Ik heb het afgelopen weekend doorgebracht als deelnemer aan de jaarlijkse conferentie van het Ron Paul Institute, die plaatsvindt in de omgeving van Washington, in Noord-Virginia. Dit jaar was het thema “Op de eerste rij bij de revolutie” en de ongeveer 500 aanwezigen die de balzaal van het Hilton Hotel vulden, kregen zeker waar het thema van de bijeenkomst op gericht was. Tot de indrukwekkende lijst van sprekers behoorden congreslid Thomas Massie, Dennis Kucinich, Jim Webb, Josh Paul, Michael Vlahos, Max Blumenthal en Joe Kent. Ook Tucker Carlson sprak de bijeenkomst toe via een videoverbinding. Gezien de rampzalige toestand waarin onze voormalige Republiek zich tijdens dit Labor Day-weekend bevindt, voelden de sprekers zich geïnspireerd om de vijand frontaal te confronteren – wat ze ook deden – in de hoop een impuls te geven aan een echte revolutie rond de tussentijdse verkiezingen die in november op het programma staan. Persoonlijk heb ik nog nooit zo’n enthousiasme gezien bij wat als een politieke bijeenkomst moet worden beschouwd, waarbij het publiek opstond, applaudisseerde en luidkeels zijn instemming uitte met wat er vanaf het podium werd gezegd.
Ik heb begrepen dat de video-opnames van de toespraken, die elk ongeveer een half uur duurden, over een paar dagen beschikbaar zullen zijn op de website van het Ron Paul Institute. Ik raad de lezers ten zeerste aan om de website van Paul te bezoeken en de opnames zelf te bekijken. De sprekers waren en zijn allemaal uiterst goed geïnformeerd over wat er mis is met ons land en ze namen geen blad voor de mond bij het presenteren van hun onderbouwde analyse. Simpel gezegd: zij zien een regering en een natie die onderworpen en bezet zijn door een buitenlandse macht, met inbegrip van zeer zichtbare maatregelen die die controle hebben versterkt en die de tweederangsstatus van de eigenlijke burgers van onze eens zo constitutionele republiek dreigen te verergeren. Eenmaal onderworpen heeft ons land zich in een reeks oorlogen gestort terwijl er van niemand een onmiddellijke dreiging uitging, is het bijna failliet gegaan en heeft het de bevolking van haar fundamentele vrijheden beroofd, schrijft Philip Giraldi.
Die agressieve natie, die haar vermogen heeft vergroot om het buitenlands beleid van de VS te dicteren en tegelijkertijd de vrijheid van meningsuiting heeft ingeperkt van burgers die bezwaar proberen te maken tegen wat er gebeurt, is natuurlijk Israël, dat – in samenspel met zijn machtige binnenlandse lobby – Amerikaanse instellingen op onvoorstelbare wijze is binnengedrongen en heeft gecorrumpeerd. Het beeld van de bijna onvoorstelbare, geleidelijke overheersing van de supermacht Verenigde Staten door het kleine Israël, met name in de afgelopen 25 jaar, heeft zelfs een bijnaam gekregen, namelijk “The tail that wags the dog!”
Als gevolg daarvan was de Ron Paul-conferentie een poging van het Amerikaanse volk om hun grondwet en republiek te herstellen, met bijzondere nadruk op de Bill of Rights, die door president Donald Trump en het Congres op een nooit eerder geziene manier met voeten zijn getreden. Verschillende sprekers haalden de wijsheid aan van de eerste president van Amerika, George Washington, die in zijn afscheidsrede aan de natie in 1796 waarschuwde voor buitenlandse verwikkelingen. Wat hij toen zei en hoe hij het zei, is vandaag de dag net zo belangrijk met betrekking tot zowel andere landen als hun lobby’s als 230 jaar geleden. Hij zei:
“Handel te goeder trouw en rechtvaardig jegens alle naties. Koester vrede en harmonie met iedereen. … Bij de uitvoering van een dergelijk plan is niets essentiëler dan dat blijvende, diepgewortelde antipathieën tegen bepaalde naties en hartstochtelijke genegenheid voor andere worden uitgesloten, en dat in plaats daarvan rechtvaardige en vriendschappelijke gevoelens jegens allen worden gekoesterd. De natie die zich overgeeft aan een gewone haat of een gewone voorliefde jegens een andere, is in zekere mate een slaaf.
Zij is een slaaf van haar vijandigheid of van haar genegenheid, die beide voldoende zijn om haar af te leiden van haar plicht en haar belang. Wrok van de ene natie jegens de andere maakt beide eerder geneigd om beledigingen en onrecht aan te richten, zich vast te klampen aan de geringste aanleiding tot aanstoot, en hooghartig en onbuigzaam te zijn wanneer er toevallige of onbeduidende aanleidingen tot geschil ontstaan.
Evenzo brengt een hartstochtelijke gehechtheid van de ene natie aan de andere een reeks kwaden voort. Sympathie voor de favoriete natie, die de illusie van een denkbeeldig gemeenschappelijk belang in de hand werkt in gevallen waarin geen werkelijk gemeenschappelijk belang bestaat, en die de vijandschappen van de ene natie op de andere overbrengt, verleidt de eerste ertoe deel te nemen aan de twisten en oorlogen van de laatste zonder voldoende aanleiding of rechtvaardiging. Het leidt ook tot het toekennen van voorrechten aan de favoriete natie die aan anderen worden ontzegd, hetgeen de natie die de concessies doet dubbel kan schaden: door onnodig afstand te doen van wat behouden had moeten blijven, en door jaloezie, wrok en een neiging tot vergelding op te wekken bij de partijen aan wie gelijke voorrechten worden onthouden; en het geeft ambitieuze, corrupte of misleide burgers (die zich aan de bevoorrechte natie wijden) de mogelijkheid om de belangen van hun eigen land te verraden of op te offeren zonder afkeuring, soms zelfs met populariteit, waarbij zij de laaghartige of dwaze toegevingen van ambitie, corruptie of verblinding verdoezelen met de schijn van een deugdzaam plichtsbesef, een prijzenswaardige eerbied voor de publieke opinie of een lovenswaardige ijver voor het algemeen welzijn.
Tegen de verraderlijke listen van buitenlandse invloed (ik smeek u mij te geloven, medeburgers) moet de waakzaamheid van een vrij volk voortdurend op scherp staan, aangezien de geschiedenis en de ervaring bewijzen dat buitenlandse invloed een van de meest verderfelijke vijanden van een republikeinse regering is. Maar om nuttig te zijn, moet die waakzaamheid onpartijdig zijn; anders wordt zij het instrument van juist die invloed die moet worden vermeden, in plaats van een verdediging ertegen. Overmatige voorkeur voor één buitenlandse natie en overmatige afkeer van een andere zorgen ervoor dat degenen die erdoor worden gedreven het gevaar slechts aan één kant zien, en dienen om de beïnvloedingspraktijken aan de andere kant te verhullen en zelfs te ondersteunen. Echte patriotten die zich verzetten tegen de intriges van de favoriet lopen het risico verdacht en verfoeilijk te worden, terwijl diens handlangers en marionetten het applaus en het vertrouwen van het volk aan zich trekken om hun belangen op te geven.”
De sprekers op het evenement van Ron Paul hoopten allemaal een vuur aan te steken dat Amerikanen zou inspireren om een van de weinige rechten uit te oefenen die zij nog hebben behouden, hoewel ook dat door de twee grote partijen wordt aangevochten om corrupte resultaten te bewerkstelligen, namelijk het verkiezingsproces. In november doet zich de kans voor om veel van de verraders die ons land aan Israël hebben verkocht, uit hun ambt te zetten. Als een kandidaat niet oprecht streeft naar wat werkelijk “America first“ is, moet hij of zij daarop worden aangesproken en verslagen. Als ze Israël zo bewonderen, is het misschien tijd dat ze afstand doen van hun staatsburgerschap in de Verenigde Staten van Amerika en verhuizen naar het land waar ze zo dol op lijken te zijn. Aangezien Israël volgens een besluit van de Knesset een Joodse staat is, zouden sommigen van hen die “christelijke zionisten” zijn, zoals Mike Johnson en Ted Cruz, daar misschien niet welkom zijn, ook al hebben ze zich in het Congres uit de naad gewerkt voor hun meesters terwijl ze deden alsof ze loyale Amerikanen waren.
Als de verkiezingen in november genoeg dissidenten in het Congres opleveren die daadwerkelijk van hun land houden en de vrijheden ervan willen beschermen, is het misschien wel mogelijk om van Donald Trump af te komen, die ongetwijfeld in de zak zit van premier Benjamin Netanyahu en de Israëlische lobby. Trump is zonder twijfel uiterst onwetend en vervuld van haat, een man die wraak zoekt op iedereen die hem dwarszit en lichtzinnig spreekt over het uitroeien van hele naties, terwijl hij Israël financiert en bewapent, dat een genocide pleegt in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever van Palestina. Bovendien is hij een man wiens vinger op de nucleaire trekker rust, en uit rapporten blijkt dat hij bij zijn staf herhaaldelijk de “optie“ heeft geopperd om dergelijke wapens in te zetten, vermoedelijk om Iran en andere naties te vernietigen ten behoeve van “Groot-Israël“. Hij is een gek wiens machtsuitoefening aanzienlijk moet worden ingeperkt of geheel moet worden beëindigd.
Het wegwerken van Trump en zijn volgelingen zou zeker een begin zijn, maar ook de rest van het ongedierte in de regering dat Israëls bevelen uitvoert, moet verdwijnen. De Democraten zijn bijna net zo verslaafd aan hun liefde voor Israël als de Republikeinen. Om maar één voorbeeld te noemen: tijdens een recent openbaar optreden verklaarde Hillary Clinton dat de “allereerste“ schade die Benjamin Netanyahu heeft aangericht, bestaat uit „… hoe ernstig hij, in de eerste plaats, Israël heeft geschaad. En ten tweede het beeld dat mensen, niet alleen in de Verenigde Staten, maar over de hele wereld, van Israël hebben, en dat moet worden hersteld.” Voor zowel Hillary als zelfs veel liberale Democraten is het probleem niet dat Israël het leven van Palestijnen “schade toebrengt”, het probleem is dat Netanyahu het publieke imago van Israël schaadt, niet dat hij opzettelijk honderdduizenden onschuldige Palestijnen berooft en vermoordt. Ze geeft niets om menselijk leed of mensenrechten wanneer er een verhaal is dat wacht om gecontroleerd te worden door haar beste vrienden, de joden. Let op haar opmerking toen ze onder Barack Obama minister van Buitenlandse Zaken was en net een verslag had gelezen over de gruwelijke moord op Moammar Ghaddafi tijdens een door Washington georganiseerde staatsgreep: “We kwamen, we zagen, hij stierf!“ zei ze met een grijns en lachte vervolgens.
Meer recentelijk klaagde Antony Blinken, minister van Buitenlandse Zaken onder de “Ik ben een zionist“-Joe Biden – die zelf joods was – op vergelijkbare wijze dat de berichtgeving over Israëlische wreedheden die online circuleerde “het verhaal had gedomineerd“ en “een zeer, zeer uitdagend effect op het verhaal“ had. Het probleem is niet de slachting die gaande is of de uitholling van de Amerikaanse burgerlijke vrijheden; de kwestie was hoe ervoor gezorgd kon worden dat de pers er zonder enig verwijt over zou berichten als Israël erbij betrokken was. Deze percepties verklaren waarom joodse miljardairs zich het afgelopen anderhalf jaar hebben gestort op een ware koopwoede van mediabedrijven. Hopelijk krijgen zij en al hun aanhangers in november een onaangename verrassing wanneer een anti-Israël-stem de overhand krijgt en bepaalt wie er wel en niet wordt gekozen. Laat de revolutie beginnen!
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Dit alles is genoegzaam bekend.
En nu:….. DE BEUK ER IN 🤬💩🤬
Ik roep het al jaren Libera nos a Malo.
Het is de duivel die zich in ons midden heeft genesteld.
Het kwaad dat vele vormen kan aannemen en onze blik op ons eigen bestaan heeft vertroebeld.
Overheden die ons wijsmaken dat zij de wereld bezitten.
Ambtenaren die zeggen wat te doen en te laten is, op straffe van hoge boetes en vrijheid beperking.
Verlos ons van het kwade en open uw hart, opdat het vervuld mag worden met Licht Waarheid en Liefde.
George Washington, die in zijn afscheidsrede aan de natie in 1796 waarschuwde voor dit kwaad heeft een bijzondere voorzichtigheid gehad.
Laten wij deze weer oppakken en de volksverraders oppakken.
Niet met verkiezingen maar gewoon fysiek.
Precies zoals Britten hun havens proberen te beschermen tegen het kwaad dat met geweld het land binnenkomt.
Voorzichtigheid moet zijn voorzienigheid
Moet ik nu echt stukjes lezen van Philip Giraldi, die beschuldigd is van antsemitisme en een holocaust ontkenning vanwege zijn opmerkingen over joden, en een voormalige CIA officier, en een coservatief.
Moet je zo’n CIA man uberhaubt geloven.
uberhaupt
Begrijpelijk dat je iemand niet zult vertrouwen die heeft gewerkt voor de CIA, kritiek hebben is zo en zo een hele gezonde eigenschap Lot!
Zelf ben ik abonnee van gezond verstand, zij beoordelen Trump als iemand die in het geheim de staat van het zionisme ten val wenst te brengen en tegelijk vecht tegen the City of London, ik heb mijn twijfels daarover, ik laat mij informeren door meerdere dan alleen maar gezond verstand, maar ook al ben ik het soms oneens met hun schrijven blijf ik abonnee, misschien zit ik zelf wel fout, soms kom je ergens na jaren pas achter dat heb ik zelf wel ervaren in het leventje.
Haat is niet iets wat mij drijft, wel het zoeken naar wat is er waar, ik durf wel te beweren dat de multipolaire wereld de strijd zal winnen van de oude hegemoon de VS met zijn Britse city of london, hoe lang dit nog zal duren, geen idee, ons eigen leefgebied de EU zal in slechte staat komen, dit zien we toch allemaal wel gebeuren, dat lees ik zeker door sommigen hierop de site en ik deel die mening, Europa gaat indien er geen enkele ommekeer komt naar de afgrond, een beschuldiging van antisemitisme schrijf je trouwens, ik ken deze persoon helemaal niet verder hoor maar ik dat er veel bezig is om mensen monddood te maken als zij een afwijkende mening hebben, 1 frame is dan de bechuldiging van haat naar Joodse personen, terwijl de Arabische Palestijnen nou juist wel een semitisch volk zijn, heb ook 2 Afrikaanse collegae die ook semitische personen zijn, ik haat wel antisemitisme maar ik haat ook antimoslimretoriek, ik probeer een ieder te beoordelen op het geen zij doen en hoe zij leven, het heilige land is voor mij een apartheidsstaat, dat kan ik niet verdedigen omdat alle mensen in waarde hetzelfde vertegenwoordigen, niemand uitgezonderd!