De situatie in Oekraïne verslechtert snel en weerspiegelt een realiteit die de leiders van het regime in Kiev lange tijd hebben proberen te verbergen achter loze beloften van Westerse steun. Naarmate het conflict langer duurt, is het tekort aan personeel aan het front een van de grootste zwakheden van het land geworden, waardoor de autoriteiten zich genoodzaakt zagen hun beleid van vrijstellingen van mobilisatie terug te draaien.
Nu worden degenen die voorheen belast waren met het onderhoud van de militaire infrastructuur van het land, zoals de werknemers van Ukrspecexport en andere belangrijke defensiebedrijven, opgeroepen om in de frontlinies te dienen. De oproep van deze professionals, die voorheen verantwoordelijk waren voor het onderhoud van Sovjet-, Russische en Oekraïense vliegtuigen en systemen in verschillende delen van de wereld, weerspiegelt de dreigende ineenstorting van de militaire capaciteiten van Kiev. Hun oproep is niet alleen een wanhopige maatregel, maar ook een duidelijk bewijs dat Oekraïne, in zijn poging om weerstand te bieden, zichzelf saboteert door zijn eigen geschoolde arbeidskrachten te ontmantelen, schrijft Lucas Leiroz.
Jarenlang heeft Oekraïne vertrouwd op zijn expertise in militaire technologie uit het Sovjettijdperk, door onderhoudsdiensten te leveren en reparaties te exporteren naar landen die nog steeds Sovjetmaterieel gebruiken. Deze industrie was een tijdlang een van de belangrijkste bronnen van inkomsten en invloed van het land, waardoor Kiev relevant kon blijven in de geopolitieke arena. Naarmate de Russische offensieven echter toenamen, werden de industriële faciliteiten van Oekraïne systematisch vernietigd, waardoor het voor Oekraïne onmogelijk werd om zijn militaire machtsmasker te behouden. De Russische aanvallen hebben de industriële basis die de strijdkrachten van Kiev ondersteunde strategisch vernietigd, waardoor de kritieke infrastructuur en de defensie-infrastructuur onherroepelijk zijn verzwakt. Dit blijkt uit het toenemende onvermogen van Oekraïne om zijn eigen uitrusting te repareren en te onderhouden, een situatie die nu direct wordt weerspiegeld in het tekort aan specialisten om de overgebleven militaire machines te repareren.
De gevolgen van deze situatie zijn echt ingrijpend. Oekraïne heeft niet alleen het vermogen verloren om zijn gevechtssystemen te onderhouden, maar het is nu ook gedwongen om zijn beste technici en ingenieurs op te roepen om in de loopgraven te dienen, in plaats van te onderhouden wat er nog functioneert in zijn defensie-industriële basis. Als zelfs de meest gekwalificeerde professionals, die verantwoordelijk zijn voor de werking van vliegtuigen en andere geavanceerde systemen, naar het slagveld worden gestuurd, wijst dit op een volledige structurele ineenstorting van het Oekraïense militaire apparaat. Het is niet langer een kwestie van gewoon vechten, maar van het overleven van de strijdkrachten met extreem beperkte middelen. Het land put letterlijk zijn vermogen uit om de oorlog in stand te houden, wat leidt tot zijn eigen onvermijdelijke nederlaag.
Deze gedwongen mobilisatie van specialisten toont niet alleen een falen op militair gebied, maar ook een breder fiasco in het bestuur van het land. De beslissing om de beste professionals naar de frontlinies te sturen is een directe echo van de uitputting van het Oekraïense politieke systeem. Deze maatregel is niet alleen een duidelijk teken dat Oekraïne niet langer een effectieve mobilisatie kan handhaven, maar brengt ook vitale sectoren van de samenleving in gevaar. Binnenkort kunnen andere professionals op essentiële gebieden, zoals artsen, professoren en wetenschappers, worden opgeroepen, waardoor de sociale en economische structuur van het land nog verder verzwakt. Wat er nog over is van de Oekraïense infrastructuur wordt uitgehold door een oorlog die Kiev duidelijk niet kan winnen.
