Nu kan eindelijk iedereen de waarheid over bondskanselier Friedrich Merz inzien.
Sinds eind 2024 heb ik heel wat onzin over deze man moeten lezen. Mensen hebben Merz geprezen als onze redder van centrumrechts, die drie jaar mislukt groen energiebeleid zou rechtzetten. Merz’ bondgenoten probeerden hem te verkopen als een bekwaam buitenlandpoliticus en de belangrijkste Europese ‘Trump-fluisteraar’ die de Amerikanen zou overhalen hun steun aan Oekraïne in de oorlog tegen Rusland te handhaven. Sommige van mijn eigen lezers hielden vol dat Merz een snode Blackrock-functionaris was die tot allerlei slinkse praktijken zou overgaan zodra hij de vrije hand had in het kanselarij, schrijft Eugyppius.
Niets van dat alles was ook maar enigszins waar. Merz is altijd geweest wat ik vanaf het begin al zei dat hij was: een incompetente politicus, een koppige en clueless man zonder plan, zonder strategie en zonder echte ambitie voor iets anders dan bondskanselier worden. Hij zet de gestage achteruitgang voort die ik mijn hele volwassen leven al in de Duitse politiek heb gezien, een achteruitgang waarbij elk opeenvolgend staatshoofd nieuwe diepten van idiotie bereikt, waarmee wordt bewezen dat het altijd nog erger kan. In vergelijking daarmee doet Merz Angela Merkel lijken op een politiek genie, en hij heeft zelfs de clowneske regering van Olaf Scholz de vloek bespaard om de grootste shitshow in de geschiedenis van de Bondsrepubliek te zijn.
Friedrich Merz heeft de slechtste populariteitscijfers die een opiniepeiler ooit heeft gemeten; slechts 14% van de Duitsers vindt dat hij de juiste man voor de functie is. Zijn gezag binnen zijn eigen partij is zo grondig afgebrokkeld dat zelfs het afdwingen van het aftreden van een impopulaire plaatsvervangend secretaris-generaal voor hem bijna onmogelijk bleek en aanleiding gaf tot nieuwe publieke vernedering. Twintig parlementsleden van de CDU/CSU hebben zich al verzet tegen de belastinghervormingen die Merz en zijn coalitiepartners, de sociaaldemocraten, hebben voorgesteld. Verdere opstanden die zich in de commissies aandienen, zullen de gehele begrotingsstemming in november waarschijnlijk doen ontsporen. Alsof dat nog niet genoeg is, heeft de machtige leider van de Parlamentskreis Mittelstand (de “Parlementaire Groep voor Kleine en Middelgrote Ondernemingen“) vandaag vrijwel geëist dat Merz zijn minister van Arbeid, de sociaaldemocraat Bärbel Bas, ontslaat – een stap die het einde van de coalitie zou betekenen.
Merz kan geen voet buiten de deur zetten zonder dat tegenstanders, alsof ze uit een parallel universum komen, hem op straat uitjouwen en onderbreken. Geen enkele CDU-politicus die momenteel verkiesbaar is, wil ook maar in zijn buurt gezien worden, maar de ‘Merz-vloek’ is krachtig, zelfs als je de man uit het zicht houdt en honderden kilometers van je vandaan houdt. Als we de huidige peilingen mogen geloven, zal de CDU aanstaande zondag in Mecklenburg-Vorpommern haar slechtste verkiezingsresultaat ooit behalen. De kans is groot dat de CDU niet eens de kiesdrempel van 5% haalt om in de Landtag vertegenwoordigd te zijn. Het debacle in Saksen-Anhalt was al erg genoeg; Mecklenburg-Vorpommern lijkt nog erger te worden.
Zelfs degenen die niet in verkiezingscampagnes verwikkeld zijn, hebben geleerd hun vervloekte bondskanselier te mijden. Op de avond van 6 september nodigde Merz de minister-presidenten van de CDU uit in het Konrad-Adenauer-Haus in Berlijn om een verenigd front te vormen, nu de partij geconfronteerd werd met de dreigende verkiezingsramp in Saksen-Anhalt. Op één na lieten alle zittende minister-presidenten hem in de steek, waardoor Merz alleen achterbleef om heen en weer te ijsberen en zich zorgen te maken over de talloze samenzweringen die zich binnen zijn partij onder zijn neus afspeelden.
Merz van zijn kant heeft niets anders gedaan dan de algemene indruk bevestigen dat hij een onverbeterlijke idioot is. Na de rampzalige verkiezingen in Saksen-Anhalt hield hij een geschokte persconferentie waarin hij onzin mompelde over hoe hij zijn emotionele communicatie wil verbeteren en zinloos tekeerging tegen zijn eigen plaatsvervangend fractievoorzitter. Twee dagen later liet hij in de Bondsdag zijn voorbereide toespraak achterwege om een verwarde tirade af te steken tegen Alternative für Deutschland, waarin hij de partij op bizarre wijze bespotte omdat ze slechts 44% van de stemmen had behaald en haar leden beschuldigde van het steunen van “etnische zuivering“ onder het mom van remigratie. Merz is zo persoonlijk ten onder gegaan, zo politiek dood, dat grote delen van zijn partij momenteel aan elke journalist die het wil horen vertellen over hun wanhopige plannen om hem ten val te brengen en te vervangen door een andere, meer perfecte bondskanselier. Velen verwachten dat het bondskanselierschap van Merz nog maar enkele dagen of weken te gaan heeft, en dat als een competenter opvolger het roer kan overnemen, het bloeden van de Unie kan worden gestopt.
Volgens de laatste peiling staat de AfD op een recordhoogte van 30%, tegenover een historisch zwakke CDU/CSU met 20%.
Blijkbaar zijn het vooral de deelstaatregeringsleiders van de CDU die ervan overtuigd zijn dat Merz moet vertrekken. Dit zou komen doordat zijn rampzalige prestaties hun eigen lokale vooruitzichten schaden, en het is vooral op deelstaatniveau dat de pijn van de opmars van de AfD het scherpst wordt gevoeld.
Er is echter geen gemakkelijke manier om van een Duitse bondskanselier af te komen. Merz heeft nooit belangstelling getoond om af te treden, en noch hij, noch iemand uit zijn kabinet heeft gesuggereerd dat men een motie van wantrouwen in de Bondsdag zou indienen. Merz denkt dat hij het fantastisch doet, hij heeft geen idee wat voor een ramp hij is, en hij is niet van plan om op te geven. Dan blijft als enige andere mogelijkheid een constructieve motie van wantrouwen tegen Merz over, gesteund door de CDU. Ook dit is vrijwel ondenkbaar. Het huidige plan is dan ook dat de minister-presidenten van de CDU de bondskanselier benaderen en hem overtuigen om op te geven, wellicht door op geloofwaardige wijze te dreigen met een constructieve motie van wantrouwen om hem uit zijn ambt te zetten. Op dat moment zou Merz weinig andere keuze hebben dan het stokje door te geven aan een van hun eigen gelederen.
En hier stuiten we op het tweede grote probleem, namelijk de vraag wie onze dode bondskanselier in spe zou moeten vervangen. Er moet één voor de hand liggende opvolger zijn waar iedereen het over eens kan worden, want het laatste wat de CDU wil, is dat het rampzalige bondskanselierschap van Merz een vervolg krijgt in de vorm van een rampzalige machtsstrijd. Journalisten zeggen graag dat de voor de hand liggende vervanger Hendrik Wüst is, de sombere, linksgeoriënteerde minister-president van Noordrijn-Westfalen. Toch is Wüst een gematigde Merkeliaan, die ruim links van een groot deel van de CDU-fractie in de Bondsdag staat, en zijn kandidatuur stuit nu al op stille, impliciete tegenstand van zijn conservatieve rivaal, de CSU-minister-president van Beieren, Markus Söder. Toch zijn er even krachtige redenen die tegen Söder als opvolger van Merz pleiten, want er is nog nooit een bondskanselier uit de CSU geweest en veel christendemocraten zouden zich verzetten tegen het afzetten van een van hun eigen mensen ten gunste van een vervanger uit hun kleinere, Beierse zusterpartij. Een tegengestelde, onwaarschijnlijke mogelijkheid die hier en daar wordt geopperd, is de rechtsgeoriënteerde Boris Rhein, de minister-president van Hessen, maar ik weet niet zeker in hoeverre dat wensdenken is.
Het is hoogst onwaarschijnlijk dat een nieuwe bondskanselier het tij zou kunnen keren. Merz heeft zijn werk op een uitzonderlijk slechte manier gedaan, maar de CDU en de CSU hebben problemen die veel verder reiken dan de persoonlijke incompetentie van één man. De firewall tegen de AfD dwingt de CDU ertoe om linkse politiek te bedrijven met linkse partijen, waardoor de Unie in een politiek niemandsland terechtkomt. Iedereen die echt voor links is, zal vroeg of laat gewoon op de Sociaal-Democraten, de Groenen of Die Linke stemmen; iedereen die tegen links is, zal in toenemende mate op de AfD stemmen.
Zelfs een cactus zou de politieke communicatie beter kunnen aanpakken dan Merz, maar communicatie wordt enorm overschat door politieke elites, die het handig vinden om elke mislukking toe te schrijven aan slechte berichtgeving. Een opvolger zou wellicht meer interesse en vaardigheid tonen voor de praktische kant van de politiek – het gekonkel achter de schermen, het dreigen en het hardhandig optreden –, maar hier gelden harde grenzen omdat de firewall zelf de grootste bron van zwakte van de CDU is. De CDU kan de Groenen of de Sociaaldemocraten geen voorwaarden opleggen, omdat ze niet geloofwaardig kunnen dreigen weg te lopen en in plaats daarvan een regering te vormen met de rechts-populisten.
De regering van Merz wordt al geruime tijd in stand gehouden door het schrijnende gebrek aan alternatieven, en de kans is groot dat Merz zelf profiteert van dezezelfde kracht. Politiek gezien is Merz ten dode opgeschreven, en we zullen nu zien hoe lang Duitsland nog vooruit kan strompelen met een zombie-bondskanselier die geen steun kan mobiliseren, geen wetgeving kan aannemen en politiek gezien niets anders bereikt dan de ondergang van zijn eigen partij.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
De vier jokers van de Apocalyps: Carney, Starmer, Macron en Merz
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Blackrocj, niks meer en niks minder. Die bepaalde het beleid voor Duitsland. Duitsland ten gronde brengen en de bezittingen van zowel bedrijven als particulieren voor een heel zacht prijsje overnemen. En natuurlijk ook nog miljarden pleuro,s van uit Duitsland ( en vanuit Brussel en de overige zgn democratische westerse regeringen) in het diepe, corrupte zwarte gat donderen, dat Oekraïne heet. En als Europa dan totaal een lamme eend geworden was, dan kon Blackrocj ook de rest van Europese bezittingen overnemen. De echte !!! machthebbers in usa dulden geen Europa als concurrent op de wereldmarkt.
LINKS gaat altijd met twee of drie zetels de meerderheid halen, kijk maar naar de verkiezingen in Zweden …. Wie zei nu ooit weer dat stemmen niet zo belangrijk was , het TELLEN van de stemmen daarentegen wél
Zo gaan die dingen Patrick 🍻
Incompetent of niet.
Hij heeft de rode loper voor Larry Fink uitgelegd.
En hij wil de dienstplicht voor invoeren.
En hij heeft het schuldenplafond via grondwetswijziging er door geduwd zodat er meer geinvesteerd kan worden in de wapenindustrie.
Hij is al nuttig geweest.
En nu links blablabla en rechts blablabla….op naar de volgende usefull idiot die Russisch roulette wil spelen.
Komt het wel op neer, maar mijn god wat zijn die moffen dom, nee, wil ik niet zeggen, naiefjes, klinkt wat vriendelijker
ALS AFD weer wint in de komende deelstaatsverkiezingen dan is dat het begin van het einde van Merz en ben ik HEEL benieuwd waar dat heengaat in Duitsland maar ook met name in de EU .
Merz moet blijven zodat de AFD nog verder kan groeien tot 52 % , dan kunnen veel problemen eindelijk opgelost worden.
Zelfs Nederland zal hier wel bij varen.
kut artikel, eerst hij Moet weg,…dan het is zo goed als Onmogelijk…en dan wat Blablabla..pfffff