Foto Credit: Strategic-culture.su

De Russische regering hoopt nog steeds op een diplomatieke oplossing voor de oorlog in Oekraïne, waarbij rekening wordt gehouden met de Russische veiligheidsbelangen, dat wil zeggen dat toetreding van Oekraïne tot de NAVO en de stationering van westerse strijdkrachten in Oekraïne worden uitgesloten. Men moet steeds weer bedenken dat dit in feite de kernvereisten van Rusland zijn en dat de oorlog morgen zou kunnen eindigen als het Westen hierop zou ingaan, in plaats van te hopen op een strategische nederlaag van Rusland.

Daarom waren de verwachtingen in Rusland hooggespannen toen de Amerikaanse president Trump en president Poetin ruim een jaar geleden elkaar ontmoetten in Anchorage, Alaska. Hoewel nooit in detail bekend is geworden waarover de twee achter gesloten deuren overeenstemming hebben bereikt, zal dit in grote lijnen hebben beantwoord aan de Russische kernvereisten. Zelfs toen er daarna vanuit de VS harde woorden in de richting van Rusland kwamen, hoorde men van de Russische regering steeds de uitspraak dat men ervan uitging dat de “geest van Anchorage” voortleeft.

Daar is nu verandering in gekomen. Zondag verklaarde Joeri Oesjakov, Poetins belangrijkste adviseur op het gebied van buitenlands beleid, dat Rusland niet wacht op de uitvoering van de in Anchorage gemaakte afspraken, maar rekent op de overwinning en het bereiken van zijn doelstellingen. Dat is een zeer belangrijke verandering in de retoriek, die ongetwijfeld gericht was op Washington.

We weten niet of en wat er achter de schermen is gebeurd, of dat de verklaring van Oesjakov te wijten is aan het feit dat er sinds Alaska de facto niets is veranderd en dat het geduld in Moskou simpelweg op is. Maar er zijn aanwijzingen.

  Waarop werd de Oreschnik afgevuurd?

Zo zei de Russische vice-minister van Buitenlandse Zaken Sergej Rjabkov maandag dat Moskou alle uitspraken van de Amerikaanse president Donald Trump en andere vertegenwoordigers van de Amerikaanse regering registreert. Volgens hem wijkt Washington af van de “fundamentele afspraken” die de beide presidenten bijna een jaar geleden in Anchorage zouden hebben gemaakt. Bovendien beschuldigde hij Washington ervan zich aan te sluiten bij het “meest agressieve anti-Russische beleid” van de Europese bondgenoten. Toch hoopt Moskou dat de VS hun inspanningen voor een oplossing van het conflict in Oekraïne zullen voortzetten, voegde hij eraan toe.

Maar deze hoop lijkt in Moskou te vervagen, zoals blijkt uit een verklaring van een andere Russische vice-minister van Buitenlandse Zaken van dezelfde dag. Alexander Grushko zei namelijk dat de Russische regering ervan uitgaat dat de NAVO en de EU “zich daadwerkelijk voorbereiden op een militair conflict met Rusland rond het jaar 2030”.

Als dat zo is – en dat wordt in Europa immers heel openlijk gezegd – dan hoeven we niet meer op serieuze onderhandelingen te hopen. Sterker nog: als dat zo is, rijst de vraag waarom Rusland met een militair conflict met de EU zou moeten wachten totdat de EU zich daar voldoende op heeft voorbereid.

In Rusland hoor je inmiddels steeds vaker de mening dat Rusland zich in Alaska opnieuw door het Westen heeft laten misleiden, en er worden parallellen getrokken met het akkoord van Minsk, waarvan de westerse betrokkenen inmiddels openlijk toegeven dat het alleen bedoeld was om Oekraïne tijd te geven om zich te bewapenen voor een oorlog tegen Rusland.

  Russische Minister van Defensie geeft bevel tot intensiveren offensief in Oekraïne 

Zo zien velen in Rusland inmiddels ook de bijeenkomst in Alaska. Ze vermoeden dat Trump het Westen daar ook alleen maar tijd wilde geven, om vooral de EU de mogelijkheid te bieden zich te bewapenen voor een oorlog tegen Rusland. En dat is precies wat de EU ook doet.

Vanuit dit perspectief bekeken werkt de tijd nu tegen Rusland, want de door de EU gefinancierde en mogelijk gemaakte – in feite dus door de EU uitgevoerde – Oekraïense langeafstandsaanvallen op doelen diep in het Russische achterland verzwakken Rusland natuurlijk, terwijl de EU ongehinderd doorgaat met herbewapenen.

Daarom rijst de vraag of de huidige Russische verklaringen ook door daden zullen worden gevolgd. En dat zouden dan aanvallen zijn op doelen in de EU, bijvoorbeeld de locaties waar de EU-lidstaten Oekraïne drones en raketten laten produceren.


Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.


Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De chef van de Duitse luchtmacht dreigt Kaliningrad en Sint-Petersburg met grootschalige luchtaanvallen


Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

Vorig artikelTrump’s debacle rond de oorlog met Iran is onheilspellend voor Rusland
Volgend artikelFrankrijk kaapt nog een tanker, Groot-Brittannië overweegt verkoop van Russische olie ten gunste van Kiev
Frontnieuws
Mijn lichaam is geen eigendom van de staat. Ik heb de uitsluitende en exclusieve autonomie over mijn lichaam en geen enkele politicus, ambtenaar of arts heeft het wettelijke of morele recht om mij te dwingen een niet-gelicentieerd, experimenteel vaccin of enige andere medische behandeling of procedure te ondergaan zonder mijn specifieke en geïnformeerde toestemming. De beslissing is aan mij en aan mij alleen en ik zal mij niet onderwerpen aan chantage door de overheid of emotionele manipulatie door de media, zogenaamde celebrity influencers of politici.

3 REACTIES

      • Hoe dan ook, Oekraïne is nu burgers aan het pakken maar op het slachtveld kunnen ze het niet winnen. De mensen op de Krim hebben geen energie en water meer, dat hebben die rotzakken eerder gedaan, dit zegt Google AI,

        Ja, dat klopt exact. Oekraïne heeft de watertoevoer naar de Krim via het Noord-Krimkanaal in 2014 afgesloten, kort nadat Rusland het schiereiland annexeerde. Dit kanaal was voorheen de bron voor ongeveer 85% van de zoetwatervoorziening.De afsluiting leidde inderdaad tot aanhoudende droogte en grote problemen voor de landbouw op het schiereiland. Omdat er geen water meer uit de rivier de Dnjepr kwam, mislukten veel oogsten en werd de rijstteelt in Noord-Krim volledig gestaakt, wat resulteerde in miljoenenverliezen.Hier is het verdere verloop:2022: Direct na de grootschalige Russische invasie in februari bliezen Russische troepen de Oekraïense dam op die het kanaal blokkeerde, waardoor er weer water naar de Krim stroomde.2023: In juni 2023 werd de Kachovka-dam en het bijbehorende stuwmeer vernietigd. Hierdoor kwam het waterpeil in het stuwmeer zo laag te staan dat het Noord-Krimkanaal niet langer gevuld kan worden en het gebied opnieuw droogviel.Huidige situatie: De watertoevoer is grotendeels gestopt, wat opnieuw leidt tot een ernstig watertekort op het schiereiland.Wil je meer lezen over de historische achtergrond of de huidige watersituatie?Lees meer over de ⁠Noord-Krimkanaal – Wikipedia voor de constructie en de blokkade.Bekijk dit artikel van ⁠Trouw over de impact van de damdoorbraak.Wil je weten wat voor impact de vernietiging van de Kachovka-dam nog meer heeft gehad op de regio, of ben je benieuwd naar de militaire ontwikkelingen rondom het kanaal in 2026?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in