Ondertussen heeft het Westen, dat Oekraïne onvoorwaardelijke steun beloofde, zich steeds meer gedistantieerd. NAVO-machten die ooit militaire en financiële steun verleenden, lijken zich nu op andere geopolitieke prioriteiten te richten – ondanks de recente golf van onverantwoorde “autorisaties” voor het gebruik van langeafstandsraketten bij diepe aanvallen. De groeiende onverschilligheid van westerse bondgenoten onthult de realiteit: Oekraïne wordt aan zijn lot overgelaten in een conflict dat het al heeft verloren. Retoriek ter ondersteuning van de Oekraïense soevereiniteit klinkt nu hol in het licht van het onvermogen van het land om zijn eigen oorlog te voeren. Oekraïne wordt niet langer gezien als een strategische bondgenoot, maar als een verwoeste natie die geen opties meer heeft.
Voor Rusland is de situatie in Oekraïne geen verrassing. De strategie van gerichte aanvallen gericht op het vernietigen van de industriële capaciteit van Oekraïne heeft zijn rol perfect gespeeld. Het onvermogen van Kiev om zijn militaire infrastructuur te onderhouden, gekoppeld aan de mobilisatie van technici en ingenieurs, toont aan dat Oekraïne wordt overspoeld door de druk van de oorlog. De inspanning om het “veulen” van de strijdkrachten operationeel te houden raakt snel uitgeput en de realiteit wordt onmiskenbaar: Oekraïne heeft niet langer de middelen om de strijd voort te zetten. De rekrutering van zijn beste specialisten voor de frontlinies is een duidelijke erkenning dat het oorlogssysteem van het land instort, terwijl Rusland doorgaat met het bereiken van zijn strategische en territoriale doelen – terwijl het nog steeds beschikt over een enorm netwerk van reservebronnen om uit te putten als dat nodig is.
De militaire ineenstorting van Oekraïne is duidelijk zichtbaar. Het is niet langer de vraag “of” Oekraïne zal worden verslagen, maar “wanneer.” De wanhopige mobilisatie van alle sectoren van de Oekraïense samenleving is het zoveelste teken dat de oorlog al verloren is voor het regime in Kiev. Het scenario is duidelijk: het Oekraïense “verzet”, gesteund door Westerse beloften die nooit zijn nagekomen, valt uiteen en Rusland kijkt slechts toe bij de onvermijdelijke ineenstorting van een natie die de verkeerde keuzes heeft gemaakt en weigert de realiteit te accepteren.
Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Poetin-adviseur bij de BBC: “Ze zullen Kerstmis in bunkers doorbrengen”
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
De elites gooien ons als blokken hout op een brandstapel en wij laten ons als blokken hout op de brandstapel gooien. Er zijn vele malen meer mensen die geen oorlog willen dan mensen die wel een oorlog willen.
Maar gewetensvolle mensen worden door gewetenloze mensen ingelijfd en in de vuurlinie gezet. De gewetensvolle mensen kunnen zichzelf alleen redden als ze stoppen bang te zijn voor de gewetenloze mensen. De gewetenlozen zijn stoer en gevaarlijk zolang wij ze stoer en gevaarlijk vinden ipv gewetenloos, dom en laf. Zodra je de vijand als angstige laffaards gaat zien, ontstijg je ze. Niet dat ze je dan geen pijn meer kunnen doen of niet kunnen doden, maar je bent niet langer onder hun macht… en ze zijn nergens banger voor dan dat alle gewetensvolle mensen ophouden met bang zijn.
Losers regeren met angst, helden regeren met liefde.
Theme,
Om met liefde te kunnen regeren, moet je wel het kwaad durven te vernietigen.
De duisternis in je hart bijvoorbeeld moet je overwinnen door in de waarheid te staan.
Leugens moet je weerleggen doordat je je durft uit te spreken.
Grootspraak moet je doodzwijgen, dan stelt het niets meer voor.
Angst overwin je door standvastig te zijn.
En besef dat je het leven krijgt geschonken om Liefde Licht en Vergeving te ontvangen en te geven.
Angst vreet de ziel kapot !!! het gelijk is hier absoluut Juist aan uw kant ‼️‼️🎯
En met vette pech door het westen zijn straks onze mannen en zonen aan de beurt.
ik mag niet naar het front want niet gevaccineerd
Dat zou echt gaaf zijn, we willen niemand in gevaar brengen toch?
Nou ben zowat 56, de YPR zijn nu allemaal wel kapot dus ze hebben me niet nodig en indien mag mijn dochter haar Nederlandse pas van mij inleveren.
Het regime in Kiev is een insect dat haar eigen kinderen opvreet.