Canada’s euthanasieprogramma: Mag het een beetje dood zijn?

In Canada eindigt inmiddels één op de twintig levens door de gifinjectie van de staat. Familieleden in Ontario berichten over een 83-jarige christelijke vrouw die tegen haar wil werd gedood. Wie hulp zoekt, krijgt in Canada soms de dood aangeboden.

Het woord “medelijden” zal de welwillende lezer nog wel iets zeggen. In Canada heeft men er een overheidsinstantie van gemaakt. Medical Assistance in Dying, kortweg MAID, klinkt als staatszorg. De cijfers tonen een door de staat georganiseerde stervensindustrie aan. Volgens het jaarverslag van Health Canada stierven in 2024 16.499 mensen door door de staat georganiseerde levensbeëindiging. Dat was 5,1 procent van alle sterfgevallen in het land. In Quebec ligt het percentage nog hoger, in afzonderlijke regio’s al boven de twaalf procent. Sinds de legalisering in 2016 bedraagt de officiële balans in totaal 76.475 doden. Een natuurlijke dood is in Canada niet langer vanzelfsprekend. Het aandeel mensen dat door de staat wordt gedood, stijgt voortdurend, schrijft Chris Veber.

Het begon allemaal onder de ultrawoke Justin Trudeau. In juni 2016 nam het parlement Bill C-14 aan, ingediend door minister van Justitie Jody Wilson-Raybould, nadat het Hooggerechtshof in Carter v. Canada het euthanasieverbod had vernietigd. Destijds gold nog de regel dat alleen terminaal zieken geëuthanaseerd mochten worden. Vijf jaar later ruimden dezelfde liberalen ook deze beperking uit de weg. Bill C-7 van 17 maart 2021 maakt sindsdien de door de staat uitgevoerde levensbeëindiging mogelijk van mensen wier dood niet voorzienbaar is, maar die lijden aan een “ernstige en ongeneeslijke” aandoening die ondraaglijk lijden veroorzaakt. Mensen die uitsluitend aan een psychische aandoening lijden, zijn nog tot maart 2027 uitgesloten van het euthanasieprogramma. Wat daarna zal komen, laat zich raden.

In de zomer van 2026 haalde een zaak uit Ontario de internationale pers. Brigitte Stegemann, 83 jaar, van Duitse afkomst, praktiserend christen en lijdend aan vergevorderde maagkanker, woonde in verzorgingshuis The Pearl in Cannifton. Haar kleindochter Brigitte Kranendonk, die over een volmacht voor haar grootmoeder beschikte, vertelt dat haar grootmoeder MAID om geloofsredenen had afgewezen. Terwijl de kleindochter op reis was, zou het verzorgingshuis de MAID-procedure hebben doorgedrukt en de handtekening van de oude dame hebben verkregen. Twee dagen vóór de geplande sterfdatum zou de vrouw hebben gehuild en gezegd dat ze een fout had gemaakt. Op 10 juli, de dag van de executie, zou ze niet aanspreekbaar zijn geweest, zou de naald met het gif meerdere keren verkeerd zijn ingebracht en zou de oude dame onder het bloed zijn gestorven, met haar handen gevouwen in gebed.

De familie heeft het Coroners Office, de patiëntenombudsman en de politie van Belleville ingeschakeld. De recherche bevestigt dat er een onderzoek loopt. Het verzorgingshuis beroept zich op de vermeende toestemming van de oude dame. Wie in Canada een document ondertekent, mogelijk juist op een moment dat hij niet volledig over zijn geestelijke vermogens beschikt of onder druk staat van het verplegend personeel, wordt omgebracht. Of hij dat nu wil of niet.

In dit weerzinwekkende totaalbeeld passen ook de ongevraagde euthanasieaanbiedingen aan mensen die helemaal niet wilden sterven. Veterans Affairs Canada maakt melding van vier gevallen waarin een medewerker veteranen ongevraagd MAID aanraadde, onder wie mensen die alleen een rolstoelhelling wilden, om hulp bij PTSS vroegen of ondersteuning in het dagelijks leven nodig hadden. In Vancouver vertelde een depressieve patiënte dat men haar in het ziekenhuis MAID had voorgesteld omdat de wachtlijst voor psychiatrische zorg te lang was.

Door woke bedrijven wordt euthanasie aangeprezen en geromantiseerd. De modeketen Simons publiceerde in 2022 de korte film “All Is Beauty”, waarin de dood door toedoen van de staat werd gevierd als een daad van zelfbeschikking, terwijl in diezelfde staat de zorgplekken ontbreken om ouderen op een waardige manier te verzorgen.

Voor mij is dit het logische eindpunt van de links-woke ideologie van zelfhaat, gecombineerd met het volledige falen van de staat bij het aanbieden van medische zorg en verpleging. Wie zijn eigen burgers niet langer ziet als de basis van het staatsbestel, maar als een ongewenste belasting voor de begroting, en bovendien waarschijnlijk als wit en racistisch beschouwt, die brengt die burgers dan maar om, omdat dat eenvoudiger is. Ik durf te beweren dat dezelfde instanties nooit de naald zouden hebben gezet bij een Canadese vrouw van inheemse afkomst. Of bij een geïmmigreerde moslim. Dat zou tot een storm van protest van de Wokoharam hebben geleid. Maar een oude, witte christelijke vrouw? Die kan blijkbaar wel weg.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Studie: ‘Onvrijwillige’ euthanasie zal de Canadese gezondheidszorg biljoenen besparen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: