Voordat we ingaan op het nieuwste analytische artikel van Karl Miller, eerst een opmerking over de verrassende overwinning van president Lula bij de zojuist afgesloten presidentsverkiezingen in Brazilië. De gokmarkten gaven Bolsonaro de beste kansen en heel wat mensen verloren geld door op zijn overwinning te wedden (maar de bookmakers zijn blij). Lula’s overwinning betekent dat BRICS intact blijft en dat Donald Trump een flinke nederlaag heeft geleden. Is dit een voorbode van wat Trump op 3 november te wachten staat? Nu verder met Karl Miller.
Twee decennia lang verkochten de Verenigde Arabische Emiraten de wereld een fantasie: een oase van glazen wolkenkrabbers, infinitypools en belastingvrij goud, die vredig boven de chaos van het Midden-Oosten zweefde. Boek een tussenstop, zeiden de advertenties. Hier gebeurt nooit iets ergs, schrijft Larry C. Johnson.
De nieuwste beoordeling van de economie van de VAE door Karl Miller, gedateerd 25 oktober, leest als de klantbeoordelingen nadat de beloften uit de brochure niet waren waargemaakt. Eén ster. Minder gasten dan geadverteerd. Strand gesloten wegens ruwe olie. Neem alstublieft uw eigen water mee.
Waar is iedereen gebleven?
Laten we beginnen met de toeristen, of beter gezegd, het gebrek daaraan. Van januari tot en met augustus registreerde Dubai 6,97 miljoen internationale bezoekers die er overnachtten. In dezelfde periode vorig jaar waren dat er 12,54 miljoen. Dat zijn 5,57 miljoen bezoeken minder, een daling van 44 procent. Het blijkt dat “binnen het bereik van Iraanse drones” geen verkoopargument is in reisbrochures.
De hotels merkten het. De gemiddelde bezettingsgraad daalde in de eerste helft van het jaar met ongeveer 30 procent ten opzichte van een jaar eerder, terwijl de kamerprijzen met 7 procent daalden. Samen zorgde dit ervoor dat de opbrengst per kamer met ongeveer 35 procent afnam. Dubai International Airport, dat zichzelf graag de drukste internationale luchthaven ter wereld noemt, verwerkte in de eerste helft van het jaar 31,5 miljoen passagiers, een daling van 31 procent. Het luchtvrachtvervoer daalde met 29 procent. Het kruispunt van de wereld is een plek geworden waar mensen overheen vliegen.
Eerlijkheidshalve moet worden gezegd dat er sprake was van herstel. De hotelbezetting steeg van een bedroevende 36 procent in maart naar 66 procent in augustus. Toen begon de olie aan te spoelen.
De branding komt op, en is zwart
Deze maand sloten de VAE de stranden van Umm Al Quwain nadat een olievlek van meer dan 60 vierkante mijl, blijkbaar afkomstig van een supertanker die op 9 oktober werd getroffen, de kust bereikte. Vissers kregen te horen dat ze uit de buurt moesten blijven. De regering verzekerde de inwoners dat de geur geen gezondheidsrisico vormde, en dat is precies wat je van je vakantiebestemming wilt horen.
Miller wijst erop dat de schoonmaak geen eenmalige aangelegenheid is. Olie dringt door in sediment, trekt in mangrovebossen en keert met het getij terug. Kopers van zeevruchten zoeken andere leveranciers. Jachthavenexploitanten schrobben scheepsrompen schoon. Toeristen die foto’s van met olie besmeurde stranden zien, boeken in plaats daarvan een vakantie naar Thailand. Een afgerond schoonmaakcontract, merkt hij droogjes op, brengt de klanten niet terug.
Het echte probleem: water
Nu komen we bij het gedeelte waarvan de prinsen van Abu Dhabi zouden moeten gaan zweten, en niet alleen vanwege de hitte. Umm Al Quwain is niet zomaar een strand. Het is de thuisbasis van de ontziltingsinstallatie NAQA’A, met een nominale capaciteit van 150 miljoen Britse gallons per dag, ongeveer 682 miljoen liter. Volgens Miller is die ene installatie goed voor meer dan driekwart van de ontziltingscapaciteit van Etihad Water and Electricity, het nutsbedrijf dat de noordelijke emiraten bedient. In Dubai levert alleen al het Jebel Ali-complex ongeveer 88 procent van de ontziltingscapaciteit van het emiraat. Diversificatie blijkt iets te zijn wat de VAE toepassen op hun beleggingsportefeuille, niet op hun drinkwatervoorziening.
Ik heb het volgende al in mijn vorige artikel besproken, maar het is de moeite waard om het te herhalen. Ontziltingsinstallaties hebben één kleine vereiste: schoon zeewater. Wanneer olie een waterinlaat bereikt, moeten exploitanten de productie terugschroeven of de installatie stilleggen om hun filters en membranen te beschermen. Miller berekent de gevolgen van een hypothetische, en ik benadruk hypothetische, beperking van 50 procent bij NAQA’A. Daardoor zou ongeveer 341 miljoen liter drinkwater per dag wegvallen. Over een week zou dat 2,4 miljard liter zijn.
Geen zorgen, zeggen de optimisten. We vervoeren het wel met vrachtwagens. Miller heeft ook dat uitgerekend. Om het verloren water te vervangen met tankwagens van 30 kubieke meter, zouden dagelijks 11.365 volledig geladen ritten nodig zijn, zonder de terugritten om opnieuw te vullen mee te tellen. Stel je voor: elfduizend watertankwagens die iedere dag in de zomerhitte de wegen van de noordelijke emiraten verstoppen. Het is een oplossing in dezelfde zin waarin het leegscheppen van de Titanic met een theekopje een oplossing is.
En de reservevoorraden? De installaties van Fujairah aan de Golf van Oman kunnen water landinwaarts sturen, maar Fujairah heeft zijn eigen olieprobleem en loopt zelf ook risico op Iraanse aanvallen. De strategische reserve bij Liwa is ontworpen om in een noodsituatie ongeveer 182 miljoen liter per dag te leveren, een nuttige bijdrage die in Millers scenario ongeveer de helft van het tekort bij NAQA’A zou dekken. Zoals hij het formuleert: het feit dat je ergens een groot reservoir hebt, betekent niet dat je het water er snel genoeg uit kunt halen of kunt vervoeren naar de plekken waar mensen dorst hebben.
De rekensom van de hotels
Miller ontwikkelde ook een eenvoudig model van wat er gebeurt met een resort met 1.000 kamers wanneer de gasten wegblijven. Neem een hotel dat normaal gesproken een bezettingsgraad van 70 procent heeft en 1.000 dirham per nacht vraagt. Verlaag de kamerprijs naar 800 dirham om mensen te lokken en ga ervan uit dat nog steeds 90 procent van de kamers leegstaat. Geef het hotel 10 miljoen dirham aan contanten. Met vaste kosten en aflossingen op schulden raakt het geld na ongeveer 37 dagen op. Voeg daar een miljoen dirham per maand aan toe voor aangevoerd water en het schoonmaken van het strand, en je houdt ongeveer een maand over.
Voor alle duidelijkheid: Miller benadrukt zorgvuldig dat een leegstand van 90 procent een stresstest is, geen gemeten gemiddelde voor de hele VAE. Maar de stresstest maakt het punt duidelijk. Bij het verlaagde tarief moet een hotel ongeveer 56 procent van zijn kamers vullen om alleen al quitte te spelen op kasbasis. De werkelijke bezettingsgraad in Dubai bedroeg nog maar in maart 36 procent. Ergens belt een hoteleigenaar zijn bankier en oefent hij de uitdrukking “aflossingsvrije periode”.
Die pijn blijft niet beperkt tot het hotel. Uitgestelde betalingen werken door naar wasserijen, voedselleveranciers, taxichauffeurs en aannemers. Millers vastgoedmodel laat zien dat een inkomensdaling van 25 procent, gecombineerd met beleggers die een rendement van 7 procent eisen in plaats van 6 procent, de waarde van een inkomsten genererend vastgoedobject met ongeveer 36 procent verlaagt. Dat is geen crash. Het is net genoeg om ieder gesprek over herfinanciering in Dubai bijzonder ongemakkelijk te maken.
Het knooppunt dat geen levering kan garanderen
Dan is er nog de handel. De VAE verkopen niet alleen goederen. Ze verkopen snelheid en betrouwbaarheid, de belofte dat je container volgens schema aankomt. Wanneer schepen drones en olievlekken moeten ontwijken, wordt die belofte duur. Miller berekent dat een vertraging van 30 dagen op een voorraad ter waarde van 10 miljoen dollar, gefinancierd tegen 12 procent rente, alleen al ongeveer 99.000 dollar aan rentekosten oplevert. Dat wist ongeveer een vijfde van de gebruikelijke brutowinst van een distributeur uit, nog voordat er ook maar één doos bederft. Als dat een paar keer gebeurt, beginnen klanten hun vracht via andere routes te vervoeren. Zodra ze een betrouwbaar alternatief hebben gevonden, komen ze zelden terug.
Luchtspiegeleconomie
Miller voorspelt niet de ineenstorting van de VAE. Hij zegt duidelijk dat de Emiraten nog steeds over echte sterke punten beschikken, dat sommige industriële en logistieke bedrijven veerkrachtig blijven en dat het ergste scenario, waarbij de watervoorziening aan beide kusten tegelijkertijd wordt beperkt, een mogelijke noodsituatie is en niet iets wat daadwerkelijk is gebeurd. Maar zijn centrale planningsscenario is “langdurige ontwrichting”, en dat zou iedereen zorgen moeten baren aan wie werd verteld dat deze oorlog kort zou duren en dat Iran de kosten zou dragen.
De VAE bouwden een oogverblindende economie op drie veronderstellingen: dat toeristen zouden blijven komen, dat schepen zouden blijven varen en dat de zee vers water zou blijven leveren. Alle drie zijn nu afhankelijk van de vraag of de volgende raket niet de volgende tanker raakt in de buurt van de volgende waterinlaat. Een nieuwe ronde Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran zal een nieuwe ronde Iraanse vergeldingsacties uitlokken, en de Golf heeft al laten zien waar de rekening terechtkomt.
Maar bekijk het van de zonnige kant. De stranden zijn niet druk, de hotels hebben kamers in overvloed en het uitzicht op de brandende tankers voor de kust is spectaculair. Neem alleen wel je eigen water mee.
Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Nog een aanvalsgolf tegen Iran zal vernietigen wat er nog van de Golf over is
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
ik vroeg het me eigenlijk al een tijdje af hoe het met de milieuvervuiling staat. Ja het is echt heftig volgens Google Ai.
Ik zat in een andere chat toen ik dit artikel las, dus dit was mijn onhandige prompt……. even een andere vraag, nu er oorlog is in de straat van Hormuz, is daar inmiddels vervuiling gemeld van kapot geschoten tankers en welke invloed heeft de vervuiling op ontziltingsinstallaties in het Midden Oosten. wat kan jij hier over vertellen
Google Ai
Ja, er is inmiddels sprake van een ernstige milieucrisis in en rond de Straat van Hormuz door de aanhoudende oorlog tussen de VS, Israël en Iran. Satellietbeelden tonen dat de olievervuiling op het wateroppervlak van de Perzische Golf sinds het uitbreken van het conflict enorm is toegenomen, met grote gevolgen voor zowel de natuur als de drinkwatervoorziening.
De situatie met betrekking tot de tankers en de ontziltingsinstallaties (desalination plants) laat zich als volgt samenvatten:
1. Meldingen van vervuiling door kapotgeschoten tankers
• Enorme toename in olievlekken: Onderzoekers van de University of South Florida meldden op basis van satellietdata dat de olievervuiling in de Golf is verdubbeld. Er zijn inmiddels meer dan 100 afzonderlijke olievlekken geregistreerd.
• Geraakte en gestrande schepen: Grote olievlekken zijn direct te herleiden naar aanvallen op schepen. Recente voorbeelden zijn de Iraanse Shahid Bagheri (die na een aanval een kilometerslange olievlek achterliet bij het eiland Qeshm), de bulkcarrier Minoan Pioneer en de tanker Caroline Bezengi, die na een explosie vastliep voor de kust van Oman en zware olie lekt. Daarnaast zijn recent nog twee supertankers zwaar beschadigd geraakt door zeemijnen.
• Strandsluitingen in de VAE: De olievlekken drijven naar de kusten. In de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) moesten autoriteiten onlangs stranden sluiten in onder andere Umm Al Quwain, Sharjah en Ras Al Khaimah nadat er dikke stookolie aanspoelde.
• Onmogelijk op te ruimen: Omdat het een actieve oorlogszone is met zeemijnen, raketaanvallen en GPS-spoofing, kunnen opruimingsdiensten het water niet op. De olie blijft dus drijven en verspreiden.
2. Invloed van de vervuiling op ontziltingsinstallaties
De Perzische Golf is een ondiepe, afgesloten zee waaruit nauwelijks water wegstroomt. Dit maakt de situatie voor ontziltingsinstallaties – die zeewater omzetten in drinkwater voor bijna 100 miljoen mensen in de regio – extreem gevaarlijk:
• Verstopping en chemische besmetting: Als een olievlek over de inlaatpijpen van een ontziltingsfabriek drijft, worden de filters direct onbruikbaar (ze raken verstopt met taaie olie). Daarnaast kunnen giftige, vluchtige chemicaliën uit de olie in het voedingswater terechtkomen, waardoor het water onveilig wordt om te zuiveren.
• Noodsluitingen: Om permanente schade aan de installaties te voorkomen, moeten fabrieken hun inlaatsystemen preventief sluiten zodra er olie in de buurt komt. Landen als Koeweit en Bahrein zijn voor bijna 100% van hun drinkwater afhankelijk van deze installaties. Een langdurige sluiting leidt direct tot acute drinkwatertekorten.
• Directe militaire aanvallen: Naast de dreiging van drijvende olie zijn ontziltingsinstallaties inmiddels zelf doelwit geworden in de oorlog. Zowel in Iran (op het eiland Qeshm, waar 30 dorpen zonder water kwamen te zitten) als in Bahrein en Koeweit zijn vitale water- en elektriciteitscentrales al geraakt door drones en raketten.
De unieke combinatie van fysieke bombardementen op de fabrieken én de gigantische oliekoek die door de Straat van Hormuz drijft, vormt op dit moment een van de grootste humanitaire en ecologische tijdbommen in de regio.
Wil je dat ik specifiek uitzoek hoe landen als Koeweit of de VAE hun drinkwatervoorraad proberen te beschermen, of wil je meer informatie over de schade aan de unieke natuur en koraalriffen in de Golf?
AI-reacties kunnen fouten bevatten. Meer informatie
Dus de natuur is ook weer het slachtoffer. Goddank beperkt Jetten de stikstofuitstoot in Nederland anders was het allemaal nog veel erger geweest voor de planeet het klimaat wereldwijd. 😂
Opa Arabier reed op een ezel.
Papa Arabier reed in een Mercedes.
Zoon Arabier rijd een Lamborghini.
Kleinzoon Arabier rijd straks weer op een ezel…..
Onze opa’s reden vroeger op een fiets.
Onze vaders reden op een Peugeot brommertje.
Daarna een Opeltje of een Eend.
Wij werden geil van een ‘stekkerbak’
Onze kleinkinderen gaan straks weer met de fiets…..
mooie reactie Tigron..en fijntjes bedacht..Schitterend..👍🏻👍🏻 Helaas..📉