Het Islamitische Revolutionaire Garde Corps maakte zondag bekend dat zijn gecombineerde eenheden van de marine en de lucht- en ruimtevaartmacht met succes het C-RAM-vroegtijdige waarschuwingsradarsysteem op de Ali Al Salem-luchtmachtbasis in Koeweit hebben aangevallen en vernietigd. Dit markeert de achtste golf van Operatie Nasr 2 en geeft een directe boodschap af aan Washington dat Amerikaanse militaire bases in het Midden-Oosten niet langer veilige toevluchtsoorden zijn.
De aanval, die ook gericht was op een locatie waar naar verluidt Amerikaanse troepen bijeen waren, betekent een escalatie die dwingt tot een afrekening met decennia van Amerikaanse militaire overmoed. Nu de Verenigde Staten verstrikt raken in weer een door het Congres niet-verklaarde en illegale oorlog in het Midden-Oosten, klinken de woorden van voormalig congreslid Ron Paul met profetische helderheid: een natie die 900 militaire bases in 130 landen onderhoudt terwijl ze faillissement claimt, kan geen aanspraak maken op wijsheid in het buitenlands beleid. In 2011 verzette Paul zich tegen de toenmalige sancties tegen Iran, omdat deze “de eerste stap naar oorlog” vormden. Nu ondervinden de Amerikaanse militaire bases in het Midden-Oosten aanzienlijke schade en vallen er Amerikaanse soldaten als vergelding, schrijft Lance D Johnson.
Belangrijkste punten:
- De Iraanse IRGC vernietigde het C-RAM-vroegtijdige waarschuwingsradarsysteem op de Ali Al Salem-luchtmachtbasis in Koeweit tijdens de achtste golf van Operatie Nasr 2.
- C-RAM-systemen zijn mobiele, op het land gebaseerde verdedigingsnetwerken die inkomende raketten, mortiergranaten, raketten en drones detecteren, volgen en vernietigen.
- Iran heeft expliciet gewaarschuwd dat agressie vanuit regionale bases zal worden beantwoord met voortdurende vergeldingsacties.
- De aanval vond plaats als reactie op nachtelijke aanvallen op de zuidkust en steden van Iran.
- Ron Pauls oproep uit 2011 om buitenlandse militaire bases te sluiten en diplomatie voorrang te geven boven geweld is achteraf gezien vooruitziend gebleken.
Inzicht in het C-RAM-systeem en waarom Iran zich hierop richtte
Het Counter-Rocket, Artillery, and Mortar-systeem, bekend als C-RAM, is niet zomaar een stuk militair materieel. Het vormt de technologische ruggengraat van de bescherming van Amerikaanse troepen die in vijandige omgevingen zijn gestationeerd. Het systeem werkt via een geïntegreerd netwerk dat begint met een vroegtijdige waarschuwingsradar die voortdurend het luchtruim rondom een basis scant. Wanneer de radar een naderend projectiel identificeert, verwerkt de commandocomputer de gegevens in fracties van een seconde, berekent de baan en voorspelt het inslagpunt. Als de dreiging naar verwachting een verdedigde zone zal raken, vuurt een geautomatiseerd Gatling-kanon duizenden kogels per minuut af om het projectiel in de lucht te vernietigen.
Op de Ali Al Salem-luchtmachtbasis in Koeweit fungeren deze radar- en C-RAM-netwerken als een cruciale beschermingslaag voor Amerikaanse troepen en infrastructuur tegen regionale dreigingen. Door deze radar te vernietigen heeft Iran het Amerikaanse verdedigingsnetwerk op die basis in feite verblind, waardoor kwetsbaarheden zijn ontstaan die veel verder reiken dan één enkele installatie. De vroegtijdige waarschuwingsradars van het C-RAM-systeem zijn vaak primaire doelen tijdens regionale escalaties, juist vanwege hun belang bij de bescherming van Amerikaanse activa. Wanneer Iran de verantwoordelijkheid voor deze aanval opeist, laat het de wereld weten dat het de kwetsbaarheden van het Amerikaanse leger begrijpt en bereid is daar misbruik van te maken.
De bredere implicaties voor Amerikaanse bases rondom Iran
De waarschuwing van Iran dat Amerikaanse agressie vanuit regionale bases op vergelding zal blijven stuiten, zou elke militaire planner in Washington de rillingen moeten bezorgen. De Verenigde Staten hebben een aanzienlijke troepenmacht in Irak, Afghanistan, Koeweit en andere landen in het Midden-Oosten, met meer dan 50.000 manschappen gestationeerd in de regio. Deze bases herbergen commandocentra zoals de Vijfde Vloot en dienen als uitvalsbasis voor operaties tegen Iran. Wat Iran met deze aanval heeft aangetoond, is dat geen enkele basis veilig is, geen enkele radar onaantastbaar is en geen enkel waarschuwingssysteem bescherming kan bieden tegen een vastberaden tegenstander.
De strategische verhoudingen zijn verschoven. Landen waar Amerikaanse bases zijn gevestigd, moeten nu onder ogen zien dat hun grondgebied een legitiem doelwit wordt in elk conflict tussen Washington en Teheran. Koeweit, waar de Ali Al Salem-luchtmachtbasis is gevestigd, bevindt zich in een onmogelijke positie. Zijn soevereiniteit is aangetast door Amerikaanse militaire operaties die vanaf zijn grondgebied zijn gelanceerd, en de burgerbevolking wordt nu geconfronteerd met mogelijke vergeldingsacties als gevolg van beslissingen die in Washington zijn genomen. Dit is het fundamentele probleem met vooruitgeschoven militaire bases: ze maken van gastlanden doelwitten, terwijl ze de illusie van veiligheid wekken.
Ron Pauls vooruitziende blik en de weg die niet is ingeslagen
In 2011, toen Ron Paul te gast was in het CBS-programma „Face the Nation“, verwoordde hij een visie op het Amerikaanse buitenlandse beleid die in zijn gezond verstand bijna radicaal lijkt. “Ik denk dat een onderzeeër een zeer waardevol wapen is. Ik geloof dat we onszelf kunnen verdedigen met onderzeeërs terwijl al onze troepen thuis blijven. Dit hele idee dat we in 130 landen en op 900 bases aanwezig moeten zijn, is een ouderwets idee,” zei Paul. “Het slaat nergens op. Bovendien zijn we failliet. We kunnen het ons niet langer veroorloven.”
Paul begreep iets wat de gevestigde orde van het buitenlands beleid in Washington weigerde te erkennen: militaire bases in het buitenland maken Amerika niet veiliger. Ze provoceren vijanden, putten de schatkist uit en creëren eindeloze cycli van vergeldingsacties. “Die troepen in het buitenland irriteren onze vijanden, motiveren onze vijanden. Ik denk dat het een gevaar vormt voor onze nationale defensie,” waarschuwde Paul. Hij pleitte voor diplomatie in plaats van militair geweld, waarbij hij opmerkte dat de Cubaanse rakettencrisis werd opgelost door onderhandelingen tussen Kennedy en Chroesjtsjov, niet door militaire aanvallen.
Als de Verenigde Staten het advies van Paul hadden opgevolgd en buitenlandse militaire bases hadden gesloten, troepen naar huis hadden gehaald en zich hadden gericht op defensie in plaats van wereldwijde interventie, zou het land financieel sterker zijn en internationaal meer respect genieten. Het geld dat bespaard zou zijn door het onderhoud van 900 bases had geïnvesteerd kunnen worden in de Amerikaanse infrastructuur, gezondheidszorg en onderwijs. Het leven van Amerikaanse militairen zou niet in gevaar zijn gebracht in buitenlandse conflicten die niet in het belang van de kernbelangen van het land zijn. En het allerbelangrijkste: de Verenigde Staten zouden de illegale oorlog tegen Iran hebben vermeden, die nu dreigt te escaleren tot een reeks catastrofes.
De aanval op de C-RAM-radar in Koeweit is geen op zichzelf staand incident. Het is een symptoom van een mislukt buitenlands beleid. Iran heeft aangetoond dat het Amerikaanse verdedigingssystemen met precisie kan raken. De volgende aanval zou wel eens op iets nog cruciaals gericht kunnen zijn. De vraag is of Washington lering zal trekken uit de wijsheid van Ron Paul of de weg van de eindeloze oorlog zal blijven volgen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Trump’s nieuwe aanvallen op Iran maken van een mislukking een nog grotere ramp
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Epic Fury or Epic Disaster stond er in de krant TIMES OF INDIA geschreven …;)
Goh, dan had usa sterker gestaan en ook financieel. Dat klinkt bekend in de oren, want ook in Brussel en vanuit de zgn democratische westerse regeringen vliegen miljarden naar dat in en corrupte klote land, dat Oekraïne heet. Ook die miljarden hadden veel beter besteed kunnen worden binnen Europa zelf ipv in een zwart gat te donderen, in een land dat geen EU land is en ook niet bij de terreurorganisatie hoort die nato heet.
Ook in Europa moeten er miljarden in de kapotte infra gestopt worden (in NL heeft rws geen geld voor onderhoud aan de wegen in noord NL) Dan is er in NL nog de gezondheidsorganisatie (waar dit geweldige (.?) kabinet 7,5 miljard op wil bezuinigen). Dan is er nog onderwijs, innovatie en armoedebestrijding.
Kortom, zeg maar daaaag tegen Europa en ook daaag tegen de failliete pleuro.