Het moment van de waarheid: het Westen wordt geconfronteerd met Russische militaire opmars

Twee jaar lang hebben wij in het Westen geleefd onder de mythe dat we Rusland op de knieën zouden krijgen en Oekraïne zouden opnemen in de Europese Unie en het Atlantisch Bondgenootschap. We zouden Vladimir Poetin voor het gerecht brengen en Rusland laten boeten. Vandaag botst deze mythe met de realiteit: Moskou beschikt nu over verwoestende wapens die hun gelijke niet kennen in het Westen. Ze maken elke hoop op een overwinning voor onze coalities onmogelijk. We zullen onze fout moeten erkennen. Het gaat er niet om ons te verontschuldigen voor onze fouten, maar om ons ervan te bevrijden.

Op 26 oktober kondigden de Russische president Vladimir Poetin en zijn stafchef Valery Gerasimov de voltooiing aan van een project om een kernreactor te miniaturiseren en op een raket te installeren. Ze meldden dat ze een testlancering hadden uitgevoerd van de 9M730 Burevestnik-raket over een afstand van 14.000 kilometer. Het unieke kenmerk van dit kernwapen (waardoor het bereik vrijwel onbeperkt is) is dat het zo kan worden gestuurd dat het onderscheppingslocaties kan omzeilen. Volgens de Russische autoriteiten maakt dit het een niet te stoppen raket, schrijft Thierry Meyssan.

Op 29 oktober testte president Poetin een Status-6 Poseidon-torpedo, een torpedo met nucleaire aandrijving. In de hele Sovjet-Unie waren Euraziatische militaire onderzoekers van mening dat onderwaterkernontploffingen enorme tsunami’s konden veroorzaken. Om dit te bereiken moesten ze torpedo’s veel verder kunnen lanceren dan op dat moment mogelijk was, om de cataclysmen die ze wilden ontketenen te vermijden. Dit is nu gelukt. Megatsunami’s zouden steden als Washington of New York kunnen verwoesten, of zelfs marine-eenheden zoals die van de Amerikaanse vliegdekschepen. De Poseidon-torpedo is echter veel langer dan andere torpedo’s: 21 meter. Hij kan daarom niet worden gelanceerd vanaf operationele onderzeeërs en vereist een eigen speciaal vaartuig voor de lancering. Het feit dat hij bijna onbeperkt onder water kan opereren, compenseert deze beperking ruimschoots. In ieder geval zorgt deze torpedo ervoor dat Rusland een tweede aanval kan uitvoeren in geval van een Amerikaanse aanval. Tot nu toe was de eerste die een nucleaire aanval uitvoerde, verzekerd van het feit dat hij zijn vijand zijn belangrijkste middelen voor vergelding zou ontnemen.

Geen enkel wapen is ooit echt definitief. Elk wapen bestaat binnen een continuüm van technologische vooruitgang; elk wapen wordt vervangen door een ander en stuit uiteindelijk op effectieve verdedigingsmiddelen of tegenstanders. Maar op dit moment lijkt er geen antwoord te zijn op deze wapens, net zomin als op de Russische supersonische raketten.

In ongeveer twintig jaar tijd heeft Rusland een overvloed aan nieuwe wapens verworven die alle westerse technologieën overtreffen.

In *Under Our Eyes* heb ik uitgelegd dat Rusland in 2012 overeenkwam om Syrië te hulp te schieten, maar pas eind 2015 een aanwezigheid daar vestigde. Bijna drie jaar lang was het vastbesloten om nieuwe wapens te ontwikkelen en kwam het deze testen in de Levant. Ik constateerde dat het over enorme capaciteiten beschikte, die de prestaties van de Verenigde Staten tijdens de Koude Oorlog ver overtroffen. Natuurlijk waren deze wapens, die slechts prototypes waren, uiterst zeldzaam, maar iedereen begreep al dat de westerse dominantie niets meer dan een illusie was.

Rusland beschikte bijvoorbeeld over de mogelijkheid om NAVO-bevelen los te koppelen van zijn eigen wapens. Dit was geen vorm van storen; de wapens reageerden gewoon niet meer op commando’s. Omdat sommige waarnemers twijfelden aan de effectiviteit ervan, breidde Rusland dit systeem uit tot heel Syrië. En omdat het binnen een cirkelvormig gebied werkte, breidde het het twee dagen lang gedeeltelijk uit tot Libanon, Irak en Turkije. Geen enkel burgervliegtuig kon vliegen. Vervolgens hebben ze dit wapen ingezet in Kaliningrad en de Zwarte Zee.

Het Westen testte ook tal van wapens, zoals de tactische atoombom die later de haven van Beiroet verwoestte.

In 2018, nadat de oorlog in Syrië was beëindigd, presenteerde president Vladimir Poetin zijn wapenprogramma aan het parlement [1]. Dit programma omvatte zes geavanceerde wapens: de Sarmatian- (die de atmosfeer verlaat, in een baan om de aarde draait en naar believen weer de atmosfeer binnenkomt) en Kinzhal- (dolk)raketten; de nucleair aangedreven 9M730 Burevestnik en Status-6 Poseidon-lanceerinrichtingen; de Avantgarde-raketten, die de kenmerken van de Sarmatian- en Kinzhal-raketten combineren met extra wendbaarheid; en ten slotte antiraketlasers. Alleen deze laatste zijn nog niet voltooid.

Wat in de jaren 2010 nog prototypes waren, werd tijdens de oorlog in Oekraïne operationeel en ging in massaproductie.

De westerse reactie was bijna onhoorbaar. Alleen de Amerikaanse president Donald Trump liet van zich horen. Hij betreurde dat zijn Russische ambtgenoot het nodig had gevonden zijn prestaties openbaar te maken, omdat hij daarmee de wapenwedloop opnieuw aanwakkerde. Bovendien kondigde hij aan dat de Verenigde Staten hun kernproeven zouden hervatten. Donald Trump kon nauwelijks anders: betreuren dat Rusland de wapenwedloop heropent, is een manier om uit te leggen dat het militaire onderzoek van het Pentagon ver achterloopt, en tegelijk te beweren dat Washington vredelievend is. Aankondigen dat hij kernproeven zal hervatten, is een manier om de aandacht af te leiden, aangezien geen van de nieuwe Russische wapens een vooruitgang op nucleair gebied vormt, maar enkel op het gebied van dragers van atoomwapens. Beweren dat hij dit zal doen om de gelijkwaardigheid met Rusland en China te behouden, is een flagrante leugen: Rusland heeft sinds 1990 geen kernproeven meer uitgevoerd en China sinds 1996. Bovendien zal het minstens twee jaar duren om installaties uit de Koude Oorlog opnieuw op te bouwen of te herstellen, en dus om met deze tests te beginnen. Tot die tijd zijn de Verenigde Staten niets meer dan een “papieren tijger.”

We naderen nu het einde van de vijandelijkheden in Oekraïne. Het Russische leger staat op het punt een beslissende overwinning te behalen in de Donbas. Het zal niet alleen Pokrovsk veroveren, maar ook een derde nederlaag toebrengen aan de Witte Führer, Andriy Biletsky, wiens 10.000 manschappen omsingeld zijn. Hij had het bevel tijdens de Slag om Mariupol met het Azov-regiment, de speerpunt van de “integrale nationalisten”. Hij voerde ook het bevel over de Slag om Bakhmut, aan het hoofd van de 3e Assault Brigade. En hij leidde ook de gevechten in de Donbas met het 3e Legerkorps. Het is onwaarschijnlijk dat de Oekraïners hem na deze reeks bloedbaden en nederlagen zullen blijven steunen. Het primaire doel van de speciale operatie blijft echter het uitschakelen van de neonazi’s. Rusland heeft de Verenigde Staten op 20 oktober ook laten weten dat het niet van plan is toe te geven op het gebied van territoriale concessies, het elimineren van het aantal Oekraïense strijdkrachten of garanties dat Oekraïne nooit tot de NAVO zal toetreden.

De grootse dromen van de EU staan op het punt om met de realiteit te botsen: zij kan deze oorlog alleen voortzetten door de idealen te verraden die zij zegt te verdedigen. Bovendien is zij al in waanvoorstellingen vervallen door te doen alsof zij niet weet dat de Russische speciale operatie geen invasieoorlog tegen Oekraïne is, maar de uitvoering van resolutie 2202 van de Veiligheidsraad. Zij heeft zichzelf ervan overtuigd dat zij Rusland zal laten boeten voor de misdaden die door het Westen in Oekraïne zijn begaan of uitgelokt, en dat zij Vladimir Poetin zal berechten en veroordelen. Evenzo heeft zij zichzelf in de jaren 2010 ervan overtuigd dat zij Syrië tot capitulatie zou dwingen en president Bashar al-Assad en de hele Ba’ath-partij zou berechten en veroordelen [2].

Dit alles loopt ten einde, omdat de EU anders rechtstreeks betrokken raakt bij de oorlog tegen de Slaven die het Verenigd Koninkrijk en Duitsland in 1933 hebben ontketend: de Tweede Wereldoorlog. En de legers van de EU, beroofd van hun wapenarsenalen, hebben geen enkele kans om langer dan twee dagen weerstand te bieden. Het gaat er niet om dat we ons onderwerpen aan een nieuwe meester, Rusland, maar gewoon dat we onze fouten erkennen voordat het te laat is.

[1] “The new Russian nuclear arsenal restores world bipolarity”, door Thierry Meyssan, vertaling Pete Kimberley, Voltaire Network, 6 maart 2018.

[2] Het vijftig pagina’s tellende document, geschreven door het team van de Duitser Volker Perthes in opdracht van de Straussiaan Jeffrey Feltman (nummer 2 van de VN), zal binnenkort op deze site worden gepubliceerd.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Wat experts zeggen over de nieuwe Russische Poseidon-onderwaterdrone

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: