Mensen die de machinaties van globalistische instellingen nauwlettend volgen, hebben sinds de verkiezingen van 2024 wellicht een verontrustende sfeer van stilte opgemerkt. Ik heb deze trend een paar maanden geleden besproken in mijn artikel “Globalisten zwijgen terwijl de NAVO flirt met de Derde Wereldoorlog”, met name de dramatische verschuiving die zich sinds de pandemie heeft voorgedaan, toen organisaties als het World Economic Forum hun masker volledig afwierpen en hun ware autoritaire intenties toegaven.
Tegen het einde van 2021 stond het grootste deel van de wereld onder maniakale technocratische controle en leken de globalisten te denken dat ze de westerse beschaving in hun greep hadden. De elites waren voortdurend in de media om openlijk hun plannen aan te prijzen, van eeuwigdurende covid-lockdowns, vaccinpaspoorten, klimaatlockdowns, cashloze digitale monetaire systemen waarin alle economische vrijheid verloren gaat, tot de “deeleconomie” waarin privé-eigendom wordt afgeschaft, tot de Vierde Industriële Revolutie waarin AI alles bestuurt, tot de “Great Reset” die het vrije marktsysteem volledig zou ondermijnen en een socialistische dystopie zou inluiden, schrijft Brandon Smith.
In mijn twintig jaar als econoom, schrijver en analist in de vrijheidsbeweging heb ik de globalisten nog nooit zo brutaal hun ware bedoelingen zien onthullen. De pandemie heeft een ongelooflijk aantal mensen blootgesteld aan de onderliggende realiteit van de “Nieuwe Wereldorde” en in die periode van ongeveer drie jaar is het bewustzijn explosief gegroeid. Het aantal patriotten dat tijdens covid is geboren, is ongekend.
Mensen realiseerden zich dat het niet slechts een complottheorie was. De gebeurtenissen in de wereld waren niet zomaar het toeval of het resultaat van chaos. Er was inderdaad een rokerige, verdomde kamer vol met snode samenzwerende parasieten. De mars naar wereldregering was echt en nu weet iedereen, behalve de domsten der dommen, dat.
De machthebbers waren zo overtuigd van het succes van hun onderneming dat ze in het holst van de coronacrisis in feite een wereldregering door bureaucraten en bedrijven afkondigden. Ze noemden het de “Raad voor Inclusief Kapitalisme”, die samenwerkte met het Vaticaan.
De vraag die we ons vandaag moeten stellen is: waar is het allemaal gebleven? De globalisten waren zo zelfverzekerd en brutaal, en nu zijn ze terughoudend. Hebben ze het opgegeven? Of zijn ze hun agenda weer eens aan het herformuleren?
In 2020 wist bijvoorbeeld bijna niemand wat ESG was. In 2023 begreep iedereen dat de betekenisloze afkorting voor “Environmental, Social, Governance” (milieu, maatschappij, bestuur) in feite een verraderlijke dekmantel is om de agenda van het woke-kapitalisme te verbergen.
Woke-kapitalisme, ook bekend als inclusief kapitalisme, is een centralisatieprogramma dat regeringen, bureaucratische instanties, ngo’s en internationale banken en bedrijven onder één ideologische paraplu (globalisme, multiculturalisme, DEI, klimaatverandering, enz.) samenbrengt. Dit enorme kartel gebruikt financiële prikkels en afpersing om bedrijven en individuen te dwingen zich aan te passen aan een woke/socialistisch model.
De afgelopen tien jaar hebben deze groepen een verstikkende propagandacampagne gefinancierd om de massa’s te indoctrineren met woke-ideologie. De globalisten hadden echter geen idee van de weerstand die ze uiteindelijk zouden ondervinden.
Door hun arrogantie hebben ze uiteindelijk meer weerstand opgewekt, niet minder. En dus worden termen als ESG en DEI nu losgelaten. Zelfs Lynn Forester de Rothschild, hoofd van de Council for Inclusive Capitalism, moest toegeven dat ESG dood is en een nieuwe naam nodig heeft.
Binnen de occulte methodologie zou de natuurlijke oplossing zijn om nieuwe organisaties en nieuwe namen aan te nemen, maar dezelfde doelen te behouden. Ik heb gemerkt dat dit vaak gebeurt bij de globalisten. Op een gegeven moment werd het grootste deel van hun planning gedaan binnen de Council on Foreign Relations en de Bilderberg Groep. Daarna waren het de Club van Rome en de VN. Vervolgens was het het IMF. Daarna verschoof de aandacht naar Davos en het WEF.
Ze gebruikten de term “Nieuwe Wereldorde”, schakelden vervolgens over op “Multipolaire Wereldorde”, daarna op “de Grote Reset” en de “Vierde Industriële Revolutie”. Dit maakt het voor onderzoekers erg moeilijk om de meest actuele mechanismen van de samenzwering te volgen.
Ik heb gemerkt dat ‘stakeholderkapitalisme’ het afgelopen jaar de nieuwe code is geworden voor veel van hun hernieuwde inspanningen. Het is geen nieuwe term, maar hij wordt steeds vaker gebruikt door de elites om minder aandacht te trekken. Sommigen gebruiken de uitdrukking ‘stakeholderkapitalisme 3.0’ of ‘derde fase stakeholderkapitalisme’.
Het oorspronkelijke idee is dat bedrijven niet langer winst als prioriteit kunnen stellen. In plaats daarvan moeten ze gelijke resultaten (niet alleen gelijke kansen) produceren om deel te kunnen nemen aan de onderling afhankelijke internationale economie. Om toegang te krijgen tot het systeem moeten bedrijven goedgekeurde narratieven over klimaat en sociale rechtvaardigheid promoten en samenwerken met overheden en ngo’s om DEI-gelijkheid te realiseren.
Bedrijven die hier niet aan meedoen, zullen onder druk komen te staan van overheidsfunctionarissen en niet kunnen concurreren met bedrijven die zich wel aan de regels houden. Het probleem is dat dit vereist dat meritocratie wordt afgeschaft en dat producenten worden gedwongen om op planetaire schaal subsidie te geven aan afnemers. Met andere woorden, stakeholderkapitalisme is wereldwijde communisme vermomd in het humanistische kostuum van maatschappelijk verantwoord ondernemen.
Het World Economic Forum lijkt, ondanks groeiende publieke weerstand, nog meer in te zetten op ESG en stakeholderkapitalisme, met Blackrock-CEO Larry Fink aan het roer. Blackrock heeft echter het grootste deel van de ESG- en DEI-gerelateerde taal uit zijn bedrijfsrapporten geschrapt.
Onlangs kwam ik een artikel tegen dat eind juli werd gepubliceerd door het Harvard Law School Forum on Corporate Governance, waarin de meer discrete evolutie van ESG (en DEI) in 2025 wordt geschetst. Het herhaalt soortgelijke observaties die globalisten het afgelopen jaar hebben gedaan, namelijk dat ESG een nieuwe naam moet krijgen, maar niet moet worden afgeschaft.
Het stelt dat de oude politieke deugdsignalering en nalevingschecklists van het afgelopen decennium (voorlopig) terzijde moeten worden geschoven en dat stakeholderkapitalisme moet worden gepresenteerd als een “win-winsituatie” voor de betrokken bedrijven en gemeenschappen. Het is in zekere zin een poging om conservatieven warm te maken voor het idee van ESG.
Een van de argumenten is dat bedrijven die een ESG-achtig beleid voeren “meer geld verdienen” en meer aandelenwaarde verwerven. Er zijn echter maar weinig gegevens die deze bewering staven, en ik wil erop wijzen dat de aandelenmarkten sinds de verkiezingen over het algemeen een angstaanjagende bull hebben doorgemaakt.
Bedrijven die zich NIET met ESG bezighouden, doen het minstens even goed als bedrijven die dat wel doen, althans… in de VS. Harvard merkt op dat er in Amerika veel geld wegvloeit uit ESG-fondsen, maar dat deze in de EU steeds succesvoller worden. Ik zie vergelijkbare trends in Canada en Australië – overal waar regeringen samenwerken met globalisten om DEI-normen op te leggen aan bedrijven, zullen ESG-fondsen duidelijk beter presteren.
Vergeet niet dat het om een kartel gaat, met westerse politieke leiders als handhavers. De VS is de enige plek waar ESG terrein verliest. Dit zou op korte termijn kunnen veranderen naarmate Europeanen zich steeds meer verzetten tegen de multiculturele coup, maar het illustreert wel dat woke kapitalisme (stakeholderkapitalisme) niet kan overleven zonder overheidsingrijpen.
Dit wil niet zeggen dat er geen vooruitgang is geboekt in de strijd tegen het globalisme. Ik word moe van de blackpilled mondademhalers die doen alsof er geen overwinningen zijn behaald en dat alles “volgens het globalistische plan” verloopt. Als dat waar was, zouden ze trots en openlijk zijn doorgegaan met hun Grote Reset in plaats van terug te vluchten in de schaduw.
Dat gezegd hebbende, is waakzaamheid geboden. Achter de schermen voeren veel bedrijven nog steeds woke-beleid en bevorderen ze zelfs de globalistische overname in Europa. De strijd moet zich richten op deze specifieke bedrijven en hun ngo-partners; het is niet de taak van bedrijven (of linkse politici en ngo’s) om social engineering door te voeren. Zij zijn niet gekwalificeerd om te bepalen wat het algemeen belang is, omdat zij geen goede mensen zijn. Zij worden gedreven door het verlangen naar macht, niet door moraliteit of rede.
De globalisten hebben de informatieoorlog verloren, maar zij blijven terugkomen omdat zij nog niet de echte gevolgen van hun hoogmoed hebben ondervonden. De enige manier om voorgoed een einde te maken aan deze nachtmerrie is door de structuren die hen hun invloed geven op te heffen, of hen volledig uit de vergelijking te verwijderen.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
