Europa’s onderwerping aan Uncle Sam

Europa is in shock nadat Trump de democratisch gekozen president van Venezuela en zijn vrouw illegaal heeft ontvoerd, heeft geprobeerd Groenland te kopen, een blokkade tegen Cuba heeft afgekondigd en, natuurlijk, iets in gang heeft gezet dat de ondergang van Uncle Sam zelf zou kunnen betekenen: de geplande aanval op Iran. Zoals ik eerder heb geschreven, bestempelt Europa Poetin als de grote geopolitieke vijand, maar nu veroordelen en vrezen liberalen in Europa, die geloven dat ze zelf een democratisch beleid voeren, een nieuwe vijand: het MAGA-Amerika onder Trump. Trump wordt bestempeld als fascist en er worden vergelijkingen gemaakt met Hitler in het Duitsland van de jaren dertig.

Een van de felste atlanticisten van Europa, Emmanuel Macron – president van Frankrijk, ja, dezelfde Emmanuel Macron die zichzelf voor schut zette op het World Economic Forum (WEF), waar hij, met een zonnebril op (het gerucht gaat dat Brigitte hem een linkse afstraffing gaf), de ondergang van het Europese imperium aankondigde, dat hij de op regels gebaseerde orde noemde, schrijft Sonja van den Ende.

Europa is in shock nadat Trump de democratisch gekozen president van Venezuela en zijn vrouw illegaal heeft ontvoerd, heeft geprobeerd Groenland te kopen, een blokkade tegen Cuba heeft afgekondigd en natuurlijk iets in gang heeft gezet dat de ondergang van Uncle Sam zelf zou kunnen betekenen: de geplande aanval op Iran. Zoals ik eerder heb geschreven, bestempelt Europa Poetin als de grote geopolitieke vijand, maar nu veroordelen en vrezen liberalen in Europa, die geloven dat ze zelf een democratisch beleid voeren, een nieuwe vijand: het MAGA-Amerika onder Trump. Trump wordt bestempeld als fascist en er worden vergelijkingen gemaakt met Hitler in het Duitsland van de jaren dertig.

Een van de felste atlanticisten van Europa, Emmanuel Macron – president van Frankrijk, ja, dezelfde Emmanuel Macron die zichzelf voor schut zette op het World Economic Forum (WEF), waar hij, met een zonnebril op (het gerucht gaat dat Brigitte hem een linkse afstraffing gaf), de ondergang van het Europese imperium aankondigde, dat hij de op regels gebaseerde orde noemde.

Nadat Trump Maduro en zijn vrouw had ontvoerd, riep Emmanuel Macron op tot een “vreedzame” en ‘democratische’ overgang in Venezuela, “waarbij het volk alleen maar juicht” dat de “dictatuur van Maduro” is omvergeworpen na de Amerikaanse aanval die leidde tot de arrestatie van de president. Dit druipt van schizofrenie. Terwijl zijn aanhangers de aanval veroordelen, verdedigt hij de illegale, criminele daad van Trump. De dag voor de verklaring van Macron veroordeelde de Franse minister van Buitenlandse Zaken Jean-Noël Barrot de arrestatie van Nicolás Maduro door Amerikaanse troepen in een operatie die “in strijd” was met het internationaal recht. Dit toont duidelijk schizofrenie aan en legt vooral de interne verdeeldheid binnen de Franse regering bloot.

Veel politici in Europese landen beschouwen zichzelf nog steeds als atlantisten. Deze atlantisten in Europa, met name politici, pleiten voor een sterke samenwerking tussen Europa en Noord-Amerika (de VS en Canada), waarbij de NAVO een centrale rol speelt. Zij zijn van mening dat de Europese veiligheid en belangen onlosmakelijk verbonden zijn met die van Amerika. Landen als Nederland, Frankrijk, de Baltische staten en het Verenigd Koninkrijk worden vaak beschouwd als sterke atlantisten. Dit verklaart waarschijnlijk de reactie van Macron.

Dit verklaart ook het gedrag van de voormalige Nederlandse premier en huidige NAVO-chef Mark Rutte tijdens zijn toespraak voor het Europees Parlement, waarin hij waarschuwde tegen de oprichting van een Europees leger. Zijn positie als NAVO-chef speelde ook een rol, aangezien hij pleitte voor samenwerking met het pro-MAGA-Amerika van Trump. Natuurlijk is Mark Rutte, samen met Macron, veruit de grootste supporter van het atlantisme op het Europese (vasteland)continent.

