Er zijn twee grote angsten voor de West-Europese elites in de omgang met de nieuwe Amerikaanse regering. Verrassend genoeg is de grootste uitdaging niet de mogelijke beslissing van de regering Trump om een militaire confrontatie met Rusland in Oekraïne na te streven en tegelijkertijd te snijden in de financiële uitgaven. De wortel van hun bezorgdheid ligt ergens anders.
Het is naïef om te geloven dat de inauguratie van een nieuwe Amerikaanse president een revolutionaire verschuiving betekent in het binnenlands of buitenlands beleid van Washington. De meeste luid verkondigde doelen zullen onbereikbaar blijken of ondanks hun mislukkingen als overwinningen worden gepresenteerd. Toch zijn zelfs de verklaarde doelstellingen van het team van president Donald Trump genoeg om sterke emoties op te wekken in West-Europa, de regio die het meest vernederend afhankelijk is van Amerika en tegelijkertijd de meest parasitaire speler in de hedendaagse wereldpolitiek, schrijft Timofey Bordachev, schrijft Timofey Bordachev.
Decennialang is ‘de oude wereld’ blijven steken in een staat van strategische ambiguïteit. Haar militaire en politieke ruggengraat werd verbrijzeld tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ten eerste vernietigde de verpletterende overwinning van de Russische wapens de laatste overblijfselen van continentaal militarisme. Ten tweede zorgde het consequente naoorlogse Amerikaanse beleid ervoor dat West-Europa systematisch het vermogen werd ontnomen om zijn eigen plaats in mondiale aangelegenheden te bepalen. Groot-Brittannië, de enige grote West-Europese mogendheid die aan een nederlaag ontsnapte, behield enige strijdlust, maar zijn materiële middelen zijn al lang te beperkt om onafhankelijk op te treden, waardoor het aan de Amerikaanse macht is gebonden.
Voor landen als Duitsland en Italië was het proces eenvoudig: ze werden verslagen en onder directe externe controle van de VS geplaatst. In andere landen vertrouwde Washington op het bevorderen van politieke en economische elites die zijn belangen zouden dienen. In de loop der tijd heeft dit beleid zijn logische uiterste bereikt: West-Europese leiders zijn vandaag de dag weinig meer dan middenmanagers in Amerika’s systeem van wereldwijde invloed. Er zijn geen echte staatslieden meer aan de macht in deze regio.
In ruil voor deze onderdanigheid kregen lokale elites en samenlevingen bevoorrechte toegang tot de voordelen van globalisering. Ze verwierven alles wat ze nodig hadden zonder noemenswaardige strijd of concurrentie. Deze regeling heeft een unieke paradox gecreëerd: terwijl de wereldwijde dominantie van Amerika geworteld is in kracht, wordt de positie van West-Europa in de wereld bepaald door haar zwakte.
De politici in de regio hebben het vaak over het overwinnen van deze zwakte, met de Franse president Emmanuel Macron voorop. De realiteit is echter dat deze aspiraties niet veel meer zijn dan holle retoriek. De eisen van de regering Trump om de defensie-uitgaven te verhogen, leggen deze dynamiek alleen maar bloot.
Al jaren verkondigen West-Europese leiders dat ze hun leger willen versterken en zich willen voorbereiden op een mogelijke confrontatie met Rusland. Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk hebben allemaal hun intentie uitgesproken om de militaire uitgaven te verhogen en de infrastructuur in Oost-Europa te versterken. Tegen deze achtergrond is het verbazingwekkend dat deze elites hun bezorgdheid uiten over de oproep van Washington om 5% van het BBP aan defensie te besteden. Als ze echt de confrontatie met Rusland willen aangaan, zouden ze deze eisen dan niet moeten toejuichen? Of zijn hun intentieverklaringen gewoon hol?
Bovendien bekritiseren diezelfde mensen de VS vaak voor het negeren van het internationale recht en het ondermijnen van mondiale instellingen. Toch laat de geschiedenis zien dat West-Europa zich selectief aan deze principes houdt. In 1999 speelden Europese mogendheden een hoofdrol in de illegale agressie van de NAVO tegen het soevereine Joegoslavië. Alleen al de Franse strijdkrachten voerden meer bombardementen uit op Servië dan hun Amerikaanse tegenhangers. In 2011 schonden West-Europese landen schaamteloos een resolutie van de VN-Veiligheidsraad over Libië om de omverwerping van Muammar Kadhafi te bewerkstelligen. En laten we hun enthousiaste deelname aan sancties tegen Rusland niet vergeten, die elke basis in het internationaal recht ontberen.
In het licht hiervan klinken klachten over de acties van Washington hol. Of het nu gaat om het negeren van internationale overeenkomsten of de kwestie van de mensenrechten, de West-Europese machten hebben consequent gehandeld in hun eigen belang terwijl ze anderen de les lezen.
Dus waar zijn deze elites echt bang voor als het gaat om hun relatie met Washington? Eerst en vooral zijn ze bang om hun bevoorrechte positie te verliezen. Hun grootste angst is dat Amerika zich op een dag helemaal terugtrekt uit Europa, waardoor ze hun eigen uitdagingen moeten aangaan zonder steun van elders. Dit scenario is actief besproken in kringen van politici en deskundigen. Maar zelfs deze angst lijkt ongegrond. Wie bedreigt hen zonder Amerikaanse aanwezigheid? Zeker niet Rusland, dat geen belang heeft bij militaire offensieven tegen grote West-Europese staten. En voor landen als Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannië is het lot van de Baltische staten van weinig belang.
De waarheid is dat deze elitaire afhankelijkheid ten aanzien van de Verenigde Staten een bron van stagnatie is geworden. Na een eeuwenlange dynamische en turbulente geschiedenis is West-Europa een passieve speler geworden op het wereldtoneel, een ‘zwart gat’ in de internationale politiek. De leiders vrezen elke verandering in hun gebruikelijke manier van leven, omdat dit daadwerkelijke verantwoordelijkheid en besluitvorming zou vereisen – kwaliteiten die ze al lang hebben opgegeven ten gunste van afhankelijkheid van Washington.
Twee mogelijke scenario’s zouden deze status quo kunnen verstoren. Het eerste is de voortzetting van een door de VS geleide militaire confrontatie met Rusland in Oekraïne, koste wat het kost. De Amerikaanse politieke middelen zijn waarschijnlijk voldoende om Europese landen te dwingen hun financiële en militaire reserves verder uit te putten ter ondersteuning van Kiev. Dit scenario zou echter uiteindelijk directe onderhandelingen tussen Rusland en de VS kunnen afdwingen, wat zou kunnen leiden tot een duurzaam vredesakkoord dat de belangen van Rusland veilig stelt.
Het tweede en meer diepgaande probleem is de onwil van West-Europa om te veranderen. De elites houden vast aan hun parasitaire relatie met Washington en verzetten zich tegen zinvolle hervormingen of strategische verschuivingen. Door deze verlamming zit de regio gevangen in zijn huidige staat, niet in staat om zijn eigen toekomst te bepalen of een rol van betekenis te spelen in mondiale aangelegenheden.
Uiteindelijk is de neergang van West-Europa niet het gevolg van bedreigingen van buitenaf, maar van interne zwakte en zelfgenoegzaamheid. Het is deze realiteit die de plaats verandert in een geopolitiek ‘zwart gat’, niet in staat tot onafhankelijke actie en berustend in irrelevantie op het wereldtoneel.
Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
EU vertelt burgers dat ze een voorraad moeten aanleggen voor een nucleaire ramp
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Binnenkort liggen ook overal in de EU.. behalve tenten dorpen, ook gedrogeerden op straten en pleinen..want ook alcohol is niet meer te betalen 💊‼️
Dat is voor mij geen probleem want ik rook niet en drink geen alcohol.
Eigenlijk ben ik een heel saai persoon 🤣🤣🤣🤣🤣
Hetgeen neerkomt op een verwerpelijke wijze van lafheid en het negeren van de belangen der kiezers.
Europa is nooit echt bevrijd geweest na 1945, de amerikanen hebben europa onderworpen en bezet gehouden om hun economie te laten floreren ten koste van de europese bevolking.
In feite zijn de amerikanen parasieten die de gastgever uitzuigen….
klopt als een bus.. maar als een blinde Niet zien Will ⁉️‼️
Correct
De VS heeft na WO II bepaald waar EUROPA toe moest dienen. Met andere woorden de dictaten van de VS uitvoeren. Meer niet. De ware “slavernij” in een nieuw jasje!
Hier nog een leuke over Putin en Macron:
http://pressibus.free.fr/gen/trogneux/poutine.mp4
De laatste alinea klopt m.I. Als een bus. Het zooitje dat daar in Brussel zit is volledig incompetent om de voor Europa hardnodige veranderingen in het Europese beleid vorm te geven en uit te dragen. Het zooitje zit volledig verstard in hun eigen (luxe) leventje en ze denken nog steeds dat ze, dat zooitje, nog enige macht in de wereld hebben. Totaal geblinddoekt voeren ze een compleet wanbeleid uit voor de industrie in Europa en daarmee ook voor de burgers. De krankzinnige 16 sancties tegen Rusland zijn als een boemerang terug gekomen en daarmee is de deindustralisatie al volop bezig. Met als gevolg massa ontslagen, werkloosheid en de ( ook door hun) gewenste armoede voor het volk. Hun ( wan) beleid stoelt op die van de globalistische instellingen, zoals de WEF bende, de WHO troep en de VN zooi. En vergeet vooral de terreurorganisatie niet, die nato heet en de invloed van usa, waar de usa schoothondjes zo graag aan voldoen. Er moet een gigantische bulldozer door Brussel en ook door de westeuropese zgn democratische regeringen, wil er uit Europa nog iets goed voort kunnen komen. Zeg maar daaaag failliet EU / Europa, en ook daaag pleuro.
Want ook financieel is het met de torenhoge staatsschulden een grote klerezooi.
Je hebt gelijk. Het is een verstard zooitje van hebberige nietsnutten die geen toegevoegde waarde hebben voor Europa, arrogant en verwaand. Europa is voorbij. Als Europa zich kan gedragen als een mooi cultureel centrum van de wereld, dan is het nog wat. Maar de verantwoordelijke gekkies zijn alleen maar aan het nutteloos her-verzinnen en parasiteren van het continent en de inwoners, en het gangster clubje sleept primitieven naar binnen, en het pest boeren, en het vermoordt kippen, en het legt sancties op, met wat voor doel? En toch geniet het volk nog steeds ten volle, tenminste dat lees je overal. Niks aan de hand, alles in orde. Waar maken we ons druk om? Een beetje meer betalen voor gas, voor stroom, voor eieren, voor wat… wat maakt het uit? Papa Staat komt ons helpen zoals altijd. En zo treuzelt het voort, Rusland lijkt geen echte bedreiging, er valt geen lithium te jatten hier, er zijn geen bosbranden, er worden overal huizen gebouwd, niemand valt dood van de vaccinatie, de covid is al lang vergeten, we moeten alleen nog asielzoekers verwelkomen, en we moeten protesteren tegen de “klimaat verandering”, en we kijken uit naar de space alien en de ufo, en we betalen onze belasting en steeds hoger wordende zorg premie, we scheuren in onze hybrid auto’s rond, en op onze eBike, en we kijken braaf naar het journaal, en we stemmen braaf op onze geliefde leiders, en we hebben onze uitkeringen, en onze crocus vakantie en paas vakantie en carnaval vakantie en lente vakantie en zomer vakantie en herfst vakantie en winter vakantie en kerstvakantie en dan nog wat extra vakantie, en ons ziekte verlof, en onze hypotheek voor een veel te duur huis, en we geven 30 euro aan de palesteintjes, en we krijgen de kinderbijslag, en alles is piekfijn in orde. Wie zegt dat het een verrotte bende is…
We should not forget that this was their instruction from the WEF cabal, to cause Europe to collapse, which they have done very successfully…
Het enige nut van de decadentie is het nieuws, zodat mensen kunnen kiezen en hieraan persoonlijke consequenties verbinden, dat wordt hier al gedaan maar het is je plicht hieraan de mensenkennis te ontlenen om het te bespreken en te weten met wie en hoe, anders kom je nog aan de verkeerde kant, niet van de zo geliefde geschiedenis maar van de toekomst. Mensen denken dat niemand hun naam dan nog kent of ze vieren alvast het feit dat ze dan dood zijn, maar zo werkt het niet.
De meesters van wijsheid weten alles, hoewel ze hebben leren zwijgen tegenover de leeghoofden. Ze praten niet met tegenstanders, want die opereren altijd door verraad, en verraad is enkel mogelijk als je iets weet. Hoeveel mensen zijn er over die persoonlijk geen verraders werden, die nu de hoofdprijs verwachten van humaniteit?
En zelfs zij die zich afwenden of hun kop in het zand bij de waarheid weten het; omdat ze in vorige levens ook al dwars lagen, het is een schuldbekentenis van hoe ze al waren, en ze verergeren hun karma er bij herhaling extreem mee. Ze maken plezier over de martelaren die onze beschaving hebben gesticht, en weer opnieuw omdat ze niets anders geleerd hebben om iemand te zijn achter, van achter de kassa.
Voor de rest, de trage types die helemaal niets willen leren, ook zij kunnen enkel zichzelf herhalen, die leren misschien enkel van de geschiedenis door de lijken op te graven van wie ze eerder al waren.
They are now trying to go the same way as the Soviet Union did. More censorship, more Propaganda and soon more Police control.
The typical reaction of an “Elite” that is incompetent and out of options!
Better learn Russian or Chinese folks!