Ik volg de proxyoorlog van de NAVO in Oekraïne al enkele jaren, en wat er nu gebeurt, is voor mij dan ook geen verrassing. Het is zelfs iets waar ik al een tijdje op heb gewacht.
Laten we eerst eens kijken wat er precies gebeurt: Rusland bombardeert Kiev dag en nacht. Dit is nieuw. Voorheen kwamen de Russische drones en raketten in golven, met tussenpozen van dagen of weken. Nu zijn het minuten, schrijft EuroYankee.
Rusland richt zich op de energie-infrastructuur op een manier die het voorheen vermeed. De aanvallen zijn erop gericht om Kiev deze winter in feite onbewoonbaar te maken, aangezien Oekraïne dan niet langer in staat zal zijn om stroom op te wekken en aan de bevolking te leveren.
Rusland vernietigt ook de logistieke infrastructuur van Oekraïne: magazijnen zijn verwoest. De Oekraïense regering heeft gezegd dat ze 90% van hun voedselvoorziening zijn kwijtgeraakt.
Ook op het slagveld ziet het er voor Oekraïne veel somberder uit. Rusland rukt eindelijk op, en de laatste steden van de brede gordel van zogenaamde “vestingsteden” in Donetsk, Slovjansk en Kramatorsk lijken de komende weken te zullen vallen. Nadat die twee steden zijn gevallen, staat er vrijwel niets meer tussen de Russen en de rivier de Dnjepr, de toegangspoort tot Kiev.
Deze dreigende ramp werd beschreven door de pro-Oekraïense analist op het gebied van buitenlands beleid en veiligheid Jimmy Rushton, een Britse journalist voor de Kyiv Independent, gevestigd in Kiev, die het gevaar in september 2025 als volgt toelichtte:
“Oekraïne heeft de Donbas-linie, een netwerk van versterkingen dat zich uitstrekt over Donetsk… Als Oekraïne deze zou opgeven, zou het terugvallen op bijna niets… Het terrein daarachter is vlak en open, zonder voorbereide verdedigingswerken…”
Analisten lijken het er inderdaad over eens te zijn dat het opgeven van de verdedigingswerken in de Donbas neerkomt op “militaire zelfmoord” voor Oekraïne.
Niettemin staat Rusland, na jaren van “moeizame” opmarsen – door de westerse media vaak omschreven als “gletsjerachtig” – op het punt om, langzaam maar zeker, zijn prijs in ontvangst te nemen.
Waarom het Westen op het punt staat geschokt te worden
Vanaf het allereerste begin van het conflict hebben westerse analisten de Russische strategie in Oekraïne niet begrepen. Ik herinner me dat toen de invasie plaatsvond, Amerikaanse militaire functionarissen volkomen perplex stonden: volgens de Amerikaanse doctrine moet je hard, snel en dodelijk toeslaan, met wat de Amerikaanse minister van Oorlog Pete Hegseth “maximale dodelijkheid“ noemt. Deze strategie kwam volledig tot uiting in de “Shock and Awe”-aanval van George W. Bush op Saddam Hoessein in 2003, en recentelijk nog in de meedogenloze bombardementen van Donald Trump op Iran.
Waarom, vroegen ze zich af, zou Rusland zo halfslachtig Oekraïne binnenvallen, zonder grootschalige bombardementen of luchtcampagnes, zonder de belangrijkste infrastructuur van Oekraïne te vernietigen, en met slechts 150.000 troepen? Voor de Amerikanen deed dit Poetin onserieus overkomen. Hoe kon hij überhaupt hopen een bevolking van 35 miljoen mensen (op dat moment) te onderwerpen met zo’n kleine strijdmacht?
Ter vergelijking: toen Hitler besloot Polen te veroveren, viel hij het land binnen met een leger van 1,5 MILJOEN man. Het is belachelijk om te geloven dat Poetin dacht dat hij slechts een tiende daarvan nodig had om Oekraïne te onderwerpen — een land dat twee keer zo groot is als Polen, en waarvan hij wist dat het “gemilitariseerd” was door de NAVO sinds 2014, met miljarden aan wapens, munitie en bevoorrading, en getraind in de nieuwste NAVO-gevechtstechnieken.
Voor westerse analisten leek het bijna alsof Poetin Oekraïne niet eens wilde veroveren.
Welnu, de schokkende waarheid is dat hij dat inderdaad niet wilde. Poetin heeft OOIT niet “Oekraïne willen veroveren”. Hij wilde alleen dat het Westen hem serieus zou nemen toen hij “nyet” zei tegen de toetreding van Oekraïne tot de NAVO, en erop aandrong dat Oekraïne trouw moest blijven aan zijn grondwet van 1991 en altijd neutraal moest blijven.
Het totale onvermogen van het Westen om wat Von Clausewitz de “aard“ van het conflict noemde te begrijpen, heeft hen blind gemaakt voor wat er werkelijk gaande is, en zal hen verbijsterd en geschokt achterlaten wanneer dit conflict zijn onvermijdelijke einde bereikt.
“Broederlijke volkeren“
De reden dat de Russen Oekraïne met zoveel gemak benaderen, ligt in het typisch Russische concept van letterlijke verwantschap tussen Slavische volkeren.
Dit concept werd in juli 2021 toegelicht, toen Vladimir Poetin een essay publiceerde met de titel “Over de historische eenheid van Russen en Oekraïners“. Daarin legde hij uit hoe Russen en Oekraïners — evenals Wit-Russen — ”broedervolkeren“ waren — een drie-eenheid van volkeren, die allemaal voortkomen uit dezelfde wortel in Kievse Rus.
Voor Poetin was de eenheid van deze drie volkeren deels of zelfs grotendeels gebaseerd op een gedeeld religieus geloof, namelijk de Russisch-orthodoxe Kerk:
“Russen, Oekraïners en Wit-Russen zijn allemaal afstammelingen van het Oude Rus, dat de grootste staat van Europa was. Slavische en andere stammen verspreid over het uitgestrekte gebied… waren met elkaar verbonden door één taal, economische banden… en — na de doop van Rus — het orthodoxe geloof. De spirituele keuze van Sint-Vladimir, die zowel prins van Novgorod als groothertog van Kiev was, bepaalt vandaag de dag nog steeds grotendeels onze verwantschap.”
Poetin betreurt ook het feit dat deze “band“ tussen Rusland en Oekraïne is ondermijnd:
“Allereerst wil ik benadrukken dat de muur die de afgelopen jaren is ontstaan tussen Rusland en Oekraïne, tussen de delen van wat in wezen dezelfde historische en spirituele ruimte is, naar mijn mening ons grote gezamenlijke ongeluk en onze tragedie is.“
Het gebruik van het woord “tragedie“ door de Russische president doet denken aan een eerdere toespraak, een jaarlijkse toespraak waarin hij de ineenstorting en het uiteenvallen van de Sovjet-Unie op beroemde wijze omschreef als een “ramp“:
“Bovenal moeten we erkennen dat de ineenstorting van de Sovjet-Unie een grote geopolitieke ramp van de eeuw was.“
Dit citaat werd onmiddellijk door westerse neoconservatieven aangegrepen als bewijs dat Poetin imperiale, expansionistische doelstellingen had en het „Sovjetimperium“ wilde “herstellen“. Een dergelijke opvatting was en blijft volslagen onzin. Poetin is absoluut GEEN aanhanger van de Sovjet-Unie of het communisme. Zijn grootste politieke tegenstander in het hedendaagse Rusland blijft zelfs de Russische Communistische Partij.
In zijn toespraak, mocht je die willen lezen, legde Poetin vervolgens uit WAAROM de ineenstorting van de USSR zo’n tragedie was:
“Wat de Russische natie betreft, werd het een waar drama. Tientallen miljoenen van onze medeburgers en landgenoten kwamen buiten het Russische grondgebied terecht.”
Volgens het VN-vluchtelingenagentschap UNHCR werden maar liefst 25 miljoen Russen op een ochtend wakker met waardeloze Sovjetpaspoorten, om vervolgens te ontdekken dat ze niet langer op Russisch grondgebied woonden.
Miljoenen Russen wonen in Oost-Oekraïne
Dit gold met name voor Oekraïne, dat bijna de HELFT van die ontheemde Russische bevolking (12 miljoen) voor zijn rekening nam.
In feite bestond 83% van de bevolking van de Donbas vóór 2014 – inclusief het grootste deel van de oostelijke en zuidelijke oblasten – uit etnische Russen of mensen die Russisch spraken. In totaal sprak bijna de helft van de Oekraïners Russisch. Het is bijvoorbeeld ook algemeen bekend dat Volodymyr Zelensky Russisch als moedertaal had en pas Oekraïens leerde toen hij tot president werd gekozen.
In zijn toespraak legde Poetin vervolgens de oorsprong van deze tragedie uit:
Dit zijn in de eerste plaats de gevolgen van onze eigen fouten die we in verschillende periodes hebben gemaakt. Maar dit is ook het resultaat van opzettelijke inspanningen van die krachten die er altijd naar hebben gestreefd onze eenheid te ondermijnen. De formule die zij toepassen is al sinds mensenheugenis bekend: verdeel en heers. Hier is niets nieuws aan.
Het is duidelijk dat wanneer Poetin het heeft over “die krachten“, hij de Verenigde Staten en hun westerse bondgenoten bedoelt, met name het Verenigd Koninkrijk, dat al sinds het begin van hun “Great Game“ zo’n 200 jaar geleden actief heeft geprobeerd Rusland te verscheuren.
Waarom is dit belangrijk?
Wat de meeste westerlingen niet beseffen, is dat het huidige conflict in Oekraïne, vanwege de hierboven beschreven geschiedenis en gebeurtenissen, in de Russische beleving een BURGEROORLOG is.
Ten eerste moet worden opgemerkt dat maar liefst een derde (1 op de 3) van alle Russen familieleden in Oekraïne heeft. Bovendien stond 74% van de Russen vóór de staatsgreep van 2014, die een regeringswisseling in Oekraïne teweegbracht, positief tegenover Oekraïne – het lijkt erop dat Poetin niet de enige was die hen als „broedervolk“ beschouwde.
Sterker nog, van de Russen die in Oost-Oekraïne wonen – waar de gevechten plaatsvinden – spreekt 75% of meer Russisch, waarbij een groot percentage Russisch als hun “enige moedertaal“ gebruikt.
Een ware burgeroorlog
Uit deze gegevens kunnen we concluderen dat wat zich in de Oost-Oekraïense oblasten afspeelt, de facto een burgeroorlog is. Net als bij de Amerikaanse Burgeroorlog is dit een geval waarin beide partijen dezelfde taal spreken, een gemeenschappelijk erfgoed delen en velen zelfs familiebanden hebben. Met andere woorden, het is in feite “broer tegen broer“ (een uitdrukking die vaak wordt gebruikt om de Amerikaanse Burgeroorlog te beschrijven).
Waarom Poetin ‘het rustig aan wilde doen’
Een ander punt van westerse misvatting, of wat de Duitsers een Denkfehler noemen, is Poetins ogenschijnlijk trage, methodische en zelfs aarzelende aanpak van het conflict.
Een ‘speciale militaire operatie’
Ten eerste is er de kwestie van Poetins volharding dat het conflict geen oorlog was, maar een ‘speciale militaire operatie’ (SMO). Mensen in het Westen spotten hiermee en weigerden de term te gebruiken, omdat ze zeiden dat het een belachelijk schijnargument was om een zogenaamde ‘grootschalige invasie’ te verdoezelen (wat het niet was).
Dit komt doordat Poetin niet de ‘verschroeide aarde’-tactiek wilde toepassen in een totale oorlog. Evenmin wilde hij de oorlog verklaren aan een ‘broederlijk volk’ — vooral omdat bijna 50 miljoen Russen daar familie hadden wonen.
Geen ‘Shock and Awe’ voor Oekraïne
Poetin deed zijn uiterste best om het gebruik van militair geweld af te schilderen als een soort ‘reddingsmissie’ om de Russen die in Oost-Rusland (Donbas) woonden te beschermen tegen het regime in Kiev, waarvan de troepen hen dagelijks beschoten, bombardeerden en onder vuur namen, waarbij ongeveer 10.000 van hen omkwamen in de jaren voorafgaand aan de Russische inval in 2022.
Met andere woorden: Poetin greep in om een einde te maken aan het doden van Russen in Oekraïne, niet om er nog meer te doden door nevenschade.
DIT is de reden waarom Poetin in Oekraïne een “rustige“ strategie hanteerde. Hij gaf het Russische leger zelfs de opdracht om te vermijden dat hun tanks over de akkers van boeren zouden rijden. Het doel van de zogenaamde “invasie“ was om Oekraïne te dwingen te onderhandelen en de oorlog snel genoeg te beëindigen, zodat de Russische bevolking in Oost-Oekraïne haar leven weer kon oppakken.
Kortom: Poetin ziet de Oekraïners niet als vijanden, maar als toekomstige Russische burgers die wachten om “bevrijd“ te worden.
Het leven in Kiev bleef normaal
De luchtoorlog in Oekraïne was – tot voor kort – een relatief rustige aangelegenheid. Aanvallen waren sporadisch en belangrijke gebouwen werden niet aangevallen. Kiev werd zelfs altijd als veilig genoeg beschouwd voor Amerikaanse en EU-functionarissen om een soort “oorlogstoerisme“ te bedrijven, met regelmatige bezoeken aan de Oekraïense hoofdstad per trein vanuit Polen, waarvan ze wisten dat die niet het doelwit zou zijn (nogmaals, tot voor kort).
In Kiev bleef de bevolking een normaal leven leiden: de bars en disco’s waren open, mensen gingen naar hun werk en leidden een normaal leven.
Wat is er veranderd — en waarom
Vanaf het allereerste begin van de SMO stond Poetin onder interne druk om “zich in te spannen“ en korte metten te maken met de Oekraïners. Veel leden van de elite – en zelfs het grote publiek – vroegen zich af: waarom worden de Oekraïense spoorwegen, bruggen en andere infrastructuur ongemoeid gelaten? Waarom wordt Oekraïne toegestaan zijn graan aan de wereld te blijven verkopen en harde valuta te verdienen? Waarom gaat het op het slagveld zo traag?
Het antwoord ligt in dat typisch Russische concept van “broedervolken“ dat Poetin in zijn essay uit 2021 noemde. En, zoals hierboven vermeld, had in 2012 74% van de Russen een positief beeld van Oekraïners.
Nou, het is niet langer 2012.
De Russen zijn verzuurd geraakt ten opzichte van hun Oekraïense “broeders“
Toen in 2014 de Maidan-staatsgreep plaatsvond, begon de situatie te veranderen, niet alleen in Oekraïne, maar ook in Rusland. Toen het Russische publiek werd overspoeld met verhalen, video’s en foto’s van etnische Russen die werden afgeslacht door de nazibataljons uit West-Oekraïne, waren ze woedend. Rechts-nationalistische Oekraïense groeperingen zoals het Azov-bataljon, het Aidar-bataljon, de Rechte Sector en anderen vermoordden duizenden onschuldige burgers in de Donbas-regio, wier enige ‘misdaden’ waren dat ze etnisch Russisch waren en tot de Russisch-orthodoxe kerk behoorden.
Maar voor deze nazi’s waren die Russischsprekende Oekraïners Untermenschen (minderwaardige mensen). Yatsenyuk, de premier die door de VS persoonlijk was uitgekozen om na de staatsgreep de regering te leiden, noemde hen zelfs letterlijk zo in een verklaring.
Niettemin had aan de vooravond van Poetins inval in Oekraïne om de belegerde Russen in de Donbas te redden, nog steeds bijna de helft van de Russen een positief beeld van Oekraïne.
Vanaf 2026 voelt echter slechts 16% van de Russen nog steeds zo ten opzichte van hun “Slavische broeders“.
De drone-aanval op Starobelsk veranderde alles
Op 22 mei 2026 voerden de Oekraïners — uiteraard met hulp van de CIA — een drone-aanval uit op het academische gebouw en de studentenflat van het Starobelsk Professional College van de Pedagogische Universiteit in Starobelsk, Rusland, een plek waar (voornamelijk) jonge vrouwen studeren om lerares te worden.
De aanval werd in drie golven uitgevoerd, wat deed denken aan de ‘double tap’-aanval op de Mehab-school die de VS in Iran uitvoerden. Zes jonge vrouwen kwamen om het leven en veertig raakten gewond. Het Russische publiek was verontwaardigd. Hoe kon een ‘broedervolk’ zoiets doen?
De terreuraanslag in Starobelsk betekende een keerpunt in de publieke opinie – evenals een overeenkomstige verandering in Poetins aanpak van het conflict met Oekraïne.
“De fluwelen handschoenen zijn uit“
Waarnemers van het conflict in Oekraïne hebben allemaal een opvallende escalatie van de Russische aanvallen gedurende de zomer opgemerkt. De drone- en raketbombardementen, die voorheen sporadisch plaatsvonden, zijn nu aan de orde van de dag. Terwijl de aanvallen voorheen alleen ’s nachts plaatsvonden, waardoor werk en handel overdag normaal konden doorgaan, vinden de aanvallen nu de klok rond plaats.
Gevoelige commando- en controle-eenheden waar NAVO-adviseurs en westers personeel zijn gestationeerd, die in de eerste jaren van het conflict grotendeels waren gespaard, worden nu vernietigd; bruggen, spoorwegen en locomotieven staan nu ook eindelijk op de doelwitlijst.Logistieke centra, magazijnen en zelfs datacentra worden geraakt.
In een rampzalige ontwikkeling voor de Oekraïense economie heeft Rusland ook Odessa aangevallen en alle Oekraïense havens aan de Zwarte Zee gesloten, waardoor Oekraïne een land zonder toegang tot de zee is geworden. Dit heeft in feite geleid tot het stilvallen van 92% van de graanexport van Oekraïne en 60% van de totale exporteconomie van het land.
Het meest kritieke punt is dat de energie-infrastructuur, de elektriciteits- en gassystemen – die Rusland eerder al had aangevallen maar nooit volledig had vernietigd – nu volledig worden verwoest, waardoor steden als Kiev niet in staat zijn om hun inwoners de komende winter van verwarming te voorzien. In voorgaande jaren had Rusland Oekraïne altijd toegestaan om tijdens de winter een deel van zijn vitale energiesystemen in stand te houden — nu neemt Rusland er genoegen mee om de Oekraïners, hun “broedervolk“, in het donker van de winter te laten bevriezen.
De uitputtingsslag
Een ander aspect van het conflict in Oekraïne dat consequent aan het begrip en de erkenning van westerse analisten is ontsnapt, is de ware ‘aard’ van Poetins ‘Speciale Militaire Operatie’. De SMO heeft verschillende hoofddoelstellingen, met als overkoepelend doel de NAVO uit Oekraïne te verdrijven en ervoor te zorgen dat Rusland een ‘neutrale’ buur heeft die geen bedreiging vormt voor Rusland of voor de Russen die op Oekraïens grondgebied wonen. Met andere woorden: Rusland streeft naar de ‘demilitarisering en denazificatie’ van Oekraïne.
Westerse analisten en politieke elites wijzen er voortdurend op dat Rusland tijdens de SMO traag is geweest met het ‘veroveren van grondgebied’. Maar daarmee missen ze de kern van de zaak. Ja, Poetin gaat langzaam en weloverwogen te werk, maar dit conflict is een ‘uitputtingsoorlog’, die niet wordt afgemeten aan territoriale winst, maar aan het vermogen van één partij om het vermogen van de tegenstander om oorlog te voeren te vernietigen. Zoals Clausewitz beschreef, is het een strategie om de wil en het vermogen van de tegenstander om te vechten uit te putten.
In een uitputtingsoorlog wordt de winnende partij beoordeeld op het aantal manschappen, wapens en uitrusting dat zij aan de andere kant vernietigt, vooral in vergelijking met de relatief bescheiden verliezen aan eigen zijde. Met andere woorden: het doel is de tegenstander te ‘demilitariseren’ door simpelweg hun strijdkrachten in veel grotere aantallen uit te schakelen dan zij zelf verliezen.
En gemeten aan deze maatstaf is de SMO een daverend succes geweest.
Gedurende het hele conflict heeft Rusland consequent een ‘voorsprong’ van 7-1 of zelfs 10-1 gehad ten opzichte van Oekraïne wat betreft slachtoffers. Deze verhouding weerspiegelt wat zelfs westerse waarnemers toegeven: een overweldigend voordeel in artillerievuurkracht dat Rusland in de strijd heeft ingezet. Zoals United24 in 2025 meldde:
Rusland produceert ongeveer 250.000 artilleriemunitie per maand, ofwel zo’n 3 miljoen per jaar. In 2024 vuurde Rusland ongeveer 10.000 granaten per dag af, vergeleken met slechts 2.000 per dag aan Oekraïense zijde, vertelde een Europese inlichtingenfunctionaris aan CNN.
De onevenwichtige slachtofferstatistieken komen ook tot uiting bij de periodieke uitwisseling van gesneuvelde soldaten. De afgelopen jaren bedroeg de verhouding tussen het aantal omgekomen Oekraïners en het aantal omgekomen Russen dat tussen beide partijen werd uitgewisseld 34–1 en, recentelijk, 36–1. In februari 2026 bijvoorbeeld gaf Rusland de lichamen van 1000 Oekraïense soldaten terug, en in ruil daarvoor gaf Oekraïne 35 gesneuvelde Russische soldaten terug. In januari werden bij een soortgelijke uitwisseling 1000 Oekraïners en 36 Russen uitgewisseld.
Vier jaar van dergelijke woeste uitputtingsoorlog heeft geleid tot de bijna volledige vernietiging van het vermogen van Oekraïne om te vechten. Hoewel Kiev weigert slachtofferaantallen bekend te maken, schatten onafhankelijke analisten dat Oekraïne tot wel 3 MILJOEN slachtoffers heeft geleden.
Military Watch Magazine, gevestigd in Zuid-Korea, legde in 2025 uit dat Oekraïne al 1,7 miljoen manschappen had verloren en dat het tempo van de verliezen toenam:
“Uit de informatie blijkt dat in 2022 118.500 manschappen zijn omgekomen of vermist geraakt, in 2023 405.400, 595.000 in 2024 en 621.000 tot nu toe in 2025, wat overeenkomt met een groeiende hoeveelheid bewijs dat in de loop van meer dan drie jaar naar voren is gekomen, namelijk dat de uitvalpercentages enorm en op onhoudbare wijze zijn gestegen.”
Kyrylo Budanov, hoofd van het kabinet van de president van Oekraïne, gaf in augustus 2026 zelfs toe dat Oekraïne elke maand minstens 30.000 militairen verloor.
“We kunnen niet minder dan 30.000 mensen per maand mobiliseren. Dit is het minimumaantal dat nodig is om onze huidige troepensterkte op peil te houden”, aldus Budanov.
De verliezen van Rusland zijn (relatief) bescheiden
Daarentegen komt het aantal geverifieerde Russische slachtoffers, gepubliceerd door Mediazona – een dienst van het Russische bureau van de Britse BBC – uit op 259.000 gesneuvelden. Dit relatief lage aantal slachtoffers toont aan dat Poetin het serieus meende toen hij zei dat hij Russische levens wilde redden.
Natuurlijk is een kwart miljoen dode Russen nog steeds een enorme last om te dragen, maar we hebben het hier over Rusland, dat in de Tweede Wereldoorlog 14 MILJOEN mensen verloor (en de Sovjet-Unie verloor in totaal 27 miljoen).
Er moet echter ook worden opgemerkt dat Poetins voorzichtige aanpak heeft geleid tot een oorlog die langer duurt dan de Tweede Wereldoorlog.
Toch staat Poetins voorzichtigheid op het punt eindelijk vruchten af te werpen.
Er vindt een territoriale opmars plaats
Gezien het ‘onhoudbaar’ hoge aantal slachtoffers, in combinatie met bevoorradings- en logistieke lijnen die zijn afgesneden of volledig vernietigd, verkeren de Oekraïners in die laatste twee ‘vestingsteden’ van de Donbas in een uitzichtloze situatie en zullen zij onvermijdelijk bezwijken onder de onverbiddelijke Russische opmars.
Zodra dat gebeurt, zal het Russische leger ‘bijna niets’ (zoals Rushton zei) meer in de weg staan om de Dnjepr en Kiev zelf te bereiken.
Kortom, Oekraïne staat op het punt te vallen. Het is slechts een kwestie van tijd.
Wat gebeurt er daarna – en wanneer?
Goed geïnformeerde waarnemers van het Russisch-Oekraïense conflict debatteren nu over wat de uiteindelijke ineenstorting van het naziregime in Kiev zal veroorzaken. Wordt het de verwoestende luchtoorlog die de infrastructuur van Kiev en het vermogen om menselijk leven in stand te houden vernietigt? Of wordt het de uiteindelijke vernietiging van de Oekraïense strijdkrachten, de dood van de beruchte ‘laatste Oekraïner’ — het punt tot waar de westerse sponsors van Oekraïne hebben gezworen de strijd van Kiev te steunen.
Hoe dan ook, de eindfase in Oekraïne is al aangebroken. Het front stort in, de troepen zijn gedemoraliseerd, onderbevoorraad, ondervoed en staan onder constante druk langs het gehele 1200 kilometer lange front, terwijl duizenden deserteren of zich overgeven. Ondertussen zijn honderdduizenden Oekraïense soldaten simpelweg gedeserteerd. De Oekraïense steden worden 24 uur per dag gebombardeerd, het land verliest zijn vermogen om stroom op te wekken en zelfs om zijn bevolking te voeden: de schappen in de winkels zijn leeg.
“De klus afmaken“ in Oekraïne
Ik weet niet precies wanneer het einde zal komen, maar het zal spoedig komen, en dan zal Rusland zijn andere hoofddoel verwezenlijken: denazificatie. Er zullen processen tegen oorlogsmisdadigers plaatsvinden. Rusland zal hoogstwaarschijnlijk zijn eigen versie van het Neurenberg-proces houden, terwijl het zich toelegt op het “uitroeien“ van de nazi-elementen uit de Oekraïense samenleving.
Zoals ik eerder al heb geschreven, zal dat een gigantische onderneming zijn, gezien de omvang en diepgang van de nazi-invloed — niet alleen in de Oekraïense regering, maar ook op scholen en in het maatschappelijk middenveld.
In juli 2025 schreef ik een artikel met de titel “Er was eens een land dat Oekraïne heette …”, waarin ik de ondergang en uiteindelijk de vrijwel volledige verdwijning van de natie Oekraïne voorspelde.
Een grootvader in de toekomst vertelt zijn kleinkinderen over de bijna mythische plek die ooit “Oekraïne“ heette.
In dat stuk stelde ik dat de ondergang en het verdwijnen van Oekraïne zich allemaal in 2026 zouden voltrekken. Nu lijkt het erop dat dit zich zal uitstrekken tot in 2027. Ik had niet ingezien hoe fanatiek de westerse – en met name Europese – elites vastbesloten waren om de oorlog letterlijk voort te zetten tot aan de dood van die eerder genoemde “laatste Oekraïner“.
In 2021 noemde Vladimir Poetin de vervreemding van Oekraïne van Rusland, die door ‘die krachten’ van het Westen was opgelegd, een ‘groot gemeenschappelijk ongeluk en een tragedie’.
Vroeg of laat – en waarschijnlijk eerder vroeg – zal die tragedie zich tot haar onvermijdelijke en betreurenswaardige einde voltrekken door de ontbinding van de Oekraïense natie.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Jep, de Russen spelen zeer goed schaak, en blufpoker heeft het westen niet geholpen.
En nu Ratje rutte ,denk je nog steeds deze strijd te kunnen winnen?
Alleen idioten als ollongren,brekelmans ,en de Turks trut geloofde in je sprookjes evenals 143 2de kamer leden die een junk die er trots op is piano te kunnen spelen met zijn penis met applaus te ontvangen.
Nederland is ook ten dode opgeschreven
We gaan met z’n allen Europeanen worden
Niets kan dit proces meer stoppen
De beste politici verdwijnen naar Europa
De zwakste politici blijven in Nederland voor het “lokale politieke theater” met bezigheidstherapie onderwerpen
Het is wel duidelijk, de joden hebben volle machtsgreep op de Europese Unie
Politici van landen in de Europese Unie zijn gedegradeerd tot speelbal
https://www.nu.nl/midden-oostenconflict/6411182/israel-trekt-status-in-van-nederlandse-diplomaten-op-westoever-om-handelsverbod.html
Er zijn SLECHTS 16,5 miljoen joden in de wereld die in de wereldpolitiek de dienst uitmaken en RUIM één miljard christenen die slaafs als schaapjes de judasgeiten volgen
En die RUIM één miljard christenen stonden erbij en keken ernaar
https://www.facebook.com/share/p/1HNo2L7wGz/?mibextid=wwXIfr
👍🏻weeral hélemaal juist, ik heb uw toevoeging gelezen…Speelbal..vreselijk voor mensen met gevoel voor Rechtvaardigheid..‼😤
Tja, ooit begon het gerommel rond 2013 met Nuland “fuck the EU”, McCain, Verhofstad, van Baalen.
Tientallen jaren eerder heeft de VS met advies van Kissinger, Wolfowitz en Brzezinski het economisch gevaar van een verenigd Europa dat samenwerkt met Rusland bedreigend genoemd voor de VS. Zoek maar eens op “the grand chessboard” geschreven door Brzezinski.
En op een gegeven moment was er rond 2013 op een of andere manier zeik in de Oekraine. Toen kwamen zogenaamd bovenstaande personen bemiddelen.
En nu is het 2026.
En gaan langzaam de lichten uit in de Oekraine.
Nadat kort na de start van de SMO vredesonderhandelingen op inititief van met name niet-Oekraiense mogendheden werden afgebroken.
Met name deze laatste constatering leidt tot de vraag : wat als Oekraine verliest ?
Oekraine was van meet af aan niet de baas in eigen huis.
Wordt dan heel hard geroepen: Uitkomen ! Pot verkeken ! We doen niet meer !
Zoals gezegd : Oekraine zal verder geen inspraak meer hebben bij verlies.
Maar hoe reageert de rest van de dappere verdedigers van de vrije democratie en de vrije markten ?
Er hebben namelijk heel wat kansenpakkers aan deze oorlog verdiend maar er is ook heel veel geld in de oorlog gestoken. Wordt dat gewoon in het westen onder de noemer “geaccepteerd verlies” weggeschreven ? En worden gehoopte investeringsprojecten die niet doorgaan, weggeschreven onder “ongerealiseerde waardestijging of ongerealiseerde winsten” ?
En verder alles weer kits tussen het westen en de anderen ? Rusland, China en Iran en zo.
Kunnen daar de westerse bedrijven weer gewoon de deuren openen ? Kunnen de Cruiseschepen dan weer naar Sint Petersburg, Vladivostok en Sevastopol ?
Westerse bedrijven die de boel weer gaan opbouwen ?
En dan alles weer koek en ei ? Bussiness as usual ?
Gister op tv in de USA… paid for by the USA government;
https://youtube.com/watch?v=Yo4NUMQIJS8&pp=ygUcVHJ1bXAgY29tbWVyY2lhbCBmaW5hbCBmaWdodA%3D%3D
In zwart-wit kijkt Trump recht in de camera terwijl hij door een gang loopt die is bekleed met portretten. Hij verklaart: “Dit is de laatste strijd”, waarna hij belooft “de oorlogsstokers uit onze regering te verdrijven”, “de communisten, marxisten en fascisten eruit te gooien”, “de zieke politieke klasse die ons land haat af te zetten”, “de nepnieuwsmedia te verslaan” en “Amerika voor eens en voor altijd van deze schurken te bevrijden”. Deze woorden gebruikte hij voor het eerst in een toespraak op Veteranendag in 2023.
De reclame is bijna identiek aan een video die Trumps presidentiële campagne in januari 2024 op Truth Social plaatste. Dit is de eerste van de door de belastingbetaler gefinancierde “PSA”-serie van het Witte Huis die rechtstreeks een eerdere campagnevideo hergebruikt.
Dit is de derde aflevering in een reeks advertenties die met belastinggeld zijn gefinancierd. Democratische wetgevers, ethische waakhonden zoals Common Cause, en zelfs sommige Republikeinse strategen hebben de advertenties mogelijk illegaal verklaard op grond van de federale wetgeving inzake overheidsuitgaven die propaganda verbiedt. Het Witte Huis blijft echter volhouden dat de spotjes onpartijdige publieke voorlichtingscampagnes zijn.
Dit is onderdeel van het project ‘Campaign Ads ’26’ van het Jim Heath Channel, dat een permanent openbaar archief opbouwt van campagneadvertenties voor 2026, het geld erachter en de aanvallen die kiezers mogelijk nooit in hun eigen staat zullen zien.
McCain, Verhofstad, van Baalen zijn judasgeiten, ze leiden alle Europeaanse christenschaapjes naar de slachtbank
https://www.youtube.com/watch?v=2yBvVP-wGMY
Afbeelding van een judasgeit…..
https://www.amazon.com.be/-/nl/Satan-figuur-vorm-zittend-troon/dp/B00PNKHW1W
Hopelijk gaat deze waarheid door letterlijk iedereen eens gelezen worden…én Opnieuw, én Opnieuw….het is zo duidelijk en verhelderend…een eeuwenoude gezegde “”men zegge het voort”” in Vlaanderen althans…
Een té rooskleurig beeld van de situatie , voorlopig krijgt men niet de minste indruk dat Kiev op het tandvlees zit , integendeel, als ik onze EU rotzakken hun Hoerkraiense held zie kussen en omhelsen in NY, is er geen enkel teken van bezorgd- en/of verslagenheid,… en ondertussen gaan de aanvallen op Russisch grondgebied rustig en op dagelijkse basis verder, ook vannacht weer ….
tja de Navo heeft de rest van de Eu in hun zak…Rusland vecht in se..tegen héél de westerse wereld..Us inbegrepen..evengoed zullen ze als winnaar uiteindelijk uit de bus komen…Black-Rok heeft er vele Miljarden ingezet…Poetin zal Nooit buigen…Rusland verliest géén oorlogen..maar het doet pijn dat is een Feit…verdoeme zeggen ze in de Kempen..
Een goed stuk , alle aspecten worden behandeld .