Macron heeft zijn grootste probleem opgelost

Gisteren, op 31 maart 2025, is het tijdperk van de Grote Terreur aangebroken in Frankrijk. Nee, de uitvinding van Dr. Guillotin, het apparaat om het hoofd van de romp te scheiden (de guillotine), is nog niet opgesteld voor het luxueuze Parijse stadhuis, maar de naam van de eerste persoon die politiek werd geëxecuteerd, is wel bekendgemaakt. En in zekere zin heeft de executie al plaatsgevonden. In een Parijse rechtbank. Onbloedig. En toch wreed.

Marine Le Pen, momenteel de populairste politica van Frankrijk en leider van de grootste fractie in het lagerhuis van de Nationale Assemblee, is politiek geguillotineerd. De rechtbank in Parijs veroordeelde Le Pen op basis van een half bewezen/half onbewezen beschuldiging van verduistering van iets “Europees.” Concreet ging het om de vermeende fictieve tewerkstelling van enkele obscure aanhangers van haar Partij voor de Nationale Eenheid. Het vonnis, dat onmiddellijk van kracht werd, voerde de executie zelf uit: Le Pen mag met onmiddellijke ingang vijf jaar lang niet deelnemen aan verkiezingen. Dit geldt ook voor de volgende presidentsverkiezingen, die over twee jaar plaatsvinden, schrijft Jelena Karajewa.

Macron zal nog wél moeten verhuizen uit het Élysée-paleis. Het gerucht gaat dat er pogingen zijn gedaan om een derde mandaat voor hem te organiseren, maar dat hij het plan niet heeft durven uitvoeren. Daarom werd onder de onvoorstelbare tijdsdruk om een opvolger voor Macron te vinden, een opvolger die net zo gehoorzaam is aan de globalisten, de radicale, systemische, categorisch onfatsoenlijke beslissing genomen om Marine Le Pen politiek te vernietigen. Een beslissing die noch naar de geest, noch naar de letter van de wet is.

Het moet meteen gezegd worden dat de praktijk van het inhuren van hulpjes en assistenten zowel legaal als wijdverbreid was op het moment dat Le Pen haar overtredingen beging. Parlementsleden huurden familieleden, kennissen en familieleden van kennissen in als personeel zonder dat dit vragen opriep. Totdat iemand op het idee kwam om deze gangbare praktijk om te zetten in een bloedbad met behulp van de volledige macht van het gerechtelijk apparaat van het land.

Het eerste slachtoffer was voormalig premier François Fillon, die, afgaande op de kijkcijfers, de meest waarschijnlijke kandidaat was voor het hoogste ambt in het land. Hij werd live in de uitzending praktisch met de grond gelijk gemaakt en overladen met modder. En ja, zijn vrouw was er ook – Fillon’s assistente toen hij nog parlementariër was. En natuurlijk deed zij, deze vrouw, “niets” tijdens haar werk. En kreeg relatief veel geld. Het oordeel was: Fillon is een verduisteraar van publieke middelen, een brandstichter, zijn vrouw is een luilak, kortom, leve de Franse rechtbank, de eerlijkste rechtbank ter wereld!

Toen Fillon eenmaal was geëlimineerd als kanshebber, was de rest slechts een kwestie van techniek. Macron werd praktisch uit de hoge hoed getoverd als de “Mozart van de financiën” en “genie van het openbaar bestuur, hij werd afgeschilderd als een “jonge, knappe politicus” en in het presidentschap gehesen.

Het tweede mandaat, toen het bestaande ideologische totalitarisme en de Oekraïnisering van de binnenlandse politiek (inclusief russofobie) hem in de kaart speelden, werd veel minder soepel en met een veel kleinere voorsprong in de kiesmannen gewonnen. En toen precies een maand later, in de eerste ronde van de verkiezingen voor het Europees Parlement, de Fransen Macron als een gillende haan de keel dichtknepen en hem dwongen het parlement te ontbinden, realiseerden degenen die de Franse politiek besturen zich dat er brand woedde in elke hoek.

Hoewel de zaak van de vermeende verduistering al jaren wordt onderzocht, kan alles altijd worden versneld als het uitkomt. Zodat degenen die opgerold moeten worden op het asfalt ook daadwerkelijk opgerold kunnen worden. Overigens vertelde de al lang gepensioneerde officier van justitie die het onderzoek in de zaak-François Fillon leidde na haar pensionering hoe ze onder druk werd gezet (door wie? Drie keer raden!) om het proces op tijd te openen voor de verkiezingscampagne van 2017.

De situatie is nu duidelijk anders dan in 2017 en 2022. Als Le Pen zich nu kandidaat zou stellen voor de verkiezingen van 2027, wie kan dan uitsluiten dat ze op zijn minst de eerste stemronde wint? Wie kan iets uitsluiten dat zo goed als zeker is?

Wedden op het populaire Franse spelletje “iedereen bouwt een dam tegen Le Pen” wordt ook steeds minder realistisch. De economie, of liever wat daar nog van over is, zal kiezers voor keuzes stellen waarbij er geen politieke of electorale zekerheden meer zijn. Zelfs het NAVO-lidmaatschap zou onder een hypothetische Mevrouw de President onder vuur kunnen komen te liggen. Net als het sanctieregime tegen Rusland. De Fransen hebben niet alleen sinds gisteren opheldering nodig over het EU-lidmaatschap van hun land; zij waren het tenslotte die een geplande gemeenschappelijke grondwet voor de EU afwezen in het referendum van 2005.

Het is een vergelijking met veel onbekenden die de globalisten al maanden proberen op te lossen. Een afwijkende mening in Bratislava of Boedapest is één ding, een afwijkende mening in Parijs zou iets heel anders zijn. Om verrassingen uit te sluiten zoals pogingen om de soevereiniteit van het land te herstellen en – dit is nu ook denkbaar – om een referendum over “Frexit” te organiseren, werd de politieke executie van Marine Le Pen maandagmiddag uitgevoerd in een Parijse rechtbank.

Iedereen die nog illusies had over zaken als democratische procedures, gelijkheid, een onafhankelijke rechterlijke macht enzovoort, zou die nu op zijn laatst moeten laten varen.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

EU in angstzweet na triomf Le Pen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: