Laat de waarden van deze dystopische samenleving niet bepalen hoe je je leven leidt

Anna vraagt op Twitter: “Is er nog iemand die zich echt zorgen maakt over zijn of haar toekomst, waar hij of zij staat in het leven, wat hij of zij heeft bereikt en zijn of haar waarde als persoon?”

Ik begrijp wat je bedoelt, maar dat is vooral maar ruis in je hoofd die ons wordt ingeprent door de ongezonde samenleving waarin we leven, schrijft Caitlin Johnstone.

Het leven draait niet om het verzamelen van een hoop prestaties of het bereiken van bepaalde mijlpalen, het draait om leven. Letterlijk fysiek in leven zijn, en ervoor zorgen dat je er ten volle van geniet.

Als ik zeg dat je je leven “ten volle moet leven”, bedoel ik niet dat je een hoop spannende ervaringen moet opdoen, zoals skydiven of met de stieren meerennen, en ik bedoel ook niet dat je een heleboel vakjes moet afvinken, zoals trouwen en kinderen krijgen. Ik bedoel dat je er daadwerkelijk bij aanwezig moet zijn. Je aandacht richten op wat er werkelijk gebeurt, in plaats van op een hoop verzonnen gedachtenflosjes in je hoofd. En dat wordt eigenlijk een stuk makkelijker als je het idee loslaat dat je het leven verkeerd aanpakt en dat je verhaal zich niet op de juiste manier ontvouwt.

Volgens de regels van onze disfunctionele samenleving ben je ontoereikend, tenzij je een productieve radertje in het kapitalistische systeem bent geworden en genoeg rijkdom hebt vergaard om producten in grote hoeveelheden te consumeren. Idealiter heb je ook een paar kinderen op de wereld gezet die kunnen opgroeien tot goede consumenten en radertjes in het systeem. Je leven is niets anders dan een verhaal van academische doelen, carrièredoelen, relatiedoelen en gezinsdoelen, waarbij je gaandeweg steeds grotere stukken onroerend goed koopt, totdat je een of andere ziekte oploopt en sterft.

Je levensgenot? Waardeloos. Je genieten van je eigen zintuiglijke ervaringen van moment tot moment op deze ondoorgrondelijk mooie planeet? Volkomen zonder waarde. Je verwonderen over de wonderbaarlijke aard van deze vreemde en prachtige aardse ervaring? Irrelevant. Het enige dat telt in deze beschaving is welke vakjes je hebt aangevinkt en welke producten je hebt gekocht.

Dit is een waanzinnige manier van leven. Alleen het menselijk brein zou zulke spectaculaire hallucinaties kunnen bedenken.

Alleen mensen zijn gek genoeg om te geloven dat het leven misgaat, zelfs als hun hart klopt, hun maag vol is en er geen fysieke bedreigingen in de directe omgeving zijn. Geen enkele kikker zit zich zorgen te maken over zijn waarde als kikker. Geen enkele adelaar overspoelt zijn lichaam met stresshormonen omdat hij nog niet genoeg heeft bereikt in het leven. Ze zorgen voor hun voedsel en ontspannen zich. Dat is hun hele dag.

Hoe moet je leven? De cellen in je lichaam weten al hoe ze moeten leven. Je verstand heeft geen idee, maar je cellen weten het wel. Het enige wat je verstand kan doen, is verzinsels bedenken over hoe een goed geleefd leven eruitziet, en ondertussen leven je levende cellen al hun leven zonder toezicht of begrip van je verstand. Ze doen het terwijl je slaapt; zo irrelevant is je verstand voor het proces van leven. Je verstand denkt dat het dit leven bestuurt, maar in werkelijkheid is het slechts een luidruchtige en brutale passagier.

Wanneer je ophoudt te luisteren naar het verstand dat vanaf de achterbank instructies blaft en leert om gewoon in de verwondering van de zintuiglijke ervaring te zitten, zoals de dieren dat doen, dan begin je pas echt te leven. Wanneer je ophoudt te luisteren naar de brabbelende mentale monoloog en het etiketterende, verdeeldheid zaaiende verstand dat denkt te weten wat alles is, begin je alles voor het eerst te zien. Elk moment van deze incarnatie is fascinerend en ontzagwekkend als je leert het met een frisse blik te bekijken, of je nu de Mount Everest beklimt of thuis koffie drinkt.

Dat is waar het leven echt om draait. Het gaat erom echt aanwezig te zijn in je ene kostbare leven. Niet het verhaal van je leven. Niet de ideeën van anderen over je leven. Niet je ruzies met het leven of je aannames over hoe het eruit zou moeten zien. Je werkelijke leven, zoals het zich daadwerkelijk ontvouwt, hier en nu, van moment tot moment.

Laat je niet door de waanzin van onze dystopische samenleving misleiden, zodat je dit mist. Haal je leidraad voor hoe je je leven moet leiden niet uit een diepgaand zieke beschaving.

Laat je in plaats daarvan leiden door je eigen levende cellen. Door je zintuigen. Door de gevoelservaring van het levende lichaam. Door de lucht in je longen. Door de kleuren en schakeringen in je gezichtsveld. Door de trillingen in je trommelvliezen. Door de wind op je huid en in je haar.

Dat is de enige plek waar het leven werkelijk plaatsvindt. Begin daar. Begin daar steeds weer opnieuw. Elk moment is een gloednieuw begin.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

“Wat heeft jou geradicaliseerd?”

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: