Dat is de vraag die Pat Buchanan nooit expliciet stelt in zijn boek Churchill, Hitler, and the Unnecessary War, maar het is ook de vraag waarop de auteur een tot nadenken stemmend antwoord geeft. Dit is wat Buchanan op pagina 301 zegt:
Als Groot-Brittannië (Polen) nooit de oorlogsgarantie had gegeven, zou de Sovjet-Unie vrijwel zeker de zwaarste klap hebben opgevangen van de aanval die Frankrijk trof. Het Rode Leger, geteisterd door Stalins zuivering van hoge officieren, had kunnen instorten. Het bolsjewisme had verpletterd kunnen worden. Het communisme had in 1940 ten onder kunnen gaan, in plaats van nog vijftig jaar voort te bestaan en tientallen miljoenen meer mensen te vermoorden in Rusland, China, Korea, Vietnam en Cuba. Een oorlog tussen Hitler en Stalin had de enige oorlog in Europa in de jaren veertig kunnen zijn. Tientallen miljoenen mensen hadden wellicht nooit een verschrikkelijke dood hoeven sterven in de grootste oorlog uit de geschiedenis. Patrick J. Buchanan, Churchill, Hitler, and the Unnecessary War, Three Rivers Press, New York, 2008
Het lijkt mij dat Buchanan de voorkeur zou hebben gegeven aan een andere afloop dan degene die zich daadwerkelijk voltrok. De auteur lijkt te denken dat een nazi-overwinning op het communistische Rusland beter zou zijn geweest voor bijna iedereen die erbij betrokken was. En hij heeft ook een punt; uiteindelijk kwam het grootste deel van Oost-Europa onder de knoet van Stalin terecht, terwijl de VS de daaropvolgende 45 jaar verwikkeld waren in een twistzieke Koude Oorlog. Was dat de uitkomst die ze wilden? schrijft Mike Whitney.
Waarschijnlijk niet. Maar betekent dat dat Buchanan gelijk heeft, dat naziheerschappij in Rusland beter zou zijn geweest dan het communisme?
Hier is Buchanan opnieuw:
Zelfs als Hitler na het verpletteren van Stalins Sovjet-Unie naar het Westen was gekomen, hoe had het erger kunnen zijn dan het was voor de Joden? Of de zigeuners? Of de Slaven? Of de christenen, van wie tientallen miljoenen zouden sterven en honderden miljoenen als slaven zouden eindigen in een rijk dat de meest brute en barbaarse vijand was die het christendom ooit had gekend? Als Groot-Brittannië de oorlogsgarantie niet had gegeven en niet vanwege Polen de oorlog had verklaard, had West-Europa de oorlog misschien helemaal kunnen vermijden. En was het het waard? Laten we Churchill het laatste woord geven. Drie jaar na de overwinning schreef hij in The Gathering Storm:
De menselijke tragedie bereikt haar hoogtepunt in het feit dat na alle inspanningen en offers van honderden miljoenen mensen en na de overwinningen van de Rechtvaardige Zaak, we nog steeds geen Vrede of Veiligheid hebben gevonden, en we ons in de greep bevinden van nog ergere gevaren dan degene die we hebben overwonnen.
Wat bedoelde Churchill met “nog ergere gevaren” dan het nazisme en Hitler? Hij bedoelde het stalinisme en Stalin, een massamoordenaar wiens aantal slachtoffers zelfs dat van Hitler overtrof. Tegen 1948 waren al Stalins beloften over verkiezingen gebroken en verpletterde hij alle oppositie tegen de communistische tirannie in de elf landen die nu in zijn greep waren, waaronder Tsjecho-Slowakije, waarvoor Churchill ten oorlog had willen trekken, en Polen, waarvoor Churchill had geëist dat Groot-Brittannië ten oorlog zou trekken. Als het Westen in 1948 met “nog ergere gevaren” werd geconfronteerd dan in 1939, waar was het dan allemaal voor geweest? Ja, Hitler was dood en het nazisme uitgeroeid, maar tegen een prijs van 50 miljoen levens. En Groot-Brittannië had 400.000 mannen verloren en was gebroken en bankroet. Patrick J. Buchanan, Churchill, Hitler, and the Unnecessary War, pagina 315, Three Rivers Press, New York, 2008
Wat vertellen deze opmerkingen ons over Churchill?
