Tijd om de stekker uit Trump en Netanyahu te trekken

De mate waarin Israëlische belangen het Amerikaanse buitenlandse beleid in het Midden-Oosten zijn gaan domineren, kan worden afgemeten aan de effectiviteit ervan, als men kijkt naar de zeven bezoeken die de Israëlische premier Benjamin Netanyahu tijdens het eerste jaar van het presidentschap van Donald Trump aan de VS heeft gebracht. Bibi werd hartelijk ontvangen door het Congres en de media, ondanks het feit dat hij de hoofdverantwoordelijke was voor een gruwelijke genocide tegen de Gazanen en, meer recentelijk, voor ongeproviceerde aanvallen op voornamelijk burgerdoelen op de Palestijnse Westelijke Jordaanoever en in de buurlanden Libanon en Syrië.

Toegegeven, de zachte landing van Netanyahu in de Verenigde Staten is mogelijk gemaakt door de corruptie van het Congres door de Israëlische lobby, dankzij honderden miljoenen dollars die royaal zijn uitgedeeld onder zowel Democraten als Republikeinen. En dezelfde joodse miljardairs zijn er ook bedreven in geweest om mediakanalen op te kopen om ervoor te zorgen dat de voorstelling van Israëli’s als eeuwige slachtoffers centraal staat wanneer het Amerikaanse publiek naar het nieuws kijkt of een krant leest, schrijft Philip Giraldi.

En Israëls greep op de Amerikaanse politieke klasse is tweepartijgebonden, met president Joe Biden, die zichzelf omschrijft als zionist, die de slachting in Gaza aanwakkert met geld en wapens, gevolgd door Trump die meer van hetzelfde doet. En beide presidenten zijn gul geweest in het bieden van politieke dekking in organen als de Verenigde Naties om ervoor te zorgen dat Israël nooit ter verantwoording wordt geroepen voor alle misdaden tegen de mensheid die het begaat.

Dankzij de vrijgevigheid van de Democraten en Republikeinen heeft Israël vrijwel carte blanche gekregen in de steun van de VS, waarbij zelfs de Israëlische bombardementen op scholen, ziekenhuizen en religieuze gebouwen, zowel christelijke als islamitische, worden genegeerd. Amerika was onlangs ontzet toen een school in Iran door de VS werd gebombardeerd, waarbij 165 kleine meisjes omkwamen, maar Israël heeft honderden keren zoveel kinderen in Gaza gedood zonder enige consequentie, dankzij de steun van de VS en zelfs het faciliteren van de oorlogsmisdaden die worden begaan. Israël heeft zijn macht in Washington ook op meer praktische manieren laten zien om zijn politieke vrienden te beschermen, zoals bijvoorbeeld toen afwijkende Democraten onlangs probeerden een wetsvoorstel aan te nemen om de door de Grondwet en de War Powers Act voorgeschreven stemming in het Congres af te dwingen om de oorlog tegen Iran uit te roepen. Het had een makkie moeten zijn om de “rechtsstaat” te herstellen die door Trump volledig is genegeerd, maar de Republikeinen en sommige Democraten hebben de handen ineengeslagen om het voorstel te torpederen zonder echt te proberen het in juridische of constitutionele termen te rechtvaardigen. Er werd evenmin een poging gedaan om een nationaal veiligheidsbelang te definiëren ter rechtvaardiging van de valse beweringen over “dreigingen” die waren verzonnen en die in de eerste plaats tot het uitbreken van het conflict hadden geleid.

Minister van Buitenlandse Zaken en Nationale Veiligheid Marco Rubio heeft wellicht enkele aspecten onthuld van het proces waardoor de oorlog tegen Iran tot stand kwam. Israël beschouwt de vernietiging van Iran als een topprioriteit, dus men zou kunnen aannemen dat de Verenigde Staten onder Trump zich bij die veronderstelling zouden aansluiten. Algemeen wordt aangenomen dat een oorlog om Iran te vernietigen, zoals die nu wordt gevoerd, al in de kaarten lag sinds de twaalfdaagse oorlog tegen het land in juni vorig jaar. Volgens Rubio was de timing deze keer gebaseerd op het aandringen van Israël dat als de VS niet zou meedoen aan een aanval, Israël het alleen zou doen. In Washington bestond de zorg dat dit zou leiden tot Iraanse vergeldingsacties tegen Amerikaanse bases in de regio, ongeacht of de VS nu wel of niet de aanvaller was, dus werd besloten om zich bij Israël aan te sluiten en elke Iraanse “agressie” voor te zijn.

Donald Trump heeft de uitleg van Rubio op de een of andere manier omgedraaid door te beweren dat hij zelf de kwestie heeft geforceerd en de Israëli’s heeft aangezet om de oorlog te beginnen, en niet andersom, maar het lijkt een typische verspreking van Trump te zijn, gebaseerd op onwetendheid over wat er werkelijk is gebeurd. Minister van Oorlog Pete “Call of Duty” Hegseth zou ondertussen Rubio in zijn beoordeling hebben gesteund, hoewel insiders geloven dat Warrior Pete erop gebrand zou zijn geweest om op elk moment iedereen aan te vallen, alleen maar om te laten zien dat hij en zijn ‘moordenaars’ het konden. Hij zou ook graag willen dat iedereen hem vertelt dat “hij het heel goed doet!”

Volgens een andere berekening kwam een doorslaggevend standpunt dat aan Trump werd voorgelegd en tot oorlog leidde, van zijn beide belangrijkste persoonlijke onderhandelaars, schoonzoon Jared Kushner en zakenpartner in de vastgoedsector Steve Witkoff. Het is geen toeval dat beiden joods zijn en nauwe banden hebben met de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, wat de vraag oproept waarom zij werden geselecteerd als onderhandelaars met Iran. Beiden worden ook beschouwd als gepassioneerde zionisten, wat betekent dat hun toewijding uitgaat naar de Israëlische regering en alles wat daarmee te maken heeft. De New Republic beschrijft hoe de twee mannen geen “technisch inzicht hebben in uraniumverrijking, nadat ze een beoordeling van de Iraanse onderzoeksreactor hadden gepresenteerd die nergens op sloeg”, wat betekent dat ze “geen idee hebben waar ze mee bezig zijn”. Het tijdschrift concludeerde dat de VS ten oorlog trokken omdat Jared Kushner “een dwaas is”. Als dat zo is, is hij een van de velen in de regering-Trump.

Witkoff en Kushner zouden vóór het begin van de oorlog een ontmoeting met Trump hebben gehad en hem hebben aangespoord om op te treden tegen Iran, daarbij verwijzend naar de duidelijk valse inlichtingen van de Israëli’s over de op handen zijnde ontwikkeling van kernwapens door de Iraniërs. Dat, samen met de waarschuwing van Rubio, is wat zich nu afspeelt, wat er in feite op wijst dat Israël Trump in een “muizenval” heeft gelokt om voor hen ten oorlog te trekken. Rubio’s pleidooi voor oorlog, dat in tegenspraak was met wat de Amerikaanse inlichtingendiensten rapporteerden, werd onvermijdelijk niet betwist en vloeit in politieke zin voort uit het feit dat absolute steun voor Israël, zonder de motieven of bedoelingen ervan in twijfel te trekken, al decennialang een solide tweeledige regeringsconsensus is in de Verenigde Staten. Het enige debat over Israël was wanneer een kandidaat opschepte dat hij of zij meer pro-Israël was dan de ander.

De Amerikaanse politici, die zijn gecorrumpeerd door joods geld, accepteren dat ze Israël altijd moeten financieren, bewapenen, diplomatiek beschermen en, indien nodig, hun eigen soldaten moeten inzetten om voor Israël te vechten. Dit werd bevestigd door voormalig president Barack “liberaal behalve als het om Israël gaat” Obama, toen hij Israël in 2014 bewapende om Gaza te bombarderen en in 2016 ermee instemde om de joodse staat 38 miljard dollar in contanten rechtstreeks uit de Amerikaanse schatkist te geven over een periode van 10 jaar. Dat bedrag loopt dit jaar af en zal waarschijnlijk door het Congres worden verhoogd, maar dat is enigszins irrelevant aangezien speciale kredieten die dat bedrag ver overschrijden de afgelopen jaren hoe dan ook de norm zijn geweest. Joe Biden en Donald Trump hebben in feite beiden de recentere en voortdurende vernietiging van Gaza door Israël gefinancierd en bewapend, wat niet mogelijk zou zijn zonder de middelen afkomstig van het Witte Huis. Een soortgelijke vernietiging van Iran wordt verwacht om het land “in Gaza te veranderen”, aldus ten minste één vooraanstaande Israëlische politicus. Amerikanen die kritiek uiten op de toewijding van het Witte Huis aan Israël worden ondertussen stelselmatig blootgesteld aan reputatieschade door als antisemieten te worden bestempeld, wat momenteel gaande is met journalist Tucker Carlson en congreslid Tom Massie.

Vanaf de ochtend van vrijdag de 13^e heeft Trump op zijn eigen grove en dreigende manier het laatste nieuws over het oorlogsfront in Iran herhaald. Hij tweette: “We hebben ongeëvenaarde vuurkracht, onbeperkte munitie en alle tijd – Kijk wat er vandaag met deze gestoorde schoften gebeurt.” Als Trump inderdaad op zoek is naar een uitweg uit een conflict dat duidelijk niet verloopt zoals gepland, drukt hij zich duidelijk uit op een manier die garandeert dat er geen onderhandelde oplossing komt. Netanyahu moedigt hem ongetwijfeld aan.

Dit alles heeft geleid tot een groeiende beweging onder Amerikanen om de oorlog te beëindigen, koste wat het kost, en er is met name aandacht voor het feit dat Israël wordt gezien als de drijvende kracht die de Amerikaanse betrokkenheid bij het conflict in de eerste plaats heeft veroorzaakt. Misschien is het dus een goed moment om de stekker uit de Amerikaanse relatie met Israël te trekken, die een fortuin kost, ongetwijfeld tot stapels dode Amerikaanse soldaten zal leiden en die het Amerikaanse volk absoluut geen voordeel oplevert. Maar daar zit een probleem aan vast en dat heet “Trump”, die misschien verliefd is op Israël omdat hij zich tot het jodendom heeft bekeerd of vanwege familiebanden, of misschien wordt hij door Netanyahu gechanteerd met materiaal over Jeffrey Epstein.

Als Trump echt gelooft dat hij een oorlog mag beginnen ten gunste van een ander land zonder enig constitutioneel of juridisch proces, moet hij in ieder geval worden afgezet. In een artikel getiteld “The Madness of King Trump” merken John en Nisha Whitehead op hoe een “sloopkogelpresidentschap” heeft geleid tot “disfunctie, decadentie, verdorvenheid en een doodscultus: dat vat, kort samengevat, de mentaliteit samen die nu ten grondslag ligt aan de regering-Trump. Er zijn verontrustende berichten naar buiten gekomen dat apocalyptische christelijke retoriek wordt gebruikt om de aanvallen van de Trump-regering op Iran te rechtvaardigen als onderdeel van een ‘eindtijdstrijd’ tussen goed en kwaad. President Trump is door Jezus gezalfd om het signaalvuur in Iran aan te steken om Armageddon te veroorzaken en zijn terugkeer naar de aarde te markeren,’ vertelde een commandant aan zijn gevechtseenheid.”

George O’Neill beschrijft in The American Conservative hoe “Dit gangsterachtige buitenlandbeleid is niet alleen illegaal; het maakt ons moreel en financieel failliet. We hebben biljoenen dollars in deze ondernemingen gestoken en daarmee een schuld opgebouwd die groter is dan het bbp van welk land dan ook. De droom van Groot-Israël, met zijn expansionistische ijver, sleept ons mee in een voortdurend conflict, en buitenlandse lobby’s hanteren ons leger als een persoonlijke militie.”

Het risico dat rust op de ‘band die de VS met de Joodse staat verbindt’ is in zekere zin uniek. Zowel Donald Trump als zijn Israëlische vriend Bibi hebben hun vinger op de respectievelijke nucleaire trekker en beiden hebben gedrag vertoond dat men zou kunnen omschrijven als roekeloos en, in zijn uitingen, “potentieel catastrofaal gevaarlijk”. De Israëli’s hebben zelfs een doctrine voor het gebruik van hun wapens, de “Samson-optie” genaamd, die onder andere bestaat uit Israëls niet-verklaarde maar al lang veronderstelde nucleaire laatste-redmiddel-beleid van massale vergelding, waarbij ze niet alleen vijandige buurlanden met kernwapens bedreigen, maar ook landen elders in de wereld die naar hun mening niet genoeg hebben gedaan om hen te helpen of te beschermen. Rome wordt bijvoorbeeld verondersteld een van de doelwitten te zijn, wat als bijkomend voordeel heeft dat het rooms-katholicisme wordt vernietigd. Is dat het soort “dood ze allemaal”-denken dat ook Donald Trump zou aanspreken? Reken maar!

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Heeft Netanyahu het presidentschap van Trump vernietigd?

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: