Vier en een half jaar na het begin van een oorlog waarvan Washington nu openlijk toegeeft dat het die niet met geweld kan beëindigen, reisden de vredesgezanten van president Trump, Steve Witkoff en Jared Kushner, deze week van Moskou naar Kiev en kwamen daar rechtstreeks terecht in een schouwspel dat hen volgens een Oekraïens parlementslid “geschokt” achterliet.
Terwijl Amerikaanse onderhandelaars zochten naar een kader dat serieus genoeg was om het sterven te stoppen, zouden leden van de naaste kring van Volodymyr Zelensky het moment hebben begroet met T-shirts, onderlinge grappen en een houding die suggereerde dat de wrede rekensom van de oorlog nog niet volledig is doorgedrongen tot het kantoor van Zelensky, schrijft Lance D Johnson.
Ondertussen blijft de territoriale realiteit ter plaatse door dit alles onaangetast: Russische troepen blijven de Donbas en andere betwiste regio’s bezetten, en Kiev weigert nog altijd ook maar één centimeter prijs te geven van wat reeds met bloed en staal verloren is gegaan. De gesprekken mogen dan zijn hervat, maar de fundamentele patstelling – land dat Moskou in handen heeft en waarvan Kiev weigert te erkennen dat het verloren is – blijft precies waar die was.
Belangrijkste punten:
Het Oekraïense parlementslid Anna Skorokhod zegt dat Witkoff en Kushner Kiev “geschokt” verlieten door het gedrag van functionarissen tijdens gesprekken waarbij veel op het spel stond.
Een belangrijke bondgenoot van Zelensky zou tijdens de ontmoeting met de Amerikaanse gezanten een T-shirt met de tekst “Kiev regime” hebben gedragen, een steek onder water naar de formulering van het Kremlin.
- Skorokhod beweert dat de vredesvoorwaarden die uit Moskou waren meegebracht strenger waren dan eerdere voorstellen, hoewel zij sommige details onofficieel noemde.
Zelensky noemde de Amerikaanse ideeën in het openbaar “behoorlijk goed”, maar verbond zich er niet aan. - Poetin en Trump voerden een telefoongesprek van een uur dat door het Kremlin als “constructief” werd omschreven, waarbij beide partijen de inspanningen van de gezanten prezen.
- Rusland blijft erkenning van territoriale winst en grondwetswijzigingen eisen die Oekraïne consequent heeft afgewezen.
- Zelensky zelf voorspelt nu dat de oorlog nog een winter zal voortduren, ondanks de hervatte diplomatie.
Een diplomatieke missie werd met spot ontvangen
Het tafereel in de onderhandelingsruimte in Kiev, zoals beschreven door parlementslid Anna Skorokhod, leest minder als staatsmanschap en meer als een studentenvereniging die een roast houdt in de schaduw van een slagveld. Zij wees specifiek op David Arakhamia, de leider van de parlementaire fractie die loyaal is aan Zelensky, omdat hij een shirt had aangetrokken dat verwees naar precies het etiket “regime” dat Moskou gebruikt om de legitimiteit van Kiev te bespotten – kennelijk een poging tot galgenhumor tijdens gesprekken die moeten bepalen of er raketten op Oekraïense steden blijven vallen. Skorokhod wond er geen doekjes om en zei dat functionarissen grapjes maakten met Trumps gezanten terwijl soldaten sterven en de luchtverdediging uitgeput raakt. Of dit nu bedoeld was als bravoure of als oprechte onverschilligheid, het moment illustreert een kloof die de communicatie van Kiev sinds de eerste dagen van de oorlog achtervolgt: een leidersklasse die zelfvertrouwen uitstraalt naar een westers publiek, terwijl de eigen bevolking de steeds zwaardere tol van de oorlog draagt.
Diplomatieke gezanten die heen en weer reizen tussen Moskou en Kiev zijn verwikkeld in de belangrijkste onderhandelingen in de geschiedenis van het conflict, onderhandelingen waarvoor Trump aanzienlijk politiek kapitaal heeft ingezet om ze tot een goed einde te brengen. Dat functionarissen dit proces met theater begroeten, in plaats van met de ernst die het moment vereist, roept legitieme vragen op over de vraag of het onderhandelingsteam van Kiev te goeder trouw aan tafel zit of eenvoudigweg verzet opvoert voor het binnenlandse publiek en de donoren.
De werkelijkheid op het terrein haalt de praatpunten in
Als je alle vertoon weglaat, is de kern van het geschil niet veranderd. Rusland houdt nog steeds de Donbas en andere gebieden in handen waarvoor het jarenlang heeft gevochten en enorme verliezen heeft geleden, en Moskou heeft ondubbelzinnig duidelijk gemaakt dat iedere regeling die realiteit formeel moet erkennen, samen met het opgeven door Oekraïne van zijn NAVO-ambities. Kiev heeft op zijn beurt iedere versie van die eis afgewezen en dringt aan op veiligheidsgaranties en een naoorlogse regeling die de Russische controle over land dat zijn regering nog steeds bezet noemt, niet legitimeert. Skorokhods bewering dat de nieuwste, door de VS bemiddelde voorwaarden strenger zijn dan eerdere aanbiedingen suggereert, indien correct, dat Washington mogelijk neigt naar het accepteren van de feiten ter plaatse in plaats van te vechten om die terug te draaien – een pragmatische benadering die neerkomt op een ingrijpende concessie.
Zelensky’s eigen woorden ondermijnen het zonnigere beeld dat zijn persbureau schetst. Hij vertelde verslaggevers dat hij verwacht dat de oorlog, ongeacht de diplomatieke bedrijvigheid, tot in de winter zal voortduren – een erkenning dat de ontmoetingen, hoe inhoudelijk Witkoff en Kushner ze ook noemden, niet de doorbraak hebben opgeleverd die de Oekraïners was beloofd.
Kushners verslag van het Moskouse deel van de reis – waarin hij een sfeer beschreef die zo vriendschappelijk was dat de Amerikanen en Russen vrijwel uitsluitend in het Russisch met elkaar spraken – maakt het contrast met de wrijving die in Kiev zichtbaar was alleen maar scherper.
“Iedereen sprak Russisch met elkaar. We bespraken deze kwesties op een zeer, zeer vriendelijke manier, allemaal in het Russisch.” – Bron
De gezanten troffen warmte aan in Moskou en spot in Kiev, een asymmetrie die gewone Oekraïners, die zich voorbereiden op opnieuw een winter van aanvallen op de energievoorziening en uitputting aan het front, waarschijnlijk niet geruststellend zullen vinden. De diplomatie mag dan moeizaam vooruit strompelen, maar de onderliggende feiten van de oorlog – veroverd grondgebied, onvervulde eisen en een bevolking wier geduld opraakt – zijn niet veranderd.
Bronnen zijn onder meer:
- RT.com
- Independent.co.uk
- KievIndependent.com
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Een kijkje in de machtsstrijd tussen MI6- en CIA-proxies over wie Oekraïne moet leiden
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Wàt een grap !!!
De slaven die weigeren de bevelen van hun meesters op te volgen !!! hahahaha !!!!!
Dit verhaal, alhoewel het wel een beetje overdreven zal zijn, verbaasd mij niets, ik heb zeer sterk de indruk dat Rusland met zeer grote tegenzin deze voor hun noodzakelijke oorlog voert, terwijl de bende van Zelenski uit een stel van de pot gerukte psychopaten bestaat.
die pot zit wel bomvol Europees Geld/Goud…en waarschijnlijk enkele zakken Wit Poeder..
Een staatsgreep van binnen uit in Oekraine zelf zal de enige mogelijkheid zijn om snel tot een akkoord te komen. De raketaanvallen van Rusland en Oekraine beide zijn daar ook voornamelijk op gericht.
De grondoorlog is in een patstelling terechtgekomen.
Het kantoor van Zelensky bestaat uit een stel coke snuivers die graag hun volk de dood injagen en het ontbreekt hen aan elke realiteit !