschap deze problemen niet zou oplossen, maar ze onder auspiciën van de NAVO juist zou kunnen escaleren. Toch negeerde het Westen hem.

Poetin verweet de NAVO dat zij de legitieme veiligheidsbelangen van Rusland negeerde en beschuldigde het bondgenootschap ervan te verwachten dat Moskou “gewoon zou toekijken” terwijl het zich uitbreidde. Hij benadrukte dat de NAVO haar veiligheid niet ten koste van anderen kon waarborgen, waarbij hij het Amerikaanse raketafweersysteem in Europa (gepland voor Polen en Tsjechië) als voorbeeld noemde. Hij riep op tot samenwerking op basis van “gelijkheid en wederzijds vertrouwen” in plaats van eenzijdige uitbreiding.

In plaats van de door president Poetin geuite bezorgdheid van Rusland serieus te nemen, zei het Westen in feite tegen hem dat hij de pot op kon.

Dit was niet de eerste keer dat Poetin de VS en de andere NAVO-leden waarschuwde voor het gevaar van uitbreiding van de NAVO. Het jaar daarvoor, in februari 2007, gaf Poetin tijdens de Veiligheidsconferentie in München een nog strengere waarschuwing. Hij veroordeelde de uitbreiding van de NAVO naar het oosten expliciet en beschreef deze als een “ernstige provocatie” die inbreuk maakte op de invloedssfeer van Rusland. Hij stelde dat de uitbreiding van het bondgenootschap naar voormalige Sovjetstaten en Oost-Europese landen (bijvoorbeeld de Baltische staten, met mogelijke stappen in de richting van Oekraïne en Georgië) in strijd was met de tijdens de Koude Oorlog gegeven garanties dat de NAVO niet naar het oosten zou uitbreiden. Hij verklaarde: “Het proces van NAVO-uitbreiding heeft niets te maken met de modernisering van het bondgenootschap zelf of met het waarborgen van de veiligheid in Europa. Integendeel, het is een ernstige factor die het wederzijdse vertrouwen ondermijnt.”

Poetin benadrukte dat de inzet van militaire infrastructuur van de NAVO in de buurt van de Russische grenzen een direct veiligheidsrisico vormt. Hij wees op het geplande Amerikaanse raketafweersysteem in Oost-Europa (later geïnstalleerd in Polen en Tsjechië) als voorbeeld en stelde dat dit het strategische evenwicht verstoort en tegen Rusland kan worden gebruikt. Hij merkte op: “Plannen om bepaalde elementen van het raketafweersysteem uit te breiden naar Europa kunnen niet anders dan zorgen baren in Rusland… Dit werk verloopt op een unilaterale manier, zonder de toestemming van de Russische Federatie.” Hij suggereerde dat dit zou kunnen leiden tot een nieuwe wapenwedloop, die de mondiale stabiliteit zou ondermijnen.

Poetin beschouwde de acties van de NAVO als onderdeel van een bredere, door de VS geleide unipolaire wereldorde die Rusland marginaliseerde. Hij betoogde dat deze unipolariteit, afgedwongen door de NAVO, de soevereiniteit van andere landen, waaronder Rusland, bedreigde door westerse waarden en militaire dominantie op te leggen. Hij verklaarde: “Wat is een unipolaire wereld? Hoe men deze term ook zou willen verfraaien… het is een wereld met één meester, één soeverein… Dit is niet alleen schadelijk voor iedereen binnen dit systeem, maar ook voor de soeverein zelf, omdat het zichzelf van binnenuit vernietigt.”

Naast zijn kritiek op de unipolaire benadering pleitte Poetin ook voor een multipolaire wereld en een nieuw veiligheidskader dat de belangen van Rusland respecteert, waarmee hij impliciet de rol van de NAVO als enige garant voor de Europese veiligheid verwierp. Hij stelde dat veiligheid gebaseerd moet zijn op wederzijds respect en internationaal recht, niet op militaire blokken, en verklaarde: “We zien een steeds grotere minachting voor de basisprincipes van het internationaal recht… Niemand voelt zich nog veilig omdat niemand het gevoel heeft dat het internationaal recht een stenen muur is die hen beschermt.”

Uit de geschiedenis blijkt duidelijk dat het het Westen was, en niet Poetin, dat de huidige oorlog in Oekraïne heeft uitgelokt. De eisen van Rusland, zoals verwoord door president Poetin in 2007 en 2008, waren niet onredelijk. Ik denk dat het belangrijk is om deze historische momenten te begrijpen als je goed wilt beoordelen wat de huidige doelstellingen van Rusland zijn. Rusland zet zich nu vastberaden in voor het creëren van een multipolaire internationale politieke, veiligheids- en economische nieuwe wereldorde. Hij geeft niet alleen lippendienst aan het concept… Hij is actief betrokken als politieke vroedvrouw die helpt bij het tot stand brengen van iets nieuws. Begrijpen Donald Trump en zijn team dat? Ik denk het niet.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Iedereen heeft het over Poetin. Wat hij werkelijk zegt, mag niemand weten. Hier is zijn toespraak in het Nederlands

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: