Foto Credit: Frontnieuws.com / KI

Goed nieuws, iedereen. De oorlog is voorbij, althans op de handelsvloer. Brent-ruwe olie sloot oktober af boven de 113 dollar per vat en stortte vervolgens in. Een zweem van vredesbesprekingen, een volledige overwinning van de Democraten bij de tussentijdse verkiezingen en een president die plotseling terughoudend was om nog iets te bombarderen, veroorzaakten de sterkste wekelijkse daling sinds de begindagen van Covid, en op 10 november werd Brent kortstondig verhandeld voor minder dan 90 dollar. Sinds het begin van de maand heeft Brent ongeveer een vijfde van zijn waarde verloren. Tijd om de champagne te ontkurken.

Karl Miller drinkt niet mee. Zijn meest recente beoordeling, gedateerd 14 november en gebaseerd op bewijsmateriaal tot en met 13 november, draagt de titel “The Global Energy Emergency” (De wereldwijde energienoodsituatie), en de ondertitel vertelt je tot welke conclusie hij komt: vernietiging van infrastructuur, verstoring van de aanvoer van zwavelrijke ruwe olie en de wereldwijde economische catastrofe. Zijn belangrijkste bevinding is dat het gevaar niet in een prijs schuilt. Het gaat om de opeenstapeling van vernietiging en het langdurige verlies van betrouwbare leveringen: raffinaderijen, pompstations, terminals en schepen die sneller worden uitgeschakeld dan ze kunnen worden gerepareerd, waarbij elke uitval de buffer aantast die nodig is om de volgende te overleven, schrijft Larry Jonson.

Karl heeft het over deze oorlog vaker bij het rechte eind gehad dan de mensen die hem voeren. Dus terwijl de markten vrede inprijzen, zal ik je uitleggen wat Karl inprijst: natuurkunde.

Het verkeerde vat

Het eerste wat Karl je duidelijk wil maken, is dat het ene vat olie het andere niet is. De raffinaderijen die de diesel en vliegtuigbrandstof van de wereld produceren, zijn gebouwd voor specifieke soorten ruwe olie: Saudi Arab Medium en Arab Heavy, de Basrah-kwaliteiten uit Irak en de zwavelrijke oliestromen uit Iran. Vervang die door een vat lichtere, zwavelarmere olie van elders en de raffinaderij produceert niet automatisch dezelfde hoeveelheid diesel. Een groter aanbod van ruwe olie op papier, merkt Karl op, betekent niet dat de brandstofketen is hersteld.

Hoeveel van die zwavelrijke ruwe olie is verdwenen? Karl verwijst naar gegevens per oliesoort die in september werden gepubliceerd: de export van zwavelrijke ruwe olie uit de Perzische Golf daalde van 16,88 miljoen vaten per dag in het tweede kwartaal van 2025 naar 5,88 miljoen in het tweede kwartaal van 2026. Dat is een instorting van 65 procent. Sindsdien hebben de oliestromen zich ongelijkmatig hersteld, en Karl benadrukt zorgvuldig dat dit cijfer betrekking heeft op het voorjaar, niet op vandaag. Maar het laat zien hoe groot het gat is.

Karl benadrukt ook dat Iran en Irak in de beoordeling moeten worden meegenomen, iets wat de geruststellingsmachine van Washington liever vergeet. De hoeveelheid Iraanse ruwe olie en condensaat die zich buiten de blokkadezone op zee bevond, was medio oktober tot nul gedaald, nadat die ladingen waren gelost. Dat betekent niet dat Iran is gestopt met produceren. Het betekent dat de drijvende buffer die de leveringen op gang hield, verdwenen is. De zuidelijke export van Irak is afhankelijk van terminals, schepen en doorgang uit de Golf, en de noordelijke omleidingsroute kan het hele systeem niet vervangen.

Saoedi-Arabië, één kritiek storingspunt

Karl noemt de kritieke infrastructuur van Saoedi-Arabië een wereldwijd kritiek storingspunt, en dat bedoelt hij letterlijk. Verwerkingsinstallaties, pompstations, elektriciteitsvoorziening en exportterminals functioneren als één industrieel systeem. Schakel een paar cruciale knooppunten uit en je onderbreekt een productie die veel groter is dan de capaciteit van de apparatuur die je daadwerkelijk hebt getroffen.

  Debatteren over ‘antisemitisme’

Bewijsstuk A is de oost-westpijpleiding, de omleidingsroute die ons zou moeten redden van Hormuz. Eerdere aanvallen hebben al meerdere pompstations beschadigd. De pijpleiding werkt alleen als de pompen, elektriciteit, besturingssystemen, drukregeling, opslag en de uitgang naar de Rode Zee allemaal tegelijkertijd functioneren. En Karl maakt een punt dat de juichende voorstanders overslaan: de omleidingsroute ontsnapt niet aan de crisis, maar verplaatst die. Ruwe olie die naar Yanbu wordt geleid, heeft nog steeds de opslagtanks, laadarmen en veilige toegang voor schepen van Yanbu nodig. Raak het westelijke uiteinde en je hebt het reserveplan van de wereld getroffen.

De Houthi’s hebben precies dat gedaan. Deze week claimden ze opnieuw een pompstation en de oliefaciliteit van Yanbu te hebben getroffen. Karl, zoals we hem kennen, merkt op dat de schade en eventuele nieuwe exportonderbrekingen niet werden bevestigd door het bewijsmateriaal dat hij tot en met 13 november heeft onderzocht, en dat de resterende Saoedische export gedocumenteerd is. Mijn eigen bronnen vertellen me dat pompstation 11 is vernietigd. Hoe dan ook, zijn belangrijkste punt blijft overeind. Een gerepareerd station is slechts zo goed als de elektriciteitsvoorziening en de toegang die het draaiende houden, en nieuwe schade kan voltooide reparaties nutteloos maken en de hele inkoopcyclus opnieuw op gang brengen.

Schepen die je niet opnieuw bij Amazon kunt bestellen

Dan de schepen. Volgens het eigen verslag van het Amerikaanse leger van 7 november, zoals Karl dat weergeeft, zijn tien Iraanse commerciële olietankers vernietigd, vijf koopvaardijschepen buiten werking gesteld en 147 commerciële schepen tijdens de handhaving van de blokkade teruggestuurd. Ja, dat zijn onze cijfers. Wij maken ook deel uit van het scheepvaartprobleem.

Het regionale schaderegister vertelt de rest. Karl telt dit jaar tot nu toe 141 schademeldingen, waarbij het aantal gemelde incidenten steeg van 23 in september naar 39 in oktober, een toename van ongeveer 70 procent. Sinds 17 augustus zijn zes schepen als totaalverlies geregistreerd en hadden nog eens twintig schepen hulp nodig. Daaronder bevond zich een LNG-tanker die eind oktober door projectielen werd getroffen en in brand vloog. Karl is uiterst nauwkeurig in zijn onderscheid tussen schademeldingen en daadwerkelijk vernietigde schepen. Maar een schip dat wacht op reparaties, een escorte of een verzekeraar levert ook geen brandstof.

Hier valt het opgewekte gepraat over het “orderboek” voor tankers in duigen. Je kunt een vernietigde tanker niet vervangen door simpelweg een bestelling te plaatsen. Karl verwijst naar een beoordeling van de scheepsbouwsector uit november, waaruit blijkt dat er wereldwijd voor 2028 slechts dertien beschikbare bouwplaatsen voor LNG-tankers en dertien voor VLCC’s zijn. Volgens het meest recente programma van een tankermaatschappij worden nieuwe Suezmax-tankers in oktober 2028 en mei 2029 geleverd. De schepen die in aanbouw zijn, zullen uiteindelijk helpen, volgens hun eigen tijdschema’s en onder hun eigen chartercontracten.

Ondertussen vervoeren de schepen die nog varen minder. Karls voorbeeld: verleng de retourreis van een vloot van dertig naar vijfenveertig dagen en die vloot voltooit ongeveer een derde minder reizen. Er hoeft geen enkel schip te zinken om een derde van de leveringscapaciteit te laten verdwijnen.

  Michael Hudson over Rusland, Iran en de Rode Zee: NAVO's oorlogseconomie stort in

Diesel en vliegtuigbrandstof: de oplossing voor twintig dagen

Als je bewijs wilt dat goedkope ruwe olie niet hetzelfde betekent als goedkope brandstof, kijk dan eens bij je plaatselijke vrachtwagenstopplaats. Brent stortte in, maar diesel merkte er nauwelijks iets van. Op 9 november lag de nationale gemiddelde dieselprijs volgens AAA ongeveer 2,16 dollar per gallon boven die van benzine, en waren de Amerikaanse dieselvoorraden gedaald tot het laagste niveau sinds 2003.

Karl legt uit waarom. In oktober bedroeg de netto-export van diesel uit het Midden-Oosten ongeveer 560.000 vaten per dag, een daling van 760.000 vaten per dag ten opzichte van een jaar eerder. De hoeveelheid geraffineerde producten die door Hormuz werd vervoerd, bedroeg ongeveer 700.000 vaten per dag, tegenover 3,1 miljoen een jaar eerder. Over een maand van dertig dagen komt alleen dat dieseltekort al neer op ongeveer 22,8 miljoen vaten aan ontbrekende regionale export.

En de reddingstroepen? De geplande extra vrijgave van 15 miljoen vaten diesel uit noodvoorraden zou ongeveer twintig dagen van dat tekort dekken. Twintig dagen. En daarna? Karls antwoord is ongemakkelijk: de dieselbalans voor het vierde kwartaal laat een overschot zien van slechts 20.000 vaten per dag. Verlies nog eens 100.000 vaten per dag aan leveringen en je hebt vijf keer die marge weggevaagd.

Vliegtuigbrandstof verkeert in een nog slechtere positie, omdat raffinaderijen de voorkeur geven aan diesel. De wereldwijde voorraden vliegtuigbrandstof bleven in oktober dalen. Karl zegt het eenvoudig: een gebrek aan diesel legt vrachtwagens, tractoren en generatoren stil, en een gebrek aan vliegtuigbrandstof houdt vliegtuigen en luchtvracht aan de grond. Vul de tanks later weer bij en je krijgt het verloren oogstseizoen of de geannuleerde vlucht nog steeds niet terug.

Gas, elektriciteit en water

Dan is er nog aardgas, waar Europa deze winter liever niet over wil praten. De vooruitzichten voor november waarnaar Karl verwijst, voorspellen dat het wereldwijde LNG-aanbod in 2026 met ongeveer 3 procent zal dalen, ervan uitgaande dat de verstoring bij Hormuz tot het einde van het jaar aanhoudt. De Duitse gasopslag was op 8 november voor 59 procent gevuld, tegenover 74,9 procent een jaar eerder. Bij een normale winter, zeggen de planners, komt Duitsland erdoorheen. Bij een extreme koudegolf voorspellen hun modellen maandelijkse tekorten tot 6,6 terawattuur. De energiezekerheid van Europa hangt nu dus af van het weer. Veel succes daarmee.

Qatar laat zien hoe lang reparaties duren. Een nieuwe LNG-productielijn zal naar verwachting in het eerste kwartaal van 2027 met de productie beginnen. Voor de beschadigde bestaande productielijnen wordt rekening gehouden met een reparatietermijn van ongeveer drie jaar. En zelfs een gerepareerde installatie heeft toevoergas, elektriciteit, laadplaatsen, een gespecialiseerd transportschip en een veilige doorgang naar buiten nodig. In Karls woorden: “Een tanker zonder LNG en LNG zonder een betrouwbare tanker zorgen er allebei voor dat de koper niet wordt bevoorraad.” In januari betekent dat kou.

De keten houdt niet op bij de gasterminal. Stroomstoringen treffen raffinaderijen, pompen en gasinstallaties. In de Golfregio zijn ontzilting en waterpompen afhankelijk van dezelfde energieketen, en waar generatoren als vervanging kunnen dienen, verbranden ze diesel die de wereld niet heeft. Gasintensieve kunstmestfabrieken betalen ofwel meer, of produceren minder, en dat komt terecht bij boeren en uiteindelijk op je boodschappenrekening.

  Israël heeft de reputatie van Israël veel erger beschadigd dan zijn vijanden ooit hebben gedaan

De rekening

Energieschokken kosten niet alleen geld. Ze slokken het geld op dat nodig is voor herstel. Karl verwijst naar een Europese raming van toezichthouders uit november, waaruit blijkt dat Europa 18 tot 33 miljard euro extra betaalt voor dezelfde hoeveelheid geïmporteerd gas. Met dat geld wordt niets nieuws gebouwd. Het verdwijnt simpelweg in de prijs. Zijn voorbeeld van de scheepvaartkant is al even somber: voeg vijftien dagen toe aan de leveringsketen voor een miljoen vaten per dag en je legt vijftien miljoen extra vaten op zee vast, ongeveer 2,25 miljard dollar aan voorraad bij een olieprijs van 150 dollar, nog vóór vracht- en financieringskosten.

Dan komt de wederopbouw. Karls planningsmodel verdeelt die in drie scenario’s. Dit zijn zijn gemodelleerde scenario’s met expliciet vermelde aannames, geen gecontroleerde schadebegrotingen:

Scenario Kapitaal voor herstel Liquiditeit en financiering Totale financiering
Snellere uitvoering $375,8 miljard $115 miljard $490,8 miljard
Zwaar scenario $917,6 miljard $240 miljard $1,16 biljoen
Langdurige druk $2,06 biljoen $470 miljard $2,53 biljoen

In het zware scenario bedraagt de gewogen voltooiingstijd 4,85 jaar, waarbij de laatste 15 procent van het werk in het zevende jaar wordt afgerond. Karl merkt op dat reparaties die de grootste productie herstellen, het aanbod eerder kunnen terugbrengen. En zijn zware brandstofscenario, een aanhoudend tekort van 3 miljoen vaten diesel en vliegtuigbrandstof per dag, komt neer op 1,095 miljard vaten per jaar die uit nieuwe aanvoer, voorraden of simpelweg doordat mensen het zonder moeten stellen, moeten worden opgevangen.

Markten prijzen hoop in. Karl prijst natuurkunde in.

Karls toekomstverwachting is onomwonden. Voortdurende aanvallen en onvolledig herstel zullen een wereldwijde economische catastrofe verergeren. De strijd die ertoe doet, gaat tussen de vernietiging van betrouwbare capaciteit en het industriële vermogen om de volledige leveringsketen opnieuw op te bouwen. Sommige stromen ruwe olie zijn verbeterd, en dat erkent hij ook. Maar betere oliestromen brengen een gezonken tanker niet terug, herstellen een afgebrand pompstation niet en vullen de reeds opgebruikte buffers niet opnieuw aan.

Hij heeft ook een waarschuwing voor iedereen die denkt dat een prijsdoelstelling hetzelfde is als beleid. Een plan dat niet verder gaat dan een prijs voor ruwe olie of een aangekondigd vrachtvolume, schrijft hij, laat de belangrijkste kwetsbare punten onopgelost. Olievelden, raffinaderijen, elektriciteitsvoorziening, terminals, schepen, verzekeringen, financiering en binnenlands vrachtvervoer moeten allemaal samenwerken, en op dit moment doen verschillende daarvan dat niet.

Geniet dus vooral van Brent voor 90 dollar. Maar verwar dat niet met herstel. De handelsafdelingen gokken op een vredesakkoord. Karl telt kapotte pompen, uitgebrande schepen en lege opslagtanks. Mijn ervaring is dat de mensen die dingen tellen dat soort discussies meestal winnen.


Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.


Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Torenhoge gasprijzen: Europese kunstmestgigant legt fabrieken stil en importeert ammoniak


Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

Vorig artikelCOP31 en de nieuwe positionering van klimaatverandering als “volksgezondheidsprobleem”
Volgend artikelDrie mannen en een fotomoment: wat te verwachten in Shenzhen
Frontnieuws
Mijn lichaam is geen eigendom van de staat. Ik heb de uitsluitende en exclusieve autonomie over mijn lichaam en geen enkele politicus, ambtenaar of arts heeft het wettelijke of morele recht om mij te dwingen een niet-gelicentieerd, experimenteel vaccin of enige andere medische behandeling of procedure te ondergaan zonder mijn specifieke en geïnformeerde toestemming. De beslissing is aan mij en aan mij alleen en ik zal mij niet onderwerpen aan chantage door de overheid of emotionele manipulatie door de media, zogenaamde celebrity influencers of politici.

1 REACTIE

  1. De dalende Brentprijs is een interessant gegeven, maar betekent niet automatisch dat de aanvoer van diesel, vliegtuigbrandstof of gas is hersteld. Het artikel maakt terecht onderscheid tussen de prijs van ruwe olie en de toestand van de volledige energie- en transportketen.

    De genoemde cijfers en scenario’s zijn echter niet zonder meer als vaststaande feiten te beschouwen. Een deel berust op beoordelingen en aannames; bovendien worden sommige schadeclaims in het artikel zelf als onbevestigd aangeduid.

    Heeft iemand de oorspronkelijke rapporten of een onafhankelijke bevestiging van de belangrijkste cijfers?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in