Dat Trump een deel van de ‘mythe’ is geworden, is maar al te duidelijk geworden. Zoals John Greer heeft opgemerkt:
“Zelfs voor de meest doorgewinterde rationalist wordt het moeilijk om te blijven geloven dat de politieke carrière van Trump kan worden begrepen in de prozaïsche termen van ‘politics as usual’.”
Trump de man is natuurlijk op geen enkele manier mythisch. Hij is een bejaarde, enigszins gebrekkige Amerikaanse vastgoed-oligarch, met volkse smaken en een uitzonderlijk robuust ego, schrijft Alastair Crooke.
“Het oude Griekse woord muthos betekende oorspronkelijk ‘verhaal’. Zoals de filosoof Sallust schreef, zijn mythen dingen die nooit gebeuren, maar altijd zijn”.
Later kreeg mythe de betekenis van verhalen die verwijzen naar een kern van innerlijke betekenis. Dit betekent niet dat ze feitelijk moeten zijn, maar het is juist deze laatste dimensie die Trump “zijn buitengewone greep op de collectieve verbeelding van onze tijd” geeft, suggereert Greer. Hij komt letterlijk terug van alles wat tegen hem wordt ingezet om hem te vernietigen.
Hij wordt wat Carl Jung ‘de Schaduw’ noemde. Zoals Greer schrijft:
“Rationalisten in Hitlers tijd waren voortdurend verbijsterd door de manier waarop deze laatste obstakels opzij schoof en zijn traject tot het bittere einde volgde. Jung wees er in zijn vooruitziende essay Wotan uit 1936 op dat een groot deel van Hitlers macht over de collectieve geest van Europa voortkwam uit het rijk van de mythe en het archetype.”
Wotan is in de mythe een rusteloze zwerver die onrust zaait en strijd aanwakkert – nu hier, dan daar – en magie beoefent. Jung vond het pikant dat een oude god van storm en razernij – de lang sluimerende Wotan – tot leven zou komen in de Duitse jeugdbeweging.
Wat heeft dit te maken met de top in Alaska met president Poetin?
Welnu, Poetin leek de nodige aandacht te hebben besteed aan de psychologie die ten grondslag lag aan Trumps plotselinge verzoek om een ontmoeting. De Russen behandelden Trump op een zeer respectvolle, hoffelijke en vriendelijke manier. Ze erkenden impliciet Trumps gevoel van een innerlijke mythische kwaliteit – die Steve Witkoff, zijn oude vriend, heeft omschreven als Trumps diepe overtuiging dat alleen zijn ‘indrukwekkende uitstraling’ mensen naar zijn hand kan zetten (en naar de belangen van Amerika). Witkoff voegde eraan toe dat hij het eens was met deze beoordeling.
Om maar één voorbeeld te noemen: de ontmoeting in het Witte Huis met Zelensky en zijn Europese fans leverde misschien wel enkele van de meest opmerkelijke politieke beelden in de geschiedenis op. Zoals Simplicius opmerkt:
“Is er ooit zoiets geweest? De hele pantheon van de Europese heersende klasse gereduceerd tot snotterende kinderen in het kantoor van hun schooldirecteur. Niemand kan ontkennen dat Trump erin geslaagd is om Europa letterlijk ‘over zijn knie te breken’. Er is geen weg terug van dit keerpunt, het beeld kan eenvoudigweg niet worden goedgemaakt. De claim van de EU dat zij een geopolitieke macht is, wordt ontmaskerd als schijn”.
Minder opvallend, maar psychologisch cruciaal, is dat Trump in Poetin een ‘mythische gelijke’ lijkt te herkennen. Hoewel de twee qua karakter lijnrecht tegenover elkaar staan, leek Trump toch een collega uit het pantheon van vermeende ‘mythische wezens’ te herkennen. Bekijk nog eens de beelden uit Anchorage: Trump behandelt Poetin met enorm veel eerbied en respect. Wat een verschil met Trumps minachtende behandeling van de Europeanen.
In Anchorage was het echter Poetin die zich kalm, beheerst en dominant opstelde.
Het is echter duidelijk dat Trumps respectvolle houding ten opzichte van Poetin een einde heeft gemaakt aan de radicale demonisering van Rusland door het Westen en aan de cordon sanitaire die tegen alles wat Russisch is was opgericht. Er is geen weg terug van dit andere keerpunt – “het beeld kan gewoonweg niet worden hersteld”. Rusland werd behandeld als een gelijkwaardige wereldmacht.
Waar ging het allemaal om? Een ommekeer: het paradigma van Kellogg over bevroren conflicten is voorbij; het langetermijnplan voor vrede van Poetin is in; en er wordt nergens meer gesproken over tarieven.
Het is duidelijk dat Trump – na enige aarzeling – heeft besloten dat hij “Oekraïne moet aanpakken”.
De harde realiteit is dat Trump onder enorme druk staat: de Epstein-affaire weigert hardnekkig te verdwijnen. Na Labor Day in de VS zal deze weer de kop opsteken.
Het westerse veiligheidsnarratief van “wij winnen”, of in ieder geval “zij verliezen”, is zo krachtig geweest – en zo lang algemeen aanvaard – dat het op zichzelf een enorme dynamiek creëert, die Trump onder druk zet om door te gaan met de oorlog in Oekraïne. Feiten worden regelmatig verdraaid om in dit narratief te passen. Deze dynamiek is nog niet doorbroken.
En Trump zit ook gevangen in het steunen van het Israëlische bloedbad – met beelden van afgeslachte en uitgehongerde vrouwen en kinderen die de maag van de jongere, onder de 35 jaar, kiezers in de VS doen omdraaien.
Deze dynamiek – en de economische terugslag van de ‘Shock and Awe’-tariefaanval om de BRICS te breken – bedreigen samen Trumps MAGA-achterban op een meer directe manier. Het wordt existentieel. Epstein, het bloedbad in Gaza, de dreiging van ‘meer oorlog’ en zorgen over banen brengen niet alleen de MAGA-factie in rep en roer, maar ook de Amerikaanse jonge kiezers in het algemeen. Zij vragen zich af of Trump nog steeds een van ‘ons’ is, of dat hij altijd al bij ‘hen’ hoorde.
Zonder zijn achterban zal Trump waarschijnlijk de tussentijdse congresverkiezingen verliezen. Ultrarijke donateurs betalen wel, maar kunnen niet vervangen.
Wat er in Anchorage naar voren kwam, is dan ook een mager intellectueel kader. Trump besloot op een minimale manier om een door Rusland opgelegde oplossing voor Oekraïne niet langer in de weg te staan, wat in ieder geval de enige oplossing is die er kan zijn.
Dit kader is geen routekaart naar een definitieve oplossing. Het is daarom een illusie, zoals Aurelien schetst, om te verwachten dat Trump en Poetin zouden ‘onderhandelen’ over een einde aan de oorlog in Oekraïne, “alsof Poetin een tekst uit zijn zak zou halen en de twee die dan zouden doornemen”. Trump is sowieso niet sterk in details en heeft de neiging om discursief en onduidelijk te mijmeren.
“Naarmate we dichter bij het eindspel komen, ligt de belangrijke actie elders, en veel daarvan zal aan het oog van het publiek onttrokken blijven. De grote lijnen van het einde van het militaire deel van de crisis in Oekraïne zijn al een tijdje zichtbaar, ook al kunnen de details nog veranderen. Daarentegen is de uiterst complexe politieke eindfase nog maar net begonnen, zijn de spelers niet echt zeker van de regels, weet niemand echt hoeveel spelers er zijn, en is de uitkomst op dit moment nog volstrekt onduidelijk”, meent Aurelien.
Waarom heeft Trump dan plotseling een ‘ommezwaai’ gemaakt? Nou, het was niet omdat hij een ‘bekering’ heeft ondergaan. Trump blijft een toegewijd voorstander van ‘Israel First’; en ten tweede kan hij niet afzien van zijn streven naar dollarhegemonie, omdat ook dat doel problematisch begint te worden – nu de Amerikaanse ‘bubbeleconomie’ begint uiteen te vallen en de jongeren onder de 30 onrustig worden, terwijl ze in de kelder van hun ouders wonen.
Het is (voorlopig) in het voordeel van Trump om Rusland de EU en Zelensky met geweld tot een onderhandelde ‘vrede’ te laten ‘brengen’. De Amerikaanse ‘China-haviken’ maken zich steeds meer zorgen dat China op het punt staat om exponentieel te groeien – zowel economisch als op technologisch gebied – waarna de VS niet langer in staat zal zijn om China van wereldwijde dominantie te weerhouden. (Het is echter waarschijnlijk al te laat om dit te stoppen).
Ook Poetin neemt een groot risico door Trump een uitweg te bieden, door te accepteren dat hij zal werken aan een stabiele langetermijnrelatie met de VS. Het is niet het Finland van 1944, waar het Sovjetleger wel een wapenstilstand afdwong.
In Europa geloven de elites dat Trumps vredesinitiatief naar Poetin zal mislukken. Hun plan is om ervoor te zorgen dat het mislukt door mee te spelen, terwijl ze er door hun voorwaarden voor zorgen dat een dergelijke overeenkomst niet tot stand komt. Zo bewijzen ze aan Trump dat “Poetin niet serieus is over het beëindigen van de oorlog”. Dit zet de Amerikanen aan tot escalatie.
Het deel van Trump in de afspraak met Poetin is duidelijk dat hij het beheer van de Europese heersende klasse op zich neemt (voornamelijk door de informatiesfeer te overspoelen met tegenstrijdige berichten) en de Amerikaanse haviken in toom houdt (door te doen alsof hij Rusland van China weg wil lokken). Echt waar? Ja, echt waar.
Ook Poetin staat onder interne druk: van Russen die ervan overtuigd zijn dat hij uiteindelijk gedwongen zal worden om een soort interim-akkoord van het type Minsk 3 te sluiten (een reeks beperkte wapenstilstanden die het conflict alleen maar zouden verergeren) in plaats van ‘overwinning’ te behalen. Sommige Russen vrezen dat het bloed dat tot nu toe is vergoten slechts een voorschot is op nog meer bloed dat de komende jaren zal vloeien, nu het Westen Oekraïne herbewapent.
Poetin wordt ook geconfronteerd met de hindernis dat Trump zijn relatie met hem bekijkt door de beperkte ‘lens’ van de New Yorkse vastgoedmarkt. Hij lijkt nog steeds niet te begrijpen dat de kernvraag niet zozeer het Oekraïense grondgebied is, maar de geostrategische veiligheid. Zijn enthousiasme voor een trilaterale top lijkt gebaseerd te zijn op het beeld van twee vastgoedmagnaten die Monopoly spelen en eigendommen ruilen. Maar zo zit het niet.
Het lijkt er echter op dat Poetin er inderdaad in geslaagd is een uitweg te vinden uit het opgelegde westerse cordon sanitaire. Rusland wordt weer erkend als een grootmacht en Oekraïne zal op het slagveld worden beslecht. De twee grote kernmachten praten met elkaar. Dat is op zich al belangrijk. Zal Trump zijn achterban kunnen behouden? Zal ‘game over’ in Oekraïne (als dat gebeurt) voldoende zijn voor MAGA? Zal Netanyahu’s volgende genocidale rampage in Gaza de ‘coping’ van Trump ten opzichte van MAGA doen exploderen? Zeer waarschijnlijk wel.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Aardbevingen in de EU! Orbán kondigt toetreding tot de BRICS aan – de EU staat op de rand van de ineenstorting
https://m.youtube.com/watch?v=1Ws2z7Wvpg4&fbclid=IwVERDUAMcHspleHRuA2FlbQIxMQABHqhK-UIq26GwLUXzdQUCWxv-oIVYb-WfzqbHR-6IV-ureNho2oGTPcRNZPhq_aem_Kq0xCFUg1HjrxVbizJWt5A
President Donald Trump dringt erop aan dat de Democratische megadonor George Soros en zijn zoon Alexander terechtstaan voor federale afpersingsaanklachten.
https://www.politico.com/news/2025/08/27/trump-george-soros-investigation-threat-00530314
https://www.breitbart.com/politics/2025/08/27/trump-calls-for-george-soros-son-alex-face-rico-charges-wont-allow-these-lunatics-rip-apart-america/
Citaat :
“Trump behandelt Poetin met enorm veel eerbied en respect. Wat een verschil met Trumps minachtende behandeling van de Europeanen.
Ere wie ere toekomt en schande wie schande toekomt.
De Europese manier van politiek bedrijven is achterbaks, hypocriet en laf.
Zowel naar de eigen burgers als naar het buitenland.
Tenminste het minder sterke deel van het buitenland.
Naar de sterkeren wordt gelikt of ze krijgen zielige sancties aan de broek.
Europese regeringsleiders van vandaag de dag zijn zielige kwezels, niks uitstralend en stiekem
Niemand heeft daar respect voor.
Het beste wat Trump gedaan heeft om ze zo te kakken te zetten.
Bedankt kerel !
Ora che Trump (soldi per soldi ed opportunismo) ha deciso non solo di dare all’Ucraina i missili e altre armi (pagate dagli europei) ma anche di dare assistenza logistica e di intelligence, non so se i russi siano ancora contenti. Trump è solo un voltafaccia pronto a rimangiarsi quello che aveva detto solo 10 minuti prima. Mai fidarsi degli americani: un popolo di falsi dove tutto ciò che fanno lo fanno solamente per business e soldi! Schifosi!
Inderdaad, Kijk niet naar wat ze zeggen, maar wat ze doen.
Kijk, zelfs de msn valt het op hoe genoeg de mensen hebben van de zielige bedrijfspoedels die niet meer naar de burgers luisteren.
https://www.msn.com/nl-nl/entertainment/nieuws/nederlanders-zijn-vertrouwen-in-politiek-volledig-kwijt-na-opstappen-ministers-blijkt-uit-panelonderzoek/ar-AA1Lk6pw?ocid=hpmsn&cvid=3fd5fc34b8de42bdbc9fe4fb19d9a868&ei=49
Trump is niet eenzaam, mensen met wie hij dagelijks te maken hebben begrijpen Trump niet zo goed misschien ergert Trump zich daaraan, zelf denk ik dat hij zijn kaarten tegen de borst houdt, verdomd itelligent is hij zeker, al wordt dat op allerlei manieren betwist.
“Eenzaamheid ontstaat niet doordat er niemand om je heen is, maar doordat je niet in staat bent om de dingen te communiceren die voor jou belangrijk lijken.”
– Carl Gustav Jung
Hierin ga ik met je mee……..en dat verdomde gepsychologiseer van de schrijver alsof hij in staat zou zijn een exacte psychoanalyse te maken van Trump en Poetin aan de hand van verhalen uit de krant……ook dit soort meuk is een uitstekende onderbouw voor je kattenbak……mits je katten immuun zijn voor giftige inkt.
Inhetmeer augustus 28, 2025 Bij 01:03
Juist inhetmeer, het zijn gewoon broodschrijvers zonder master degree in psychologie, of de auteur moet in het hoofd van Trump kunnen kijken, de mensen missen informatie die er werkelijk toedoet.