Laten we beginnen met Pijplijnistan. Bijna zeven jaar geleden liet ik zien hoe Syrië de ultieme Pijplijnistan-oorlog was. Damascus had het – Amerikaanse – plan voor een gaspijpleiding tussen Qatar en Turkije verworpen, ten gunste van Iran-Irak-Syrië (waarvoor een memorandum van overeenstemming was ondertekend), schrijft Pepe Escobar.

Wat volgde was een venijnige, gecoördineerde “Assad moet weg”-campagne: een proxy-oorlog als weg naar regimeverandering. De gifknop ging exponentieel omhoog met de instrumentalisering van ISIS – het zoveelste hoofdstuk van de war of terror (cursivering van mij). Rusland blokkeerde ISIS en verhinderde zo een regimeverandering in Damascus. De door het Imperium van Chaos begunstigde pijplijn beet in het stof.

Nu heeft het Imperium eindelijk wraak genomen door bestaande pijpleidingen op te blazen – Nord Stream (NS) en Nord Steam 2 (NS2) – die Russisch gas vervoeren of gaan vervoeren naar een belangrijke economische concurrent van het Imperium: de EU.

We weten inmiddels allemaal dat lijn B van NS2 niet is opgeblazen of zelfs doorboord en klaar is voor gebruik. Het repareren van de andere drie – lekke – lijnen zou geen probleem zijn: een kwestie van twee maanden, volgens marine-ingenieurs. Het staal van de Nord Streams is dikker dan dat van moderne schepen. Gazprom heeft aangeboden ze te repareren – zolang de Europeanen zich als volwassenen gedragen en strenge veiligheidsvoorwaarden accepteren.

We weten allemaal dat dat niet gaat gebeuren. Niets van het bovenstaande wordt in de NAVOstan-media besproken. Dat betekent dat Plan A van de gebruikelijke verdachten van kracht blijft: het creëren van een gekunsteld aardgastekort, leidend tot deïndustrialisatie van Europa, allemaal onderdeel van de Grote Reset, omgedoopt tot “Het Grote Narratief”.

Ondertussen bespreekt de EU-Muppet Show het negende sanctiepakket tegen Rusland. Zweden weigert met Rusland de resultaten te delen van het onbetrouwbare interne NAVO “onderzoek” naar wie de Nord Streams heeft opgeblazen.

Tijdens de Russische Energieweek vatte president Poetin de grimmige feiten samen.

Europa geeft Rusland de schuld van de leveringsbetrouwbaarheid van zijn energie, ook al ontving het de volledige hoeveelheid die het in het kader van vaste contracten had gekocht.

De “orchestrators van de Nord Stream terreuraanslagen zijn degenen die ervan profiteren.”

Het repareren van de Nord Stream-strings “zou alleen zinvol zijn in het geval van voortdurende werking en veiligheid.”

Het kopen van gas op de spotmarkt zal Europa een verlies van 300 miljard euro opleveren.

De stijging van de energieprijzen is niet te wijten aan de speciale militaire operatie (SMO), maar aan het eigen beleid van het Westen.

De epische ineenstorting is nabij

Toch moet de Dead Can Dance show doorgaan. Terwijl de EU zichzelf verbiedt Russische energie te kopen, verhoogt de Brusselse Eurocratie haar schuld aan het financiële casino. De Imperiale meesters lachen zich helemaal kapot met deze vorm van collectivisme – terwijl ze blijven profiteren van het gebruik van de financiële markten om hele naties te plunderen.

Dat brengt ons bij de clou: de Straussische/neo-conische psycho’s die het buitenlands beleid van Washington controleren, zullen uiteindelijk misschien – en het sleutelwoord is “misschien” – stoppen met het bewapenen van Kiev en pas onderhandelingen met Moskou beginnen nadat hun belangrijkste industriële concurrenten in Europa failliet zijn gegaan.

Maar zelfs dat zou niet genoeg zijn – want een van de belangrijkste “onzichtbare” mandaten van de NAVO is om, met welke middelen dan ook, te profiteren van de voedselbronnen in de Pontisch-Kaspische steppe: we hebben het over 1 miljoen km2 voedselproductie van Bulgarije tot aan Rusland.

Judo in Charkov

De SMO is snel overgegaan in een “zachte” CTO (Counter-Terrorist Operation), zelfs zonder officiële aankondiging. De no-nonsense aanpak van de nieuwe algemene commandant met volledige carte blanche van het Kremlin, generaal Surovikin, alias “Armageddon”, spreekt voor zich.

Er zijn absoluut geen aanwijzingen voor een Russische nederlaag langs de meer dan 1000 km lange frontlijn. De spun-to-death terugtrekking uit Charkov kan een meesterzet zijn geweest: de eerste fase van een judobeweging die, gehuld in legaliteit, volledig tot ontwikkeling kwam na de terroristische bomaanslag op Krymskiy Most – de Krimbrug.

Laten we de terugtrekking uit Charkov zien als een valstrik – als in Moskou die op grafische wijze “zwakte” demonstreert. Dat bracht de Kievse troepen – eigenlijk hun NAVO-handlers – ertoe zich te verkneukelen over de “vlucht” van Rusland, alle voorzichtigheid te laten varen en alles op alles te zetten, en zelfs een terreurspiraal in te zetten, van de moord op Darya Dugina tot de poging tot vernietiging van Krymskiy Most.

In de publieke opinie van het Zuiden staat al vast dat de Daily Morning Missile Show van generaal Armageddon een legale (cursief van mij) reactie is op een terroristische staat. Poetin heeft misschien even een stuk op het schaakbord opgeofferd – Charkov: het mandaat van de SMO is immers niet om terrein te behouden, maar om Oekraïne te demilitariseren.

Moskou won zelfs na Charkov: al het Oekraïense militaire materieel dat in het gebied was opgebouwd, werd in offensieven gegooid, alleen voor het Russische leger om non-stop schietoefeningen te houden.

Oekraïense strijdkrachten proberen offensief op alle fronten, maar falen (Video's)

En dan de echte clou: Charkov zette een reeks stappen in gang waardoor Poetin uiteindelijk schaakmat kon zetten, via de raket-zware “zachte” CTO, waardoor het collectieve Westen werd gereduceerd tot een stel kippen zonder kop.

Tegelijkertijd blijven de gebruikelijke verdachten onophoudelijk hun nieuwe nucleaire “narratief” spinnen. Minister van Buitenlandse Zaken Lavrov moest tot vervelens toe herhalen dat volgens de Russische nucleaire doctrine een aanval alleen mag plaatsvinden als reactie op een aanval “die het hele bestaan van de Russische Federatie in gevaar brengt.”

Het doel van de psycho-moordenaars in DC – in hun wilde natte dromen – is om Moskou te provoceren tot het gebruik van tactische kernwapens op het slagveld. Dat was een andere vector in het overhaasten van de timing van de Krimbrug terreuraanslag: nadat alle Britse intelplannen al maandenlang rondwaaiden. Dat liep allemaal op niets uit.

De hysterische Straussische/neocon-propagandamachine geeft Poetin koortsachtig en preventief de schuld: hij is “in het nauw gedreven”, hij “verliest”, hij “wordt wanhopig” en dus zal hij een nucleaire aanval lanceren.

Geen wonder dat de Doomsday Clock, die in 1947 door het Bulletin of the Atomic Scientists is ingesteld, nu op slechts 100 seconden van middernacht staat. Precies op de drempel van Doom.

Dit is waar een stel Amerikaanse psychopaten ons naartoe leidt.

Leven op de drempel van Doom

Terwijl het Imperium van Chaos, Leugens en Plunderingen versteend is door de verrassende dubbele mislukking van een massale economische/militaire aanval, bereidt Moskou zich systematisch voor op het volgende militaire offensief. Het is duidelijk dat de Anglo-Amerikaanse as niet zal onderhandelen. Ze heeft het de afgelopen 8 jaar niet eens geprobeerd, en ze is niet van plan van koers te veranderen, zelfs niet onder impuls van een engelenkoor van Elon Musk tot paus Franciscus.

In plaats van voluit voor Timur te gaan en een piramide van Oekraïense schedels te verzamelen, heeft Poetin eonen van Taoïstisch geduld opgebracht om militaire oplossingen te vermijden. De terreur op de Krimbrug was misschien een game-changer. Maar de fluwelen handschoenen zijn niet helemaal uit: de dagelijkse vliegroutine van generaal Armageddon kan nog steeds worden gezien als een – relatief beleefde – waarschuwing. Zelfs in zijn laatste toespraak, die een scherpe aanklacht tegen het Westen bevatte, maakte Poetin duidelijk dat hij altijd openstaat voor onderhandelingen.

Dag 21 van de militaire situatie in Oekraïne - "Kiev zou er als de maan uit kunnen zien"

Toch weten Poetin en de Veiligheidsraad inmiddels waarom de Amerikanen gewoon niet kunnen onderhandelen. Oekraïne mag dan slechts een pion in hun spel zijn, het is nog steeds een van de belangrijkste geopolitieke knooppunten van Eurazië: wie het controleert, geniet van extra strategische diepte.

De Russen weten heel goed dat de usual suspects geobsedeerd zijn om het complexe integratieproces in Eurazië op te blazen – te beginnen met China’s BRI. Geen wonder dat belangrijke machtsinstanties in Beijing zich “ongemakkelijk” voelen bij de oorlog. Want dat is heel slecht voor de handel tussen China en Europa via verschillende trans-Euraziatische corridors.

Poetin en de Russische Veiligheidsraad weten ook dat de NAVO Afghanistan heeft verlaten – een absoluut miserabele mislukking – om alles op Oekraïne te zetten. Dus zowel Kaboel als Kiev verliezen zal de ultieme doodsteek zijn: dat betekent dat de 21e Euraziatische eeuw wordt overgelaten aan het strategische partnerschap Rusland-China-Iran.

Sabotage – van de Nord Streams tot Krymskiy Most – verraadt het wanhoopsspel. De arsenalen van de NAVO zijn zo goed als leeg. Wat overblijft is een oorlog van terreur: de Syrische, eigenlijk ISIS-isering van het slagveld. Beheerd door de hersendode NAVO, op het terrein beoefend door kannonenvoer, bestrooid met huurlingen uit minstens 34 landen.

Moskou kan dus gedwongen zijn om tot het uiterste te gaan – zoals de totaal ontkoppelde Dmitry Medvedev onthulde: nu gaat het erom een terroristisch regime uit te schakelen, zijn politiek-veiligheidsapparaat volledig te ontmantelen en vervolgens de opkomst van een andere entiteit te vergemakkelijken. En als de NAVO dit nog steeds blokkeert, zal een directe botsing onvermijdelijk zijn.

De dunne rode lijn van de NAVO is dat zij het zich niet kan veroorloven zowel Kaboel als Kiev te verliezen. Toch waren er twee terreurdaden nodig – op Pijplijnistan en op de Krim – om een veel scherpere, brandende rode lijn te trekken: Rusland zal niet toestaan dat het Imperium Oekraïne controleert, wat het ook kost. Dat is onlosmakelijk verbonden met de toekomst van het Grote Eurazië Partnerschap. Welkom op de drempel van Doom.


Copyright © 2022 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

OEKRAÏNE CONFLICT DOSSIER

Analyse: Europeanen zullen alleen nog maar voedsel en energie kunnen kopen, en niets anders



Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

7 REACTIES

  1. Pepe Escobar spreekt wijze woorden, “misschien” is het beste woord.
    Gezien de machtshonger van de CABAL geloof ik niet in een nuke oorlog over en weer, want dan valt er de eerste 30 tot 50 jaar geen stuiver te verdienen op het noordelijk halfrond.
    Het proces zal langzaam gaan maar de dollar vervliegt in rook want een economisch kapotte EU is weliswaar geen concurent meer maar ook geen afzetgebied voor USA producten.
    De Chinezen zijn zoals gewoonlijk ondoorzichtig in hun bedoelingen maar Taiwan zal toch overgaan in Chinese handen, hoe dan ook.
    En van het zuidelijk halfrond kunnen ook de amerikanen geen droog brood eten. De meeste belangrijke grondstof gebieden beneden de evenaar zijn al in chinese handen.
    Laat de amerikanen maar fijn hun tweede burgeroorlog botvieren.

  2. Het kopen van gas op de spotmarkt zal Europa een verlies van 300 miljard euro opleveren.

    HOEVEEL is er al naar fokking Oekraiene gezonden?

    300 miljard is een schijntje

  3. Goed stuk weer!

    Ik stuur nog wel eens iets door van dit kanaal naar collega’s. Dan krijg ik vaak als antwoord: fake.nieuws oid.
    Ongelofelijk dat nog zoveel mensen vastzitten in het msm narittive.

    Ga zo door Frontnieuw!

    • dat is ook zo dat de mensen vastzitten in het MSM naratieve , daarvoor moeten we terug naar de geschiedenis Amerika bestaat uit ierlanders en Engelse gedetermineerden uit Australïe.
      tijdens de WO2 is Amerika ter hulp geroepen voor een oorlog tussen Duitsland en Engeland , daarvoor heeft USSR duitsland militair zwak gemaakt en dan is Amerika gekomen alles gebombardeert ook onze eigen mensen , en daarna met de eer gaan lopen dat zij ons bevrijdt hebben .
      en daarna de rekening hebben gestuurd die we nu nog steeds aan het betalen zijn.
      de USSR heeft ons nooit een cent gevraagd alhoewel zij het grootste werk hebben gedaan en veel manschappen hebben verloren.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here