Wanneer vooruitgang helemaal geen vooruitgang is

Veel van wat er gebeurt, wordt omschreven als vooruitgang, maar dat is het natuurlijk helemaal niet – het is gewoon verandering. En een groot deel daarvan bestaat uit veranderingen die zijn bedacht om ons allemaal zo druk bezig te houden dat we niet opmerken wat er in de wereld gebeurt, en zo in beslag genomen worden door onze eigen dagelijkse problemen dat we geen actie ondernemen tegen de samenzweerders, de collaborateurs en de voortdurende aanvallen op onze vrijheid en menselijkheid. Zelfs kleine dingen worden ongelooflijk tijdrovend en uitputtend. De bizarre en onverdedigbare “recyclingprogramma’s” die wereldwijd zijn ingevoerd (tegenwoordig gebeurt alles gelijktijdig en volgens hetzelfde patroon), zijn ontworpen om ons zorgen te laten maken over niet-bestaande klimaatverandering, om ons gehoorzaam te maken en ons te dwingen te accepteren dat we moeten doen wat ons wordt opgedragen, zelfs in onze eigen huizen, en om ons bezig te houden. Het grootste deel van het zorgvuldig gewassen en gesorteerde recyclingmateriaal wordt gestort of verbrand, en de milieukosten van het inzamelen van recyclingmateriaal zijn veel hoger dan de eventuele voordelen die het zou kunnen opleveren. In het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld is een groot deel van het recyclingmateriaal naar verre landen vervoerd om daar te worden gestort of verbrand. Het heeft zelfs geen zin om papier te recyclen (het meest traditionele recyclingmateriaal). Het is beter voor het milieu om bomen voor dat doel te kweken en het afgedankte papier te verbranden om elektriciteit of warmte op te wekken.

Als je iets online bestelt, word je gebombardeerd met e-mails. Er komt een bericht om te melden dat de aankoop is gedaan, een bericht dat je bestelling wordt verwerkt, nog een bericht om je te laten weten dat het boek aan het bezorgbedrijf is overgedragen, een bericht dat het bezorgbedrijf het pakket heeft ontvangen, een bericht om je te informeren dat het bezorgbedrijf zich voorbereidt om het boek te bezorgen, een bericht om je te laten weten dat het boek onderweg is en een bericht om je te vertellen dat het pakket is bezorgd. Vervolgens ontvang je een e-mail van de verkoper om je te laten weten dat het bezorgbedrijf zijn werk heeft gedaan en het boek heeft afgeleverd. Later volgt er nog een e-mail van de verkoper met het verzoek om zijn dienstverlening te beoordelen en een van het bezorgbedrijf met de vraag hoe goed je vindt dat het zijn werk heeft gedaan. Als je niet onmiddellijk antwoordt, worden die e-mails met regelmatige tussenpozen herhaald. Dit bombardement van onnodige e-mails houdt ons bezig met zinloze futiliteiten, (niet zelden ontvang ik twee exemplaren van elke e-mail in deze vervelende reeks), schrijft Dr. Coleman.

Het woord “vooruitgang” wordt gebruikt als synoniem voor “beter”, maar hoe definieer je “beter”? Is het ontvangen van een e-mail van een vriend die op vakantie is beter dan het ontvangen van een ansichtkaart? Is de wereld beter wanneer alle auto’s er precies hetzelfde uitzien? Is het beter wanneer houtvuren worden verboden door functionarissen die verantwoordelijk zijn voor gezondheid en veiligheid? Zijn treinen beter geworden nu er geen restauratierijtuigen en slaaprijtuigen meer zijn? Of is het leven verwoest door fanatici, sekteaanhangers en onwetende bemoeials die, zonder het te weten, handelen namens samenzweerders die streven naar een Great Reset? Is het leven beter nu er geen uitdragerijen, geen vodden- en oudijzerhandelaren en geen klusjesmannen meer zijn die vrijwel alles konden repareren wat je zelf niet kon oplossen? Is het leven beter nu huisartsen dezelfde werktijden hebben als bibliothecarissen en je je noodgevallen een dag of twee van tevoren moet plannen als je hoopt met een ambulance naar het ziekenhuis te worden gebracht? Zijn ziekenhuizen beter geworden nu verpleegkundigen meer tijd in vergaderingen doorbrengen dan op de afdeling en altijd te druk en te belangrijk zijn om een ondersteek te vinden, kussens op te schudden, een kwetsbare patiënt te helpen met eten of een bos bloemen in een vaas te zetten? Is het vooruitgang dat kinderen tegenwoordig leren met behulp van iPads in plaats van les te krijgen met pen en papier en krijt en een schoolbord? Is een smartphone werkelijk vooruitgang ten opzichte van een lei en een griffel? Een halve eeuw geleden speelden kinderen hinkelen, touwtjespringen en in de winter voetbal met jassen als doelpalen, terwijl ze in de zomer cricket speelden met wickets die met krijt op lantaarnpalen waren getekend. Tijdens hun zomervakantie spetterden ze in pierenbadjes of lieten ze speelgoedzeilbootjes varen op vijvers (die inmiddels allemaal zijn gedempt om gezondheids- en veiligheidsredenen), reden ze op ezels en speelden ze spelletjes van één penny op de pier. Is het slechts nostalgie wanneer je diep in je hart weet dat de dingen toen werkelijk beter waren?

Als je bezwaar maakt tegen alle vooruitgang, zullen de samenzweerders je bestempelen als een “luddiet”, zelfs als veel van wat zij vooruitgang noemen helemaal geen vooruitgang is.

Het is niet moeilijk om te betogen dat kinderen tegenwoordig weinig of geen toekomst hebben. De samenzweerders en de collaborateurs hebben hun onderwijs, hun hoop, hun gevoel van geborgenheid en zelfs hun geluk weggenomen. Psychische problemen onder jongeren nemen toe in een tempo dat nog nooit eerder is vertoond. Zelfs vóór de neppandemie van 2020 was het aantal van dergelijke problemen onder jongeren angstaanjagend hoog. Tegenwoordig is er een epidemie van psychische aandoeningen. Miljoenen kinderen, tieners en jongvolwassenen gebruiken kalmeringsmiddelen en antidepressiva (hoewel bewezen is dat deze geen enkele waarde hebben) en gebruiken die vaak jarenlang achtereen. De lockdowns, de regels voor sociale afstand en de gedeeltelijke of volledige sluiting van ziekenhuisafdelingen betekenen dat degenen die specialistische hulp nodig hebben jarenlang, zo niet levenslang, op wachtlijsten zullen staan.

Is een café met een houtvuur en vriendelijk barpersoneel beter dan een café met een goede internetverbinding? Zijn snelwegen, met eindeloze files, beter dan kronkelende landwegen die je net zo snel en met veel meer plezier naar je bestemming brengen? Zijn zelfrijdende auto’s beter dan auto’s die bestuurd moeten worden? Hoe zullen zelfrijdende auto’s erin slagen over Engelse landwegen en langs al die kleine, onoverzichtelijke kruispunten te navigeren? Wie gaat een geschikte pechhulpdienst verzorgen voor al die elektrische auto’s die op landweggetjes stranden wanneer hun accu’s leeg raken?

Is een traditioneel Engels ontbijt beter of slechter dan een kom met suiker bedekte ontbijtgranen? Waarom duurt het tegenwoordig een week of langer voordat een ansichtkaart zijn bestemming bereikt, terwijl in het victoriaanse tijdperk, in de 19e eeuw, een ansichtkaart die ’s ochtends in een brievenbus werd gedaan, ’s middags al op zijn bestemming aankwam? De postcode was toch zeker een vroeg teken van het einde van de beschaving. Onlangs kocht ik ongeveer 1.000 oude ansichtkaarten uit de edwardiaanse tijd (niemand wil ze tegenwoordig nog hebben – ze kosten slechts een paar pond), en hoewel de adressen uit niets meer bestonden dan (hooguit) een naam, een huisnummer, een straat en een plaats, bereikten de kaarten duidelijk veilig hun bestemming. Er wordt tegenwoordig minder post verstuurd omdat zoveel mensen e-mail gebruiken – dus waarom duurt het zoveel langer voordat de post op zijn bestemming aankomt?

Is het lezen van een boek op een smartphone gemakkelijker en leuker dan het lezen van een paperback – waarbij je niet hoeft te turen en op een zonnige dag voortdurend de positie van het scherm hoeft aan te passen? Waren liefdadigheidsinstellingen meer of minder inclusief toen ze uitsluitend dienden om mensen in nood te helpen, in plaats van bestuurders en reclamebureaus te verrijken? Was het leven beter toen we gebruikmaakten van de overal beschikbare openbare telefooncellen in plaats van voortdurend een mobiele telefoon bij ons te moeten dragen? Waren radio- en televisieprogramma’s slechter toen traditionele evenementen zoals de Promenadeconcerten culturele tradities vierden in plaats van mondiale tradities?

Was de kunstgalerie Tate Britain beter toen zij meer aandacht besteedde aan traditionele kunstenaars dan aan de eisen van de woke-beweging? De galerie Tate Britain heeft tegenwoordig nog maar één zaal voor kunst uit de periode 1545 tot 1640, maar veertien zalen gewijd aan kunst vanaf 1940. Van de tentoongestelde werken zijn er 200 gemaakt sinds de millenniumwisseling, en de werken in de met overheidsgeld gefinancierde galerie zijn zorgvuldig geselecteerd om ervoor te zorgen dat mannen en vrouwen onder de nog levende kunstenaars gelijk vertegenwoordigd zijn – ongeacht hun reputatie of de waarde van hun werk. Moderne kunst die wordt tentoongesteld en slechts een twintigste van de tijdspanne van de collectie vertegenwoordigt, neemt een kwart van de ruimte in beslag. Zowel de cultuur als de geschiedenis is veranderd om te voldoen aan de eisen van de samenzweerders en de collaborateurs. Bijschriften bij oudere schilderijen benadrukken sociaal onrecht, koloniale uitbuiting en vooroordelen. De galerie lijkt te illustreren hoe de gevoelens van enkelen tegenwoordig op elk terrein van het leven de opvattingen van velen domineren.

De doelstellingen van het WEF en andere organisaties lijken erop gericht te zijn het erfgoed van elke natie te vernietigen en de cultuur van elk land te vernietigen. In het Verenigd Koninkrijk lijken alle belangrijke instellingen zeer woke te zijn geworden. De National Trust, de Marylebone Cricket Club en andere voormalige instellingen zijn tegenwoordig onherkenbaar woke – tot grote verwarring van leden die al lange tijd lid zijn. Legerregimenten met een lange geschiedenis zijn verdwenen of samengevoegd.

Het doel van de samenzweerders is de wereld te veranderen door naties, gezinnen en gemeenschappen uit te wissen en door alles te vernietigen wat mensen als persoonlijk en waardevol beschouwen. Immigratie (zowel legaal als illegaal) wordt aangemoedigd om verarming, wrok, racisme, terrorisme en voldoende voorwendsels voor oorlog te creëren. (Terzijde: vroeger werd gedacht dat patriottisme goed was, maar nationalisme slecht. Tegenwoordig zijn beide echter onaanvaardbaar, omdat er in de Nieuwe Wereldorde geen landen kunnen bestaan.)

Ten slotte hebben immigratieprogramma’s voorspelbaar geleid tot wrok, teleurstelling en woede aan beide kanten en leidt de ontwikkeling van raciale en culturele getto’s, vooral in Frankrijk, tot een burgeroorlog.

Als je denkt dat het leven beter was voordat ons zoveel vooruitgang werd opgedrongen, dan zal de wereld die voor ons allemaal wordt voorbereid door degenen die de Great Reset promoten je niet bevallen. Er zal nog heel wat meer “vooruitgang” komen voordat ze klaar zijn.

Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Dr. Coleman: Dieren hebben betere overlevingsinstincten dan mensen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: