Dood door dokter wordt wereldwijd

De goedgekeurde massale afslachting van gehandicapten, armen, kwetsbaren, ouderen, werklozen en ongewensten wordt, met stille zekerheid en tot eeuwige schande van politici, wereldwijd. Het maakt deel uit van de Great Reset en is een essentieel onderdeel van het ontvolkingsprogramma.

Ze noemen het door een arts ondersteunde zelfdoding en het is al beschikbaar in een aantal landen (met name en met het meeste ogenschijnlijk ongecensureerde enthousiasme in Canada en Nederland), maar het concept van dood door dokter verspreidt zich snel en, zoals alles wat er verder aan slechts gebeurt, is het wereldwijd. Het bestrijden van deze sinistere, verachtelijke en kwaadaardige nieuwe beweging is een van de moeilijkste uitdagingen waarmee we in de komende jaren worden geconfronteerd, schrijft Dr. Vernon Coleman.

Vrijwillige euthanasie, oftewel hulp bij sterven, oftewel ‘dood door dokter’, begon werkelijk serieus in Nederland, België en Luxemburg aan het begin van de 21e eeuw. (Zwitserland staat hulp bij zelfdoding sinds 1942 toe, maar slechts op een nogal vage manier, in die zin dat iemand helpen zichzelf te doden legaal is als de persoon die helpt geen egoïstische motieven heeft.)

Nadat België en Nederland dood door dokter hadden toegestaan, volgde er een onderbreking van enkele jaren en daarna kwam er een plotselinge en ogenschijnlijk onverklaarbare explosie in het aantal landen dat voor de druk bezweek en soortgelijke regelingen invoerde. (De explosie was alleen onverklaarbaar voor degenen die zich niet realiseren dat ‘dood door dokter’ een essentieel onderdeel is van de Great Reset.)

Euthanasie werd in Canada in 2016 gelegaliseerd. In Spanje in 2021, Oostenrijk in 2022, Portugal in 2023, Colombia in 2022, Cuba in 2023, Ecuador in 2024, Australië in 2025, Nieuw-Zeeland in 2021, Jersey in 2026, Uruguay in 2025, Frankrijk in 2026 en de afgelopen jaren in 13 staten in de VS. In Duitsland en Italië wordt wetgeving opgesteld.

In Groot-Brittannië hebben de pro-euthanasievoorstanders jarenlang hard aangedrongen op nieuwe wetgeving in Groot-Brittannië – op wetgeving die ongetwijfeld de massamoord op zwakken en onschuldigen zou legaliseren.

De voorstanders van wetsvoorstellen voor ‘door een arts ondersteund sterven’ hebben herhaaldelijk geprobeerd hun dodelijke wetgeving door het Britse parlementaire systeem te drukken. En iedere keer hebben wijze, humane geesten ervoor gezorgd dat ze faalden. (Vreemd genoeg hebben de Labour-leiders, hoewel de twee meest recente pogingen enorme hulp kregen van de Labour-regering, wetende dat patiënten liever hebben dat hun artsen proberen hen in leven te houden dan hen te doden, nooit de moed gehad om de wetsvoorstellen voor dood door dokter als officiële regeringswetsvoorstellen te presenteren, maar gaven zij er de voorkeur aan dat de voorgestelde wetgeving door backbenchers werd ingediend en vervolgens stilletjes werd gesteund in een mislukte poging ervoor te zorgen dat deze werd aangenomen.)

Het meest recente ‘wetsvoorstel voor gelegaliseerde euthanasie’, zonder twijfel een van de slechtst doordachte, misleidende en gevaarlijkste stukken wetgeving die ooit in het Britse parlement zijn ingediend, werd in september 2026 opnieuw verworpen.

De enige zekerheid is dat een klein aantal mensen dat deze dodelijke wetgeving doordrukt (meer dan enkelen van hen professionals die worden betaald om ‘hulp bij sterven’ te promoten) terug zal komen voor opnieuw een poging om wetgeving door te drukken die, naar mijn mening, er uiteindelijk toe zal leiden dat gehandicapten, geesteszieken en armen worden gedood als onderdeel van het wereldwijde ontvolkingsplan dat deel uitmaakt van de Great Reset.

Dit gebeurt al over de hele wereld. En wanneer soortgelijke wetgeving plotseling overal ter wereld opduikt en er een duidelijk patroon is ontstaan, word ik achterdochtig over de motieven van degenen die de Great Reset promoten.

Wanneer politici of het publiek wetgeving voor ‘dood door dokter’ afwijzen, wordt hun verteld opnieuw te stemmen. En opnieuw. En opnieuw. En opnieuw. Normaal gesproken zou één keer genoeg zijn. Politici brengen gewoonlijk geen wetgeving terug die één keer is verworpen, laat staan vijf keer.

Vijf keer zijn er de afgelopen jaren pogingen gedaan om wetten voor ‘dood door dokter’ in het VK in te voeren. En vijf keer zijn de pogingen mislukt.

Maar de promotors van wetsvoorstellen voor ‘dood door dokter’ zullen het opnieuw proberen, ondanks het feit dat het idee om artsen toe te staan patiënten te doden zowel bij artsen als bij patiënten impopulair is. Niemand wil deze verdomde wetgeving behalve een paar krankzinnige fanatici die werken aan de Great Reset en wereldwijde ontvolking.

Wetsvoorstellen voor ‘dood door dokter’ mogen, net als die monsters die kinderen in de jaren zestig bang maakten, nooit in een hoek wegkruipen en stilletjes sterven. Wetsvoorstellen voor ‘dood door dokter’ zullen altijd terugkomen omdat euthanasie (of hoe de politici het ook verkiezen te noemen) deel uitmaakt van de Great Reset.

Iedere keer dat een van deze wetsvoorstellen wordt verworpen, komt er weer een stemming, en weer een stemming – op dezelfde manier waarop kiezers die bij de stembus het ‘verkeerde’ antwoord kiezen tegenwoordig wordt gevraagd het opnieuw te proberen totdat ze het goed hebben (vooral als de stemming op enigerlei wijze gevolgen heeft voor de Europese Unie).

De voorstanders van deze gevaarlijke wetgeving, die artsen in staat zal stellen patiënten te doden die ervan overtuigd zijn geraakt dat de dood hun enige uitweg is, zullen zeggen dat zij euthanasie alleen zullen aanbieden aan een klein aantal patiënten die vreselijke pijn lijden en wanhopig willen sterven.

En sommige naïeve en onwetende campagnevoerders denken misschien dat dit is wat er zal gebeuren.

Maar in ieder land waar door een arts ondersteunde zelfdoding legaal is gemaakt, zijn de regels over wie gedood mag worden snel veranderd – waarbij de grenzen zijn verruimd en de oorspronkelijke beperkingen terzijde zijn geschoven.

Wat begint als een ogenschijnlijk goedbedoelde dienstverlening voor enkelen, wordt al snel niets minder dan de massamoord op mensen die door de samenzweerders en hun slaven worden beschouwd als een nutteloze last voor de samenleving.

Kijk naar Canada – tegenwoordig een van ’s werelds belangrijkste centra van dood door dokter.

Toen de Canadezen dood door dokter in 2016 voor het eerst legaal maakten, waren er allerlei beperkingen op wie voor de regeling voor ‘dood door dokter’ kon worden geaccepteerd.

De machten die er niet zouden moeten zijn, schaften de beperkingen, die als hinderlijk werden beschouwd, snel af en tegenwoordig is meer dan één op de twintig sterfgevallen in Canada een sterfgeval door dood door dokter. In sommige gebieden van Canada bedraagt het aantal sterfgevallen dat officieel als ‘dood door dokter’ wordt geregistreerd ongeveer 8%.

In 2024 werden 16.499 mensen opzettelijk door artsen gedood, hoewel het werkelijke cijfer veel hoger ligt, omdat de officiële Canadese statistieken en sommige provincies het opzettelijk doden van patiënten door artsen niet als doodsoorzaak registreren. In plaats daarvan vermelden ze de onderliggende aandoening die als excuus voor het doden werd gebruikt. Dood door Canada is nu al een van de (zo niet de) grootste doodsoorzaken in Canada. Het is zeker de grootste doodsoorzaak onder degenen die door de samenzweerders zo achteloos worden afgedaan als de ‘nutteloze eters’.

Dit is natuurlijk het tegenovergestelde van de truc die ze gebruikten om het aantal mensen dat aan covid stierf op te krikken. Iedereen die een positieve PCR-test had (algemeen beschouwd als de meest willekeurige en volkomen nutteloze medische test in de geschiedenis) werd geregistreerd als iemand die aan covid was gestorven, zelfs als hij door een bus was overreden of door een krankzinnige was doodgeslagen. In Canada registreren ze, om de totalen laag te houden (en vergeet niet dat in 2024 het officiële cijfer voor dood door dokter 16.499 bedroeg), dat je aan astma of kiespijn bent overleden – zelfs als je stierf terwijl een arts een injectiespuit vol gif in een ader pompte.

Het Canadese programma voor dood door dokter begon in 2016 en de wetgeving vereiste toen dat de dood redelijkerwijs voorzienbaar moest zijn. (Dat krijg je als advocaten erbij betrokken raken. Is niet ieders dood redelijkerwijs voorzienbaar? We gaan uiteindelijk allemaal dood. Zelfs de samenzweerders.)

In 2025 waren er officieel 60.301 sterfgevallen door dood door dokter geweest, maar het werkelijke cijfer ligt veel hoger.

In 2021, slechts vijf jaar na de invoering van dood door dokter, begonnen Canadezen mensen te doden die niet alleen een redelijkerwijs voorzienbare dood hadden, maar wel wat zij een ‘ernstige en ongeneeslijke medische aandoening’ noemden. De advocaten raakten erbij betrokken en dood door dokter werd beschikbaar gesteld aan iedereen met een ernstige ziekte of een ongeneeslijke aandoening.

Dus in Canada zullen ze je doden als je diabetes of een hartziekte hebt of gehandicapt bent. Of als je het gevoel hebt dat je je onafhankelijkheid hebt verloren. Vooral armen of eenzamen lopen het risico gedood te worden. Canadezen worden door artsen gedwongen ervoor te kiezen hun leven te beëindigen. Veel van degenen die in Canada worden gedood zijn jong en in goede gezondheid. Eén patiënt werd goedgekeurd voor ‘dood door dokter’ vanwege gehoorverlies.

Het boek van Dr. Jack King, getiteld They want to kill us – here’s how and why, is ’s werelds nummer één bestseller over euthanasie en door artsen ondersteund doden. In zijn boek beschrijft Dr. King afschuwelijke incidenten waarbij patiënten werden aangemoedigd de dood te overwegen als alternatieve oplossing voor hun gezondheids-, sociale of financiële problemen.

Toen Canada’s regeling voor ‘dood door dokter’ in 2016 werd ingevoerd, werd gevreesd dat kwetsbare groepen het doelwit zouden kunnen worden.

Dat duurde niet lang.

Ik vind het nauwelijks te geloven, maar de criteria voor ‘dood door dokter’ in Canada werden herzien nadat het Hooggerechtshof van het land had geoordeeld dat de eerdere wet, die mensen met een handicap uitsloot van de regeling voor dood door dokter, ongrondwettelijk was. Je kunt er altijd op vertrouwen dat advocaten en rechters het verkeerde doen, nietwaar?

Het werkelijk alarmerende is dat 73% van de Canadezen instemt met de manier waarop ‘dood door dokter’ wordt beheerd. Slechts 16% van de Canadezen is ertegen. Een verbazingwekkende 27% van de Canadezen vindt dat Medical Assistance in Dying (MAID) moet worden uitgebreid tot mensen die niet ziek zijn maar arm. En 28% van de Canadezen zou ‘dood door dokter’ aanbieden aan daklozen. Slechts 20% zou MAID om welke reden dan ook aan iedereen aanbieden. Meer dan de helft van de Canadezen zei dat mensen die de behandeling die zij nodig hadden niet konden krijgen (om financiële of andere redenen) ‘dood door dokter’ aangeboden zouden moeten krijgen.

In theorie zou dood door dokter alleen moeten worden aangeboden aan mensen wier problemen ongeneeslijk zijn. Maar wie weet wat ongeneeslijk is en wat niet? Een genezing kan vlak om de hoek liggen. Het probleem van de patiënt kan zonder behandeling verdwijnen (zoals bij veel gezondheidsproblemen gebeurt). De diagnose kan verkeerd zijn (zoals diagnoses vaak zijn). De arts weet misschien niet dat er een behandeling beschikbaar is. Een beschikbare behandeling kan als te duur worden beschouwd.

In maart 2027 zal Canada beginnen met het doden van mensen die geestesziek zijn. En ze zullen ook kinderen doden. Eén actiegroep heeft al een boekje geproduceerd met de titel Children’s Activity Book for Assisted Dying.

Vergeet niet: meer dan een kwart van de Canadezen wil dat ‘dood door dokter’ aan daklozen wordt aangeboden.

Eigenlijk is het niet echt nodig om artsen toe te staan depressieve en angstige mensen te doden, omdat ze, zoals je niet verbaasd zult zijn te horen, een manier hebben gevonden om de lastige wet te omzeilen die (tot 2027) geesteszieken beschermt tegen dood door dokter.

Artsen zullen iedere lichamelijke aandoening als excuus gebruiken om de patiënt aan te melden voor ‘dood door dokter’. Artritis, astma, eczeem, overgangsproblemen – alles is goed. Als het rustig is, zullen ze je waarschijnlijk aanmelden vanwege indigestie of roos.

Zo werkt het.

Een vrouw gaat even bij haar dokter langs en trakteert hem op weer een aflevering van haar levensverhaal. Haar man zit zonder werk, de wasmachine is kapot en ze heeft moeite de eindjes aan elkaar te knopen.

‘Het spijt me dit te horen,’ zegt haar dokter gladjes. ‘Wilt u nog wat pillen of wilt u liever sterven? We hebben deze week een speciale aanbieding voor dood door dokter?’

‘O, nou, dan probeer ik dood door dokter wel,’ zegt de vrouw, denkend dat ze altijd naar de pillen kan terugkeren als het niet werkt.

‘Prima,’ zegt de dokter. ‘Ik kan u tot 2027 geen dood door dokter geven vanwege uw depressie, maar u hebt toch een slechte knie?’

‘O ja, dokter. Daar heb ik verschrikkelijk last van als ik bij koud weer voor een bus moet rennen.’

‘Dat is dan prima,’ zegt haar dokter. ‘We kunnen uw slechte knie gebruiken als toegangsbewijs tot de regeling voor dood door dokter. Komt donderdag uit?’

‘Donderdag is prima.’

‘Geweldig. U hoeft geen koffer of reservekleren mee te nemen en u hoeft niemand te vertellen waar u heen gaat, maar als u een mooie urn hebt die u niet gebruikt, neem die dan mee. We bellen uw man en laten hem weten wat er is gebeurd. Hij kan u ophalen. In een van onze prachtige urnen.’

En daarmee is dat vrolijke verhaal ten einde.

Het zal je waarschijnlijk niet verbazen te horen dat hetzelfde in de andere landen gebeurt. In Nederland werd een gezonde 17-jarige met psychische problemen gedood.

(Het is overigens de moeite waard op te merken dat negen van de tien mensen die een zelfmoordpoging doen en daarin niet slagen, blij zijn dat ze gefaald hebben – ze hervinden hun levensvreugde.)

Onderzoekers ontdekten dat veel patiënten die werden gedood autistisch waren of leerproblemen hadden. In België is toestemming van de ouders vereist voor kinderen jonger dan 15 jaar. In Californië wordt druk uitgeoefend om iedereen met dementie te doden.

Hier is een kleine uitdaging voor iedereen die wetgeving voor dood door dokter promoot.

Ik wed £10.000 met je dat binnen vijf jaar je wetsvoorstel voor ‘dood door  dokter’ zal zijn gewijzigd en je regeling voor ‘dood door dokter’ beschikbaar zal zijn voor meer mensen dan in je oorspronkelijke wetsvoorstel werd beloofd.

Het is een veilige gok dat geesteszieken, ouderen en gehandicapten zullen worden gedood. En de armen en zeer jonge mensen.

Dat is overal elders gebeurd. Waarom zou Groot-Brittannië anders zijn?

Net als politici, makelaars en vaccinverkopers liegen de mensen die regelingen voor dood door dokter promoten altijd over wat ze aanbieden.

Het is bijvoorbeeld een handige mythe (handig voor de voorstanders van euthanasie) dat door een arts ondersteunde zelfdoding (ook bekend als euthanasie) pijnloos en waardig is. O jee, wat een enorme leugen. Het hoort thuis in het rijtje met ‘dit doet helemaal geen pijn’, ‘als je hierheen verhuist zul je merken dat de buren geweldig zijn’, ‘de cheque zit in de post’ en ‘deze belastingverhogingen zijn in uw voordeel’.

Er is volop bewijs dat aantoont dat dood door dokter noch pijnloos noch waardig is.

Euthanasie zorgt niet voor de pijnloze, vredige dood die de voorstanders ervan beweren. Het probleem is dat er, afgezien van hen neerschieten met Dirty Harry’s Magnum, geen perfecte manier bestaat waarop de overheid mensen kan doden.

Er bestaan geen gestandaardiseerde methoden voor euthanasie en als gevolg daarvan zijn er regelmatig gevallen van langdurige en schrijnende sterfprocessen. Er lijkt een hoge incidentie te zijn van braken, opnieuw ontwaken uit coma en verlenging van het stervensproces (waarbij sommige personen tot zeven dagen nodig hebben om te sterven). Het mengen van combinaties van geneesmiddelen heeft tot traumatische sterfgevallen geleid.

Er bestaat aanzienlijke verwarring over wat er moet gebeuren als een eerste euthanasiepoging mislukt. Moet de patiënt worden verteld dat hij voor de tweede keer toestemming moet geven? Of een derde keer? Wat moet er gebeuren als een patiënt half bij bewustzijn is en niet is gestorven? Moet hij dan in leven worden gehouden?

Een in Nederland uitgevoerd onderzoek toonde aan dat in 21 van de 114 gevallen de patiënt niet zo snel stierf als verwacht of weer wakker werd en de arts hem voor een tweede keer moest ‘doden’.

Wat gebeurt er als de arts of verpleegkundige die de euthanasie uitvoert het gebouw heeft verlaten – wat waarschijnlijk gebeurt als een overlijden een aantal dagen duurt?

Wat gebeurt er als een arts of verpleegkundige geen infuuslijn in een ader kan aanbrengen? (Dit gebeurt vaak bij patiënten van wie de aderen kwetsbaar of beschadigd kunnen zijn.)

Dezelfde geneesmiddelen die worden gebruikt om terdoodveroordeelde gevangenen te doden, worden soms gebruikt om patiënten te doden die met euthanasie hebben ingestemd. Maar er is bewijs dat het doden van gevangenen niet altijd soepel verloopt en langer kan duren dan verwacht. (Dodelijke injecties werden ingevoerd als humaner dan de gaskamer of de elektrische stoel. Er is geen bewijs dat ze humaner zijn.)

Een van de geneesmiddelen die wordt gebruikt bij het geautoriseerd doden van patiënten is propofol, dat kan prikken wanneer het in normale doses door een ader stroomt. Niemand weet welk effect het heeft wanneer het in grote doses bij euthanasie wordt toegediend. Deskundigen vrezen dat sterven door euthanasie kan aanvoelen als verdrinken. Als verlammende middelen worden gebruikt, lijkt de patiënt kalm, vredig en stil – maar dat vertelt ons niet wat de patiënt ervaart.

Wanneer dodelijke geneesmiddelen oraal worden toegediend, kan het overlijden tot tien uur duren. Als er geen arts of verpleegkundige beschikbaar is met een infuusset gereed, kan het leed voor patiënten en familieleden aanzienlijk zijn.

Monitoren worden niet gebruikt wanneer een patiënt wordt gedood. Dit betekent dat er geen bewijs is van wat er gebeurt en dat de dood alleen kan worden vastgesteld doordat een arts of verpleegkundige naar een polsslag voelt. Er worden geen pogingen gedaan om de reactie van de hersenen of het hart te monitoren.

Autopsies van geëxecuteerde Amerikaanse gevangenen tonen ophoping van vocht in de longen. Dit is zeer schrijnend, want de patiënt verdrinkt in feite in zijn eigen afscheidingen.

Deskundigen vrezen dat patiënten die worden gedood ondraaglijke, onverdraaglijke lichamelijke of psychologische pijn kunnen lijden.

In België hoorden de familieleden van een 36-jarige vrouw geschreeuw terwijl zij zogenaamd werd geëuthanaseerd. Een autopsie toonde aan dat de vrouw met een kussen was verstikt nadat de geneesmiddelen er niet in waren geslaagd haar te doden.

Een oudere, demente vrouw in België werd geëuthanaseerd nadat haar familie had besloten dat zij gedood moest worden. Omdat werd beweerd dat de vrouw niet begreep wat er gebeurde, deed de arts kalmeringsmiddelen in haar koffie – terwijl ze met haar familie zat te praten. Vervolgens diende de arts nog een kalmeringsmiddel via een injectie toe. De vrouw stond vervolgens op. Familieleden hielden haar vast terwijl de arts haar injecteerde en doodde. Later verklaarden de rechters in de rechtbank dat ‘gezien de diep demente toestand van de patiënt, de arts haar wens tot euthanasie niet hoefde te verifiëren.’

Een schot zou sneller en waarschijnlijk pijnlozer zijn dan geneesmiddelen.

Waarom zijn voorstanders van euthanasie niet openhartig en onderschrijven ze niet het idee dat artsen patiënten gewoon zouden moeten neerschieten? Patiënten zouden, net als verpleegster Edith Cavell, op een stoel kunnen worden gezet en op een haveloze binnenplaats worden neergeschoten. Het zou sneller en zekerder zijn dan iedere andere manier van doden. Een vuurpeloton zou kunnen bestaan uit euthanasiecampagnevoerders en politici.

In meer dan de helft van de gevallen waarin personen in Oregon, VS, aan euthanasie werden onderworpen, is niet geregistreerd of er complicaties waren. Ik wed dat die er waren. Complicaties die tijdens euthanasie zijn geregistreerd zijn onder andere: moeite met het vinden van een ader, spasmen, trekkingen, misselijkheid, braken, tachycardie, zweten en naar adem happen. Eén euthanasiepoging mislukte omdat de arts het verkeerde geneesmiddel had besteld. Een andere poging liep vertraging op toen de arts weg moest om een tweede voorraad dodelijke geneesmiddelen te halen.

In tegenstelling tot de geruststellingen van campagnevoerders voor regelingen voor ‘dood door dokter’ kan het oraal innemen van dodelijke geneesmiddelen traumatisch zijn. Het is niet ongebruikelijk dat patiënten vele uren nodig hebben om te sterven. Eén patiënt deed er 104 uur over om te sterven. Eén patiënt raakte 25 minuten na het doorslikken van dodelijke medicatie bewusteloos, maar werd wakker en kwam 65 uur later weer bij bewustzijn.

Eén rapport toonde aan dat dodelijke injecties ernstige pijn en ernstige ademnood veroorzaakten, met daarmee samenhangende gevoelens van verdrinking, verstikking, paniek en doodsangst in de overgrote meerderheid van de gevallen.

Een onderzoek naar meer dan 200 autopsierapporten na executies in negen Amerikaanse staten toonde bewijs van longoedeem in de longen (wat waarschijnlijk een gevoel van verdrinking of verstikking veroorzaakt).

Midazolam dat bij executies wordt gebruikt, heeft tekenen van pijn veroorzaakt – waaronder naar adem happen, stikken en hoesten, waarbij patiënten zich tegen hun fixatiebanden verzetten.

Bewijs toont aan dat sommige mensen die voor hulp bij zelfdoding kiezen hun dodelijke dosis geneesmiddelen uitbraken voordat deze kan worden opgenomen.

Je moet geen seconde geloven in de schandalige pogingen van de voorstanders van het wetsvoorstel om de morele superioriteit op te eisen. Geen enkel parlement neemt wetsvoorstellen aan om mensen te helpen. Politici hebben opzettelijk ons voedsel, onze gezondheidszorg, ons water, onze steden, onze dorpen, ons platteland en onze nationale reputaties vernietigd. Naar mijn mening is iedereen die denkt dat wetsvoorstellen voor ‘dood door dokter’ worden gepromoot en aangenomen om mensen te helpen, hopeloos, bijna misdadig, misleid.

Er is weinig of geen publiek debat over deze kwestie. Net zoals er geen debat was over covid, over de giftige covidvaccins of over de opwarming van de aarde.

De staatsapparatsjiks die weigeren een behoorlijk debat over belangrijke kwesties toe te staan, werken voor de samenzweerders wier bestaan wordt ontkend als niets meer dan nachtmerries die door zogenaamde complotdenkers zijn gecreëerd.

Binnen enkele jaren nadat wetsvoorstellen voor ‘dood door dokter’ wet zijn geworden, zullen de clausules die erin zijn opgenomen om de onschuldigen, naïevelingen en ongelukkigen te beschermen, worden verwijderd.

Dat gebeurt altijd. Kijk maar naar Canada als je me niet gelooft.

Euthanasiewetten worden aangenomen om ontvolking te helpen bevorderen; om de zwakken en kwetsbaren te helpen doden. Het is veel goedkoper om de zwakken en de mensen die de samenzweerders de ‘nutteloze eters’ noemen af te slachten. Een land kan miljarden besparen door zieken, armen en zwakken te doden. En natuurlijk zal het doden van ouderen miljarden besparen omdat er geen pensioenen meer hoeven te worden betaald. Tijdens de covidfraude van 2020 pochte de Britse regering zelfs dat het doden van duizenden ouderdomspensionarissen miljarden ponden had bespaard.

Om hun regeling voor ‘dood door dokter’ aantrekkelijker te maken, verstrekken regeringen opzettelijk onvoldoende financiering aan hospices. En krachtige pijnstillers zijn steeds minder beschikbaar, waarbij artsen weigeren ze voor te schrijven omdat zij beweren dat het voorschrijven van geneesmiddelen de planeet in gevaar brengt. Overal waar je kijkt is de Great Reset aanwezig.

Als je denkt dat ik overdrijf over wat er gebeurt, denk dan eens aan de Liverpool Care Pathway. Die werd verboden, maar wordt nog steeds gebruikt. Ouderen wordt voedsel en water onthouden wanneer artsen en verpleegkundigen besluiten hen te doden. Sterven van dorst en honger is pijnlijk. Maar dat is wat ieder jaar met talloze duizenden ouderen gebeurt. Degenen die het uitschreeuwen en niet snel genoeg sterven, worden gedood met een Kill Shot van midazolam en morfine – populair geworden tijdens de covidlockdowns toen artsen en verpleegkundigen te horen kregen dat het jachtseizoen op het doden van ouderen geopend was. Niemand is gearresteerd voor de lockdownmoorden, maar duizenden artsen en verpleegkundigen hadden gearresteerd, aangeklaagd en gevangengezet moeten worden.

Kijk hoe de Do Not Resuscitate-meldingen zich hebben verspreid.

DNR-meldingen werden ingevoerd om ervoor te zorgen dat degenen die bijna dood waren rustig mochten sterven. Maar tegenwoordig worden DNR-meldingen op de medische dossiers geplakt van jonge mensen die een operatie nodig hebben of op de een of andere manier geestesziek zijn. Zoek het maar na als je me niet gelooft.

Ouderen, zieken en gehandicapten betekenen niet veel in onze samenleving. Als je een of ander uniform draagt, kun je vrijwel doen wat je wilt met hen. Als je gewoon een misdadiger bent, krijg je misschien zes maanden gevangenisstraf als je er één doodt.

Politici over de hele wereld hebben het jachtseizoen geopend op het doden van niet alleen ouderen, maar ook zieken, gehandicapten, depressieven, armen en werklozen.

De meeste artsen keuren wetgeving voor ‘dood door dokter’ af. Zij vinden dat politici en rechtbanken toelaten in de geneeskunde gewoonweg verkeerd is. Kijk maar eens wat voor puinhoop politici en rechters van al het andere maken.

Vergeet niet dat Adolf Hitler een euthanasieprogramma had. Hij stopte ermee en schafte het af omdat hij vond dat het verkeerd was. Het is nogal een eyeopener te weten dat campagnevoerders voor ‘dood dokter’ lagere morele waarden hebben dan de nazipartij.

Alle landen die momenteel euthanasiewetten hebben (en laten we alsjeblieft niet langer doen alsof dit geen euthanasie is – dat is het overduidelijk wel) hebben dezelfde problemen. Goede artsen willen niet betrokken zijn bij regelingen voor dood door dokter. Er bestaat nooit een vereiste dat de arts of technicus die het doden uitvoert enige expertise heeft. Hoeveel zullen artsen betaald krijgen om mensen te doden die ze niet kennen? Hoeveel artsen zullen het doden voor het geld doen? Zullen de artsen daarna therapie nodig hebben? Of zal de NHS gewoon psychopaten inhuren om het doden uit te voeren? Het is gebruikelijk dat de arts die is aangesteld om het doden uit te voeren de tweede arts mag kiezen. En als de tweede arts het niet eens is met wat er gebeurt, kan de eerste arts zijn aangestelde ‘assistent’ ontslaan en iemand anders kiezen. De vraag naar euthanasie zal toenemen naarmate de medische zorg verslechtert en de wachtlijsten langer worden – beide zaken gebeuren zeer snel. Miljoenen patiënten in het VK zullen sterven voordat zij de behandeling krijgen die zij nodig hebben. Wordt dit opzettelijk gedaan om hen ertoe te dwingen voor euthanasie te kiezen? Miljoenen mensen worden verteerd door angst en voelen zich hopeloos over de toekomst. Is hen simpelweg doden de juiste oplossing? Er bestaat geen vereiste dat de arts die wordt betaald om het doden uit te voeren met de huisarts of specialist van het slachtoffer praat. Nog verbazingwekkender is dat er, naar ik meen, geen vereiste bestaat dat de dodende arts met de familie of partners van het slachtoffer praat of hen zelfs maar informeert. Familieleden zullen pas achteraf ontdekken dat hun geliefde door de staat is gedood. ‘Mijn zoon kwam vandaag niet thuis van school.’ ‘O, nee, hij komt niet meer thuis. Hij heeft zich aangemeld voor het euthanasieprogramma van de school en daarom heeft de conciërge van de school hem na de aardrijkskundeles gedood. Hij was behoorlijk overstuur omdat Elspeth Windjammer niet met hem uit wilde en hij een B- had gekregen voor zijn examen Media Studies. U kunt zijn lichaam ophalen in het mortuarium van de school.’ ‘Waarom heeft niemand het mij verteld?’ ‘O, de officiële vertrouwelijkheidsregels betekenen dat we ouders niet mogen vertellen wanneer hun kinderen ervoor kiezen de euthanasieroute te nemen.’

Wetsvoorstellen voor dood door dokter zijn schaamteloos grof. Dit is ontvolkingswetgeving die is ontworpen om de krankzinnige samenzweerders tevreden te stellen die geloven dat er te veel mensen in leven zijn – en dat de wereldbevolking moet worden teruggebracht tot 500 miljoen. Ik kan je één ding beloven: als je niet helpt deze kwaadaardige wetgeving tegen te houden, zul je spijt krijgen van je passiviteit. Terwijl ze jou, of een geliefde, de Doodskamer in slepen, zullen je laatste woorden zijn: ‘Ik had mijn mond moeten opendoen toen ik de kans had.’

O, en er is nog een andere reden waarom het establishment zo enthousiast is over euthanasie: het zal een flink aantal organen beschikbaar maken voor gebruik. Als mensen op natuurlijke wijze mogen sterven, zullen hun organen achteruitgaan en beginnen te rotten, maar als ze op het juiste moment worden geselecteerd, kunnen hun organen in goede conditie worden geoogst – wanneer ze nodig zijn. Orgaandonatie begon als optioneel en vrijwillig, maar is de standaardpositie geworden, waarbij burgers zich moeten afmelden voor het afstaan van hun organen – mogelijk terwijl ze die zelf nog graag zouden willen gebruiken.

Er zit niet weinig ironie in het feit dat patiënten die worden aangemoedigd te sterven zelf gered zouden kunnen worden als ze belangrijk genoeg werden geacht om als orgaanontvangers te worden behandeld in plaats van als orgaandonoren.

Artsen hebben te horen gekregen dat ze orgaandonatie moeten voorstellen als, zo niet een stimulans, dan toch een soort ‘troost’ voor het verlies van het eigen leven van de persoon.

Omdat orgaantransplantatie extreem duur is en gezondheidsdiensten op de kosten bezuinigen, is het onvermijdelijk dat de organen die worden weggenomen bij patiënten die door de staat zijn vermoord, zullen worden gereserveerd voor politici, hoge ambtenaren en miljardairs.

O, en nog iets: organen kunnen alleen worden verwijderd en voor transplantatie worden gebruikt als de donorpatiënt nog leeft. Je kunt geen organen wegnemen van een dode die bij een auto-ongeluk is omgekomen. Maar je kunt zoveel organen meenemen als je kunt dragen van een euthanasieslachtoffer.

En de waanzin tart iedere parodie. Mij is verteld dat mensen zich in Duitsland niet mogen aanmelden voor Dood door dokter tenzij ze volledig tegen covid zijn gevaccineerd.

Uit Schotland komt het nieuws over plannen om hun wetsvoorstel voor dood door dokter zo te wijzigen dat iedereen die iemand probeert om te praten om niet te sterven, als crimineel zal worden beschouwd. Sterker nog, alleen al proberen iemand die dood door dokter overweegt te beïnvloeden, zal een strafbaar feit zijn. Welke aardige, vriendelijke persoon heeft dat bedacht, vraag ik me af.

De hele wereldwijde beweging voor dood door dokter is crimineel en meer dan krankzinnig. En de honderden mensen die haar promoten zijn meer dan kwaadaardig.

---

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

---

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Dr. John Coleman: “Minstens 4 miljard ‘nutteloze eters’ zullen tegen het jaar 2050 worden geëlimineerd door middel van beperkte oorlogen…”

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: