Een vriend stuurde me zojuist de volgende video-opname van een interview uit 2008 met Donald Trump, waarin hij verklaarde dat president Bush afgezet had moeten worden omdat hij de Verenigde Staten in de oorlog in Irak had gestort onder het valse voorwendsel dat Saddam Hoessein over massavernietigingswapens beschikte die hij tegen het Amerikaanse thuisland wilde inzetten. Zoals president Bush het op 7 oktober 2002 zo treffend verwoordde:
Geconfronteerd met duidelijk bewijs van gevaar, kunnen we niet wachten op het definitieve bewijs – het doorslaggevende bewijs – dat zou kunnen komen in de vorm van een paddenstoelwolk.
Mijn vriend die mij de bovenstaande video stuurde, deed dat omdat hij mij onlangs had horen opmerken dat president Trump in dezelfde val was gelopen als Bush in 2003 — dat wil zeggen, hij was ervan overtuigd dat de “shock and awe” van de Amerikaanse militaire macht snel en succesvol een regime in het Midden-Oosten zou kunnen omverwerpen, schrijft John Leake.
Het bekijken van de video deed me denken aan het volgende essay dat ik op 18 april 2025 heb gepost, getiteld “Oorlog met Iran zou Trumps Waterloo zijn.” Nu er geen einde aan de oorlog in zicht is en de gemiddelde nationale dieselprijs op 4 september een recordhoogte van 5,85 dollar bereikte, ben ik van mening dat president Trump nu een aanzienlijk risico loopt om zijn eigen Waterloo-moment te beleven.
Sommige lezers zullen volhouden dat het Iraanse regime uiteindelijk gedwongen zal worden zich te onderwerpen aan de superieure macht van de Amerikaanse regering, maar dezelfde argumenten werden aangevoerd met betrekking tot de regimes van Noord-Korea, Vietnam en Afghanistan.
De Amerikaanse regering slaagde erin Saddam Hoessein van Irak uit de weg te ruimen, maar tegen een enorme prijs, en de huidige verdeelde regering van Irak kent een sterke sjiitische factie die sympathiseert met Iran.
Evenzo slaagde de Amerikaanse regering erin Bashar al-Assad van Syrië uit de weg te ruimen, maar in een van de grootste ironieën uit de geschiedenis verving zij hem door een voormalig hooggeplaatst Al-Qaeda-lid die vijf jaar in een Amerikaanse militaire gevangenis in Irak had gezeten nadat hij op heterdaad was betrapt bij het plaatsen van een bermbom.
Lees alstublieft het volgende essay dat ik oorspronkelijk op 18 april 2025 heb gepost en laat me in de reacties weten wat u van mijn analyse vindt. Decennialang betoogden Amerikaanse buitenlandse-politieke experts zoals Paul Wolfowitz, Raymond Tanter, Douglas Feith en Richard Perle dat de Amerikaanse militaire macht het Midden-Oosten zou kunnen hervormen en het op de een of andere manier zou kunnen transformeren van de tribale en religieuze chaos die het nu is, tot een liberale democratie naar Amerikaans model.
De belangrijkste begunstigde van deze wonderbaarlijke transformatie zou – zo beweerden zij – Israël zijn. Zowel Tanter als Wolfowitz waren gecharmeerd van het idee dat “de weg naar Damascus via Bagdad loopt”, waarmee ze bedoelden dat het wegwerken van Saddam Hoessein de eerste stap was om het regime van Assad in Syrië omver te werpen, en daarmee een einde te maken aan Israëls problemen met twee van zijn meest bloeddorstige rivalen.
Het is voor iedereen met ogen om te zien duidelijk geweest dat geen van de kinderachtige intriges van de neocons heeft gewerkt. Ze zijn er uiteindelijk wel in geslaagd Assad uit de weg te ruimen, maar hij is vervangen door voormalige Al-Qa’ida-gangsters.
De belangrijkste intellectuele tekortkoming van de neocons-kliek is dat al hun mentale energie gericht is op het uit de weg ruimen van de slechteriken, terwijl er blijkbaar geen enkele aandacht wordt besteed aan de vraag wie hen zal vervangen. Dit is vooral duidelijk in het geval van Rusland. Als deze intriganten en hun vrienden bij de CIA erin slagen Vladimir Poetin uit de weg te ruimen, wie denken ze dan dat hem zal vervangen?
Het was precies dit soort gekonkel dat de Britten en de Fransen deed geloven dat het een goede zaak zou zijn om de Ottomaanse heerschappij in het Midden-Oosten af te schaffen. In 1916 hebben de Britten en Fransen in feite de kaart van de hele regio opnieuw getekend met hun Sykes-Picot-akkoord.
Je zou gemakkelijk kunnen stellen dat alle bloedige tribale en religieuze conflicten in de regio die sindsdien hebben plaatsgevonden, waarschijnlijk niet zouden zijn gebeurd als de Ottomanen aan de macht waren gebleven.
Neoconservatieve beleidsdeskundigen zijn – net als miljoenen Amerikanen – geneigd te geloven in het stripboekconcept dat de mensheid netjes kan worden verdeeld in goede en slechte mensen, en dat het verbeteren van de mensheid altijd slechts een kwestie is van het uit de weg ruimen van de slechteriken. Hierbij wordt voorbijgegaan aan dit essentiële feit dat (letterlijk of figuurlijk, kies maar uit) in het boek Genesis wordt verwoord – namelijk dat de mens een gevallen en gebroken schepsel is dat voortdurend moet worstelen met zijn eigen verdorvenheid.
Na een puinhoop te hebben gemaakt van Afghanistan, Irak, Libië en Syrië, wil dezelfde bende – die lijdt aan ongeneeslijke leerstoornissen – de regering-Trump meesleuren in een oorlog met Iran. Dit zou een totale ramp zijn voor het Amerikaanse volk en vrijwel zeker ook voor het Israëlische volk.
Hierbij is het de moeite waard eraan te herinneren dat president Kennedy premier David Ben-Gurion en zijn opvolger, Levi Eshkol, uitdrukkelijk waarschuwde dat als Israël erin zou slagen een atoombom te ontwikkelen, alle andere landen in de regio er ook een zouden willen hebben. Ze luisterden niet naar president Kennedy, ondanks het feit dat hij hierin duidelijk gelijk had.
Een oorlog met Iran zou het Waterloo van president Trump worden. Iran is een enorm land met bergachtig terrein en een bevolking van 80 miljoen mensen. Alle problemen waarmee de Amerikaanse militaire operatie in Irak te kampen had, zouden vele malen groter zijn.
Een oorlog met Iran zou ongetwijfeld leiden tot een reeks verschrikkelijke gevolgen – waarvan vele onvoorzien – voor de Verenigde Staten en de hele regio, evenals voor de wereldhandel. De Straat van Hormuz – waar het grootste deel van de olie uit het Midden-Oosten doorheen stroomt – zou worden afgesloten, net als het zuidelijke uiteinde van het Suezkanaal.
De wereldeconomie en het financiële stelsel verkeren al in een precaire toestand, en de VS zitten al vast in een schuldenval, met jaarlijkse rentebetalingen die inmiddels meer dan een biljoen dollar bedragen. De VS kunnen zich een oorlog met Iran simpelweg niet veroorloven.
Met andere woorden: wat Iran betreft, zou president Trump de bekrompen neocons moeten vertellen dat ze de pot op kunnen. Hij zou ook zeer op zijn hoede moeten zijn voor Benjamin Netanyahu, die iets dwaas zou kunnen doen om de VS in een oorlog met Iran te slepen.
Elke grootmacht in de geschiedenis is uiteindelijk ten onder gegaan door dwaze mensen die weigerden de grenzen van hun financiële en militaire macht te accepteren. President Trump zou zijn instinct moeten volgen om met mensen te onderhandelen in plaats van te proberen ze uit de weg te ruimen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram














citaat :
“Neoconservatieve beleidsdeskundigen zijn – net als miljoenen Amerikanen – geneigd te geloven in het stripboekconcept dat de mensheid netjes kan worden verdeeld in goede en slechte mensen, en dat het verbeteren van de mensheid altijd slechts een kwestie is van het uit de weg ruimen van de slechteriken.”
Ofwel om het duidelijker te maken voor mensen voor wie alles niet zo duidelijk is.
30 tinten grijs bevinden zich tussen zwart en wit.
Dat is een mooie metafoor naar de mens en menselijk gedrag.
Ofwel, waarom goede mensen slechte dingen kunnen doen, of waarom slechte mensen goede dingen kunnen doen.
De redding is nabij : AI is onderweg ! We gaan naar zwart/wit.
Gelukkig klopt dit niet, want AI makers haasten zich te zeggen dat AI ook gevoel heeft en zelfs een bewustzijn.
Praat maar eens met chatgpt, soms kun je er echt mee lachen.
Trouwens even voor de kenners : de betaalversie heeft meer rekenkracht, gaat op zaken dieper in en heeft dus ook een betere diepere humor : je kunt er echt mee lachen.
Je ziet AI ook in de vorm van allerlei robotten, die steeds meer op mensen beginnen te lijken. Ook die krijgen steeds meer gevoel, bewustzijn en zouden zelfs een ziel hebben aldus de kenners van de markt.
Er zijn rechtspersonen en natuurlijke personen die kunnen voor de rechter gedaagd worden. Waarbij rechtspersonen nog niet eens gevoel, bewustzijn en een ziel hebben. Boze tongen beweren dat de natuurlijke personen die zich bedruipen via rechtspersonen hun verantwoordelijkheid voor onbetamelijk bedrijfsgedrag stelselmatig ontlopen via rechtspersonen die door de rechter veroordeeld worden tot schadevergoeding.
En dan betalen anderen de schade natuurlijk.
Binnenkort ook AIpersonen (AI robots) die met gevoel, bewustzijn en een ziel voor de rechter komen ?
We gaan het zien.
Even een mijmering over goede en slechte mensen.
links en rechts
oud en jong
zwart en wit
gelovig of atheist
liberaal of democraat
en nog veel meer en nu dus ook goed of slecht.
Zoals al vaker geconcludeerd in de verdeel en heers wereld, het gaat om :
hebberige mensen en normale mensen.
En die hebberige mensen willen geld en macht ten koste van de normale mensen.
Uit de neverending serie : “rijk wordt rijker, arm blijft arm en : Dat nooit meer”