Von der Leyen presenteert de “dollwar”

En uit de duisternis kwam het licht! Als je het niet wilde zien, zou je kunnen aanvoeren dat de informatie die circuleerde overweldigend eenzijdig was en erg onduidelijk over de echte bedoelingen achter de oorlogszuchtige manoeuvres. Met elke dag die voorbijgaat, komen er meer en meer elementen naar boven over de rol die het conflict tussen de NAVO en de Russische Federatie heeft gekregen in de wapenhandel, de inlichtingendiensten en het veiligheidsbeleid in het algemeen. Zoals het persbericht van de NAVO zelf uit 2003 laat zien, is er vanaf 2014 nooit een jaar geweest waarin de evolutie van de nationale defensiebudgetten negatief was.

Van 2021 tot 2023 verdubbelden de VS bijna de gecontracteerde waarde van de wapens die aan NAVO-landen worden verkocht, in de veronderstelling dat de landen in dit rapport “bang” werden gemaakt door de “grootschalige invasie” van Rusland in Oekraïne, schrijft Hugo Dionísio.

Zoals blijkt uit de fantastische visioenen van de Noord-Koreaanse soldaten episode, alleen “geverifieerd” door bronnen verbonden aan het regime in Kiev, een regime dat zichzelf specialiseert in het verzinnen van “crypto-gebeurtenissen,” gebruikt als rechtvaardiging voor echte conflicten, bestaat de wapenhandel nu uit een “kant-en-klaar” proces, dat het volgende omvat: de productie van het motief; de beweegreden voor de oplossing; de levering van de uitrusting; en, afhankelijk van de prijs, het gebruik ervan. Daarom is de “dollwar”-business gebaseerd op nog minder substantiële aannames dan het echte goed “olie,” dat het bestaan van zijn “broer,” de “petrodolar,” rechtvaardigt.

De deal bereikte zo’n omvang en raison d’être dat, vanwege de “angst” voor een “invasie” van Rusland naar heel Europa en zijn omgeving, het Congres, bestaande uit hebzuchtige “dollwar” junkies, zelfs het wettelijke proces voor wapenverkopen heeft herzien, en wel onder de “AECA” (Arms Export Control Act). Onder Biden’s nieuwe regels hoeft de president het Congres slechts 15 dagen van tevoren in te lichten over wapenverkopen aan NAVO-landen en andere vazallen, in plaats van de normaal vereiste 30 dagen.

Niets van dit alles is een geheim, alles wordt in alle duidelijkheid aangenomen: de wapenhandel wordt gezien als een versneller van de Amerikaanse economische groei, en het Oekraïense conflict wordt verkocht als de brandstof die het in gang gezette voertuig, d.w.z. de Europese wapenaankoop- en productieprogramma’s, aandrijft.

Om ervoor te zorgen dat alles soepel en ongehinderd verloopt, heeft de beste “Sales Manager” die er te koop is, Ursula von der Leyen, de leiding gekregen over de Europese Commissie. Ze staat niet alleen garant voor de wapendeal, maar is eerlijk gezegd ook een expert op het gebied van vaccins, sinds Phizer, en LNG, sinds Henry Hub. Von der Leyen werkt als een eersteklas makelaar. In één klap garandeert ze de toewijding van de hele Europese Unie aan het Amerikaanse “nationale belang.”

Er is geen argument dat ze dit niet zal gebruiken, en je zou kunnen zeggen dat ze er geen probleem mee heeft om de grootste trucs te gebruiken om kopers naar het product van haar favoriete leverancier te lokken. Zoals onlangs in Hongarije, toen ze voorstelde om Russisch LNG in te ruilen voor Amerikaans LNG omdat dat “goedkoper” is en “onze energierekening verlaagt.” Waarom “LNG” kopen in plaats van gas uit pijpleidingen en Russische LNG kopen, on the spot, in plaats van via langetermijncontracten, zoals voor de oorlog, daar repte ze met geen woord over. Als de beste Europese verkoopmakelaar staat von der Leyen dus al garant voor de onderwerping van de hele EU aan Trumps dreigement met tarieven. Dit alles deed ze door te beslissen zonder iemand te raadplegen, te liegen en te manipuleren zonder enig spoor van scrupules. Net als in een echte liberale “democratie”!

De ernstigste vraag die dit proces oproept, is dat deze situatie niet alleen de omzetting van de rol van de NAVO in die van de Europese Unie aan de kaak stelt, maar ook het nut van het Oekraïense conflict en het belang van de voortzetting ervan aantoont, niet om enige bezorgdheid over soevereiniteit te bevredigen, maar om zoveel mogelijk “dollwars” te produceren. Het soort dollars dat alleen oorlog kan opleveren.

Met het hele circuit op hun plaats en hun makelaars en verkoopmanagers goed op hun plek, hebben von der Leyen en António Costa, die er vast en zeker op uit zijn om de Europese “dollwar”-productie nog verder op te voeren, uiteindelijk alles en het tegenovergestelde gegarandeerd: 1. Ze garanderen de uiteindelijke loterij aan het militair-industriële complex van de VS, door te bepalen dat fondsen die zijn gekoppeld aan het cohesiebeleid van de EU voortaan zullen worden gebruikt om wapens te kopen (EU changes the rules: Member states will now use European funds to strengthen defense and security – CNN Portugal); 2. Ze beginnen met de vernietiging en het proces van ineenstorting van de Europese Unie omdat het cohesiebeleid één van de belangrijkste voedingen is van de “Europese Droom” die al deze stukjes samenbrengt die we “EU-lidstaten” noemen. In hun gretigheid om hun meesters “dollwars” te bezorgen, eindigen ze allebei als potentiële doodgravers van de EU. Vanaf nu moeten we gewoon afwachten. Het zal gebeuren, we weten alleen niet wanneer en in welke vorm.

Dit is in feite de epiloog van een verhaal met een voorspelbaar einde. Historisch gezien hebben vertegenwoordigers van het Amerikaanse hegemoniale beleid het altijd kwalijk genomen dat de “defensie”-budgetten in de EU-landen (“Why Europe’s defense industry can’t keep up” – POLITICO) te “laag” zijn en een grote “afhankelijkheid” van de VS creëren en een grote kwetsbaarheid ten opzichte van… Rusland, natuurlijk!

De beschuldigingen waren bekend en werden openlijk geuit. Voor de haviken in het Witte Huis, het Congres of de Senaat heeft het nooit zin gehad dat EU-burgers niet constant onder de angst voor armoede leven, zoals een groot deel van de Amerikanen (volgens gegevens van het Census Bureau ervaart 58,5% van de Amerikanen tijdens hun volwassen leven tussen de leeftijd van 20 en 75 jaar minstens één jaar onder de armoedegrens, en 76% ervaart minstens één situatie dicht bij armoede, in plaats van te investeren in defensie.

Bezorgdheid over investeringen in de sociale sfeer en ontwikkeling betekende minder “dollwars” voor Wall Street, dat in Hollywood altijd werd gezien en verkocht als een slechte Europese gewoonte, die verantwoordelijk was voor het gebrek aan “hardheid” en “ondernemend vermogen” van Europese mensen. Het was onaanvaardbaar om slechts een paar honderd miljard euro, uit een begroting van meer dan een biljoen euro, voor het Europees Defensiefonds te nemen, zelfs als dit geld, in theorie althans, niet kon worden gebruikt om wapens te kopen. Net zoals het onaanvaardbaar was dat, met uitzondering van de VS, Griekenland en het VK, alle andere lidstaten ver onder de 2% van het BBP aan defensie-investeringen zaten, zoals voorgesteld door de NAVO-doelstelling. Dat waren heel wat “dollwars” die ontsnapten aan de klauwen van het Amerikaanse militair-industriële complex. Er moest iets gebeuren en dit is waar Oekraïne om de hoek kwam kijken, vanaf de Oranje Revolutie.

Dus, en zonder rekening te houden met de beschuldigingen van “oud en nieuw” Europa door Bush en consorten, uitte de Amerikaanse president Barack Obama, winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, in maart 2014 al zijn bezorgdheid over de bezuinigingen op defensie-uitgaven in Europese landen (in 2014 waren de investeringen door NAVO-landen zelfs gedaald) en vertelde hij NAVO-leden in Brussel dat “iedereen moet bijdragen” aan de verdediging van de grenzen, soevereiniteit en territoriale integriteit van het continent (Obama urges NATO to increase defense spending | News | Al Jazeera ). Stelselmatig het script volgend, bekritiseerde de Amerikaanse president Donald Trump in mei 2017 opnieuw NAVO-lidstaten, waaronder de EU, omdat ze niet genoeg uitgeven aan defensie en drong er bij hen op aan om hun bijdragen te verhogen (Trump scold NATO allies over defense spending | CNN Politics ).

Zoals je kunt zien, is deze druk gemeenschappelijk voor beide fracties van de “uniparty” en, vanaf een heel vroeg stadium, gedeeld door Ursula von der Leyen, een Duitse van geboorte, een Oekraïense van hart en nieren en een Noord-Amerikaanse van ziel. Feit is dat de druk door de jaren heen meedogenloos is geweest (hier is een chronologie van de Amerikaanse intimidatie van Oekraïne sinds 1991), Oekraïne dat door zijn geografische ligging altijd een van de hoekstenen is geweest van de strategie van de EU om zich aan te passen aan de behoeften van Washington en Wall Street.

Deze push naar militarisme, die voortkomt uit een anachronistische duizeling die de niet te evenaren resultaten van de VS in de context van de Tweede Wereldoorlog probeert na te bootsen, heeft tot gevolg (en opzet) gehad dat Europa in een indirect conflict tussen de NAVO en de Russische Federatie terecht is gekomen, dat zo erg is geworden dat degenen die vredesonderhandelingen, een eenvoudig staakt-het-vuren of een einde aan de oorlog eisen, worden vervolgd. In plaats van degenen te vervolgen die oorlog willen, vervolgen ze degenen die vrede willen.

Om een duidelijk beeld te krijgen van het belang van deze kwestie voor de Amerikaanse wapenlobby: de overwinning van Trump was nog warm en Blinken stapte al in het vliegtuig naar Brussel om ervoor te zorgen dat “steun voor Kiev” gegarandeerd was tot de laatste dag van het Biden-voorzitterschap (Blinken in Brussels as Trump win raises alarm over Ukraine – The Frontier Post). Het doel is duidelijk en zorgt ervoor dat de Europese Unie deze keer, in tegenstelling tot Biden’s mandaat, “onafhankelijk” wordt en haar steun voor de oorlog vergroot. De gewenste Europese “onafhankelijkheid” betekent in dit geval dat de EU en haar lidstaten zich moeten voorbereiden op de “steun voor Oekraïne” en vooral op de continuïteit, in kwaliteit en kwantiteit, van de “dollwars” stroom, op weg naar Wallstreet.

In een land met 10 miljoen ontheemden en zoveel anderen die emigreren, waarvan de vermoedelijke president (vrijgesteld van “transparante en eerlijke” notulen en verkiezingen) al zijn toevlucht zoekt (Ground News – U.S. Analyst Claims Zelensky May Seek Refuge in Florida After War) in Florida, en die onlangs is begonnen met het proces van het verlagen van de leeftijd van dienstplicht en mobilisatie naar 18 jaar (Ground News – Ukraine will lower the conscription age for mobilization to 18 years), de steun beloofd door de westerse “bondgenoten” houdt in dat niet alleen de volwassen generaties, die ofwel geëmigreerd of gestorven zijn, maar ook de jongere generaties aan de dood worden onderworpen. Dit alles om het conflict in een traag tempo te laten voortduren, in de hoop dat Rusland als eerste zal vallen. Nieuws zoals de verhoging van de rente tot 19% of door de Centrale Bank van de Russische Federatie kan dienen als een rechtvaardiging om de onderneming voort te zetten en de hoop op succes te vernieuwen (Russia Hikes Interest Rate to 19% as War Spending Fuels Inflation – The Rio Times).

De waarheid is dat, zoals verwacht, de informatie over de groei van Europese investeringen in “defensie” toeneemt, vooral de druk die op Duitsland wordt uitgeoefend, nu de angst voor een algemene economische recessie toeneemt. Immers, zonder Duitsland is er geen “investering” in de EU, laat staan “investering” in defensie.

Amerikaanse denktanks dragen hier hun steentje aan bij en nadat de New Yorker Duitsland beschuldigde van het niet nakomen van de belofte van grotere investeringen in haar staatsbegroting (Germany Promised to Step Up Militarily. Its Budget Says Differently. – The New York Times), waarschuwde de Atlantische Raad dat “het budget de toezegging van Sholz, Baerbock en zijn bedrijf moet weerspiegelen” (Germany has committed to improving its defense. Its budget needs to reflect this. – Atlantic Council). Maar daar stopte de waarschuwing aan Duitsland en de EU niet: Het Stimson Center waarschuwde via een van zijn klankborden dat “het deze keer anders moet” (EU Defense: This Time Might Be Different – Stimson Center).

Duitsland, een land dat verantwoordelijk is voor twee wereldoorlogen, heeft dus een nieuwe kans om een derde te voeren, met dezelfde tegenstander, Rusland, als in de tweede. Met deze hele machine in dienst van de oorlog is het geen wonder dat het Koerber-Stiftung Instituut een opiniepeiling kon houden waarin 50% van de respondenten het voorstel van minister van Defensie Pistorius steunde om het Duitse defensiebudget te verhogen van de huidige 2% naar 3 tot 3,5% van het BBP (German poll shows approval for more defense spending as NATO steels itself for Trump 2.0 | Stars and Stripes). Maar zelfs bij het bereiken van 50% zegt 57% dat ze dit niet ten koste willen laten gaan van investeringen in sociale zaken.

Had ik in eerdere artikelen al gewezen op de kloof tussen de vaandels van Kamala Harris en de concrete behoeften van de arbeidersklasse, die de meerderheid vormt, nu gebeurt hetzelfde in de EU. Was bij Kamala het grote vaandel “democratie”, bij von der Leyen en de meerderheid van de EU-regeringen zijn het overweldigende aanhangers van dit vergrote centrum, waarin het neoliberale “links” is en het “neoconservatieve” “rechts”, beide verenigd door de navelstrengrelatie met Washington en door geen ruimte te laten voor niet-dominante ideologische stromingen, inzetten op de beroemde “waarden” van Europa, waarvan niemand echt weet wat ze zijn, maar die steeds meer het gevoel hebben dat deze raadselachtige “waarden” Europa op het pad van de economische recessie, toenemende armoede (ondanks rekenkundige en statistische manipulaties) en de achteruitgang van de democratische participatie hebben gezet.

Dus, voor degenen die investeren in wapens, wetende dat de mensen liever investeren in het oplossen van hun sociale problemen, is het geen wonder dat von der Leyen’s Europese Commissie heeft bepaald dat fondsen van het cohesiebeleid nu kunnen worden gebruikt om “de verdediging te versterken” (EU changes the rules: Member states to use European funds to strengthen defense and security – CNN Portugal). We kunnen zeggen dat de strategie die Bush in gang zette toen hij sprak over “een nieuw en een oud Europa”, eindelijk vruchten heeft afgeworpen.

Laten we eens kijken, het “verbod op het gebruik van geld om munitie en wapens te kopen” blijft van kracht, maar het geld kan worden gebruikt om “de capaciteit om munitie en wapens te produceren te vergroten.” Dit is hoe politiek tegenwoordig werkt in het Westen: tegelijkertijd zeg je nee en ja, zodat de politieke kaste kan doen wat ze wil. Het artikel zegt: “Brussel heeft besloten om het uitgavenbeleid aan te passen om miljarden euro’s van de Europese begroting om te buigen naar defensie en veiligheid, door cohesiefondsen om te buigen.”

De bedoeling is dat 1/3 van het betreffende fonds (meer dan 130 miljard euro) wordt besteed aan bewapening in plaats van aan het cohesiebeleid, dat bedoeld is om de economische ongelijkheid tussen de lidstaten te verminderen. Welnu, als de belofte van de “Europese droom” betekende dat landen hun soevereiniteit zouden opgeven in ruil voor steun voor hun ontwikkeling, convergerend met de rijksten, dan betekent deze omkering in de rol van de structuurfondsen van de EU dat de lidstaten na afloop ervan geen soevereiniteit of steun voor ontwikkeling meer zullen hebben.

Deze bevestiging van een trend, die al heeft plaatsgevonden met de “socialist” António Costa aan het roer van de Europese Raad, komt in de nasleep van de spookachtige waarnemingen van Noord-Koreaanse soldaten in Rusland. Bij gebrek aan definitief bewijs hebben de VS en de EU beloofd om te reageren op dit veronderstelde en onbewezen feit.

Dit is hoe de Westerse democratie werkt: narratieven worden gepromoot om politieke omkeringen te rechtvaardigen en daarmee de degeneratie en ondermijning van de democratie die ze beweren te verdedigen. Hoe kunnen politici als António Costa, die weten hoe belangrijk de cohesiefondsen voor hun land zijn, aan zoiets beginnen zonder op zijn minst ondubbelzinnig bewijs te leveren: 1. van de aanwezigheid van dergelijke strijdkrachten; 2. van het belang van dergelijke strijdkrachten voor de Russische oorlogsinspanning; 3. van het belang van de aanwezigheid van dergelijke strijdkrachten voor de Europese veiligheid. Ben je Saddams “massavernietigingswapens” vergeten? Het vermeende “bloedbad” van Bucha?

In een vorig artikel onthulde ik het gebruik van het Europees Defensiefonds om oorlogszuchtige projecten van de grootste Europese bedrijven te financieren. Kijk nu eens wat een heerlijke taart hen te wachten staat. In hetzelfde artikel legde ik ook uit waarom zo’n ommekeer zo interessant is voor de VS: feit is dat er geen Europese militaire onderneming is zonder enige directe of indirecte betrokkenheid van Amerikaans kapitaal en expertise.

Europese investeringen in defensie zijn een eindeloze bron van “dollwars” om de Federal Reserve en het hebzuchtige Wall Street van dienst te zijn. Voor elke euro die de EU in wapens investeert, is er altijd een premie om aan Wall Street te betalen. Zonder Oekraïne zou dit alles niet bestaan, zonder de Russische boeman zou dit alles niet gerechtvaardigd zijn, zonder het Noord-Koreaanse spook zou dit alles eindigen in een depressie. De aanwezigheid van het Noord-Koreaanse spook is een extra dosis brandstof die in een brandend vuur wordt gegooid.

Dit belang en het terugdraaien van het EU-beleid inzake militaire financiering zal twee verwoestende gevolgen hebben: 1. Trump, zelfs als hij wil, zal nauwelijks in staat zijn om de oorlog te beëindigen, omdat de VS recht heeft op een gratis lunch op deze investering; 2. Het einde van het cohesiebeleid zal het einde van de Europese Unie zelf teweegbrengen. Daarna zal er nog maar weinig zijn om West- en Oost-Europa te verenigen, hoezeer ze ook met de Russische boeman zwaaien, omdat Duits geld de lijm is die de twee partijen samenbindt.

De VS zelf, die vandaag de dag de Europese politieke organen heeft gemuilkorfd als nooit tevoren, kan opnieuw, ten koste van de tegenstellingen die het heeft gecreëerd, worden geconfronteerd met een Europa dat veel moeilijker te controleren is. Deze constante druk om steeds meer “dollwars” te produceren, zoals ik zeg, zal het einde betekenen van het cohesiebeleid, dat die naam niet voor niets had. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de lend-lease misschien wel een van de bouwstenen van het “nieuwe Europa,” waardoor de VS de grootste schuldeiser ter wereld werd (de VS verdiende het equivalent van 647 miljard dollar aan het sturen van voorraden naar de “geallieerden”) met de exclusieve macht om Europa te “helpen.” De VS hebben al 84,72 miljard euro geprofiteerd van Oekraïne en ze “eten” ook een deel van de Europese “steun,” omdat hun belangen in het Europese militair-industriële complex dit garanderen. De oorlog in Oekraïne is voor de Amerikaanse oorlogspartij wat de Tweede Wereldoorlog was voor de Amerikaanse oorlogspartij.

De herbewapening van Duitsland zou, naast de “dollwars” die het met zich meebrengt, ook een preventief obstakel kunnen zijn voor toenadering tussen de Russische Federatie en Duitsland, omdat een herbewapend Duitsland in grote mate geneigd zal zijn zich Russische grondstoffen toe te willen eigenen, niet via dialoog, maar via geweld. Een militaristische en gemilitariseerde samenleving, dat is waar we naar op weg zijn, zal nooit een samenleving van vrede en dialoog zijn. Het ultieme voorbeeld is de VS, die conflicten gebruikt om investeringen te rechtvaardigen.

Het principe “als je vrede wilt, bereid je dan voor op oorlog” is slechts een rechtvaardiging voor escalatie. Het lijkt een beetje op de NAVO, die aan het einde van de Koude Oorlog ofwel uitstierf ofwel nieuwe vijanden vond. Organisaties bestaan tenslotte zolang ze nuttig zijn en gezien het nut van de NAVO bij het bevorderen van de wapenwedloop, moeten we het monster voeden met conflicten, warm of koud.

In een tijd waarin “democratieën” oorlog en het einde van sociale programma’s voorstaan en “autocratieën” de voorkeur lijken te geven aan vrede en ontwikkelingsprogramma’s, vertegenwoordigen de keuzes van von der Leyen en António Costa vooral de keuzes voor de zelfvernietiging van de EU.

Wat nog lang geen drama is! Dit zou wel eens onze redding kunnen zijn!

Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De hysterische stijl in de westerse politiek – Waarom de politieke retoriek van westerse naties steeds krankzinniger en krankzinniger wordt

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: