Het Ceuta-dilemma

Hoewel de Spaanse premier Pedro Sánchez, net als de meeste politici, zich meedogenloos en harteloos heeft getoond, ontbrak het hem aan de moed om het Ceuta-probleem op te lossen. Eigenlijk zou men wel wat medeleven met Sánchez kunnen voelen, want de situatie in Ceuta is dramatisch, loopt uit de hand en vraagt dringend om een definitieve oplossing.

Hoewel de traditionele media, zoals te verwachten was, slechts fragmentarisch verslag hebben gedaan van de gebeurtenissen in Ceuta, is zelfs de schaarse nieuwsstroom sterk gekleurd en dus fundamenteel onnauwkeurig. Alternatieve bronnen op social media (waar censuur zich sowieso vooral richt op Israël en Oekraïne) bieden meer informatie. Als die informatie even betrouwbaar is als ze lijkt, bevinden zich nog steeds zo’n 10.000 barbaarse indringers in Ceuta. Ze hebben geïmproviseerde hutten en onderkomens op de stranden gebouwd, die nu bedolven zijn onder hopen rommel, plastic zakken, flessen en menselijke uitwerpselen. Tot nu toe heeft echter nog geen enkele milieuactivist zich gemeld met klachten over deze enorme vervuiling, waarschijnlijk uit angst om als “racist” te worden bestempeld, schrijft Hans Vogel.

Ongeveer twee weken geleden, op 30 juli, werd Ceuta binnengevallen door 60.000 voornamelijk jonge mannen uit Marokko en Zwart-Afrika. Er wordt nog steeds gespeculeerd over wie precies deze barbaarse invasie heeft georganiseerd en gefinancierd. Sommigen zeggen dat het Israël is, omdat het Israëlische regime Sánchez wilde straffen voor zijn kritiek op de nog steeds voortdurende Israëlische holocaust in Gaza, de Westelijke Jordaanoever, Zuid-Libanon en Zuid-Syrië. Dat zou heel goed het geval kunnen zijn, maar tegelijkertijd wijst het in de richting van hoe de daaruit voortvloeiende kwestie rond Ceuta opgelost kan worden. De zaak wordt met de dag urgenter, nu er onder de indringers vervelende besmettelijke ziekten zijn uitgebroken, waardoor de 80.000 autochtone inwoners van Ceuta gevaar lopen.

Bovendien durven lokale vrouwen uit angst om door de indringers te worden lastiggevallen of verkracht, hun huizen niet meer te verlaten. Winkels zijn gesloten omdat de indringers er gewoon binnenkomen om straffeloos te stelen. De straten zijn niet langer veilig. Indringers dringen ook huizen binnen op zoek naar voedsel, vrouwen, of gewoon om te stelen. De lokale politie beschikt niet over voldoende mankracht, middelen en hulpbronnen om de burgers te beschermen, voornamelijk omdat de lokale ambtenaren en de Spaanse regering niet de wil en de moed hebben om een echte oplossing tot stand te brengen.

Die oplossing is eigenlijk heel eenvoudig: alle indringers eruit gooien en degenen die zich verzetten neerschieten.

Het is duidelijk dat er geen enkele EU-regering is (die allemaal tot in de kern zijn gecorrumpeerd door de politiek-correcte ideologie en de diverse daaruit voortvloeiende waanzin) die dat besluit zou durven nemen.

Maar hoe zit het dan met hun primaire plicht om hun burgers te beschermen? Het is duidelijk dat er iets moet gebeuren. En snel.

Het eerste wat Pedro Sánchez moet doen, is een vlucht naar Israël boeken en nederig vragen om Netanyahu te mogen spreken. Zodra hij het kantoor van Netanyahu binnenkomt, moet hij op zijn knieën vallen en om vergeving smeken omdat hij het heeft gewaagd Israël te bekritiseren vanwege Gaza. Als hij dat heeft gedaan, moet Sánchez een keppeltje opzetten en de Klaagmuur bezoeken, waarbij hij ervoor moet zorgen dat er een foto van hem wordt gemaakt die overal op internet en alle social media verschijnt.

Vervolgens moet Sánchez Netanyahu opnieuw opzoeken en hem smeken om het Ceuta-probleem op te lossen. Netanyahu zal erover nadenken en in ruil daarvoor een forse vergoeding eisen.

Sinds de recente, door AIPAC geïnspireerde Amerikaanse wetgeving over de integratie van de Israëlische en Amerikaanse strijdkrachten, zal Netanyahu gebruik kunnen maken van de luchtmachtbasis Morón in Spanje, de Amerikaanse basis bij Cádiz, op slechts honderd kilometer van Ceuta. De kans is groot dat hij ook gebruik mag maken van de RAF-basis in Gibraltar, op slechts vijfentwintig kilometer van Ceuta. Het enige wat Netanyahu hoeft te doen, is een paar jachtbommenwerpers naar die bases sturen en hen opdracht geven de indringers in Ceuta te bombarderen. Daarbij zullen wellicht ook een aantal inwoners van Ceuta omkomen, maar ach, dat is een prijs die de lokale bevolking zal moeten betalen voor hun bevrijding! Vergeleken met het werk dat de Israëlische piloten sinds 2023 in Gaza hebben verricht (volgens sommigen zijn er tot wel 800.000 burgers omgekomen), zal de missie in Ceuta een peulenschil zijn.

Sánchez zal de controle over Ceuta herwinnen en daarmee alle mogelijke kritiek ontlopen. Zeer weinigen zullen het aandurven om Israël te bekritiseren, want wie dat doet, wordt bestempeld als antisemiet en voor altijd verstoten.

Dus, ga je gang, Sánchez, volg mijn advies op. Misschien word je wel premier voor het leven!

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Heeft Israël 60.000 migranten uit Marokko naar Ceuta gestuurd?

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: