De olieprijs is tot boven de 100 dollar gestegen. Diesel vestigt records aan Amerikaanse pompstations. De inflatie loopt op. De VS verliezen in Iran, verliezen in Jemen, verliezen in Oekraïne. Trump reageert met een video van een uur waarin hij zichzelf het woord winning hoort zeggen.
Ik denk dat het belangrijk is om altijd de zonnige kant te bekijken, schrijft Kevin Barrett.
Toen Wayne Madsen bijvoorbeeld mopperde dat Trump “een onbeduidende medewerker van het ministerie van Buitenlandse Zaken genaamd Hooker stuurde” naar de begrafenis van koning Harald in Oslo, merkte ik op:
Bekijk het van de zonnige kant. Een onbeduidende medewerker genaamd Hooker sturen is beter dan een onbeduidende hooker genaamd Flunky sturen.
Dat is precies het soort dingen waarvan je niet zou kunnen uitsluiten dat Trump ze doet.
Het is inmiddels bijna tien jaar geleden dat meer dan een paar 9/11-truthers op de Oranje Baviaan stemden, in de veronderstelling dat zijn maffe, niet-gescripte uitspraken een goed teken waren.
Op 11 september 2001 zei Trump:
“Toen ik er voor het eerst naar keek, kon ik het niet geloven, omdat er een gat in het staal zat… en daartussen zat alleen maar zwaar staal. Ik zei: ‘Hoe kon een vliegtuig, zelfs een 767 of een 747 of wat het ook geweest mag zijn, hoe kon dat in hemelsnaam door dit staal heen gaan?’ Ik denk toevallig dat ze niet alleen een vliegtuig hadden, maar dat ze ook bommen hadden die vrijwel gelijktijdig ontploften, omdat ik me gewoon niet kan voorstellen dat iets door die muur heen zou kunnen gaan.”
Het goede nieuws is dat Trump sprak over bommen in de gebouwen, en de eerste was die verwoordde wat later een minder belangrijk gesprekspunt onder 9/11-truthers werd: hoe konden vliegtuigen door de stalen buitenkolommen van de twee Torens snijden? Dat bracht reguliere journalisten ertoe ten onrechte te denken dat Trump had gezegd dat de gebouwen met explosieven waren opgeblazen. Het slechte nieuws is dat Trump daarna nooit meer over explosieven sprak. Bovendien was zijn bewering dat vliegtuigen bommen nodig zouden hebben om door stalen buitenkolommen heen te dringen zeer waarschijnlijk onjuist. (Mensen met kwalificaties in natuurkunde en techniek worden uitgenodigd om daarover in het commentaargedeelte te debatteren.)
Onze president mag dan een incontinente, narcistische idioot zijn die kernwapens probeert te gebruiken en de Derde Wereldoorlog probeert te beginnen terwijl hij ernaar streeft het zevende en laatste land op Israëls door 9/11 in gang gezette “zeven landen in vijf jaar”-hitlijst te vernietigen. Maar laten we het van de zonnige kant bekijken: Iran wint!
Ik voel me opgewekt op deze 25e verjaardag van 9/11 terwijl ik uit het raam van mijn hotel in New York kijk, hoge gebouwen zie (zonder vliegtuigen die erin vliegen) en een paar uur dood voordat ik naar de optimistisch getitelde Turning the Tide-conferentie op Fifth Avenue en 104th Street ga. Een van de redenen voor mijn opgewekte stemming is dat mijn vliegtuig van Marokko naar NYC niet is neergestort — noch tegen een gebouw, noch in de oceaan — na een enigszins zenuwslopend incident. Twintig minuten na het opstijgen kondigde de piloot aan: “Onze excuses. We moeten terugkeren naar Casablanca. We zullen over twintig minuten landen.” Het vliegtuig begon om te keren.
Mijn eerste gedachte was: hebben de Israëli’s opnieuw een grote false flag uitgevoerd, zoals ik voorspelde? Is dit opnieuw een wereldwijde stillegging van het vliegverkeer in 9/11-stijl?
Er kwamen vreemde ratelende geluiden van buiten het vliegtuig en uit een buis aan de achterkant van de vleugel begon een rookachtige damp te stromen. Het bleek dat ze gewoon brandstof in de oceaan dumpten, zodat het vliegtuig niet te zwaar zou zijn om te landen. Maar zelfs nadat de brandstof was gedumpt, was het de hardste landing met een straalvliegtuig die ik ooit heb meegemaakt.
Gelukkig zaten we slechts iets meer dan een uur aan de grond terwijl het onderhoudsprobleem van het vliegtuig, wat het ook was, werd verholpen. Ondertussen begon ik met medepassagiers te praten. Een van hen was een ongeveer 25-jarige Gen Z-jongen die verrassend goed geïnformeerd bleek te zijn over Israëls vermeende verantwoordelijkheid voor 9/11, Charlie Kirk en nog veel meer. We praatten urenlang, waarbij andere passagiers af en toe aan het gesprek deelnamen. Mijn nieuwe vriend zei dat iedereen van zijn leeftijd deze dingen weet. Ze volgen allemaal Nick Fuentes, Tucker Carlson en Candace Owens en wachten gewoon tot de Fox News-kijkende boomers uitsterven, waarna de dingen ongetwijfeld zullen veranderen, op manieren die Israël niet zullen bevallen.
Turning the Tide
Het tij keert dus. Maar hoe snel keert het tij op de Turning the Tide-conferentie? Oude knarren zoals ik vormen de grote meerderheid van de organisatoren en deelnemers aan 9/11-truthconferenties, en onze generatie, de generatie van vóór de Gaza-genocide, werd geleerd ontzag te hebben voor Israël en voor de grotere Joodse natie/stam/etniciteit die het vertegenwoordigt. Mensen zoals Christopher Bollyn, Laurent Guyénot, Wyatt Peterson en Ron Unz worden niet voor deze conferenties uitgenodigd, omdat wijzen op de olifant in de kamer — “Israël heeft het gedaan” — nog altijd taboe is, ook al schat ik dat de meerderheid van de organisatoren en sprekers weet of vermoedt dat dit waar is.
Waarom zouden we niet het advies van WC Fields opvolgen en “de stier bij de staart pakken en de feiten recht in het gezicht kijken”? Mensen die 9/11-conferenties organiseren weten dat het bagatelliseren van de Israëlische invalshoek helpt om het soort felle zionistische kamikaze-aanvallen te vermijden of op zijn minst te beperken waardoor mensen hun bankrekening of platform kunnen verliezen — en waardoor zelfs hun conferentielocaties kunnen worden geannuleerd.
Ik begrijp waarom mensen soms hun gevaarlijk waarheidsgetrouwe boodschappen in een uiterlijk onschuldige vorm verbergen. Dat is wat neoconservatieve goeroe Leo Strauss zijn volgelingen leerde te doen — op een slechte manier.
Ik deed dat op wat naar ik hoop een goede manier is in mijn nieuwste boek, Bad Birder’s Birding Report, dat zich aanvankelijk voordoet als een werk over ornithologie, maar bij nadere beschouwing blijkt te bestaan uit humoristische nonsensverzen vergezeld van geestige cartoons, met slechts een vleugje complotinhoud. Het is zo ontwapenend dat zelfs je complotfobische vrienden, familieleden en collega’s ervan zullen genieten zich aan de subversieve invloed ervan bloot te stellen.
Kom langs op de Turning the Tide-conferentie en koop een exemplaar — of tien. Ik heb ook exemplaren van verschillende van mijn andere, serieuzere boeken bij me, evenals Ron Unz’ Our COVID-19 Catastrophe as Biowar Blowback en een paar titels van Germar Rudolf, die gedurende ten minste een deel van de conferentie bij mijn tafel zal rondhangen.
Bekijk het dus van de zonnige kant: precies 25 jaar na 9/11 komen mensen nog steeds bijeen in New York City en houden ze de daders het vuur na aan de schenen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Lees meer over:
Elke dag een stukje meer chaos
In de chaos verschuift de macht
Volgens de Ashkenazi joodse machthebbers moet Europa het ook niet overleven. In de chaos, die dan ontstaat, zijn hun de baas…..
Agenda 2030 van de WEF, gerund door Ashkenazi joodse multi miljardairs, is dan gelukt….
https://www.facebook.com/share/p/19iMKZFAKi/?mibextid=wwXIfr
Iedereen gaat binnenkort
ik denk dat alles of bijna alles is wel al gezegd over deze 3 Torens…of wat mag of kan gezegd worden..