Ik moet er altijd om lachen wanneer militairen uit vervlogen tijden zich luidruchtig patriottisch uitlaten, barstend van nostalgische overmoed over „het machtigste leger in de geschiedenis van de mensheid” — kerels die nog nooit ook maar één keer met serieuze vuurkracht zijn geconfronteerd; kerels die totaal onbekend zijn met alles wat ook maar enigszins in de buurt komt van “gevechten met hoge intensiteit”.
Zoals ik de gebeurtenissen in de loop van 2024 en de eerste helft van 2025 uitvoerig heb gedocumenteerd, joegen de nederige Jemenieten twee opeenvolgende CSG’s weg uit de Rode Zee — eerst de USS Brave Sir Robin (CVN-69), daarna de USS Trembling Puppy (CVN-75), waarvan de bemanningen, naar eigen zeggen, “getraumatiseerd” waren door wat hun admiraals omschreven als de hevigste gevechten die de Amerikaanse marine sinds de Tweede Wereldoorlog had meegemaakt, schrijft Will Schryver.
De nederige strijders van Ansarullah. De onderste sport op de ladder van potentiële Amerikaanse tegenstanders. En toch zijn zij tot op de dag van vandaag de poortwachters van de Rode Zee en de Bab el-Mandeb.
Hier in 2026 maakte de 5e Vloot van de Amerikaanse marine zich massaal uit de voeten uit de Perzische Golf en van haar thuisbasis in Bahrein — en dat was vroeg in het jaar, nog voordat de oorlog überhaupt was begonnen.
Sinds het begin van de oorlog heeft de Amerikaanse marine het niet aangedurfd om een van haar twee ter plaatse gestationeerde CSG’s dichterbij te laten varen dan de diepblauwe wateren tussen de noordelijke Arabische Zee en de Golf van Oman. Het enige wat nodig is om ze ver weg te houden, is dat de Iraniërs af en toe een salvo waarschuwingsschoten in hun algemene richting afvuren.
Iran beschikt over volledige vuuroverwicht over de Straat van Hormuz. Niemand passeert zonder hun uitdrukkelijke toestemming.
Amerikaanse militaire bases in de Perzische Golfregio zijn meedogenloos bestookt met schokkend nauwkeurige aanvallen. Ze zijn volkomen onverdedigbaar gemaakt. Verscheidene zijn inmiddels geëvacueerd. Amerikaanse luchtmachteenheden zijn gedwongen zich terug te trekken naar het uiterste westen van Jordanië, Israël en zelfs naar het zo ver weg gelegen Bulgarije en Roemenië.
Het Amerikaanse leger heeft de meest beslissende strategische nederlaag in zijn bewogen geschiedenis geleden, en kerels als Matthew ‘Whiz’ Buckley vertellen de afgetobde matrozen dat ze zich niet zo moeten aanstellen terwijl ze zich tegoed doen aan een beetje rijst en een paar tortilla’s, en douchen met koud water en zonder zeep — allemaal omdat ze binnen duizenden kilometers geen veilige haven hebben en over jammerlijk ontoereikende capaciteiten voor bevoorrading op zee beschikken.
De VS kunnen simpelweg niet twee dozijn oorlogsschepen in oorlog aan de andere kant van de wereld operationeel houden. Het is een taak die hun vermogen om militaire macht te projecteren en hun logistieke slagkracht ver te boven gaat.
Wat zeg je ervan, ‘Whiz’? Hoe stel jij voor dat “het machtigste leger in de geschiedenis van de mensheid” probeert de overwinning uit de kaken van deze schokkende nederlaag te rukken?
Ik kijk uit naar je aanbevelingen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram














De nucleaire optie blijft open. De derde komt er aan op Teheran, na Hiroshima en Nagasaki.
Reken maar dat dit ook voor Amerika geldt
https://youtube.com/shorts/Z-GBZNBCVP8?is=OTeAWo0XJamC4-MN
Er is geen ‘ nucleaire optie ‘ dat was een hoax om Japan ‘eervol’ te laten capituleren
Bovendien zou deze allang ingezet zijn.
(Tenzij je verarmd uranium munitie meetelt in Fallujah & Highway of death in Irak 1992)
Blakhawk 2 revisid..was een leuke inkijk..💥💥💥
Het doet mij altijd verdriet als er over zulke helse apparaten zoals mensen-verdelgingsmachines gesproken of geschreven wordt. Dat vind ik tamelijk afzichtelijk en vies en eigenlijk te smerig om aan te pakken en het is ook nog eens zo besmettelijk als de pest.
Wie over dit soort zaken praat is er eigenlijk eentje kwijt óf is zo verward dat hij de ernst van die machines niet begrijpt. Als ze al bestaan uiteraard, want sommigen liegen over alles dat hen zo uitkomt. Maar áls ze bestaan, dan zijn de mens daarachter de hel binnengelopen.
Ik vind het dus taboe om over die wapens te praten (bijna elk wapen trouwens vind ik afzichtelijk en dom onnozel en bizar) net zoals het taboe is wat men in de slaapkamer doet.
Mensen die zulk soort wapens ontwikkelen zijn ziek en zouden opgenomen moeten worden om de rest van de mensheid te beschermen. Daarom haat ik ‘wetenschap’ die mensen te wijs maakt. Verfoeilijk dom, vind ik dat. Onze moraal is net gegroeid zoals de techniek en technologie gegroeid is, dus alleen al daarom is het hebben van gore wapens als een kind dat met vuur speelt.
Oorlog kan nooit vrede brengen, want vrede is de afwezigheid van diezelfde oorlog. Wapens verstoren de vrede dus. Dus wie wapens maakt maakt oorlog en is eigenlijk mens-af, die zet zichzelf buitenspel.