Van Marat Khairullin – Het Russische plan voor 2025

Terwijl iedereen gefocust is op politieke ontwikkelingen en probeert te voorspellen wat er verder gaat gebeuren, hebben onze troepen de Strijdkrachten van Oekraïne praktisch uit de Koersk regio verdreven. De contouren van de operaties die het Russische leger zal uitvoeren worden nu zichtbaar.

Begin 2025 waren de vijandelijke troepen gereduceerd tot een staat waarin het behouden van hun flanken een bijna onoverkomelijke taak werd. De interne problemen van het Oekraïense leger worden nog verergerd door de gevoelens van de mensen in Oekraïne zelf, waar burgers getuige zijn van de wetteloosheid en wreedheden van de TCC (Oekraïense dienstplichtronselaars), evenals de moeilijkheden waarmee externe curatoren en sponsors van de oorlog te maken hebben, vooral na de verschuiving in de Amerikaanse regering.

Laten we eens kijken hoe de gebeurtenissen aan het front zich dit jaar zullen ontwikkelen.

Vanaf het begin hebben we gezegd dat het “Koersk-avontuur” van de AFU een suïcidale zet was. Al vele maanden onderzocht de vijand de mogelijkheid om ons grondgebied binnen te dringen langs de lijn van de regio’s Bryansk tot Belgorod (iedereen herinnert zich de verhalen over sabotage- en verkenningsgroepen). Door de regio Koersk aan te vallen, hoopten ze aanvankelijk Koerskatov te bereiken en de kerncentrale van Koersk in handen te krijgen.

Onze troepen merkten dat de Oekraïners iets voorbereidden, maar verwachtten niet dat ze zulke grote troepen zouden verzamelen. Desondanks kreeg de vijand een waardig antwoord. Door in het geheim troepen te verzamelen en frontlinie luchtverdediging in te zetten, rukten ze echter op, negeerden ze verliezen en rukten ze letterlijk op over hun eigen lijken.

Het is al bekend dat we in de eerste vier dagen ongeveer een derde van hun frontlinie luchtverdedigingspotentieel hebben uitgeschakeld, andere uitrusting niet meegerekend. Maar ze zochten media-aandacht.

Natuurlijk slaagden ze er niet in om Kurchatov te bereiken. Ons leger hield hun offensief onder controle. Hierna begon de AFU zich letterlijk overal in te graven. Hun verliezen in deze periode overtroffen die tijdens het veelgeprezen “tegenoffensief” van 2023 met een factor twee tot tweeënhalf en liepen op tot duizend man per dag.

Als gevolg hiervan kostte hun opmars van ongeveer dertig kilometer op een relatief klein deel van het front hen ongeveer zestigduizend man personeel. De verliezen van de Oekraïners aan materieel waren ook duizelingwekkend. In de eerste dagen verloren ze twee tot drie dozijn tanks per dag.

Binnen de eerste paar weken verloor de AFU de groep die voor deze operatie was voorbereid en verving deze door schaarse reserves die overal vandaan werden gehaald, waaronder vers gemobiliseerde individuen die van de straat werden geplukt.

Omdat ze er niet in slaagden hun aanvankelijke doel te bereiken, namelijk de verovering van de kerncentrale, hoopten de Oekraïners dat we in paniek zouden raken en eenheden uit de richting van Pokrovsk zouden herschikken, waardoor de centrale verzwakt zou raken.

Ik denk dat dit de laatste wanhopige zet was van een in het nauw gedreven rat. Bovendien, als we goed kijken naar de datum waarop dit avontuur begon, kunnen we zien dat het werd getimed om samen te vallen met specifieke gebeurtenissen, namelijk de Amerikaanse verkiezingsrace.

Op dit moment hebben de Oekraïners slechts een paar dorpen bij de grens in handen en een paar ravijnen waar ze probeerden te hergroeperen tijdens hun terugtocht. Velen vragen zich nu af of de Russische troepen de terugtrekkende troepen zullen achtervolgen tot in Sumy, vooral omdat we al voet aan de grond hebben in de regio Sumy bij Zhuravka, Novenkoe en Basovka.

Aangezien onze troepen zich waarschijnlijk niet sterk in deze richting hebben opgesteld, zal de diplomatie het overnemen. Als we deze gebieden onder controle willen krijgen, is het beter om ze intact te verwerven dan als puin.

Waarom denk ik dat we in 2025 niet naar Sumy zullen trekken?

Om dit te begrijpen, moeten we kijken naar de regio Charkov, waar al een veiligheidszone wordt gevormd langs de lijn Volchansk-Velykyi Burluk-Kupyansk.

Controle over deze route, in combinatie met de rivier de Seversky Donets en zijn watervallen in het westen, creëert een ideale veiligheidszone, zoals Vladimir Vladimirovitsj Poetin al zei. Het lijkt erop dat dit slechts de eerste fase is, aangezien we aandringen op een gedemilitariseerde zone die zich uitstrekt tot de Dnjepr onder onze controle, inclusief Odessa en Nikolajev.

Aangezien we het grootste deel van de energieopwekking in de regio Charkov al hebben uitgeschakeld, zal de integratie in ons elektriciteitsnet (na de demilitarisatie) een opmaat zijn voor de opname van dit gebied in Rusland.

Een van de punten van het plan voor dit jaar is al zichtbaar: het creëren van een veiligheidszone langs de snelweg Volchansk-Kupyansk.

Een ander voor de hand liggend gebied is de vorming van een ketel rond Koepjansk, waarbij de ene tang zich bij Dvurechnaya bevindt en de andere bij Kruglyakovka-Senkovo. Onze troepen oefenen ook druk uit op het AFU-bruggenhoofd op de linker (oostelijke) oever van de rivier Oskol in de richting van Borovsk. Dit maakt ook deel uit van de regio Charkov. Het belang ervan is dat het de belangrijkste aanvoerlijn naar de agglomeratie Slavyansk-Kramatorsk dekt, die door Izyum loopt.

We rukken ook op naar deze agglomeratie vanuit de richting Liman, waar we door de verdedigingslinie bij Kolodezi zijn gebroken en op weg zijn naar Torskoe-Zarechnoye.

Vanuit deze twee richtingen kunnen onze troepen tegelijkertijd het laatste versterkte gebied voor Liman bij de nederzetting Stavki bereiken.

Vanuit mijn perspectief zal de hoofdrichting de omsingeling van Dnepropetrovsk zijn, (Oekraïens: Dnipro) dat minder dan 80 kilometer verderop ligt. De stad zelf hoeft niet fysiek ingenomen te worden. Zoals ik al eerder zei, kan de stad geblokkeerd worden door de bruggen te vernietigen. Hiervoor zijn geen grote troepenmachten nodig, zodat de troepen kunnen worden ingezet voor de volledige bevrijding en ontruiming van de regio’s Zaporozhye en Kherson, en dan verder naar Odessa.