Groot-Europa heeft de oorlog om Oekraïne verloren

Er blijft veel onzekerheid bestaan over de uiteindelijke uitkomst van de oorlog in Oekraïne. Op het diplomatieke slagveld vliegen concurrerende vredesplannen (28 punten? 19 punten? Krim erbij? Krim eruit?) heen en weer tussen de hoofdsteden. Ondertussen blijft het Russische leger in het echte oorlogsgebied militaire drones en raketten op Oekraïense steden afvuren, en blijven de lichamen zich aan beide kanten opstapelen in hevige straatgevechten, zonder dat er een einde in zicht is.

Een indirect gevolg van dit bloedige conflict zou echter al duidelijk genoeg moeten zijn. De leiders van de Europese Unie en hun Britse bondgenoten – die we gezamenlijk Groot-Europa zouden kunnen noemen – hebben de politieke oorlog om Oekraïne verloren. De bewering van de EU dat zij een belangrijke mondiale speler is in de moderne wereld, is volledig ontmaskerd als de fantasieën van een verouderde pretendent, schrijft Mick Hume.

Het is niet voor het eerst dat president Donald de globalistische dromen van Europa heeft verwoest. De Amerikaanse president kwam bijna zonder waarschuwing met zijn voorgestelde vredesakkoord met Rusland naar zijn Europese bondgenoten. Toen een Amerikaanse delegatie in Genève een ontmoeting had met Oekraïners, bleven Europese functionarissen op de achtergrond van de fotomomenten staan, zo niet buiten in de gang.

Ondertussen kwamen de leiders van Groot-Europa bijeen in het verre Zuid-Afrika, waar ze zich overgaven aan wensdenken over hun belangrijke rol. Ze verklaarden dat het voorstel van Trump en Poetin “nog moet worden bijgeschaafd”, alsof ze professoren waren die les gaven aan onwetende leerlingen.

Politico, het huisorgaan van de Brusselse elites, probeert het belang van deze Euro-schijnvertoning te benadrukken. Het citeerde de bewering van een EU-leider dat een sterk Europa “plaats zou nemen” aan de onderhandelingstafel in plaats van te wachten tot het een plaats aangeboden kreeg. Het onderschreef de videoboodschap van Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, waarin zij benadrukte dat “de centrale rol van de Europese Unie bij het waarborgen van vrede voor Oekraïne volledig tot uiting moet komen”.

De website Euractiv sloeg echter een wat realistischer toon aan. Het meldde dat de voorzitter, alsof ze de “machteloosheid” van de EU wilde onderstrepen, “vanuit Zuid-Afrika haar mening had gegeven in wat meer leek op een gijzelaarsvideo dan op serieuze diplomatie”. Wat betreft de gewaagde uitspraak van Von der Leyen over de “centrale rol” van de EU in alle onderhandelingen met Oekraïne, concludeerde de website: “Helaas, wensen alleen maakt het nog niet waar.”

Inderdaad, dat is zo. De realiteit is dat Groot-Europa weinig meer heeft kunnen doen dan enkele suggesties toevoegen aan de rand van wat president Trump ook maar aan het bespreken is met Rusland en Oekraïne. Zelfs het idee om het regime van Vladimir Poetin aan de onderhandelingstafel te krijgen, werd alleen mogelijk gemaakt door Trumps dreigement om strenge wereldwijde oliesancties op te leggen aan Rusland, wat sneller resultaat leek op te leveren dan al het gepuf en geblaas van de EU sinds Rusland in februari 2022 de oorlog begon.

Het is natuurlijk nog lang niet zeker dat Trumps initiatieven tot een duurzame vrede zullen leiden. De territoriale concessies die van Oekraïne worden geëist, zijn weliswaar gebaseerd op een erkenning van de werkelijke stand van zaken in de oorlog, maar zullen begrijpelijkerwijs moeilijk te slikken zijn voor mensen die in bijna vier jaar strijd voor hun soevereiniteit zoveel hebben opgeofferd.

Maar wat er ook gebeurt in Oekraïne, het is duidelijk dat de EU geen “centrale” rol zal spelen bij de besluitvorming. Groot-Europa heeft zich sinds het begin van de oorlog opgeworpen als verdediger van Oekraïne, zonder daadwerkelijk beslissende maatregelen te nemen.

De EU kan het nog steeds niet eens worden over wat er moet gebeuren met de in beslag genomen Russische activa waartoe Oekraïne toegang wil. Als we ons van boekhoudkundige kwesties wenden tot militaire actie, wordt de werkelijke machteloosheid van Groot-Europa duidelijk door de farce van de ‘Coalitie van Bereidwilligen’.

Deze niet-bestaande macht, die zogenaamd wordt geleid door de Franse president Macron en de Britse premier Starmer, die beiden veel liever op het internationale toneel poseren dan thuis vijandige kiezers onder ogen te komen, heeft niet bewezen bereid of in staat te zijn om ook maar een centimeter Oekraïens grondgebied te verdedigen. De indruk blijft bestaan dat president Von der Leyen en de andere harde praters van de EU bereid zijn om zich afzijdig te houden en te vechten tot de laatste Oekraïner.

Dit gaat om meer dan het conflict in Oekraïne. De toekomst van de betrekkingen tussen de VS en de EU en de plaats van Europa in de wereld staan op het spel.

De speciale relatie tussen Amerika en Europa binnen het westerse bondgenootschap zag er op papier altijd beter uit dan in werkelijkheid. Het Westen kon tijdens de Koude Oorlog verenigd blijven onder leiding van de VS omdat er een duidelijke convergentie van belangen was ten aanzien van de Sovjet-Unie.

Sinds het einde van de Koude Oorlog 35 jaar geleden zijn de spanningen tussen de VS en Europa echter aan de oppervlakte gekomen. Dit proces is tijdens het Trump-tijdperk versneld. De populistische Amerikaanse president heeft het globalistische beleid van de afgelopen decennia verworpen en de centrale rol van nationale belangen opnieuw bevestigd door middel van zijn America First-wereldbeeld.

De wereld kan zien dat het masker van Groot-Europa is afgevallen. Zijn pretenties om een mondiale speler te zijn, terwijl het in werkelijkheid onder de militaire paraplu van Amerika schuilt, zijn volledig ontmaskerd. De houding van Groot-Europa kan niet langer worden volgehouden en maakt Macron, Starmer en hun soortgenoten alleen maar belachelijk. De VS zelf is niet meer de onbetwiste mondiale supermacht van weleer. Maar het land is nog steeds krachtig genoeg om de EU op haar plaats te zetten.

De toekomst hangt af van de vraag of Europa zijn zaken op orde kan krijgen, de nieuwe realiteit onder ogen kan zien en kan stoppen met in het verleden te leven. Dat houdt ook in dat het bereid moet zijn zichzelf te verdedigen. Frankrijk en andere Europese landen zetten nu de eerste stappen om een vorm van nationale dienstplicht opnieuw in te voeren.

Dit benadrukt echter alleen maar de vraag die de Amerikaanse vicepresident JD Vance eerder dit jaar op de veiligheidsconferentie in München stelde: wat verdedigen de Europese leiders eigenlijk precies?

De globalistische elites van Groot-Europa hebben decennialang nationale soevereiniteit en democratie, vrijheid, patriottisme en trots op onze geschiedenis met voeten getreden. Ze hebben een situatie gecreëerd waarin een eens zo machtige militaire grootmacht als Groot-Brittannië niet langer in staat is zijn eigen grenzen te verdedigen tegen illegale immigranten in kleine bootjes, laat staan de grenzen van Oekraïne tegen Russische tanks.

Deze antinationale leiders kunnen nu niet plotseling de patriottische kraan openzetten en jonge mensen inspireren om op te staan en voor hun land te vechten. Degenen die denken dat “meer Europa” het antwoord is, via een gecentraliseerd EU-leger, hebben het helemaal mis. Wie denken zij dat er zal vechten voor de niet-gekozen president Von der Leyen en haar legioen Brusselse bureaucraten?

Nee, Europa heeft nieuwe leiders nodig die zich inzetten voor de grondbeginselen van nationale soevereiniteit en democratie, die hun volkeren tot actie kunnen aanzetten. Gelukkig winnen zulke leiders terrein.

We moeten een einde maken aan het oude elitarisme en de mondiale pretenties van Groot-Europa, en een nieuw tijdperk van realisme en een Europa van soevereine naties inluiden, die in alliantie staan voor gedeelde waarden. En die samen met het Amerikaanse volk opkomen voor de westerse beschaving. We hebben allemaal veel te winnen en te veel te verliezen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Waarom Europa er niet meer toe doet

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: