Nederland gaat ongerealiseerde vermogenswinsten belasten: EU-vermogensgreep en wereldwijde implicaties

Er broeit een fiscale storm in Nederland. Met de mogelijke invoering van een belasting op ongerealiseerde vermogenswinsten wordt Den Haag een proeftuin voor de systematische overdracht van vermogen van de particuliere sector naar de staat. Op alle overheidsniveaus verandert de Europese Unie steeds meer in een agressief parasitair systeem.

Een fundamentele botsing tussen de publieke en private sector wordt steeds heviger in de hele EU. In maart zullen beide kamers van het Nederlandse parlement beslissen over de invoering van een jaarlijkse belasting op ongerealiseerde winsten. In de toekomst zouden alle waardestijgingen – van onroerend goed en aandelen tot obligaties en cryptovaluta – onder dit fiscale kader vallen. Deze maatregel versnelt de onttrekking van kapitaal aan de particuliere sector aanzienlijk en vormt een schending van de politieke regels. Reeds belaste inkomsten en activa zouden opnieuw worden belast op basis van hypothetische winsten, wat de particuliere vermogensopbouw ernstig zou belemmeren, schrijft Tyler Durden.

Deze maatregel wordt zowel door rechtse als linkse partijen gesteund. Hij weerspiegelt een vorm van fiscale hoefijzerlogica, die kennelijk anticipeert op een ernstige nationale financiële crisis.

Voor de EU als geheel is dit rampzalig. Dat een land met een schuldratio van slechts 46% en nieuwe leningen van iets meer dan 2% van het bbp in feite de oorlog verklaart aan particulier kapitaal, duidt op ernstige economische verstoringen in een van de meest succesvolle economieën van Europa. Men vraagt zich natuurlijk af: als dit in Nederland gebeurt, wat zegt dat dan over de rest van de Europese Unie?

Het einde van de productieve economie

Een blik op de productiesector in de eurozone suggereert dat er een storm op komst is. De deïndustrialisering in Duitsland, de grootste industriële basis van Europa, begon in 2018 en is sindsdien in een stroomversnelling geraakt, met een massale kapitaalvlucht tot gevolg. Wat voor Duitsland geldt, geldt nog meer voor de kwetsbare perifere Europese economieën.

Decennialang is de Europese economie verschoven van productie naar financiële en vermogensrentiermodellen. Naarmate de financialisering vordert, worden productie en waardecreatie steeds meer naar het buitenland verplaatst. Dit weerspiegelt een proces dat de Verenigde Staten decennialang hebben doorgemaakt en onder president Donald Trump hebben geprobeerd om te keren.

Europese staten zien geen uitweg uit de economische neerwaartse spiraal die is ontstaan door de uitbreiding van de sociale zekerheid, ongecontroleerde migratie en de langzaam afnemende productiviteit van de kernindustrie. Politici kopen tijd door de spaargelden van burgers te onteigenen om de toenemende druk tot hervormingen te ontwijken.

Zodra het geduld van de samenleving een omslagpunt bereikt, kan Europa getuige zijn van scènes die vergelijkbaar zijn met die welke zich momenteel in de VS afspelen, waar de regering in feite de oorlog heeft verklaard aan illegale immigratie te midden van een door de media aangestuurde defensieve strijd die wordt gecoördineerd door extreemlinkse krachten, globalistische media en buitenlandse stichtingen.

De prangende vraag voor Europa is: hoe lang zullen de autochtone bevolkingsgroepen de financiële aanvallen van de staat tolereren zonder overeenkomstige hervormingen op het gebied van migratie en welzijn te eisen?

Verschillende EU-lidstaten heffen al progressieve successierechten en schenkingsrechten. Noorwegen heeft onlangs een vermogensbelasting van ongeveer 1% ingevoerd op nettovermogens boven € 160.000 per persoon, wat de wenkbrauwen deed fronsen in een van de rijkste landen van Europa. Spanje past een progressieve vermogensbelasting toe tot 3,5%, plus een solidariteitsheffing op vermogens boven € 3 miljoen – “solidariteit”, een politiek modewoord dat wordt gebruikt om de dreigende fiscale onteigening retorisch te rechtvaardigen.

Deze onteigening is op handen. De coalitiepartijen hebben het afgelopen jaar de basis gelegd voor een enorme uitbreiding van de successierechten. Het zou onverstandig zijn om uit te sluiten dat het politiek beïnvloede Constitutionele Hof van Duitsland in de toekomst een nationale vermogensbelasting goedkeurt.

De opbouw van een planeconomie

Duitsland stuwt Europa in de richting van het socialisme. Kapitaalvorming en onafhankelijke gezinsstructuren, die een krachtige maatschappelijke oppositie zouden kunnen vormen, worden steeds meer veracht door de politieke elites.

Het valt niet langer te ontkennen: het economische model van de EU en de manische drang om dit om te vormen tot een groene planeconomie weerspiegelen de groeiende paniek in Brussel, Berlijn en Parijs. Elke poging om de economische ineenstorting met schulden te maskeren mislukt – de nevenschade van centraal geplande groene “kunstmatige” economieën sijpelt door in het publieke bewustzijn.

De economische situatie van de zwakkere Zuid-Europese landen behoeft nauwelijks gedetailleerde uitleg. Het is algemeen bekend dat de eurozone heeft gefaald als monetaire unie die probeerde economieën met sterk uiteenlopende productiviteit, zoals Duitsland en Griekenland, te integreren.

Nu zijn er barsten zichtbaar en verdedigen staten hun macht door systematisch particulier kapitaal aan te boren. Europa is in de verdediging gedrongen.

Europa in de VS

Overal waar het Europese model is overgenomen, maakt de politiek gebruik van soortgelijke instrumenten. De verkiezing van socialist Zohran Mamdani tot burgemeester van New York City vorig jaar trok de aandacht. Zijn overwinning werd gevoed door de politiek gestuurde vestiging van moslimmigranten, in samenwerking met het financiële linkse establishment, dat een succesvolle campagne organiseerde.

Met de verkiezing van Mamdani zit enorm veel kapitaal nu politiek – letterlijk – vast. Wie niet verhuist, wordt geconfronteerd met enorme belastingen. Mamdani, die campagne voerde voor gratis openbaar vervoer, huurplafonds en openbare markten, kondigde deze week plannen aan om een begrotingstekort van 10 miljard dollar te dichten met een vermogensbelasting.

New York is nu een campagnecentrum van de Democratische Partij, dat zich verzet tegen de conservatieve heropleving die is ingezet door de deregulering en belastingverlagingen van Donald Trump.

In Californië, de meest Europees georiënteerde staat van de VS, werd de “Billionaire Tax Act” ingevoerd, waarbij gouverneur Gavin Newsom een eenmalige vermogensheffing van 5% plant op nettovermogens van meer dan 1 miljard dollar. De uittocht uit de Golden State is al begonnen, samen met de verplaatsing van tienduizenden banen naar elders. De kortzichtigheid van dit beleid wordt alleen overtroffen door de infantiele agressiviteit ervan.

Wereldwijd blijft het van vitaal belang om economische centra te behouden die de marktprincipes en de particuliere vermogensopbouw verdedigen – de fakkeldragers van de beschaving. Ondertussen lijkt de afglijding van de EU naar socialistische barbarij vrijwel onvermijdelijk.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Liberaal, groen, democratisch en pro-militarisering: het tijdperk van ‘gesuikerde kogels’ in Nederland

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: