Hormuziaanse verwarring!

Ik denk dat dit een historische ommekeer is. We hebben gezien hoe Iran in feite zijn nucleaire optie heeft getest door zijn macht te tonen over het scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz, en daarmee zijn macht over de hele wereldeconomie, met name over de vazalstaten van de VS in de regio. En Iran heeft die macht met succes gedemonstreerd. En dat heeft de Amerikanen blijkbaar gedwongen om de Israëli’s ervan te weerhouden te doen wat ze wilden doen, namelijk hun genocide in Libanon voortzetten. En dus is dat probleem nog niet opgelost, maar er is in ieder geval een afname van deze agressie van de Israëli’s in Libanon. En dat is volledig te danken aan de invloed van Iran. En dus denk ik dat dit een zeer positieve ontwikkeling is.

En ik zou niet al te veel vertrouwen stellen in wat Trump op een bepaald moment zegt, want ten eerste lijkt hij zijn mond niet volledig onder controle te hebben. Soms liegt hij opzettelijk, en soms lijkt het bijna een onbewust proces te zijn. Dus ik zou Trump niet als de beste bron voor dit alles beschouwen. Hij zal proberen zich uit het probleem te liegen waarin hij zichzelf heeft gewerkt door zich door Netanyahu te laten overhalen om Iran aan te vallen. Dus ik zou luisteren naar de Iraanse leiders, en ik zou ook luisteren naar andere derde partijen, waaronder de Chinezen en misschien de Europeanen, en misschien tot op zekere hoogte de Pakistani. Het resultaat is dat Iran uit deze brute reeks agressie, deze reeks oorlogsmisdaden die tegen het land zijn gepleegd, eigenlijk veel sterker is gekomen dan het voorheen was. En het nadeel is dat dit niet in goede aarde zal vallen bij de genocidale maniakken in Tel Aviv. Er zal dus een voortdurende impuls voor conflict komen vanuit die hoek. Maar het goede nieuws is dat het er, voorlopig althans, op lijkt dat de Amerikanen daadwerkelijk reageren met op zijn minst een klein beetje rationaliteit, wat in wezen betekent dat ze toegeven dat Iran hen schaakmat heeft gezet, en dat zal de regio en de wereld voor altijd veranderen, schrijft Kevin Barrett.

De terugslag hiervan is uiteraard enorm. En dit zou wel eens de Amerikaanse geschiedenis kunnen ingaan als de slechtste beslissing die ooit door een Amerikaanse leider is genomen en de domste oorlog die ooit door een Amerikaanse leider is begonnen. En dat zou nogal wat zeggen. Als Trump en zijn mensen niet hadden besloten om mee te gaan in de suggestie, of misschien eerder het bevel, van Netanyahu, en deze bloedige oorlog te beginnen door de leiders van de Islamitische Republiek Iran te vermoorden en die schoolmeisjes af te slachten, dan zou de Iraanse kant dit nooit hebben gedaan. Het zou nooit deze nucleaire optie hebben uitgeoefend om openlijk de controle over de Straat van Hormuz over te nemen. Dat was altijd een defensieve parameter. Het was een defensieve optie die Iran zou kunnen gebruiken als het werd aangevallen, als het ooit op een bepaald niveau agressie zou ondergaan. En iedereen wist dit. Het is heel vreemd waarom de Amerikaanse leiders de boodschap niet begrepen. De hoogste militaire en inlichtingenleiders begrepen het wel, maar blijkbaar was niemand in de omgeving van Trump bereid om tegen hem in te gaan. Blijkbaar heeft hij last van narcisme en houdt hij er niet van om tegengesproken te worden. En blijkbaar heeft Netanyahu een zekere invloed op hem. Dus namen de Amerikanen uiteindelijk deze zeer, zeer slechte beslissing.

Voorheen konden ze hun bondgenoten in de Golf, of moeten we zeggen de vazalstaten, ervan overtuigen dat ze hen effectief konden beschermen. En vervolgens konden ze beschermingsgeld afpersen van die Golfstaten. En dat tijdperk is nu voorbij. Deze unilaterale Amerikaanse controle over de Golf en de energiebronnen aldaar, en daarmee de steun van de petrodollar, is nu voorbij. Iran heeft laten zien dat het de ultieme macht heeft over het transport van energie en andere materialen door de Straat van Hormuz, en indien nodig ook door de Rode Zee. En dat verandert het geopolitieke landschap volledig, en niet op een manier die gunstig is voor de Verenigde Staten. Dus de Amerikanen zullen proberen hier een uitweg uit te vinden om de schade en de verlegenheid tot een minimum te beperken. Maar uiteindelijk is dit een enorme klap voor het Amerikaanse imperium, en dat betekent dat het ook een heel, heel slecht teken is voor de genocidale zionistische entiteit, die echt eens diep zou moeten nadenken over de koers die ze vaart, want als ze op deze weg doorgaat, zal ze over een paar jaar niet meer bestaan. Ze is altijd afhankelijk geweest van de bescherming van de Amerikanen, en de Amerikaanse macht neemt zeer snel af.

De Europese vazalstaten doen meestal alles wat de Verenigde Staten hen opdragen, hoe dom het ook is. Maar dit was een uitzondering, omdat het zo dom was dat het boven het niveau van alledaagse Amerikaanse domheid uitstak naar een geheel nieuw niveau van volslagen en complete idiotie. Zoals die gepensioneerde Franse generaal zei: Trump was de kapitein van de Titanic die kortingskaartjes verkocht nadat het schip al de ijsberg had geraakt. Dat wil zeggen, ze konden zien dat dit in geen enkel opzicht succesvol zou zijn. Ze wisten, net als iedereen, dat Iran waarschijnlijk de Straat van Hormuz zou afsluiten en deze nucleaire optie zou inzetten, wat de andere partij in wezen zou dwingen om toe te geven. En ik denk dat ze misschien ook over betere inlichtingen beschikten. Nou ja, ze hadden zeker betere inlichtingen dan Trump. Trumps inlichtingen kwamen van Netanyahu. En wat Netanyahu werkelijk gelooft, heb ik geen idee. Maar hoe dan ook, de Europeanen wisten, net als alle professionals in het veld, heel goed dat het onmogelijk was dat het vermoorden van een aantal mensen in een lafhartige verrassingsaanval op Iran op de een of andere manier Iran op magische wijze zou veranderen in een plooibare, gehoorzame westerse vazalstaat die zou instemmen met de genocide op Palestina en met de diefstal van zijn grondstoffen, economie en hulpbronnen. Geen sprake van. Dat zou gewoon niet gebeuren. En de Europeanen wisten dat, en iedereen wist dat.

En blijkbaar was de reden dat Netanyahu bereid zou zijn geweest om dit soort zelfmoordoorlog vanuit het westers-Amerikaanse perspectief te riskeren, dat hij gokte op een soort enorme regionale oorlog die de Israëli’s in staat zou stellen hun plannen voor Groot-Israël na te streven door de resterende Palestijnse bevolking af te slachten en te verdrijven en hun genocide te voltooien, meer grondgebied van hun buren binnen te vallen en uit de rokende ruïnes van de hele regio tevoorschijn te komen als zogenaamd de sterkste macht. Ik denk dat dat de droom van Netanyahu was, maar dat was nooit realistisch. En de realistische mensen in alle andere kampen, inclusief de Europeanen, konden zien dat dit vanuit Amerikaans en westers perspectief een contraproductieve poging was. En natuurlijk vonden de Europeanen het ook absurd dat Trump hen vroeg hun marines te sturen om de zeestraat te openen, terwijl de Amerikaanse marine, die machtiger is dan alle Europese marines bij elkaar, bang was om ook maar in de buurt van de zeestraat te komen. Het was bijna komisch in zijn belachelijkheid. En toen maakte Trumps kinderachtige gehuil en gezeur over het feit dat de Europeanen hem niet wilden helpen de zeestraat te openen, de ironie, of eigenlijk de zwarte humor, van de hele zaak alleen maar groter. Het was dus geen raadsel waarom de Europeanen hem afwezen.

Het echte raadsel is waarom hij dacht dat ze dat zouden doen, en waarom iemand ooit zou denken dat ze dat zouden doen. En in feite is het ook een raadsel waarom de Europeanen zo ver zijn gegaan in het luisteren naar de Amerikanen. In dit ene geval deden ze dat niet, maar zo vaak doen ze dat wel, tot hun eigen nadeel. Waarom hebben de Europeanen het advies van Flint en Hillary Leverett niet opgevolgd en zijn ze niet al lang geleden naar Teheran gegaan? Ze hadden productieve handelsbetrekkingen kunnen aangaan. Ze hadden deze hele Amerikaans-Israëlische oorlog kunnen ondermijnen, en we zouden deze crisis nooit hebben gehad, en ze zouden veel geld hebben verdiend, en ze zouden de Amerikanen daadwerkelijk hebben verslagen in deze concurrentiestrijd om het enorme, onbenutte economische potentieel van Iran te benutten. Maar Europeanen mogen dan wel dom zijn, ze mogen dan wel vazallen van de Amerikanen zijn, maar ze waren niet dom genoeg om die kaartjes voor de Titanic te kopen nadat deze de ijsberg al had geraakt.

Dit is niet verrassend, want Trump staat er inmiddels om bekend dat hij zegt wat er in hem opkomt en zichzelf vervolgens de volgende minuut of zelfs de volgende seconde tegenspreekt. Het is dus echt te verwachten dat de boodschappen die uit de top van de Amerikaanse commandostructuur komen niet consistent zullen zijn en niet veel kritische toetsing zullen doorstaan, en zeker niet de werkelijkheid zullen weerspiegelen. Dus ik denk dat we er in feite vanuit moeten gaan dat de Amerikanen, zoals de Russen al lang geleden zeiden, niet in staat zijn tot overeenstemming. Dat wil zeggen, ze zijn niet in staat om een overeenkomst duidelijk te formuleren, deze vervolgens te ondertekenen en zich eraan te houden. Ze hebben een geschiedenis van het om zeep helpen van onderhandelaars op de meest veelbelovende momenten in onderhandelingen. En ze hebben een geschiedenis van het terugkomen op hun woord. Het is natuurlijk bekend dat ze beloofden de NAVO na het einde van de Koude Oorlog geen centimeter naar het oosten te verplaatsen, en dat ze vervolgens gewoon naar het oosten bleven oprukken, bijna tot aan de poorten van Moskou. En dus denk ik dat ze net zo onbekwaam zijn om afspraken na te komen met betrekking tot deze oorlog tegen Iran als ze waren met betrekking tot de oorlog tegen Rusland na de Koude Oorlog. En net zoals de Russen hebben geleerd dat ze in wezen geweld moesten gebruiken en hun militaire macht moesten opbouwen en niet moesten vertrouwen op het woord van deze Amerikaanse leiders, leert Iran dat nu ook.

Dit zal duidelijk evenveel druk op de Amerikaanse kant leggen. De Amerikaanse kant lijkt te denken dat ze zomaar willekeurig dit soort intimiderende sancties en intimidatiepraktijken tegen Iran kunnen toepassen in de hoop een soort gevoel van dominantie te herstellen, omdat ze in wezen zijn wat we in Amerikaans idiomatisch Engels ‘sore losers’ noemen. Dat wil zeggen, ze hebben verloren en zijn niet in staat om hun nederlaag gracieus toe te geven. Ze zijn zelfs niet in staat om het eerlijk toe te geven of er op een elegante manier over te liegen en een soort overwinning te claimen, wat een betere leider zou doen. Maar in plaats daarvan halen ze uit met dit soort zelfvernietigende manoeuvres die chaos veroorzaken in de poging om tot een soort akkoord te komen.

Het is duidelijk dat Iran de scheepvaart door de Straat van Hormuz zal blijven controleren en beperken zolang de Amerikanen hun blokkade handhaven. Het is duidelijk dat de Amerikanen dit hadden moeten weten, en misschien wisten ze het ook wel, maar als dat zo was, wat dachten ze dan? Ik vermoed dat de Amerikaanse aanpak nu is geëvolueerd van de periode van de Koude Oorlog, waarin men probeerde de wereld een zekere orde op te leggen, naar de periode na de Koude Oorlog, waarin men in toenemende mate de wereld tracht te beheersen door chaos op te leggen, dat wil zeggen door andere landen aan te vallen en omstandigheden te creëren die niet bevorderlijk zijn voor vrede en welvaart. En misschien hopen de Amerikanen dat dit de rest van de wereld ervan zal weerhouden zich economisch en technologisch te ontwikkelen en hen in te halen en voorbij te streven. Maar in dit geval gaat dat niet werken, want dit niveau van chaos en vernietiging en deze schade aan de wereldeconomie, die door de Amerikaanse kant zelf is veroorzaakt, zal door de wereld niet worden getolereerd. En de wereld zal druk uitoefenen op de Verenigde Staten om zich verstandiger, rationeler en voorspelbaarder te gedragen en deze kwestie op te lossen, zodat de goederen weer kunnen stromen.

Ik denk dat, aangezien de Amerikanen niet in staat zijn tot overeenstemming, en niet alleen dat, maar ook omdat de Israëli’s elke poging die ze zouden kunnen doen om tot een of andere overeenkomst te komen saboteren, Iran in wezen, ten eerste, de Amerikaanse acties gewoon zal moeten beantwoorden met eigen acties. Dat wil zeggen, als de Amerikanen deze blokkade voortzetten, zal Iran uiteraard de doorvoer door de zeestraat blijven beperken. En ten tweede denk ik dat, aangezien de Amerikanen dit monster, deze last op hun schouders hebben, namelijk Netanyahu en de Israëli’s die een steeds grotere oorlog proberen aan te wakkeren, Iran garanties moet krijgen die niet beperkt blijven tot alleen het woord van de Amerikanen, dat niet betrouwbaar is. In plaats daarvan denk ik dat Iran een soort formule moet vinden voor een internationaal gegarandeerde overeenkomst, dat wil zeggen dat andere partijen erbij betrokken moeten worden om deze te garanderen met een hogere, ijzersterke toezegging dat, als deze wordt geschonden, de andere partijen specifieke maatregelen zullen nemen tegen de partij die de overeenkomst schendt. En ik weet niet of Rusland of China daarvoor beschikbaar zouden zijn, of welke landen er ook bij betrokken zouden zijn. Maar ik denk dat er hier een evenwicht moet zijn, omdat de Amerikanen onbetrouwbaar zijn. En nogmaals, ze hebben die zogenaamde partner van hen, in werkelijkheid een parasiet die hun hersenen heeft opgegeten en hen heeft overgenomen, namelijk de zionistische entiteit, en de zionisten willen steeds meer oorlog. Dus de Verenigde Staten moeten een manier vinden om dat in evenwicht te brengen, of liever gezegd: Iran moet een manier vinden om dat in evenwicht te brengen door externe partijen in te schakelen die net zo hard kunnen aandringen op het nakomen van een akkoord als de Israëli’s aandringen op het voortdurend breken van akkoorden.

Interviewer: Oké, en laat me je nog een vraag stellen, nu we toch bezig zijn. We zien dus dat er nog steeds geen datum is vastgesteld waarop de onderhandelingen zullen plaatsvinden. Velen zeggen: laat je niet misleiden, dit is een andere manier, vooral nu de Russische Veiligheidsraad een paar dagen geleden een verklaring heeft afgegeven, dat dit allemaal slechts een dekmantel is van het Israëlische regime en de VS, omdat ze eigenlijk een grondoperatie willen lanceren. Wat denk je? Denk je dat dit is wat er zich op dit moment afspeelt?

Het zou me niet verbazen als de Amerikaanse leiders gek genoeg zijn om in die richting te denken en zich voor te stellen dat een grondoperatie, een landoorlog in Azië, zoals het beroemde gezegde in de Verenigde Staten luidt: raak nooit betrokken bij een landoorlog in Azië. Maar het regime van Trump is zo onstabiel en zo sterk beïnvloed door Netanyahu en zijn handlangers dat je ze alles kunt toeschrijven. En dat niet alleen, maar ze kunnen geld verdienen aan deze achtbaanrit van ups en downs op de aandelenmarkt, de grondstoffenmarkten en de termijnmarkten, omdat hun mensen, de insiders, weten wanneer Trump iets gaat zeggen dat de markt kalmeert en iedereen doet denken dat er vrede komt, en wanneer hij vervolgens iets geks gaat doen dat de economische toekomst van de wereld bedreigt en ervoor zorgt dat de olieprijs door het dak gaat en de termijnmarkten omhoogschieten en zo.

Het is dus heel goed mogelijk dat het Amerikaanse leiderschap zo onstabiel is en zo beïnvloed wordt door de gekken in Tel Aviv dat het daadwerkelijk een soort grondoperatie plant, misschien een nieuwe poging om het uranium van Iran te grijpen en te stelen, of misschien iets anders, misschien iets symbolisch, zoals een aanval op de eilanden. Maar het is moeilijk voor te stellen dat de Verenigde Staten serieus van plan zouden zijn om daadwerkelijk iets te bereiken met een grondoperatie tegen Iran. Want hoewel de Verenigde Staten 100 keer zoveel uitgeven aan militaire uitgaven als Iran en dus zoveel meer kracht zouden moeten hebben, vecht Iran, zoals we hebben gezien, ver boven zijn gewicht en is het meer dan een partij voor de Amerikaanse agressor. Nu zouden de Amerikanen wel een miljoen man moeten mobiliseren om enige hoop te hebben op een grondinvasie, en dat is politiek onmogelijk. Dus wat Trump ook van plan is in die richting, het zou in wezen zijn nederlaag alleen maar erger maken en een nog grotere crisis voor het Amerikaanse imperium veroorzaken. Maar dat betekent niet dat ze het niet zullen doen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Probeert Donald Trump een nucleair narratief te creëren als uitweg uit de oorlog met Iran?

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: