Onder het mom van academische instellingen heeft de Duitse regering tussen 2017 en 2021 in het geheim miljoenen gesluisd naar een uiterst discriminerend project dat de uitbreiding van zionistische nederzettingen in de bezette Westelijke Jordaanoever mogelijk maakte. Onder haar auspiciën werden overheidsgeld en kennisproductie ingezet voor een inherent onwettige, immorele onderneming, in flagrante schending van de internationale wettelijke verplichtingen van Berlijn en de binnenlandse beperkingen op academisch onderzoek. Dit onbekende schandaal is slechts één onderdeel van de manier waarop Duitsland, in het volle zicht van iedereen, heimelijk de uitbreiding van zionistische nederzettingen en de totale uitwissing van Palestina ondersteunt.
Dit zijn de schokkende bevindingen van een gezamenlijk onderzoek door een drietal Duitse studentenorganisaties die zich inzetten voor solidariteit met Palestina, waaronder Not In Our Name, Academic Opposition en Academic Boycott Campaign Germany. Hun rapport is een baanbrekend initiatief, waarin kritisch wordt gekeken naar door de Duitse staat gesubsidieerd wateronderzoek in samenwerking met academische instellingen van de zionistische entiteit. Het is een stille samenzwering van enorme omvang, waarbij meerdere staats- en quasi-staatsinstanties in Berlijn en Tel Aviv academisch onderzoek financieren op ogenschijnlijk onschuldige gebieden, wat rechtstreeks bijdraagt aan zionistische etnische zuiveringen en landroof in heel Palestina, schrijft Kit Klarenberg.
Het onderzoek richt zich op één specifiek project dat voortkomt uit de duistere alliantie tussen de Duitse en Israëlische academische wereld, bekend als MedWater. Vier jaar lang heeft Berlijn een consortium gefinancierd dat werd gecoördineerd door de Technische Universiteit van Berlijn, samen met de universiteiten van Göttingen en Würzburg, voor een bedrag van 1.818.348 euro. Hun succesvol verwezenlijkte doel was het ontwikkelen van een tool die de impact modelleert van het aanleggen of verwijderen van waterputten. Die functie werd in directe samenwerking met de Israëlische waterautoriteiten gedefinieerd, waarna de tool werd overgedragen aan het nationale waterbedrijf van Tel Aviv.
Het instrument identificeert met name ideale gebieden voor de aanleg van nieuwe putten, in een gebied waar Palestijnse waterbronnen systematisch worden vernietigd en Palestijnen geen vergunning krijgen om nieuwe te boren. Dit gebied, bekend als de Western Mountain Aquifer, is het grootste en meest productieve grondwaterlichaam dat door Israël en de bezette Westelijke Jordaanoever wordt gedeeld. Palestijnen waren volledig afwezig bij de in Jeruzalem bijeengeroepen werkbijeenkomsten met betrekking tot MedWater, en er is geen enkele zichtbare manier waarop Palestijnen op enigerlei wijze van dit initiatief zullen of zelfs maar kunnen profiteren.
Dit ondanks het feit dat het consortium in zijn stukken aan Duitse ministeries expliciet verklaarde dat hun tool bedoeld was om de zesde Sustainable Development Goal van de VN te bevorderen: “Tegen 2030 universele en rechtvaardige toegang tot veilig en betaalbaar drinkwater voor iedereen realiseren.“ Het voltooide MedWater-systeem werd in oktober 2020 onthuld tijdens een conferentie in Berlijn. Tijdens de openbare demonstratie werd onder meer berekend wat de impact zou zijn van het aanleggen van vier nieuwe waterputten in het gouvernement Hebron op de Westelijke Jordaanoever. Alleen zionistische kolonisten konden die visie in de praktijk realiseren, iets waarvan het consortium zich terdege bewust was.
Nog verontrustender is dat de tool aan het einde van het project werd uitbesteed aan het Israëlische nationale waterbedrijf Mekorot, dat putten beheert in zionistische nederzettingen verspreid over de Westelijke Jordaanoever. De Palestijnse Waterautoriteit daarentegen, die aanvankelijk als MedWater-partner was genoemd, kreeg geen onderaannemingscontract en staat vandaag de dag niet openbaar vermeld onder de begunstigden. Dit werd destijds niet gemeld en is sindsdien stilzwijgend verborgen gehouden; het is slechts één manier waarop Duitsland op onverklaarbare wijze steun heeft verleend aan een genocidaal zionistisch project dat al in 1967 van start ging.
‘Vrijwel onmogelijk’
In zijn advies van juli 2024 oordeelde het Internationaal Gerechtshof ondubbelzinnig dat alle staten verplicht zijn “in hun betrekkingen met Israël onderscheid te maken tussen Israëlisch grondgebied en het sinds 1967 bezette gebied, en geen hulp of bijstand te verlenen bij het in stand houden van die situatie.” Een decennium eerder leek Berlijn een gecodificeerde verbintenis tot dit beginsel te hebben vastgelegd in zijn betrekkingen met academische instellingen van de zionistische entiteit. Krachtens de Territoriale Clausule zal Duitsland geen onderzoeksprojecten financieren buiten de grenzen van de entiteit van vóór 1967, en zal Tel Aviv daar ook niet om verzoeken – in theorie.
Toen echter werd gevraagd hoe het MedWater-contract van Mekorot ook maar enigszins verenigbaar was met de clausule, voerde het Duitse ministerie van Onderzoek aan dat de voorwaarden ervan slechts beperkingen opleggen aan de plaats waar onderzoekspartners hun hoofdkantoor mogen hebben. Aangezien Mekorot in Tel Aviv is gevestigd, was er in feite geen juridische, regelgevende of kennelijke ethische belemmering voor de financiering van het project door de Duitse regering, ondanks het goed gedocumenteerde criminele gedrag van het bedrijf op de Westelijke Jordaanoever sinds 1982. Vervolgens droegen de zionistische bezettingsmachten het beheer van alle lokale waterinfrastructuur die zij in het gebied controleerden over aan Mekorot.
De Territoriale Clausule zit kennelijk vol met gapende mazen, die schaamteloos zijn uitgebuit om via een schijnbaar onafhankelijke Duitse staatssteun de volstrekt illegale uitbreiding van zionistische nederzettingen al die tijd mogelijk te maken. Opvallend is dat deze dubbelzinnigheid op zichzelf al in strijd is met het advies van het Internationaal Gerechtshof (ICJ). Het Hof legde specifiek de vinger op de levensbedreigende beperking door de zionistische entiteit van de Palestijnse toegang tot water binnen de bezette gebieden, als zijnde in strijd met de verplichtingen van Tel Aviv onder het internationaal recht. Dit zou kunnen verklaren waarom MedWater, hoewel formeel openbaar, in de praktijk zo lang geheim is gebleven.
Om het project tot op de bodem uit te zoeken, maakten onderzoekers gebruik van een breed scala aan informatie. Dit omvatte MedWater-rapporten die waren ingediend bij het Duitse ministerie van Onderzoek – waarvan sommige niet bedoeld waren voor het publiek en in geredigeerde vorm werden vrijgegeven –, presentatiemateriaal van talrijke projectconferenties gedurende de ontwikkeling ervan, websites die inmiddels in de vergetelheid zijn geraakt, en peer-reviewed publicaties van Duitse en Israëlische deelnemers. Geen enkel mainstreammedium heeft tot nu toe verslag gedaan, niet alleen over MedWater, maar over welke illegale Duitse staatsinvestering dan ook in academische onderzoeksprojecten die de uitbreiding van nederzettingen versnellen.
Een initiatief om watervoorraden beter te beheren lijkt misschien onschuldig, waar ook ter wereld. Maar MedWater ontstond in een context van systematische, langdurige zionistische ontzegging van de toegang van Palestijnen tot water, en een segregatiegericht juridisch apparaat dat expliciet Joodse nederzettingen ondersteunt, met name wat betreft vitale natuurlijke hulpbronnen zoals water. In augustus 1967, twee maanden nadat de bezetting van de Westelijke Jordaanoever was begonnen, vaardigden de zionistische bezettingsmachten Militair Bevel 92 uit, waarmee zij de volledige controle over de watervoorraden in het door hen illegaal gecontroleerde gebied in handen namen.
Drie maanden later verbood Militair Bevel 158 Palestijnen in de hele Westelijke Jordaanoever bovendien om nieuwe waterinstallaties en/of bijbehorende infrastructuur aan te leggen zonder eerst een vergunning van de zionistische bezettingsmachten te hebben verkregen. Amnesty International oordeelt dat dergelijke vergunningen “vrijwel onmogelijk te verkrijgen zijn”. Hoewel dit bewust bedoeld is om Palestijnen van water te beroven, gelden dergelijke beperkingen uiteraard niet voor de zionisten zelf. Ondertussen heeft Mekorot de afgelopen vier en een half decennium opzettelijk Palestijnse waterputten gesaboteerd, terwijl het bronnen op de bezette Westelijke Jordaanoever aanboorde om de entiteit – en illegale kolonisten – van water te voorzien.
Dit leidt op zich al tot een apartheidssituatie in het dagelijkse waterverbruik. Zionisten, inclusief kolonisten, verbruiken gemiddeld 247 liter water per persoon per dag – drie keer zoveel als Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, die 82,4 liter verbruiken. Het Palestijnse waterverbruik daalt tot gemiddeld slechts 26 liter per hoofd van de bevolking per dag in gemeenschappen die niet zijn aangesloten op het waternet. Een dergelijk verbruik is vergelijkbaar met dat in actieve rampgebieden. Mekorot sluit ook regelmatig de watertoevoer naar Palestijnse gemeenschappen af wanneer de reserves opraken, zoals tijdens de zomer.
‘Europees DNA’
De zionistische strategie is gruwelijk eenvoudig: de Palestijnse controle over de watervoorraden van de Westelijke Jordaanoever neutraliseren en hun toegang daartoe geleidelijk beperken, waardoor een omgeving ontstaat waarin het gebied letterlijk onbewoonbaar wordt en zij gedwongen worden te vertrekken. Uit onderzoek dat gezamenlijk is gepubliceerd door de VN en het Duitse federale instituut voor geowetenschappen en natuurlijke hulpbronnen blijkt dat jaarlijks 212 miljoen kubieke meter water van de Westelijke Jordaanoever naar Israël stroomt. Het rapport vermeldt ook expliciet dat Palestijnen sinds 1967 “geen toestemming hebben gekregen om ter plaatse ook maar één put te boren”.
Al die tijd hebben discriminerende wetten en de steeds verdergaande landroof door kolonisten de Palestijnen ook in toenemende mate de toegang ontnomen tot andere basisbehoeften voor het bestaan. Een steeds groter wordend netwerk van ZOF-controleposten en wegversperringen, in combinatie met discriminerende, willekeurige bewegingsbeperkingen, vandalisme en de vernieling van landbouwmachines, kassen en wegen, en het brute geweld van de bezettingsmacht en de kolonisten, maakt het voor boeren steeds gevaarlijker, zo niet onmogelijk, om gewassen te verbouwen of vee te houden. De Palestijnse landbouwsector is vrijwel gedecimeerd, waarbij zionisten letterlijk de vruchten plukken van deze verderfelijke rooftocht.
Dat deze genocidale machinaties al decennia lang ongehinderd voortduren, getuigt van de totale straffeloosheid waarmee Israël mag handelen dankzij zijn internationale sponsors – waarbij Duitsland een bijzonder pervers voorbeeld is. Met trots is het het enige land dat het publiekelijk herdenken van zijn criminele verleden tot de hoeksteen van zijn collectieve nationale identiteit heeft gemaakt. Maar de veelgeprezen “herinneringscultuur” van Berlijn heeft historische zonden altijd alleen maar goedgemaakt door vergelijkbare hedendaagse misdaden aan te moedigen en te ondersteunen, zolang ze maar door de zionistische entiteit worden begaan.
WaterMed is een klein onderdeel binnen een veel breder, onuitgesproken kader van door de Duitse staat gesteunde onderdrukking en uitwissing van Palestijnen, in stand gehouden via weinig bekende partnerschappen en gezamenlijke onderzoeksinspanningen met universiteiten en instellingen die zijn gevestigd in de zionistische entiteit. Een nieuw initiatief, Academic Complicity, onthult hoe tientallen Duitse instellingen voor hoger onderwijs al vele jaren grote en kleine projecten hebben uitgevoerd die op de een of andere manier de eindeloze uitbreiding van nederzettingen rechtvaardigen en ondersteunen. Men zou hopen dat dit zou leiden tot verantwoording en consequenties voor Berlijn, gezien haar ondubbelzinnige binnenlandse en internationale wettelijke verplichtingen.
De banden tussen Duitsland en de zionistische entiteit zijn echter zo diep en hecht dat ze triviale overwegingen van recht en ethiek overstijgen. In oktober 2025 deed voormalig Mossad-chef Tamir Pardo een aantal zeer onthullende uitspraken over hoe zijn persoonlijke en professionele ervaring hem ervan heeft overtuigd dat “Duitsers zich inzetten voor Israël“. Per slot van rekening “ligt ons DNA veel dichter bij het Europese DNA dan bij het Amerikaanse“, aangezien “de meeste joden die zich in Israël vestigden uit Europa kwamen… niet uit Noord-Amerika“:
“De Europese geschiedenis maakt deel uit van onze identiteit wat betreft familiebanden, cultuur en zelfs politiek. De door oorlogen bepaalde grenzen van Europa verschoven voortdurend en Europeanen zwierven over het hele continent, vestigden zich op de ene plek om vervolgens weer verder te trekken. In die zin, en wat betreft diepgang, discours en geschiedenis, is dit ons allemaal zeer vertrouwd, en het is iets dat tot uiting komt in elke interactie die ik heb met Duitse partners.”
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Israëlische minister roept op om elke nacht ’30 tot 40′ Palestijnen in Gaza te doden
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Als je dit leest en waar is, dan hoef je je niet af te vragen onder welke enorme druk de poppetjes staan in Brussel en in de zgn democratische westerse regeringen. Dit schandaal in Duitsland zal heus wel niet het enigste zijn. Dit komt naar buiten, maar hoeveel geldwegooierij zal er nog meer zijn. En de burger maar betalen en diezelfde burger worden door het regeringsgespuis gekort op allerlei manieren. In het onderwijs, in de zorg, meer belastingen, nog hogere tarieven voor overheidsdienst, nog duurdere energie.
Niet voor niets zit er een ex Blackrocj poppetje nu in Duitsland aan het hoofd. De deindustralisatie daar gaat, mede door de krankzinnige 21 sancties tegen Rusland vanuit natuurlijk Brussel, stevig door en de werkmensen die ontslagen worden….
Blackrocj grijnst nu al met de gedachte om tegen een heel klein prijsje de huizen van de verarmde bevolking op te kopen. En dan…, dan is het ultieme plan van de zionistische multimiljardairs geslaagd. En een verarmd en radeloos volk zal smeken om de invoering van de NWO. Wanneer zouden de oogjes eens open gaan??
@ Jan ,bij de meesten in Duitsland niet ,zij zijn nog steeds in de veronderstelling van boete doen van de WW2 .Ik heb met mijn Duitse familie hele gesprekken gevoerd over toen en nu en nog steeds wil men het niet geloven en denkt men dat politici het juiste met hun voor hebben .