Don’t worry, be happy. Iedereen die bang was voor een dystopische toekomst had het mis

Probeer je eens deze volstrekt ondraaglijke, dystopische toekomst voor te stellen:

1. We bereiken een punt waarop bedrijven zo groot en zo ongelooflijk rijk zijn geworden dat politici het zich niet meer kunnen veroorloven hen tegen te werken door wetten te maken die hun macht inperken. De bedrijven zijn simpelweg te groot om failliet te gaan, schrijft Jonathan Cook.

2. In feite doen politici alleen maar alsof ze de leiding hebben over het beleid. Net als andere sectoren van de samenleving worden hun diensten in feite gekocht door de bedrijven. In het geheim geven politici voorrang aan de belangen van deze bedrijven, en de miljardairs die erachter staan, boven de belangen van het publiek dat ze geacht worden te vertegenwoordigen. Democratie dient als een façade waarachter een kleptocratische klasse regeert.

3. De bedrijven gebruiken hun macht om wetgeving door te voeren die hen in staat stelt hun rijkdom nog verder te concentreren. Ze monopoliseren grote delen van de economie, als een parasiet die zich voedt met het bloed van zijn gastheer. Wanneer ze deze monopolies rampzalig mismanagen, zoals ze af en toe doen, leunen ze op de politieke klasse – hun dienaren – om hen met publieke middelen te redden.

4. De grootste winsten worden behaald met oorlog, die altijd aanwezig is. De bedrijven gebruiken hun politici-dienaren om vijanden te creëren waartegen het publiek beschermd moet worden. Dit blijkt een groot succes. In een door angst gedreven samenleving is het publiek eerder geneigd om bezuinigingen te tolereren – de geleidelijke ontmanteling van openbare diensten, die de bedrijven vervolgens kunnen overnemen en exploiteren als winstgevende ondernemingen.

Het publiek wordt ervan overtuigd dat de geldstroom uit hun eigen zakken naar de bedrijfskas – naar de uitbreiding van de oorlogsmachine – noodzakelijk is voor de nationale veiligheid. De meest gekoesterde vrijheden van het publiek moeten worden opgeofferd, zo wordt hen verteld, om te voorkomen dat de samenleving zwak en kwetsbaar wordt. En de bedrijven belasteren iedereen die hun macht in twijfel trekt als een interne vijand, die samenwerkt met de externe vijand.

5. Deze grootschalige misleiding werkt alleen omdat de miljardairs ook de media controleren, die hun belangen dienen. De media tolereren beperkte afwijkende meningen om het publiek het gevoel te geven dat er een volledige pluraliteit van stemmen bestaat. Maar iedereen die echt afwijkt – die de macht van de bedrijven aanvecht – wordt door diezelfde media bestempeld als een zot, een socialist, een antisemiet of een terrorist. Weinigen horen hun werkelijke argumenten, hetzij omdat deze labels voldoende zijn om hen een platform te ontzeggen, hetzij omdat de mediabedrijven hun controle over de algoritmische basis van de moderne communicatie gebruiken om ervoor te zorgen dat afwijkende meningen stiekem in social media-doodlopende straatjes worden gedreven.

6. Naarmate het bewind van de bedrijven steeds catastrofaler misgaat – de middelen die nodig zijn voor eindeloze groei raken op; de geëxternaliseerde kosten van de plundering van de planeet door de bedrijven leiden tot steeds meer giftige afvalproducten en verstoren het fragiele evenwicht van het klimaat – wordt de rol van de media steeds groter.

Hun taak is het publiek af te leiden met een eindeloze stroom van kleinere crises die kunnen worden toegeschreven aan “vijanden”, de natuur of het toeval, maar nooit aan de bedrijven zelf. De energie van het publiek wordt gestoken in zorgen over – en discussies over – de dreiging vanuit Eurazië en Oost-Azië, de gevaren van terrorisme, de bedreiging door immigranten, de drugsepidemie, gezondheidscrises, onverwachte “weersomstandigheden”, de AI-apocalyps, de gevaren van vrije meningsuiting, enzovoort.

En terwijl het publiek zich zorgen maakt over deze zaken, zuigen de bedrijven meer geld uit de economie, met het argument dat dit nodig is om iedereen te beschermen tegen Oost-Azië vandaag en Eurazië morgen. Dat er nieuwe technologieën moeten worden ontwikkeld om terrorisme uit te roeien en de boten tegen te houden. Dat er in binnen- en buitenland een geavanceerde oorlog wordt gevoerd tegen de drugsbaronnen. Dat er een moedige nieuwe wereld van medische doorbraken wordt gecreëerd. Dat er wordt geïnvesteerd in essentiële “groene” technologieën die de situatie zullen redden. Dat er AI-beveiligingen worden gecreëerd. Dat er verantwoordelijkere manieren worden bedacht om toezicht te houden op meningsuitingen.

Dit alles is een duister beeld van een mogelijke toekomst. Waarschijnlijk zal het niet gebeuren. Onze samenlevingen zijn te robuust, onze vrijheden te veilig en de bedrijven te gecontroleerd om deze sombere wereld ooit te laten ontstaan.

Naschrift:

Ik had niet beseft dat ik zou moeten uitleggen wat dit stuk zegt. Het is geen beschrijving van een mogelijke toekomst, zoals sommigen lijken te denken. Het is volledig een beschrijving van onze huidige tijd. Ik heb niets verzonnen. Ik heb uitsluitend geput uit dingen die we allemaal om ons heen zouden moeten kunnen zien gebeuren. Tenzij we onze huidige koers veranderen, zal de toekomst waarschijnlijk veel somberder zijn dan alles wat ik hier heb beschreven.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

In onze nieuwe hightech-dystopie ‘kweken’ de elites ‘slimmere baby’s’ terwijl ze nieuwe technologieën nastreven die hen in staat zullen stellen ‘eeuwig te leven’

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: