De dapperste zielen zijn zelden de luidruchtigste in de kamer, maar ze worden vaak het meest verkeerd begrepen. In een tijdperk waarin conformisme wordt voorgesteld als een deugd en applaus de valuta is van eigenwaarde, worden degenen die weigeren zich aan het script te houden bliksemafleiders. Ze veroorzaken ongemak door simpelweg in de waarheid te bestaan. Ze triggeren de onzekeren, brengen de zelfgenoegzamen van hun stuk en verstoren de zorgvuldig gecreëerde illusies van het valse.
We denken graag dat de druk om ons aan te passen ophoudt met de adolescentie, met de ongemakkelijke tienerjaren waarin erbij horen belangrijker is dan authenticiteit. Maar Solomon Asch’s conformiteitsexperimenten in de jaren vijftig bewezen het tegendeel. In een eenvoudige opdracht – bepalen welke lijn even lang was als een andere – plaatste hij acteurs in de kamer die allemaal hetzelfde, duidelijk verkeerde antwoord gaven. Keer op keer liet de enige echte deelnemer de waarheid die hij met eigen ogen kon zien varen en ging hij mee met de groep. Drie van de vier conformeerden zich mi
nstens één keer. Niet omdat ze voor de gek werden gehouden, maar omdat ze niet wilden opvallen. De angst om uit de toon te vallen, om “die persoon” te zijn, woog zwaarder dan de werkelijkheid zelf, schrijft Maureen Steele.
En hier komt het ontnuchterende deel: dat experiment is nooit afgelopen. Het herhaalt zich elke dag in klaslokalen, op werkplekken, in media-echokamers en in de politiek. Mensen kiezen voor de veiligheid van de massa boven de eenzaamheid van de waarheid. Ze geven op wat ze weten dat echt is, omdat ze de kilte van impopulariteit of de pijn van afwijzing niet willen. Het applaus is goedkoop, maar de prijs van afwijkende meningen voelt ondraaglijk.
Koppel dat aan Stanley Milgrams gehoorzaamheidsstudies in de jaren zestig – waarbij 65 procent van de deelnemers vrijwillig wat zij dachten dat dodelijke schokken waren toediende aan een ander, simpelweg omdat een autoriteit hen dat opdroeg – en je ziet het sombere patroon. Gehoorzaamheid aan autoriteit en conformiteit aan de massa zijn de twee krachten die de waarheid verpletteren. En toch is elk keerpunt in de geschiedenis te danken aan degenen die zich tegen beide hebben verzet: de profeten, de dissidenten, de klokkenluiders en de hervormers.
Op deze manier leven betekent eenzaamheid als metgezel accepteren. Het betekent wantrouwen, spot en afwijzing verdragen, niet omdat men ongelijk heeft, maar omdat men weigert genoegen te nemen met de geruststellende leugen. De waarheid kost veel, maar de beloning is integriteit: een innerlijk kompas dat niet van koers raakt wanneer de massa afdwaalt.
Het applaus verstomt. Dat gebeurt altijd. Wat blijft, is de stille, standvastige kracht van degenen die zich nooit hebben verkocht, nooit zijn gezwicht en nooit hun essentie hebben ingeruild voor acceptatie. Ze worden in hun tijd misschien nooit volledig begrepen, maar ze zullen altijd worden herinnerd als degenen die helder zagen, standvastig waren en moedig leefden.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Deze kinderen ervaren de hel op aarde zodat groene deugmensen een elektrische auto kunnen rijden
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
De kosmische grap is: we zijn niet alleen, maar zie maar eens de anderen op dit blog/anderen zoals op dit blog in real life te vinden. Wie een manier weet om een invitatie te sturen voor een groepsmeeting van de blogbezoekers waarbij de undercovers vooraf aan de mailing al zijn uitgefilterd, krijgt van mij 1000 euro.
Ben altijd al zo geweest. Ik begrijp zelfs niet wat men bedoeld met het woord “eenzaamheid”. Heb altijd alleen gestaan. Men mag mij ergens in een grot doen wonen, ver weg van alles, en zal nog steeds geen last hebben van dat zogezegde eenzaamheid, in tegendeel, ik zal me pas goed voelen zonder de dwaze massa rondom mij. Dat is pas vrijheid ! Weg van alles !
Een nederig antwoord.❤️🔥
https://youtu.be/msdTscne0UU?si=h8oOs7blxonxqNG2
Ik bedoelde deze❤️🔥
https://youtu.be/ah9Ob3VB6Cg?si=ZiOEbSF4IVlAR7le
begrijp niet wat je bedoeld met me dit mooi lied te laten weten ?
Ik bedoelde deze❤️🔥
https://youtu.be/ah9Ob3VB6Cg?si=ZiOEbSF4IVlAR7lehet was het laatste
Only the brave. Niet schuilen op een eiland maar gewoon er zijn met de eigen mening is al genoeg.❤️
Maar ik ben er niet meer, ik ben 1500 km verder gegaan om er niet meer te hoeven zijn met mijn eigen “zogezegde” mening zoals iedereen het noemt. Ik heb al brave genoeg geweest en alles verloren daardoor. Ik ga niet af op meningen, ik heb géén meningen, ik ga af op feiten en ondervinding. De meeste mensen hebben een “eigen mening” die gebaseerd is op wat de meerderheid hen laat wijsmaken door overheid en media, en doen zich geen moeite om zelf uit te zoeken of dit wel klopt met de waarheid. En ik was die “zogezegde eigen menigen” zo beu als koude pap. Daarom heb ik alles achter mij gelaten.
Heel juist Marc. Dat afdwingen van een ‘mening’ hebben is puur groepsdenken en massahysterie waar het totalitarisme op drijft. Ik zou het liefste ook 1500km ergens verder in een onbewoond gebied gaan wonen. Voorlopig doet die gelegenheid zich nog niet voor maar ik laat me nog biet ontmoedigen. Eenzaamheid? Ik vind de ruis van de massahysterie juist verstorend voor mijn
intrinsieke denken. Als dat een straf moet zijn dan ben ik zeker een masochist
En dat schrijf ik dus als een kluizenaar wonende in de stadstaat ‘Nederland’, die het liefst vandaag nog vertrekt (maar wegens diverse omstandigheden nog niet kan) naar een gebeid waar de populatie een inwoneraantal heeft van 1 per 1 km2. Zoiets als de noordpool of de sahara dus.
Let op voor de verhuiskosten ! Ik ben gepensioneerd en had ongeveer € 8.000,- gespaard, en de vervoer kost was € 6.300-. Dus enkel ophalen en ginder afleveren. Alles was al ingepakt. Zelfs al zou ik “willen” terug komen, ik zou het niet meer kunnen bekostigen, want heb minimum pensioen. Dus weet waar je voor kiest.
Mag ik vragen waar (land) je nu bent?
👍
ja
Ik zeg altijd: liever alleen, dan met een niet passend persoon samen.
Natuurlijk is het met een perfecte partner weerskanten op een stuk mooier/prettiger en meer in het leven kunnen staan, but hey.
liever alleen, dan met een niet passend persoon samen.
Als je goed met jezelf op kunt schieten ben je nooit eenzaam. Ik vind het heerlijk om alleen het leven te verkennen. Ik geniet ervan dat ik niet meer hoeft te werken. Ik lees nagenoeg geen nieuws meer ook geen alternatief. Het is toch allemaal bang en boos makerij en doom and gloom, daar heb ik geen zin in. Ik ben zoveel mogelijk in de natuur ver weg van mensen daar is het leven goed! Ik leef een zéér goed leven en kan me helemaal niet vinden in het geklaag van mijn leeftijd genoten. Je moet in dit leven toch echt de slingers zelf ophangen 😀
Herkenbaar artikel.
Schapen en geiten behoren tot dezelfde familie.
Schapen volgen de herder over vlakke weilanden en paden.
Geiten volgen hun eigen pad, zelfs tegen bergen op.
De drang om erbij te willen horen en geaccepteerd te willen worden door de groep, dat fenomeen zie ik mijn gehele leven al rondom mij heen. De angst om op eigen benen te staan en zelf alle beslissingen te nemen in je leven en je zelf durven te zijn in alle omstandigheden, is weggelegd voor maar enkelingen. Maar dat is niet verwonderlijk, want in elke groep zitten altijd klaplopers, die meestal het hoogste woord hebben en willen bepalen hoe de groep zich moet conformeren aan hen. De massa die voor 80 tot 90% bestaat zijn volgers, doen wat hen vertelt wordt wat zij moeten doen. Zodat zij daar geen eigen verantwoording voor behoeven af te leggen.
Het meest uitspringende voorbeeld was wel: Die wij alle mochten ervaren met de covid maatregelen, hoe onvoorstelbaar hoeveelheden strikt aan de opgelegde vermeende autoriteit gehoorzaamde. Dat resulteerde soms in hilarische uitingen. Zoals zwemmen met een mondkapje op, of joggen met een mondkapje op of als zij alleen in de auto zaten met een mondkapje op of op de fiets. Super trots waren dat zij geprikt waren, alsof zij een winnaar waren van een sportevenement. Heel gedisciplineerd met zijn alle in de rij gaan staan, om de (griep)prik te krijgen. Velen die als bij donderslag veranderde in een oogwenk in een 100% gehoorzame bio robot aan de vermeende autoriteiten, waar ik toen dacht van wat heb ik gemist want elke logica aan al die overheidsmaatregelen ontbrak. Alles was juist het tegenovergestelde.
Beste Qvic,
Het gedrag van velen is veelal afkomstig uit schoolervaringen in de vroege en latere jeugd.
Op school moest men de opdrachten uitvoeren zoals gesteld door de leerkrachten.
” mond houden Jantje en de opdrachten maken”
” neen, Marieke, geen vragen maar doet wat ik gezegd heb”
Ook binnen het Christelijke geloofssysteem was het destijds om je mond te houden, anders zou “god” je straffen met de hel. Je moest je gedragen zoals de pastoor het had bevolen.
Op school de angst voor een slechte beoordeling, in de kerk de angst voor de hel.
Als kind zijnde heeft men geleerd om klakkeloos het ” gezag” gehoorzaam te zijn uit aangeleerde angst.
De gedragingen van de gemiddelde mensen vandaag de dag hebben veelal hun oorsprong in de jeugd waarin gehoorzaamheid werd geeist en kritische vragen werden onderdrukt.
Kan men de hedendaagse mens verwijten dat ze iets niet hebben geleerd in hun jeugd, en voor zover toch aanwezig, hebben afgeleerd?
Vandaar dat ik op school het nooit kon rooien met leraren en onderwijzers. Ik zat op een christelijke school (begin jaren 70) en mijn ouders waren gescheiden. Mijn onderwijzers vonden mij dus kennelijk automatisch een exemplarisch voorbeeld van ontkerkelijking. Wat ik er aan overgehouden heb is een gezond wantrouwen tegen iedere vorm van (zichzelf vaak benoemde) autoriteit.
2 + 2 = 5 Tigron,
Wil je me en plezier doen, kijk dit kleine filmpje eens uit Iran,
2+2=5 | Two & Two – [MUST SEE] Nominated as Best Short Film, Bafta Film Awards, 2012
https://www.youtube.com/watch?v=EHAuGA7gqFU&t=21s
Prachtige uitspraak..ik zelf vind simpel weg fantastisch..allen staan tussen schapen..ergens diep in mijn hart hou ik van ze…maar “even” NIET…boze ruik van verraad…
Er is maar een persoon die je wat hoeft te bewijzen : jezelf.
Want met hem/haar ben je je hele leven en hem/haar kun je niet voor de gek houden.
Alle anderen zijn mensen die een tijdje in je leven met je meelopen en die uiteindelijk hun eigen weg gaan.
Wat heb je aan hen die zichzelf voor de gek houden.
Als het er op aan komt zijn die ook niet eerlijk tegen een ander.
Als je in een groep gewoond hebt met zeg 15 mensen, zie je hoe groepsprocessen werken. Als er 1 zwarte bijzit is die socialer; hij zal over van alles en nog wat allerlei mensen storen die hun eigen ding doen maar in praktische zaken samenwerken, ze betalen bijvoorbeeld gemeenschappelijk een telefoon, en ze schrijven hun belminuten op die later keurig netjes worden verrekend.
Op een gegeven moment heeft hij zoveel belminuten met de Antillen dat hij de rekening niet meer kan betalen. En de rest schraapt misschien een keertje of twee het geld bij elkaar. Maar dan, als er net iemand met een groot keukenmes is bedreigd, nadat hij naast zijn vrouw zijn blanke buurvrouw heeft geneukt, stoppen ze allemaal en wordt de telefoon voorgoed afgesloten.
Zie hoe de smartphone werd ontwikkeld.
Zie hier hoe Nederland in elkaar zit. Maar dan minder dicht op elkaar zodat niemand enige werkelijke kennis heeft van de soort mens in de machine. Alleen Amerikanen zijn verder zo sociaal. Ieder voor zich, alles voor eigen rekening.