Ze vertellen ons dat hij zich in Buchanans richting bewoog. Ze vertellen ons dat hij begreep dat hij een nog grotere puinhoop had gecreëerd dan er daarvoor bestond. Zeggen dat “…we ons in de greep bevinden van nog ergere gevaren dan degene die we hebben overwonnen”, is toegeven dat zijn inspanningen hadden gefaald, dat ze geen “vrede en veiligheid” hadden voortgebracht, maar iets veel duisterders en dreigenders. Dit zijn niet de trotse woorden van een triomferende leider die zijn overwinning viert. Dit is het gemopper van een oude man die wordt overmand door zelftwijfel en spijt. Churchill erkent dat zijn eigen misplaatste strategische beslissingen en slechte beoordelingsvermogen de wereld conflictueuzer, meer gepolariseerd en minder veilig hebben gemaakt. Het is een erkenning van mislukking.
Hitler wilde geen oorlog met het Westen. Hij wilde Duitse gebieden terugwinnen (die onder de voorwaarden van Versailles waren afgenomen) en hij wilde de bolsjewieken in Rusland verwijderen, die hij beschouwde als een existentiële bedreiging voor Duitsland (wat ze waren! De communistische partij in Duitsland had al opstanden ontketend die erop gericht waren de regering omver te werpen en had directe banden met partijleiders in Moskou die hun richtlijnen gaven. Duitse communisten streefden naar een klassenloze samenleving en geloofden sterk dat het overnemen van een industrieel centrum als Duitsland de revolutie aanzienlijk zou versnellen. De groeiende populariteit van de nazistische partij had waarschijnlijk minder met Hitler te maken dan met de wijdverbreide angst voor een bolsjewistische revolutie in Duitsland.)
Dus, wilde Hitler een oorlog met het Westen? Volgens Buchanan:
“Terugkijkend naar elk van de crises vóór 1939 en naar hoe hij daarop reageerde, lijkt het antwoord ‘Nee’ te zijn.” (Pagina 318)
De auteur baseert zijn oordeel op zijn lezing van “Mein Kampf (en) de samenstelling van de strijdkrachten die hij voor de oorlog opbouwde, wat hij wel en niet deed gezien de mogelijkheden die hij had, en de plannen die Hitler opschreef maar nooit uitvoerde.” (pagina 319) Hier is Buchanan opnieuw:
“Over sommige kwesties is iedereen het eens. Hitlers eerste doel was absolute macht in Duitsland. Een tweede was het ongedaan maken van het Verdrag van Versailles, dat Duitsland gelijke rechten ontzegde, in het bijzonder het recht om zich te herbewapenen. Een derde was het herstellen van gebieden die door Versailles waren afgescheiden en Duitsers terug te brengen naar het Reich. Een vierde was de Drang nach Osten, de opmars naar het oosten om een nieuw Duits rijk te creëren. Ten slotte was Hitler van plan Duitsland van Joden te zuiveren, het bolsjewisme te vernietigen en zichzelf tot een historische figuur te maken zoals Frederik de Grote en Bismarck. Het antisemitisme waarvan Mein Kampf doordrenkt is, was zijn meest consistente overtuiging. Zoals de Duitse historicus Andreas Hillgruber … betoogt, waren voor Hitler de Joden en de bolsjewieken één en dezelfde vijand:
De verovering van Europees Rusland, de hoeksteen van de continentaal-Europese fase van zijn programma, was voor Hitler dus onlosmakelijk verbonden met de uitroeiing van deze „bacillen”, de Joden. In zijn opvatting hadden zij met de bolsjewistische revolutie de heerschappij over Rusland verworven. Rusland werd daardoor het centrum van waaruit een wereldwijd gevaar uitstraalde, dat in het bijzonder het Arische ras en zijn Germaanse kern bedreigde.” Patrick J. Buchanan, Churchill, Hitler, and the Unnecessary War, pagina 315, Three Rivers Press, New York, 2008
Dus, als Hitler zijn haat tegen Joden al in Mein Kampf had uitgesproken, en al schaamteloos discriminerende wetten in Duitsland had ingevoerd (de Neurenberger Wetten), en al agressieve pogingen had ondernomen om Duitse Joden in andere landen te hervestigen, en al had aangegeven dat hij dacht dat het marxistische communisme in Rusland een Joodse samenzwering was die een existentiële bedreiging voor Duitsland vormde, waarom was Churchill er dan van overtuigd dat Hitler West-Europa wilde veroveren? Was hij niet in staat de feiten te zien die hem recht in het gezicht staarden?
Hitler voerde een plan uit dat hij in 1925 op papier had gezet. Leest er dan niemand??
Hier is nog een laatste interessant stukje van Buchanan dat nog meer licht werpt op Hitlers werkelijke motieven:
In het tweede deel van Mein Kampf, gepubliceerd in 1926, zet Hitler zijn agenda zeer duidelijk uiteen:
Duitsland zal óf een wereldmacht zijn óf er zal geen Duitsland zijn. En om een wereldmacht te zijn, heeft het die omvang nodig die het de positie zal geven die het in de huidige periode nodig heeft, en zijn burgers bestaansmogelijkheden zal bieden. En dus trekken wij nationaalsocialisten bewust een streep onder de buitenlandse-politieke koers van de vooroorlogse periode. We gaan verder waar we zeshonderd jaar geleden zijn gestopt. We stoppen de eindeloze Duitse beweging naar het zuiden en westen van Europa en richten onze blik op het land in het oosten. Eindelijk breken we met het koloniale en commerciële beleid van de vooroorlogse periode en schakelen we over op het grondgebiedbeleid van de toekomst. Als we vandaag over grondgebied in Europa spreken, kunnen we in de eerste plaats alleen Rusland en zijn vazalgrensstaten voor ogen hebben.” Patrick J. Buchanan, Churchill, Hitler, and the Unnecessary War, pagina 315, Three Rivers Press, New York, 2008
Ik weet niet hoe het duidelijker gezegd kan worden dan dat. Hitler wilde een Duits rijk creëren in Midden- en Oost-Europa (West-Rusland). En daarvoor was een Duits-Britse alliantie van cruciaal belang om een oorlog op twee fronten te vermijden. (Hitler geloofde dat de strijd op twee fronten Duitsland de Eerste Wereldoorlog had gekost.) Daarom wilde hij de banden met Engeland herstellen, zodat hij al zijn strijdkrachten kon verzamelen voor een invasie van Rusland.
Waarom doet dit er allemaal toe?
Omdat het de waarheid is, daarom. Hitler wilde niet over de wereld heersen; hij wilde ervoor zorgen dat Duitsland in de toekomst een wereldmacht zou zijn. Dat is alles. Dat betekent niet dat hij geen slechterik was die tientallen miljoenen onschuldige mensen heeft gedood. Dat deed hij wel. Dat ontkennen we niet. Maar het maakt hem niet meer of minder kwaadaardig om een heleboel leugens over hem te verspreiden. Dat is gewoon dom en razendmakend.
Nog één ding voordat we dit afsluiten:
We lezen tegenwoordig zoveel over Groot-Israël dat het de moeite waard is op te merken dat Hitler hetzelfde doel had: Groot-Duitsland. Dat was het uiteindelijke strategische doel. Kijk eens naar deze vraag die ik Grok stelde over Groot-Duitsland:
Vraag – Wilde Hitler het bolsjewistische regime in Moskou omverwerpen en Russisch grondgebied in beslag nemen om een Groot-Duitsland te creëren dat over de middelen en landmassa zou beschikken om een wereldmacht te zijn die kon concurreren met een industriële gigant als de Verenigde Staten?
Grok — Ja. Dat beschrijft nauwkeurig een centraal onderdeel van Hitlers strategische en ideologische langetermijndoelen. Hitler verklaarde herhaaldelijk (het duidelijkst in Mein Kampf en zijn ongepubliceerde Tweede Boek) dat Duitsland enorme nieuwe gebieden nodig had — Lebensraum (“leefruimte”) — in het Oosten. Hij identificeerde Rusland en zijn grensgebieden als het belangrijkste doelwit voor deze expansie. Belangrijke elementen van zijn denken waren:
Het vernietigen van het bolsjewistische regime: hij beschouwde het „Joodse bolsjewisme” zowel als een ideologische doodsvijand als een raciale bedreiging. Het omverwerpen van de Sovjetregering in Moskou was essentieel om dit gevaar uit te schakelen en de weg vrij te maken voor Duitse overheersing van het Oosten.
Het in beslag nemen van grondgebied en hulpbronnen: het doel was grote delen van Europees Rusland te veroveren (de landbouwgronden van Oekraïne, de olie van de Kaukasus, de grondstoffen van de Oeral en verder), zodat Duitsland economisch zelfvoorzienend (autarkisch) kon worden en niet langer kwetsbaar zou zijn voor blokkades of afhankelijkheid van de wereldhandel.
Het creëren van een continentaal rijk dat in staat was de status van wereldmacht te bereiken: Hitler betoogde dat Duitsland, beperkt tot zijn bestaande grenzen, nooit een echte wereldmacht zou kunnen zijn op de schaal van het Britse Rijk of de opkomende industriële macht van de Verenigde Staten. Alleen door een enorm aaneengesloten landrijk in het Oosten te verwerven — bevolkt door Duitsers en gebruikmakend van de hulpbronnen en arbeid van de veroverde gebieden — kon Duitsland de demografische, economische en militaire kracht verwerven die nodig was om als wereldmacht te kunnen concurreren.
Deze doelstellingen waren geen improvisaties uit 1941. Ze vormden vanaf het midden van de jaren twintig een consistente kern van zijn wereldbeeld. Operatie Barbarossa was de poging om ze te verwezenlijken door middel van een snelle veroverings- en vernietigingsoorlog. Hoewel ook tactische rechtvaardigingen werden gebruikt (preventieve verdediging tegen het bolsjewisme, het veiligstellen van hulpbronnen voordat de VS volledig aan de oorlog deelnamen, enz.), was het diepere doel de creatie van een Groot-Duits rijk met de landmassa en hulpbronnen om op gelijke voet te staan met de Verenigde Staten en andere wereldmachten. Grok
Daar staat het zwart op wit. Hitler wilde niet over de wereld heersen. Hij wilde ervoor zorgen dat Duitsland in de voorzienbare toekomst een wereldmacht zou zijn.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Geef Churchill de schuld van de Tweede Wereldoorlog. Niet Hitler
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ik weet het😁
Wat als Hitler de oorlog had gewonnen?
Als Hitler en nazi-Duitsland de oorlog hadden gewonnen, zou Europa waarschijnlijk niet simpelweg “Duits” zijn geworden. Het meest waarschijnlijke resultaat was een extreem gewelddadig, instabiel imperium gebaseerd op raciale hiërarchie, massadeportaties, dwangarbeid en verdere genocide.
De uitkomst hangt sterk af van wat je precies onder “gewonnen” verstaat. Een volledige overwinning op zowel de Sovjet-Unie als het Verenigd Koninkrijk was militair zeer moeilijk voorstelbaar. Maar stel dat Duitsland rond 1941–1942 de Sovjet-Unie beslissend had verslagen en Groot-Brittannië tot vrede had gedwongen. Dan waren waarschijnlijk deze ontwikkelingen gevolgd:
Oost-Europa zou het zwaarst zijn getroffen. De nazi’s hadden concrete plannen, vaak samengevat onder Generalplan Ost, om enorme delen van Polen, Oekraïne, Belarus, Rusland en de Baltische gebieden te koloniseren. Tientallen miljoenen Slavische inwoners zouden volgens verschillende nazi-plannen worden verdreven, uitgebuit, uitgehongerd of gedood.
De Holocaust zou waarschijnlijk nog omvangrijker zijn geweest. Zonder militaire nederlaag van nazi-Duitsland zou er vrijwel geen externe macht zijn geweest die de vernietigingskampen en deportaties stopte. Ook andere vervolgde groepen — Roma en Sinti, mensen met beperkingen, politieke tegenstanders, homoseksuelen en anderen — zouden langdurig blootgesteld zijn gebleven aan vervolging en moord.
West-Europa zou vermoedelijk een mozaïek van satellietstaten en bezette gebieden zijn geworden. Nederland, België, Frankrijk, Noorwegen en andere landen zouden verschillende graden van Duitse controle hebben gekend. De nazi’s zagen bijvoorbeeld Nederlanders en Scandinaviërs raciaal anders dan veel Oost-Europeanen, maar dat betekende geen politieke vrijheid: democratie, persvrijheid en onafhankelijke rechtspraak zouden vrijwel zeker verdwijnen.
Een permanente guerrillaoorlog was waarschijnlijk. De Duitse bezettingspolitiek creëerde in werkelijkheid al enorme verzetsbewegingen. Een groter Duits rijk zou voortdurend manschappen nodig hebben gehad om gebieden van Frankrijk tot diep in Rusland onder controle te houden.
De wereld had mogelijk een andere soort Koude Oorlog gekregen. Als de Verenigde Staten buiten het Europese conflict waren gebleven of Duitsland niet hadden verslagen, zou uiteindelijk een machtsstrijd tussen een door Duitsland gedomineerd Europa en de VS plausibel zijn geweest. Met kernwapens aan beide kanten had dat een bijzonder gevaarlijke situatie kunnen worden.
Het naziregime zelf was waarschijnlijk niet stabiel gebleven. Hitler bouwde een systeem waarin partij, leger, SS en verschillende leiders met elkaar concurreerden. Na zijn dood had een opvolgingsstrijd tussen figuren en instituties binnen het regime kunnen uitbreken. Een nazi-overwinning betekent dus niet automatisch een “Duizendjarig Rijk”.
Een fascinerend maar belangrijk onderscheid is dat de nazi’s wel degelijk langetermijnplannen hadden, maar geen volledig uitgewerkt draaiboek voor een wereld na de overwinning. Veel populaire alternatieve geschiedenis — bijvoorbeeld The Man in the High Castle — gaat daarom veel verder dan wat historici werkelijk uit Duitse documenten kunnen afleiden.
Misschien is het meest waarschijnlijke scenario uiteindelijk dus niet een stabiele naziwereld, maar een gigantisch continentaal rijk dat tientallen jaren wordt geteisterd door genocide, kolonisatie, opstanden, interne machtsstrijd en mogelijk een nucleaire confrontatie met de Verenigde Staten.
Dit is de rest van de tekst
markdown(20260902-064442).md geplakt
Bestand
De tekst die je hebt geplakt verdedigt een duidelijk andere these dan mijn vorige antwoord. De kern is niet zozeer “Hitler winnen = een betere wereld”, maar eerder: als Groot-Brittannië buiten de oorlog was gebleven, had Hitler zich vooral tegen de Sovjet-Unie gericht en had West-Europa mogelijk een groot deel van de oorlog kunnen vermijden. Dat argument wordt vooral via Patrick Buchanan opgebouwd.
Daar zitten een paar historisch interessante punten in. De tekst heeft bijvoorbeeld gelijk dat Hitlers blik zeer sterk naar het oosten gericht was. De aangehaalde passage uit Mein Kampf spreekt expliciet over het beëindigen van Duitse expansie naar het zuiden en westen en over het verwerven van grondgebied in Rusland en de omliggende gebieden. Ook erkent de tekst expliciet dat antisemitisme, vernietiging van het bolsjewisme en expansie naar het oosten fundamentele onderdelen van Hitlers ideologie waren.
Waar ik veel voorzichtiger mee zou zijn, is de volgende stap: “Hitler wilde geen oorlog met het Westen, dus het Westen had hem beter zijn gang kunnen laten gaan.” Dat volgt niet automatisch. Zelfs in de redenering van de tekst was het gewenste oostelijke rijk geen normale territoriale uitbreiding. Het moest Duitsland door verovering van land, grondstoffen en arbeid veranderen in een continentale wereldmacht.
En juist daardoor wordt de oorspronkelijke vraag — wat als Hitler had gewonnen? — interessanter. Volgens de logica van deze tekst zou een plausibel alternatief scenario ongeveer zijn: Groot-Brittannië geeft Polen in 1939 geen garantie, een grote westelijke oorlog blijft aanvankelijk uit, Hitler richt de Duitse militaire macht vervolgens oostwaarts en probeert de Sovjet-Unie te vernietigen. Buchanan speculeert dat het Rode Leger had kunnen instorten en het communisme daardoor veel eerder had kunnen verdwijnen.
Maar daarmee ontstaat meteen de cruciale vervolgvraag die de tekst naar mijn idee onvoldoende oplost: wat gebeurt er met de bevolking van dat veroverde Oost-Europa? De tekst zelf erkent immers dat de verovering van Europees Rusland in Hitlers wereldbeeld samenhing met antisemitisme en vernietiging van de vermeende “Joods-bolsjewistische” vijand.
Daarom kun je twee afzonderlijke historische vragen stellen:
1. Had Groot-Brittannië in 1939 een oorlog met Duitsland kunnen vermijden?
Dat is een legitieme counterfactual waarover je strategisch kunt discussiëren.
2. Zou een Duitse overwinning op Stalin daardoor een betere uitkomst voor Oost-Europa zijn geweest?
Dat is een veel zwaardere bewering. De argumentatie in je tekst bewijst die tweede stelling niet alleen door de eerste aannemelijk te proberen maken.
Het interessantste lijkt me daarom om de belangrijkste claims uit deze tekst één voor één historisch te factchecken — bijvoorbeeld “Hitler wilde geen oorlog met het Westen”, “Churchill kreeg spijt”, “Stalin was een groter gevaar dan Hitler” en “Hitler wilde geen wereldheerschappij maar een continentaal rijk”. Dan kunnen we precies scheiden wat goed gedocumenteerd is, wat een verdedigbare interpretatie is en wat speculatie of misleidende gevolgtrekking is.
https://chatgpt.com/share/6a97c85b-76c4-83eb-ac38-a9dbd2a82273
Voor het gemak wordt even ‘vergeten’ dat Churchill, de burgers bombarderende oorlogsmisdadiger, DIRECT NA WW2 de oorlog wilde HERVATTEN, AANSLUITEND aan de ‘bevrijding’ van west-europa :
Operation UNTHINKABLE = rechtstreekse OORLOG TEGEN RUSLAND. Enkele wijze generaals hebben dat gelukkig! verhinderd.
Maar in plaats daarvan is Operation GLADIO gestart, en NOOIT GESTOPT, tegen alle landen/volken die de USrael/UK/CIA/MI6/mossad HEGEMONIE heerschappij verwerpen.
Tevens hebben de geallieerden, UK/US, een paar MILJOEN duitsers, militair én burgers, ‘geïnterneerd’ = opgesloten in openlucht gevangenissen. Deze waren in de OPENLUCHT, zonder latrines/wc’s, douches, keukens, medische voorziening. En nauwelijks voedsel. Enkele MILJOENEN zijn daar, door ziekten geteisterd, verhongerd.