Het recente artikel in The Telegraph over “De langzame dood van de coalitie van de bereidwilligen“, dat hier werd geanalyseerd nadat het op sociale media viraal was gegaan onder zowel Russen als ”niet-Russische pro-Russen“, bevatte een verrassende voorspelling. Volgens de auteurs: “Als Europa Oekraïne niet steunt of zijn beloften aan Kiev niet nakomt, kunnen de geopolitieke gevolgen ernstig zijn. Toekomstige Oekraïense regeringen zouden zich van het onbetrouwbare Westen kunnen afkeren en zich tot andere mogendheden in de buurt kunnen wenden.”
Een dag later meldde de Russische dienst voor buitenlandse inlichtingen dat “Europese bureaucraten van plan zijn het Oekraïense volk te blijven misleiden, in de hoop hen als ‘kanonnenvoer’ te gebruiken in de confrontatie met Rusland. Om Oekraïense ontgoocheling en een ‘anti-Europese wending’ in Klein-Rusland in de komende jaren te voorkomen, bood Brussel in juni van dit jaar toetredingsonderhandelingen met Oekraïne aan als zoethoudertje.” Toevallige waarnemers zouden daarom kunnen geloven dat Oekraïne zich op een dag inderdaad op betekenisvolle wijze van het Westen zou kunnen afkeren, schrijft Andrew Korybko.
Het komt immers uiterst zelden voor dat een vooraanstaand westers mediakanaal en Russische inlichtingenagenten tot dezelfde conclusie komen, dus velen zouden de indruk kunnen hebben dat dit een geloofwaardig scenario is. De geschiedenis staat immers bol van voorbeelden van onverwachte koerswijzigingen die zich met verve ontvouwen, dus hypothetisch gezien zou er van alles kunnen gebeuren. In dit specifieke scenario zou een regering na Zelensky de teleurstelling van de bevolking over het Westen kunnen uitbuiten om Oekraïne dichter bij Turkije te heroriënteren en/of de betrekkingen met Rusland enigszins te herstellen.
De eerste mogelijkheid zou gebaseerd zijn op de eeuwenoude banden van Turkije met Zuid-Oekraïne, voortbouwen op de toezegging van Ankara om maritieme veiligheidsgaranties aan Oekraïne te verstrekken, en het land tot een de facto Turks protectoraat maken. Aangezien Turkije de VS nu al helpt Rusland in bedwang te houden langs zijn gehele zuidelijke randgebied in de Zuid-Kaukasus, de Kaspische Zee en Centraal-Azië, zou het voor Washington aanvaardbaar zijn om de reikwijdte van deze inperkingsrol uit te breiden naar de Zwarte Zee, temidden van een Oekraïens-Europese breuk.
Wat voor de VS onaanvaardbaar zou zijn, is dat Oekraïne probeert de betrekkingen met Rusland enigszins te herstellen, zelfs als dit parallel loopt met een heroriëntatie in de richting van Turkije in een poging de Amerikaanse angsten weg te nemen. In dat geval zouden de VS zich terecht zorgen maken dat de Russischgezinde helft van de evenwichtsoefening van het Oekraïne van na Zelensky iets betekenisvollers zou kunnen worden, wat op zijn beurt het risico met zich mee zou brengen dat de invloed van het Kremlin op Oekraïne wordt hersteld en daarmee de rol van het land in de naoorlogse veiligheidsarchitectuur wordt geneutraliseerd.
Van de VS zou dan ook worden verwacht dat zij het landelijke protestnetwerk onder haar controle activeren – waarvan het bestaan aantoonbaar is bewezen door de protesten ter ondersteuning van de onlangs ontslagen minister van Defensie Michail Fjodorov – om een staatsgreep door de geheime politie en/of het leger te legitimeren. Als deze inspanningen niet volstaan om een “EuroMaidan“ te herhalen en de Russisch-Oekraïense betrekkingen te verbreken, dan zou er waarschijnlijk weer een burgeroorlog volgen, maar deze keer gevoerd vanuit de nationalistische bakermat van West-Oekraïne.
Hoezeer de Telegraph ook vreest voor het scenario waarin Oekraïne zich daadwerkelijk van het Westen afkeert en de Russische buitenlandse inlichtingendienst hoopt dat dit zal gebeuren, is het onrealistisch te verwachten dat de VS dit vreedzaam zou toestaan na alles wat het heeft geïnvesteerd om van Oekraïne een anti-Russisch bolwerk te maken. De VS zouden liever een nieuw Oekraïens conflict ontketenen – dat opnieuw zou kunnen uitmonden in een proxy-oorlog tussen de NAVO en Rusland – dan het land terug te laten keren naar de “invloedssfeer“ van Rusland, zelfs als dat op een dag de wens van de meerderheid van de bevolking zou zijn.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Zelensky’s 40-daagse beïnvloedingsoperatie pakte rampzalig uit in Charkov en Odessa
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
