Als er één thema was dat het Amerikaanse buitenlandse beleid in 2025 samenbracht, dan was het wel een beslissende verschuiving van de retoriek van ‘mondiaal leiderschap’ naar een onbeschaamde aanspraak op privileges binnen de eigen geopolitieke omgeving. Donald Trump sluit het jaar af zoals hij het begon, en geeft daarmee aan dat Washington van plan is de machtsverhoudingen tussen regio’s opnieuw te definiëren.
De laatste stap in deze richting was de benoeming van Jeff Landry, gouverneur van Louisiana en trouwe bondgenoot van Trump, tot speciaal gezant van de VS voor Groenland. Zijn mandaat is duidelijk: een manier vinden om dit autonome Deense gebied bij de Verenigde Staten te voegen. Trump opperde dit idee al lang voordat hij terugkeerde naar het Witte Huis en is daar sindsdien niet van afgeweken, schrijft Fyodor Lukyanov.
Hoe een dergelijke ambitie zich verhoudt tot het internationaal recht, is vanuit het perspectief van Trump niet relevant. De praktische obstakels zijn enorm: Denemarken is verontwaardigd, de meeste Groenlanders zijn tegen het idee en het vooruitzicht dat een NAVO-lid met geweld grondgebied van een ander lid verwerft, is ondenkbaar. Op zichzelf lijkt de Groenland-zet misschien weer een excentrieke uitspatting, maar in de bredere context van 2025 weerspiegelt het een diepere verschuiving in de structuur van de internationale betrekkingen.
Tijdens de hoogtijdagen van de liberale globalisering werd nabijheid als een secundaire factor beschouwd. Nieuwe technologieën leken afstand te doen verdwijnen; partnerschappen konden net zo gemakkelijk over de hele wereld worden gesmeed als over een grens. In die omgeving fungeerde de Verenigde Staten als een ‘buur’ voor iedereen – een verre macht waarvan de voorkeuren minstens evenveel gewicht in de schaal legden als die van directe geografische partners.
De logica werd begin jaren 2000 treffend samengevat door een Centraal-Aziatische leider, die opmerkte dat zijn land “drie grote buren had: Rusland, China en de Verenigde Staten”. De invloed van Washington werd als vanzelfsprekend mondiaal beschouwd. Sommige landen probeerden een evenwicht te vinden tussen deze machten. Andere leunden gretig op hun verre beschermer, om later te ontdekken dat het negeren van echte buren zijn eigen politieke kosten met zich meebrengt.
De regering-Trump heeft met deze filosofie gebroken. Eerst in retoriek, daarna in de praktijk en ten slotte in doctrine.
Aan het begin van het jaar begon het Witte Huis Groenland, Canada en het Panamakanaal openlijk aan te merken als gebieden van bijzonder strategisch belang. Tegen de herfst was de druk op Venezuela sterk toegenomen, wat een weerspiegeling was van de hernieuwde overtuiging van Washington dat de politieke uitkomsten in zijn ‘nabije buitenland’ in overeenstemming moesten zijn met de voorkeuren van de VS. En in december werd deze verschuiving vastgelegd in de nieuwe Nationale Veiligheidsstrategie, die formeel een door Trump geherinterpreteerde versie van de Monroe-doctrine als leidend principe van het Amerikaanse buitenlandse beleid nieuw leven inblies.
De twee eeuwen geleden afgekondigde doctrine van James Monroe verklaarde het westelijk halfrond gesloten voor Europese interventie. Hoewel deze doctrine in antikoloniale bewoordingen was geformuleerd, institutionaliseerde zij de verdeling van de wereld in invloedssferen, waarbij Zuid-Amerika in feite tot achtertuin van Washington werd verklaard. Na 1945 raakte het echter uit de mode om openlijk naar deze benadering te verwijzen. Het VN-systeem bracht de ideeën van soevereine gelijkheid en niet-inmenging naar voren, althans op het niveau van het publieke debat.
Trump laat zich niet beperken door dergelijke subtiliteiten. Juridische normen en diplomatieke conventies bepalen zijn wereldbeeld niet – en dat is precies wat het huidige moment zo veelzeggend maakt. In plaats van zich te profileren als een welwillende mondiale manager, claimt Washington nu voorrechten in zijn directe omgeving en behandelt het de rest van de wereld als ondergeschikt.
Deze transformatie heeft diepere wortels dan het temperament van Trump. De pandemie was een keerpunt. De plotselinge ineenstorting van internationale verbindingen in 2020 legde bloot hoe kwetsbaar lange toeleveringsketens en uitgebreide onderlinge afhankelijkheden kunnen zijn. In een moment van crisis waren de enige betrouwbare partners diegenen die fysiek dichtbij waren. De wereld herstelde zich uiteindelijk van de eerste schok, maar de strategische les bleef: integratie over lange afstanden kan van de ene op de andere dag verdwijnen, of dat nu door gezondheidscrises, sancties, politieke conflicten of economische druk komt.
Nu houdt elke serieuze macht rekening met dergelijke verstoringen en geeft zij prioriteit aan wat geografisch en logistiek veilig is. Veiligheid, in brede zin, weegt steeds zwaarder dan marktrationaliteit. In die zin markeert 2025 een mijlpaal in de herordening van prioriteiten.
Macht wordt niet langer gezien als iets dat van bovenaf wordt geprojecteerd via uitgebreide allianties en mondiale instellingen. In plaats daarvan wordt macht van onderaf opnieuw opgebouwd: eerst de buurt, dan de regio, dan al het andere.
De Verenigde Staten hebben de toon gezet, maar ze staan lang niet alleen. Israël probeert het politieke landschap van het Midden-Oosten te hertekenen om wat het beschouwt als existentiële veiligheid te garanderen. Turkije streeft naar een transregionale expansie, gekaderd in de taal van de Turkse wereld. Andere landen gaan in een vergelijkbare richting. Territorium is weer belangrijk. De klassieke geopolitiek, die lange tijd als achterhaald werd beschouwd, beleeft een revival.
Een wereld die is georganiseerd rond invloedssferen kan niet stabiel zijn, maar de aard van de instabiliteit verandert. In plaats van ideologische confrontaties op wereldschaal zien we een mozaïek van regionale conflicten, elk gevormd door hun eigen historische en culturele logica.
Voor Rusland is deze realiteit bijzonder belangrijk. Onze meest gevoelige en strategisch belangrijke omgeving blijft wat we al lang onze ‘nabije buitenland’ noemen. In het post-globale tijdperk wordt deze ruimte nog centraler. Met de afronding van het conflict in Oekraïne begint een kwalitatief nieuwe fase. Het zal een fase zijn waarin Moskou opnieuw moet leren hoe het moet opereren binnen een competitief kader van regionale invloed, in plaats van ervan uit te gaan dat mondiale systemen en instellingen voor stabiliteit kunnen zorgen.
Als 2025 iets heeft aangetoond, dan is het wel dat de wereld afstapt van de illusie van universele integratie. Grote mogendheden keren terug naar de geografie, herstellen hun controle over de gebieden die het dichtst bij hen liggen en herdefiniëren wat verantwoordelijkheid binnen die grenzen betekent. De Verenigde Staten, die ooit erop stonden de hele wereld naar hun evenbeeld te vormen, leiden nu die transitie, niet door een voorbeeld van terughoudendheid, maar door openlijk speciale rechten op te eisen waar zij menen dat hun belangen het diepst geworteld zijn.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
WEF wil miljoenen honden en katten afslachten om klimaatverandering tegen te gaan
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Trump zet alles op losse schroeven en het gevolg zal zijn dat de paranoïde krankzinnige psychopaten nu met elkaar in conflict komen. En als paranoïde krankzinnige psychopaten elkaar gaan wantrouwen, dan gaan ze elkaar vernietigen om zichzelf te redden.
Ondertussen consumeren de boerderijdieren, die de meeste mensen zijn, rustig verder. Elke dag het lekkerste voer ooit en elke dag het lekkerste water ooit en elke dag scharrelen op het leukste speelveld ooit en kijken naar de mooiste uitzichten ooit… al het leven op de planeet is aan het sterven, maar consumenten leven het leukste, mooiste leven ooit… denk ze.
@Theme
Blijkbaar is het aan je voorbijgegaan dat een ieder persoon zijn eigen ‘bibliotheek’ en functie in het groter geheel heeft en een eigen pad heeft te gaan.
Spreek voor jezelf.
Je generaliseerde nogal. De meeste mensen kan ik ook niet uitstaan.
Wat niet wil zeggen dat die lui niet nadenken, maar andere beslommeringen.
De kinderen van school en na het eten naar de sport.
Dus behept met dagelijkse zorgen.
Niet iedereen heeft evenveel vrije tijd, om na te denken.
Tja, dat is logisch daar de derde wereld landen en de koloniaal uitgebuite landen zich steeds minder op de kop laten pissen en steeds sterker en zelfbewuster worden.
Dus nu zul je moeten graaien in de buurt wil je niet riskeren dat je globale grijptengels er in verre oorden afgehakt worden.
Maar of het echt zo zwart/wit is valt nog te bezien.
Hebzucht is hebzucht en andermans goedkope grondstoffen blijven aantrekkelijk.
@Theme
Geachte mede reguurder.
Hoe kun jij immer zulke lappen txt aannames en weetheden spuien.?
Je kunt mij veel vertellen, maar niemand kan zoveel info neer pennen als jij doet zonder grondig op het net te struinen.
Je bent schijnbaar van de gebekte alle markten thuis.
Je gem: draadjes beslaan aprox 5 berichten per en vaak per topic.
Trouwens ik lees zelden je verhalen, pik alleen je retriades eruit , in kader van als een ander je weerspreekt. Je aanhef (hoe dare ye) “Het betekent dat je iets hebt gedaan dat onvergeeflijk is en dat je het niet had moeten doen. De persoon die dat zei is echt boos en erg geïrriteerd op je. Wat er ook door jou werd gezegd of gedaan (de persoon tot wie het hoe durf je, werd gericht), gebeurde zonder de toestemming van de spreker die dat zei, en je had niet het recht om het te doen of te zeggen. Zelfs als je denkt dat je dat deed. Je sprak voor je beurt of deed een actie, die was niet aan jou om te maken.”
Volgens mij ben jij (U) de hele tijd bezig met info vergaring, om hier “geleerd” over te komen. Kan niet normaal zijn zoveel info neer schrijven.
Of je bent een verkapte AI…. Check ✅
Of het is erger en je hebt ze niet op een rij ?? Check ✅
Trouwens er is een picture van je opgedoken , waarop bevestigd wordt dat je continue online bent…
(https://postimg.cc/67nRZGT4)
Groeten , gewoon nieuws gierig … 😁
Er is iets onlogisch: Trumpf wil dat Europa zijn plan trekt. Oké!
Maar … Europa mag géén gas kopen in Rusland (cfr. zijnhevige uithalen tegen Nordtstream1 in zijn eerste periode).
Als ik politieker was, en heb geen belangen bij de Yanks, zou ik antwoorden: “oké USA, niet dus, goodluck” en bij de Brics gaan kopen.
Je zou hem zien springen, Trumpf met zijn tarieven.
Trumpf is een huichelaar.
Yankee go home!