Andrew uit Plymouth zegt dat hij naar Oekraïne is gereisd om gewonde burgers te behandelen, maar dat hij binnen enkele weken met kogels en artilleriegranaten beschoten en gevangengenomen werd. Herstellende in een ziekenhuis, vertelt hij dat hij en zijn medevrijwilligers “gemanipuleerd” waren in een taak die zij juist zwoeren te vermijden, bericht Swentr.site.

Andrew, een 35-jarige die thuis in Groot-Brittannië als steigerbouwer werkte, was verbonden aan een eenheid van het Internationale Legioen van Oekraïne in de buurt van Nikolajev, toen hij onder een verwoestend spervuur van Russische artillerie kwam te liggen. Russische troepen vuurden op zijn positie, Andrew werd door een kogel in zijn arm geraakt, en hij gaf zich over.

“Ik was er niet om te vechten, dus heb ik me overgegeven,” vertelt hij. Wat zijn teamgenoten betreft die vochten: “Zij werden gedood,” verklaart hij.

Andrew zegt dat hij nooit van plan was deel te nemen aan, of zelfs maar in de buurt te komen van een gevecht. Toen hij in maart de mediaberichten over het conflict in Oekraïne bekeek, zei hij dat hij de indruk kreeg dat “Oekraïne de mensen om hulp vroeg,” en hij nam contact op met de Oekraïense

Zijn kinderen achterlatend, vloog hij van het VK naar Polen, en baande zich een weg naar de Oekraïense grens. Na een korte periode van “vluchtelingen helpen” daar, zegt hij dat hij benaderd werd door een man genaamd “Jacob” van het Internationale Legioen, die hem vertelde dat zijn medische basiservaring – opgedaan bij het Britse leger – verder binnen Oekraïne van pas kon komen.

“Ik voel me verdrietig,” zegt hij. “Ik heb inderdaad het gevoel dat ik voorgelogen ben, gigantisch. Niet alleen door het Vreemdelingenlegioen, maar ik heb het gevoel dat ik in het Verenigd Koninkrijk ben voorgelogen door de Westerse media.” Andrew zegt dat nieuwsberichten over “mensen die allemaal komen helpen, naar Oekraïne gaan en Oekraïne helpen,” de reis een gemakkelijk vooruitzicht deden lijken.

Eenmaal in Oekraïne, herinnert Andrew zich dat hij naar een gebouw in Lviv reisde, waar hij en een groep buitenlanders enkele dagen binnen werden gehouden, zogenaamd voor hun eigen veiligheid. Hoewel hij in het Britse leger heeft gediend, zei Andrew dat hij geen gevechtservaring had, en dat vrijwilligers zoals hij gescheiden werden gehouden van veteranen die naar Oekraïne waren gekomen om te vechten.

Rusland verplaatst kernraketten naar de grens met Finland in tegenreactie op NAVO-bod

Vandaar werd de groep in bussen naar Yavoriv gebracht – waar een opleidingscentrum voor buitenlandse rekruten door een Russische raket was vernietigd – en vervolgens naar Kiev, waar een Oekraïense begeleider hen vertelde dat de situatie vergelijkbaar zou zijn met die in Lviv: “‘U wordt in lockdown geplaatst, u mag het gebouw niet verlaten, u moet binnen blijven, u krijgt te eten, u krijgt water, wacht tot nadere instructies.'”

De eerste interactie van Andrew met Oekraïense burgers kwam begin april in de stad Boetsja, waar hij naar eigen zeggen kookte en voedsel uitdeelde. Hoewel hij in Boetsja aankwam nadat de Russische troepen vertrokken waren, zei hij dat hij geen tekenen zag van de oorlogsmisdaden die de Oekraïense regering later aan de Russen daar toeschreef.

“Ik heb zelf geen lijken gezien, niets gezien, het zag er onaangeroerd uit,” herinnerde hij zich, eraan toevoegend dat hij aan de rand van de stad was gebleven. “Het leek allemaal normaal. Er waren geen tekenen van gevechten.”

Na slechts een dag in Boetsja, bracht een andere busrit Andrew en zijn metgezellen naar Nikolajev, waarvan hij zei dat het “dichter bij het front lag dan ik me bewust was.” Zelfs nadat hij overgeplaatst was naar een gevechtseenheid van zes andere buitenlanders buiten de stad, zei Andrew dat het rustig leek. De dag nadat hij naar het front was gestuurd, werd de stelling echter aangevallen.

“Ik werd in mijn arm geschoten, brak mijn botten,” vertelt. Terwijl Russische troepen oprukten, lag Andrew op de grond met zijn goede hand boven zijn hoofd, totdat een Russische soldaat hem in een schuttersput sleepte en eerste hulp verleende. “Ik heb veel geluk gehad dat ik het overleefd heb,” herinnert hij zich. “De Russische soldaat die mij eerste hulp verleende, heeft mijn leven gered. De kogel sneed mijn slagader door en ik bloedde leeg.”

Andrews bewaker bood hem een sigaret aan voordat hij door de Russische linies werd teruggebracht voor een operatie en verhoor. Momenteel wacht hij nog twee operatierondes in een ziekenhuis onder het gezag van de Volksrepubliek Donbass (DPR), en hij vertelt dat er veel vrijwilligers waren zoals hij, die terechtkwamen “in een situatie waar je niet in wilt zijn.”

Andrew uit Plymouth zegt dat hij naar Oekraïne is gereisd om gewonde burgers te behandelen, maar dat hij binnen enkele weken met kogels en artilleriegranaten beschoten werd en gevangen genomen werd. Herstellende in een ziekenhuis, vertelde hij RT dat hij en zijn medevrijwilligers “gemanipuleerd” waren in een taak die zij juist zwoeren te vermijden.

Orban vertelt EU dat de economie van Hongarije zou crashen zonder Russisch gas

Andrew, een 35-jarige die thuis in Groot-Brittannië als steigerbouwer werkte, was verbonden aan een eenheid van het Internationale Legioen van Oekraïne in de buurt van Nikolajev, toen hij onder een verwoestend spervuur van Russische artillerie kwam te liggen. Russische troepen vuurden op zijn positie, Andrew werd door een kogel in zijn arm geraakt, en hij gaf zich over.

“Ik was er niet om te vechten, dus heb ik me overgegeven,” vertelt hij. Wat zijn teamgenoten betreft die vochten: “Zij werden gedood,” verklaart hij.

Andrew zegt dat hij nooit van plan was deel te nemen aan, of zelfs maar in de buurt te komen van een gevecht. Toen hij in maart de mediaberichten over het conflict in Oekraïne bekeek, zei hij dat hij de indruk kreeg dat “Oekraïne de mensen om hulp vroeg,” en hij nam contact op met de Oekraïense

Zijn kinderen achterlatend, vloog hij van het VK naar Polen, en baande zich een weg naar de Oekraïense grens. Na een korte periode van “vluchtelingen helpen” daar, zegt hij dat hij benaderd werd door een man genaamd “Jacob” van het Internationale Legioen, die hem vertelde dat zijn medische basiservaring – opgedaan bij het Britse leger – verder binnen Oekraïne van pas kon komen.

“Ik voel me verdrietig,” zegt hij. “Ik heb inderdaad het gevoel dat ik voorgelogen ben, gigantisch. Niet alleen door het Vreemdelingenlegioen, maar ik heb het gevoel dat ik in het Verenigd Koninkrijk ben voorgelogen door de Westerse media.” Andrew zegt dat nieuwsberichten over “mensen die allemaal komen helpen, naar Oekraïne gaan en Oekraïne helpen,” de reis een gemakkelijk vooruitzicht deden lijken.

Eenmaal in Oekraïne, herinnert Andrew zich dat hij naar een gebouw in Lviv reisde, waar hij en een groep buitenlanders enkele dagen binnen werden gehouden, zogenaamd voor hun eigen veiligheid. Hoewel hij in het Britse leger heeft gediend, zei Andrew dat hij geen gevechtservaring had, en dat vrijwilligers zoals hij gescheiden werden gehouden van veteranen die naar Oekraïne waren gekomen om te vechten.

Vandaar werd de groep in bussen naar Yavoriv gebracht – waar een opleidingscentrum voor buitenlandse rekruten door een Russische raket was vernietigd – en vervolgens naar Kiev, waar een Oekraïense begeleider hen vertelde dat de situatie vergelijkbaar zou zijn met die in Lviv: “‘U wordt in lockdown geplaatst, u mag het gebouw niet verlaten, u moet binnen blijven, u krijgt te eten, u krijgt water, wacht tot nadere instructies.'”

Terwijl sancties falen en Rusland oprukt, veranderen de westerse media hun toon over Oekraïne

De eerste interactie van Andrew met Oekraïense burgers kwam begin april in de stad Boetsja, waar hij naar eigen zeggen kookte en voedsel uitdeelde. Hoewel hij in Boetsja aankwam nadat de Russische troepen vertrokken waren, zei hij dat hij geen tekenen zag van de oorlogsmisdaden die de Oekraïense regering later aan de Russen daar toeschreef.

“Ik heb zelf geen lijken gezien, niets gezien, het zag er onaangeroerd uit,” herinnerde hij zich, eraan toevoegend dat hij aan de rand van de stad was gebleven. “Het leek allemaal normaal. Er waren geen tekenen van gevechten.”

Na slechts een dag in Boetsja, bracht een andere busrit Andrew en zijn metgezellen naar Nikolajev, waarvan hij zei dat het “dichter bij het front lag dan ik me bewust was.” Zelfs nadat hij overgeplaatst was naar een gevechtseenheid van zes andere buitenlanders buiten de stad, zei Andrew dat het rustig leek. De dag nadat hij naar het front was gestuurd, werd de stelling echter aangevallen.

“Ik werd in mijn arm geschoten, brak mijn botten,” vertelt. Terwijl Russische troepen oprukten, lag Andrew op de grond met zijn goede hand boven zijn hoofd, totdat een Russische soldaat hem in een schuttersput sleepte en eerste hulp verleende. “Ik heb veel geluk gehad dat ik het overleefd heb,” herinnert hij zich. “De Russische soldaat die mij eerste hulp verleende, heeft mijn leven gered. De kogel sneed mijn slagader door en ik bloedde leeg.”

Andrews bewaker bood hem een sigaret aan voordat hij door de Russische linies werd teruggebracht voor een operatie en verhoor. Momenteel wacht hij nog twee operatierondes in een ziekenhuis onder het gezag van de Volksrepubliek Donbass (DPR), en hij vertelt dat er veel vrijwilligers waren zoals hij, die terechtkwamen “in een situatie waar je niet in wilt zijn.”


Copyright © 2022 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

OEKRAÏNE CONFLICT DOSSIER

Oekraïne: Door de V.S. gefinancierde neonazigroep kruisigt man, verbrandt christelijke iconen – gefotografeerd met Amerikaanse militairen



Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

4 REACTIES

  1. “Andrews bewaker bood hem een sigaret aan voordat hij door de Russische linies werd teruggebracht voor een operatie en verhoor. ”

    Lekker sigretje rookuh terwijl je slagader is ‘doorgesneden’ door de kogel en je bijna leegbloedde.
    En waarom verlaten die debielen hun eigen kinderen om in die trutten oorlog te gaan ‘helpen’? Wat voor kerels zijn dat dat ze hun eigen familie zomaar achterlaten. Wat een debiele helden.

  2. Hij is ook geëvacueerd net als de nazi’s van Azovstal zou de NOS zeggen.
    Huurlingen vallen niet onder de conventie van Genève, deze sukkel gaat dus een hele vervelende toekomst tegemoet. En terecht!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here