De Duitse Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, is een fervent tegenstander van Poetin en Trump, maar ze kan niet echt een atlantist worden genoemd; de Duitse politiek is daarvoor te rigide en te naar binnen gekeerd. Ze was een groot voorstander van het open-deurbeleid (de instroom van miljoenen vluchtelingen in 2015) onder Angela Merkel (CDU), die al helemaal geen atlantist kan worden genoemd. De Duitse politiek is tegenwoordig ook schizofreen. Niet in het atlanticisme, maar eerder in domheid zonder realiteitszin.

In het verleden (vóór de tweede ambtstermijn van Trump) waren de kaarten al geschud en wist iedereen in Europa en de VS dat het Atlantisch bondgenootschap sterk was – zo sterk zelfs dat de meeste Europese landen blindelings deelnamen aan Amerikaanse oorlogen. Oorlogen om olie, macht en geld zijn sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog in een stroomversnelling gekomen. Ze begonnen met Vietnam (eigenlijk Korea) en worden waarschijnlijk het laatste oorlogstoneel voor de VS en zijn westerse bondgenoten: Iran (als ze dom genoeg zijn om aan te vallen).

Maar er waren in het verleden enkele uitzonderingen. In Frankrijk protesteerde voormalig president Jacques Chirac tegen de oorlogen van de Atlantici (VS). Hij wordt meer gezien als een neo-gaullist, die de traditionele Franse nadruk op onafhankelijkheid en een sterke mondiale positie combineerde met pragmatisme. In 2003 durfde hij de interventie in Irak te veroordelen, een actie die illegaal was en, zoals we nu weten, onder valse voorwendselen begon. Nu, meer dan twintig jaar later, weten we dat deze westerse interventies niets goeds hebben opgeleverd, noch in Afghanistan, Irak, Syrië, noch Libië. Miljoenen vluchtelingen en doden zijn het resultaat.

De voormalige Duitse bondskanselier Gerhard Schröder kan ook worden omschreven als een “niet-atlantist”. Hoewel hij als bondskanselier (1998-2005) van de SPD met de VS samenwerkte, werden zijn buitenlands beleid en zijn carrière na zijn ambtstermijn gekenmerkt door een sterke focus op Rusland en een kritische houding ten opzichte van de VS. Samen met Jacques Chirac durfde hij ook een volmondig NEE te zeggen tegen de illegale Amerikaanse invasie van Irak in 2003. Dit veroorzaakte aanzienlijke spanningen in de trans-Atlantische relatie met de VS. Deze twee staatslieden veroorzaakten in 2003 een breuk in Europa, en nu, in 2026, wordt Gerhard Schröder gezien als een ‘Poetin-fluisteraar’, net zoals Mark Rutte de ‘Trump-fluisteraar’ is. De schizofrenie van Europa komt hier opnieuw duidelijk naar voren.

Maar onder Trump is alles anders. De Atlantische ideologie is dood, net zoals deze regering zich heeft teruggetrokken uit bijna alle bestaande internationale verdragen, van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) tot het Klimaatakkoord van Parijs. En laten we niet vergeten (en dit is zeer gevaarlijk) het New START-verdrag, dat de voormalige Amerikaanse president Obama en de voormalige Russische president Medvedev op 8 april 2010 in Praag hebben ondertekend.

Het is eigenlijk een hoogtepunt van schizofrenie in Europa en Amerika samen. We kunnen zeggen dat alle politieke doctrines en oude verdragen tussen de zogenaamde tweelingnaties Europa en Amerika niet meer bestaan. Na meer dan 80 jaar zijn ze ten einde gekomen door politieke en diplomatieke incompetentie aan beide kanten. Europa kan de nieuwe situatie, die is ontstaan door de zogenaamde nieuwe “wereldorde”, niet bijbenen. Ik zou deze nieuwe wereldorde het nieuwe kolonialisme van Amerika willen noemen vanwege hun zogenaamde MAGA-beleid. Europese politici zijn in de war; in een normale wereld zouden ze tijdelijk in een psychiatrische instelling moeten worden opgenomen; hetzelfde geldt trouwens voor de Amerikanen.

Aan de ene kant zijn ze trots op hun democratische normen en waarden, terwijl hun dualiteit, hun haat tegen Rusland en nu ook Amerika, hen ertoe brengt om via de EU nieuwe totalitaire regels op te leggen aan hun eigen volk, uit angst dat negatieve invloeden of kritiek slecht zouden zijn voor de zogenaamde democratie, terwijl democratie in wezen “de wil van het volk” betekent.

De Europese wet op de mediavrijheid (EMFA), die in augustus 2025 van kracht werd, is een belangrijke EU-verordening die bedoeld is om journalisten en mediapluralisme te beschermen, en niet om de persvrijheid te beknotten, zoals wordt beweerd. De realiteit is natuurlijk precies het tegenovergestelde: voor het eerst in de geschiedenis van de EU zijn Europese journalisten op de sanctielijst geplaatst, juist de journalisten die door deze wet zouden moeten worden beschermd.

De Europeanen beseffen nog steeds niet dat hun vriendschap met Amerika voorbij is en dat het waarschijnlijk nog heel lang zal duren voordat er weer goede contacten worden gelegd (behalve misschien met Mark Rutte). Ze lijken ook niet te begrijpen dat de Europese positie precair is. Aan de ene kant is Amerika de vijand, aan de andere kant is Rusland de vijand. Ze zitten tussen twee vuren in. Maar doordrenkt van hun haat tegen Rusland en vasthoudend aan de agenda van eerdere Amerikaanse regeringen, blijven ze geloven in hun steun aan Oekraïne. Terwijl het overduidelijk is dat het tekort aan Oekraïense militairen aanzienlijke verliezen op het slagveld veroorzaakt en dat Rusland aan de winnende hand is.

De Europeanen zijn trots op hun waarden en normen en geven “masterclasses” in diplomatie, zoals de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken verklaarde op X: “Diplomatie is niet langer business as usual. Machtspolitiek is terug, conflicten blijven bestaan en internationale overeenkomsten staan onder druk.” Alsof ze überhaupt diplomatie hebben beoefend – de afgelopen jaren was er geen contact tussen Europa en Rusland. Zelfs tijdens de Koude Oorlog waren er contacten, zo verward zijn Europese politici op dit moment.

Natuurlijk bedoelen EU-politici diplomatiek contact met Amerika, niet met Rusland, maar nu beweren ze dat de zogenaamde diplomatie met Amerika ook dood is. Dan is Europa volledig geïsoleerd, iets wat deze Atlanticisten nog niet helemaal begrijpen.

Europese politici zijn gewend om te liegen en te bedriegen waar ze dat nodig achten – ze noemen het diplomatie. Ze hebben de afgelopen decennia een lange weg afgelegd, maar nu waait er een andere wind vanuit overzees en vanuit het Oosten. Het koloniale tijdperk, wat zij de op regels gebaseerde orde noemen, is definitief voorbij en Europeanen spelen het “derde wiel aan de wagen” in het huidige politieke landschap.

Het zou verstandig zijn geweest als Europa, zelfs toen Amerika nog een supermacht was, een einde had gemaakt aan de oorlogen en regimewisselingen, of zich in ieder geval had gedragen zoals Chirac en Schröder. Dan zou Amerika op eigen krachten hebben gestaan en zou de situatie misschien niet zo ernstig zijn geëscaleerd. Europa heeft wijze staatslieden (en vrouwen) nodig die het beste voor hun volk willen, geen oorlogszuchtige, opruiende, domme en slecht opgeleide leiders.

Het is een harde les voor Europa, en bovenal een gezichtsverlies nu de ‘oude’ wereld aan het afbrokkelen is. Ze waren niet alert, ze hadden niet opgelet, zoals ze misschien aan hun kleinkinderen zullen vertellen. Ze realiseerden zich niet dat Europa zich langzaam terugtrok in zijn eigen cocon, dat de welvaart verdween en dat het, net als het in verval geraakte Romeinse Rijk, werd geregeerd door incapabele politici en leiders.

Wat er van Europa overblijft, is hun onderdanigheid aan Uncle Sam, ondanks het feit dat Uncle Sam doorgaat met het doorvoeren van regimeveranderingen, het plegen van misdaden, het ontvoeren van presidenten en het beroven van landen van hun rijkdom. Ze zullen immers zeggen: we waren broeders en geloofden in het Atlantisme.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Epstein, het verval van het Westen en de morele ineenstorting van de elites

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: