Tony Benn stond in februari 1998 in die kamer en stelde een vraag die zo eenvoudig en zo ontzettend menselijk was dat het hele bouwwerk van de westerse oorlogsvoering onder het gewicht ervan had moeten instorten. “Zijn Arabieren en Irakezen niet doodsbang? Huilen Arabische en Iraakse vrouwen niet als hun kinderen sterven? Versterkt het bombarderen hun vastberadenheid niet?“
Het parlement schuifelde. De fractievoorzitters deden hun werk. De bommen vielen. En 28 jaar later, op 28 februari, terwijl de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken letterlijk in Genève verklaarde dat een ”historisch” akkoord binnen handbereik was, beantwoordden Washington en Tel Aviv de vraag van Tony Benn met vuur, moord en de poging tot (berekende) moord op een beschaving. Ze noemden het Operatie Epic Fury, schrijft Islander.
De naam zegt alles over de psychologie van de daders. Geen strategie. Woede. De woede-uitbarsting van een imperium dat niet kan onderhandelen omdat onderhandelen vereist dat de andere partij als mens wordt behandeld.
Tel Aviv lijkt vandaag op Gaza. Uitgestrekte gebieden liggen nu in puin – een spiegel die wordt opgehouden aan elke Israëlische luchtaanval, elk platgebombardeerd flatgebouw, elk tot stof gereduceerd ziekenhuis dat de westerse media jarenlang hebben goedgepraat. Amerikaanse bases in de Golf worden systematisch vernietigd, van Bahrein, Koeweit en Qatar tot Saoedi-Arabië, door Iraanse raketten en Shahed-drones waarvan Washington beweerde dat ze na de 12-daagse oorlog waren geneutraliseerd. Acht Amerikaanse soldaten (het werkelijke aantal ligt waarschijnlijk hoger) liggen in lijkzakken. De rekening loopt op en de kassier accepteert het Amerikaanse exceptionalisme niet als betaling.
Op 25 februari verklaarde de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Araghchi publiekelijk dat een akkoord binnen handbereik was. Israël had maandenlang hard gelobbyd bij Washington. De beslissing werd niet genomen in de Situation Room, waar dreigingsanalyses werden afgewogen. Ze werd genomen in Tel Aviv en ingefluisterd in het oor van een president die onvoorwaardelijke overgave eiste van een natie van 90 miljoen mensen. Dit was een oorlog uit vrije keuze – de oorlog van Israël, verhuurd aan Washington, betaald met Iraans en Amerikaans bloed, en de rekening loopt nog steeds op.
En nu verspreidt het virus van regimeverandering dat zij voor Teheran hebben gecreëerd zich door de lucht en houdt het geen rekening met de grenzen van vazalstaten. Bahrein is getuige van massale straatrellen van zijn sjiitische meerderheid, dezelfde meerderheid die onder de knoet heeft geleefd van een soennitische monarchie die werd gesteund door de Vijfde Vloot, die nu onder Iraans vuur ligt. Die besmetting stopt niet bij de dam van Bahrein. Ze verspreidt zich. En Israël zelf, dat er nog nooit zo zwak heeft uitgezien, nog nooit zo veel heeft geleken op een gebroken garnizoen dat afhankelijk is van Amerikaanse luchtsteun, zou nog wel eens kunnen ontdekken dat de vastberadenheid die het met bommen probeerde uit te roeien, juist is toegenomen, grenzen is overgestoken en op deuren klopt die veel dichter bij huis liggen dan Teheran.
Ze hebben een opperbevelhebber vermoord en dachten dat de staat zou verdwijnen. Ze hebben ziekenhuizen, scholen, de Grand Bazaar en UNESCO-werelderfgoedlocaties gebombardeerd en dachten dat het volk zou smeken. In plaats daarvan consolideerde Iran zich, werd binnen tien dagen een nieuwe opperbevelhebber benoemd en bleven de raketten vliegen. Tony Benn wist dit al in 1998. Elke eerlijke student geschiedenis weet dit. Bombardementen breken de wil niet van een volk dat een revolutie, Saddams chemische wapens en decennia van sancties heeft overleefd. Ze smeden die wil om tot iets dat niet onderhandelt vanuit de ruïnes – het doorstaat ze en uiteindelijk zegeviert het.
Het laatste woord is aan Benn, omdat hij dat verdiend heeft. “Wat zijn we toch dwazen om te leven alsof oorlog een computerspel is voor onze kinderen of slechts een interessant nieuwtje op Channel 4.” Meer dan duizend Iraniërs zijn omgekomen, waaronder 170 onschuldige meisjes. Het Golestan-paleis, een monument van de Perzische beschaving dat de Mongolen heeft overleefd, is een puinhoop. En ergens in Teheran huilt vanavond een Iraanse moeder om haar kind, precies zoals Benn zei dat ze zou doen. Washington hoorde die vraag in 1998 en koos voor bommen. Het hoorde die vraag opnieuw in 2003. Het hoort die vraag nu en het antwoord is, zoals Benn waarschuwde, geen overgave. Het is vastberadenheid. Verhard, vermenigvuldigd en zich verspreidend.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Oekraïne begint Russische krijgsgevangenen te executeren: “Zullen als varkens worden afgeslacht”
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
De naam zegt alles over de psychologie van de daders. Geen strategie. Woede. De woede-uitbarsting van een imperium dat niet kan onderhandelen omdat onderhandelen vereist dat de andere partij als mens wordt behandeld
Fantastisch geschreven. Wie zijn de beesten? Het was niet Iran, maar ondertussen wel. Tot beest gemaakt! Ze moesten wel. Maar de vraag blijft, wie zijn de beesten?
De beesten?
Ze hebben in ieder geval allemaal dezelfde kleur…..
Van wie was ook weer de toespraak:
Until the philosophy wich holds one race superior and another inferior???
Joodse tekeningen van Alle tijden hebben nooit een mensenhoofd..altijd een soort dierenkop…zou dat een antwoord kunnen zijn…(zelfs de president van de US heeft géén menselijke kop)…🤣😂
Israël van de kaart aub
De beesten zijn de ” minder winst is verlies” figuren, die van de wereld een ratrace maken en die mensen op een manier met elkaar laten omgaan waarbij de uitgangspositie is : wat levert zijn vriendschap mij op, in plaats van echt onbaatzuchtige vriendschap.
De beesten zijn de figuren die van alles een verdienmodel maken waardoor de ratrace draaien blijft.
Dit soort varkens en hun propagandisten die als de vragen te onaangenaam worden roepen : “daar heb ik geen actieve herinnering aan” zijn degenen die door hun hebzucht uiteindelijk overal waar ze komen brokstukken en ellende achter laten.
Zij zijn het die ervoor zorgen dat mensen het niet erg vinden om dood te gaan omdat doodgaan makkelijker wordt dan leven en een menswaardig bestaan te lijden.
Uiteindelijk maken deze varkens alles en iedereen kapot om zelfs alles te vergaren. mogen ze alle ongeluk krijgen die ze anderen aandoen met hun ” minder winst is verlies” doctrine.
De vieze smerige klootzakken die kinderen na hun studie (dat al een verdienmodel geworden is) met een schuld aan het maatschappelijk leven laten starten.
Ongezien de typhus voor dit walgelijk volk !
Da hedde gij weral goe gezei !
👍🏻👌🏻
Israël stelt zich zoals altijd weer eens voor als slachtoffer van de situatie waarin ze zich nu bevinden. Wel hier is ons antwoord op Uw achterlijke gebleir … https://www.youtube.com/shorts/4NSFyTZnx_c
Beautiful. I’d seen this before—not the magnificent speech, but the original article.
The rumors about Iranian persistence aren’t new, nor is the fact that Iran is still retaliating. I wasn’t entirely convinced about the actual impact of that retaliation, but tonight I was able to consult several sources. Not actively searching for it, and indeed little in the Western news, but very impressive nonetheless, as was the significant blackout in the news landscape.
The mood I sensed was somewhat; “No A-bombs or H-bombs, but serious K-bombs”, that is “K for karma.”
Besides these K-bombs, there’s also a tinge of fear for new pogroms amongst some of the diaspora and among many western politicians, who are also becoming more fearful for their own safety.
And here too, the mood I sensed is that it’s good that the pain and misery is being distributed more fairly; the bad news is that things have to get much worse first.
The pledge(s), the charters, the selective legalism, the peoples who often have no part to play concerning these brutalities, nor in opposing them, the untold sufferings, the long years and so many conflicts. Deeply tragic.
‘If we are Pawns of Dark Powers then even our highest aspirations become a grim joke but if not, then no one will goat us toward world peace, or take it away once we’ve achieved it..’
‘This isn’t about the ordinary wicked.
Wicked leaders [..] have no intention of changing course. [..]
–
The organized wickedly [censored] has the self-consciousness of a snake devouring a mouse.
It regards the death spasms of the mouse as “hatred.”
Increasingly, we are taught to accept the snake’s perspective, even if we are the mouse.
–
“We have already contrived to possess ourselves of the minds of the mouse communities…they all come near…looking through the spectacles we are setting astride their noses.” (“Protocols of Python,” 12)’
–
your judgment needs management
your unborn needs aborted
your sons need hormone therapy
your daughters need feminism
your nation needs replaced
your conscience needs sedated
your death needs assistance
– there’s no conspiracy
— this is progress
— don’t be a NAZI
‘There is no peace with the wicked.’
Tel Aviv ligt in puin. De Amerikanen zijn nu vier vliegdekschepen kwijt…….. onherstelbaar beschadigd.
George Galloway geeft een heel accurate beschrijving van hoe “Israël een verdomd goed pak slaag krijgt, maar jullie weten het niet.” Het lukte hem de censuur te omzeilen door vrienden op te bellen die daar zijn en die verslag doen dat Tel Aviv een woestenij is. Hij voegt er aan toe dat meer dan 1000 Amerikaanse troepen zijn gedood.
Mediaverslagen in het Westen zijn het tegenovergestelde van de werkelijkheid. Ze doen het voorkomen alsof Irans hoofdstad Teheran, is vernietigd. Maar een CNN correspondent die daar zelf is, post op X: “Stopte bij verschillende winkels en benzinestations op weg naar Teheran. Alles is open en er lijken geen tekorten te zijn, zelfs niet van versproducten. Geen files bij benzinestations.”
Een en ander uit de verslagen van Benjamin Fulford…….het gaat het einde worden van de khazaarse maffia…….en dat werd tijd. Het is een kwestie van tijd voor het overleven van de Rothschild’s, de Rockefellers, en alles wat zich heeft ingezet om deze ellende te bewerkstelligen. Deze keer zal er geen uitweg meer zijn. Het instorten van het bolwerk van de absolute macht zal een financiële puinhoop creëren over de hele wereld…….. regeringen zullen vallen…….en naar ik hoop dat hele verdomde Brusselse gekloot ook.