Toen Trump op 28 februari zijn oorlog tegen Iran begon, omvatten zijn maximalistische eisen onder meer een regimewisseling, totale overgave, geen nucleair programma en geen verrijkt uranium.
Niets daarvan is bereikt. Iran is sterker uit de strijd gekomen, de VS lijken zwakker, hun militaire middelen in de regio zijn zwaar gehavend en Teheran bepaalt hoe een definitief akkoord eruit zal zien, op basis van zijn onbuigzame voorwaarden, schrijft Finian Cunningham.
Bijna vier maanden later prijst de Amerikaanse president een vredesakkoord met de Islamitische Republiek, maar wel een waarbij Teheran de voorwaarden bepaalt, niet Washington. Het is een debacle voor Trump, dat de grenzen van de mondiale macht van de VS blootlegt als nooit tevoren. Zelfs de westerse media merken op hoe Trump als verliezer uit de bus is gekomen.
Historici zouden deze epische mislukking wel eens kunnen beschouwen als een nieuw keerpunt in het verval van het Amerikaanse wereldimperium.
Wat betreft de afgelopen weekend aangekondigde kaderovereenkomst: toegegeven, alles waar deze president zijn naam onder zet, moet met een korreltje zout worden genomen. Deze week, tijdens de G7-top in Frankrijk, dreigde Trump met een hervatting van de bombardementen en een ware hel die over Iran zou neerdalen als het niet aan zijn vermeende eisen zou voldoen.
Wie weet wat het Israëlische regime ook zal doen. Netanyahu wordt geminacht vanwege zijn betrokkenheid bij Trumps verraad aan Iran. De Israëli’s blijven Libanon bombarderen, in strijd met het memorandum van overeenstemming tussen de VS en Iran dat reeds is ondertekend. Teheran heeft gewaarschuwd dat Trump de Israëli’s in toom moet houden zodat ze zich aan een staakt-het-vuren met betrekking tot Libanon houden, anders is alles van de baan.
Zullen de Israëli’s het ontluikende vredesakkoord wegbombarderen om te voorkomen dat Netanyahu de gevangenis in moet vanwege langlopende corruptieaanklachten? Of zal de Mossad Trump chanteren met dossiers uit het Epstein-pedofilieschandaal om weer te mogen bombarderen?
De vredesonderhandelingen die de regering-Trump en Iran na de ondertekening van het memorandum van overeenstemming zullen voeren, zullen moeizaam en langdurig verlopen en kunnen vanuit verschillende hoeken worden gedwarsboomd.
Maar in dit stadium van het conflict is het in ieder geval duidelijk dat Iran de winnaar is en Trump een monumentale verliezer. Ironisch genoeg werd de oorspronkelijke overeenkomst gesloten op 15 juni, dezelfde dag dat Trump een kooigevecht-spektakel organiseerde op het gazon van het Witte Huis om zijn 80e verjaardag te vieren. Als Trump in een kooi met Iran zou staan, zou hij eruit komen met een bloedneus en een paar uitgeslagen tanden.
De tekst van het vredesakkoord is tot nu toe geheim gehouden, maar uit een concept dat door de Amerikaanse media CNN en Bloomberg is verkregen, blijkt dat Washington tot enorme concessies is gedwongen. Uit een lijst van 14 punten blijkt dat alle historische Amerikaanse sancties tegen Iran zullen worden opgeheven, dat het land de export van olie en olieproducten zal hervatten en ook beschikking zal krijgen over miljarden dollars uit vrijgegeven bevroren tegoeden.
Trump zal opscheppen over het feit dat Iran afziet van elke poging om kernwapens te verwerven. Maar dat is wat Iran altijd al heeft gezegd: dat zijn civiele nucleaire programma vreedzaam en niet-militair was, en wettelijk gerechtvaardigd volgens het internationaal recht. Ook hier zal Trump opscheppen over de heropening van de Straat van Hormuz voor de olietransporten. Maar het was juist zijn agressieoorlog tegen Iran die de Straat en 20 procent van de wereldwijde olievoorziening afsloot. Kortom, Trump wint er niets bij, ondanks de astronomische kosten van zijn debacle.
Iran zal zijn nucleaire programma niet opgeven. De regering en het leger zijn sterker dan ooit, en de 90 miljoen inwoners zijn meer verenigd dan ooit.
Irans verzet tegen de Amerikaanse agressie en dreigementen met nucleaire vernietiging heeft geleid tot een strategische nederlaag van de Amerikaanse macht. De schade aan het internationale imago van de VS is onmetelijk, nu de bondgenoten van Washington zich verraden voelen door loze beloften van bescherming.
Trump, die een egoïstisch boek schreef, Art of the Deal, over zijn vermeende zakelijke genialiteit als vastgoedmagnaat, wordt door Iran ontmaskerd als een charlatan zonder verstand, met alleen maar grootspraak en bluf, arrogantie en een grote mond, en als een toonbeeld van de kunst van de capitulatie.
Hij is in een situatie terechtgekomen waarin hij qua inzicht en strategisch denken ver buiten zijn boekje ging. Zijn domme arrogantie was de enige drijfveer achter zijn handelingen.
Nu Amerikaanse burgers ontzet zijn over de zinloze oorlog, de schaamteloze leugens, de ommezwaaien, de veroorzaakte economische ellende, Trumps roekeloze en harteloze onverschilligheid tegenover hun verzet, en de naderende tussentijdse verkiezingen, besefte de verwende kind-president dat hij geen andere keuze had dan te stoppen met het graven van een kuil en zich eruit te wurmen.
Laten we ook niet vergeten dat er meer dan 7.000 mensen zijn omgekomen bij de Amerikaanse en Israëlische agressie tegen Iran en Libanon, waaronder 168 Iraanse schoolmeisjes die op 28 februari bij een meervoudige luchtaanval zijn vermoord.
John Bolton, de havikachtige voormalige nationale veiligheidsadviseur van Trump, had gelijk toen hij de overeenkomst met Iran vanuit Amerikaans perspectief hekelde. Hij is vernietigend in zijn oordeel dat Iran “Trump als een viool bespeelde”.
“Daarom hebben ze de overeenkomst gekregen die ze wilden,” vertelde Bolton aan Euronews.
De economische schade die Iran de VS toebracht door de volledige olievoorziening uit de Perzische Golf af te sluiten via de smalle doorgang van de Straat van Hormuz – die volledig onder Iraanse controle staat – dwong Trump op de knieën. Iran wist dat het de troefkaart in handen had, en zijn moed, militaire slagkracht en nationale eenheid om genocidale dreigingen te trotseren vormden een vierling azen.
Bolton zei dat de terughoudendheid van het Witte Huis om de tekst van het kader voor het vredesakkoord te publiceren erop wijst dat Trump weet dat hij een verliezer is, ondanks de stoere praat en het blufgedrag.
“Als het een geweldige deal was, zou die openbaar zijn gemaakt. En ik denk dat dat je vrijwel alles zegt wat je moet weten,” merkte Bolton op.
Deze nederlaag van de Amerikaanse imperiale macht is vergelijkbaar met de schande van de Vietnamoorlog. Destijds was Trump in de jaren zestig een rijke jongen die de dienstplicht ontliep. Misschien is het wel toepasselijk dat hij uiteindelijk, als president die vals speelt, een soortgelijk Vietnam-moment heeft meegemaakt.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Coronacrisis toont het falen van de EU aan – natiestaten handelen veel beter
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Trump is sterrenbeeld Tweelingen, Castor en Pollux, de knots en de lier. Hij is wispelturig. Tweelingen is het teken van dualisme, van communicatie en de media; het bepaalt tevens de persoonlijkheid van de VS, en vertegenwoordigt de 2e straal die tevens de zielestraal is van de VS.
1 wil-macht, 2 liefde-wijsheid, 3 actieve intelligentie.
Mensen en landen worden op 2 niveaus beïnvloed door zeven stralen, ziel en persoonlijkheid.
mooi Artikel, het waarheidsgehalte lijkt zéér Correct…en Venezuela zal zich Schamen als ze zien wat de Oudste Culturen kunnen bewijzen..door slim en onverzetbaar te zijn..de Bullebak oep zijn BAKKES…
Nee dit is weer een censuur stukje,
Het is geen deal, het is een voorlopig protocol, meer niet
Bolton certainly was not right, saying Iran played Trump. The zionists played Trump. There is nothing in the agreement which looks bad. The author of course opposes the basic philosophy of Bolton, then agrees with him when Bolton is upset that the trouble making Israelis did not get their way. The author knows better than that. The author is very anti-Trump so will even use the statements of a much worse person such as Bolton to attack Trump. Bolton never met a war he did not like.
The author is too focused on naming winners and losers. All sides suffered badly. The USA certainly did not win, and Trump made a fool of himself. If I were to keep score, the USA lost more than Iran did.
My main focus is on Trump’s betrayals, which he cannot recover from. Israel is betraying Trump again now. Trump will likely cower to them. A man with such a huge ego humiliates himself by bowing down to little Israel.