Velen zijn wellicht in de war over de recente Amerikaanse aanvallen op Iran, aangezien die dagelijks plaatsvinden terwijl Trump ons blijft vertellen dat er op het punt staat een akkoord te worden gesloten. Nog maar enkele dagen geleden dachten analisten dat Trump oprecht boos was omdat Netanyahu doorging met zijn IDF-aanvallen in Libanon tegen Hezbollah. Maar was dat echt, of in scène gezet? Aangezien Trump daarna aanvallen op Iran beval, zou een cynische visie kunnen zijn dat er slechts twee scenario’s zijn waarom hij zoiets tegenstrijdigs zou doen. Eén: hij gelooft dat Iran heel dicht bij het ondertekenen van een akkoord staat, maar de extra ’aanmoediging’ nodig heeft om eindelijk de knoop door te hakken. Of twee: hij voelde zich in verlegenheid gebracht door wat een hele reeks westerse commentatoren onlangs zei – dat het in feite Bibi was die de hele show runde, waarbij hij Amerikaanse middelen gebruikte om chaos en verwoesting te veroorzaken. De weigering van de Israëlische premier om zijn troepen te laten stoppen met vechten was een duidelijk signaal dat Trump de oorlog absoluut niet onder controle heeft en in hoge mate een onderdanige speler is ten opzichte van het Israëlische denken.
Maar wat interessant is, is dat Trump er helemaal niet van overtuigd is dat hij geen militaire opties heeft, zelfs als die ongetwijfeld de totale vernietiging zouden betekenen van wat er nog over is van de betrekkingen met de GCC-landen. Trump gelooft zelfs vandaag de dag nog dat het Amerikaanse leger – dat in de afgelopen 80 jaar alleen maar een staat van dienst heeft opgebouwd waarin het alle oorlogen en interventies die het heeft geïnitieerd heeft verloren – daadwerkelijk de strijd met Iran kan aangaan en kan winnen. Hoe belachelijk dit ook klinkt, het is de kern van wat het sluiten van een akkoord in de weg staat, in combinatie met Trumps sensationele falen om te onderhandelen – iets waar hij simpelweg niet toe in staat is, ondanks zijn eigen hype en hoogmoed. De VS hebben een aantal waterzuiveringsinstallaties in Iran aangevallen, wat een ongelooflijk domme zet was, gezien het feit dat dit de achilleshiel van de regio is. Als Iran waterontziltingsinstallaties in bijvoorbeeld Qatar – een land dat helemaal geen natuurlijk water heeft – volledig wil uitschakelen, dan zou het dit gemakkelijk binnen enkele uren kunnen doen, schrijft Martin Jay.
Wanneer een Amerikaanse Apache-helikopter neerstort, is Trumps reactie een absurd theaterstuk, vergelijkbaar met het zien van een kind dat in tranen uitbarst op zijn eerste sportdag omdat zijn nieuwe voetbalshirt vies wordt op het veld. De VS is de agressor, maar wanneer een helikopter wordt neergeschoten, wordt dit beantwoord met misplaatste verontwaardiging die grenst aan komedie. De realiteit is dat geen enkele Amerikaanse militaire analist gelooft dat de helikopter door Iraans vuur is neergehaald; het is waarschijnlijker dat er een storing optrad en dat hij neerstortte, waarbij beide piloten het overleefden. Maar het is interessant hoe Trump de oorlog meer beschouwt als een theater van PR-stunts dan als een belangrijke strijd die hij kan winnen.
Een reden die dit verklaart, is de noodzaak voor Amerikaanse troepen om in de regio bezig te blijven, in een zielige poging om relevant te blijven voor de GCC-bondgenoten — een punt dat onlangs door commentator Patrick Henningsen op RT-televisie naar voren werd gebracht. Een andere reden is echter de mensen die Trump om zich heen houdt en naar wie hij luistert, zoals Lindsey Graham — van wie men alleen maar kan aannemen dat hij door Israël wordt gechanteerd vanwege zijn seksuele voorkeur, gezien zijn bijna sekte-achtige geloof in het zionisme. Maar Graham weet niets van oorlog en lijkt enige seksuele bevrediging te putten uit het sturen van jonge Amerikaanse mannen in uniform naar hun dood. Aan de andere kant is generaal Jack Keene, een man die niet bepaald overladen is met intelligentie, waarschijnlijk verantwoordelijk voor veel van de verkeerde beslissingen die Trump op militair gebied neemt, en zeker voor het aanwakkeren van de “invasieoptie”, terwijl hij de hele wereld eraan herinnert wat voor een ironievrije zone Amerika eigenlijk is.
Keene brabbelde onlangs op Fox News dat hij er geen vertrouwen in had dat Iran zich ooit aan zijn woord zou houden als Teheran ooit een akkoord zou ondertekenen — een hilarische en belachelijke bewering gezien de reputatie van Amerika om zich nooit aan zijn woord te houden als het gaat om staakt-het-vuren en vredesakkoorden. Het feit dat Trump elke dag in gesprek is met de Iraniërs toont juist aan dat ze te vertrouwen zijn, aangezien het de Trump-campagne is die geen enkele geloofwaardigheid heeft als het gaat om integriteit – de belangrijkste reden waarom de Iraniërs de zaak rekken en zich meer op hun gemak voelen bij een langdurige oorlog die hun positie in de regio zal herijken en Israël en de VS voor eens en voor altijd zal onderwerpen. Dat Keene zoiets zegt, is nogal opmerkelijk. Maar dan gaat hij verder met zijn ideeën over Amerikaanse troepen die het eiland Kharg “innemen”, en ontstaat er een beeld van hoe en waarom Trump zich zo vergist in wat de werkelijke capaciteit van Amerikaanse troepen is, en hoe zijn beslissingen en ideeën zo losstaan van de realiteit. Het landen van luchtlandingstroepen op het eiland zou alleen mogelijk zijn als Iran dat zou toestaan – zodat het de bezetters zou kunnen ontwapenen en ze vervolgens als gijzelaars zou kunnen vasthouden als een belangrijk onderdeel van een nieuwe deal. Dat is in het beste geval. In het slechtste geval, als de meer hardline elementen van de IRGC hun zin krijgen, zouden ze er gewoon voor kunnen kiezen om ze allemaal af te slachten. Wat Keene niet lijkt te begrijpen, is de logistieke nachtmerrie die het is om 10.000 Amerikaanse soldaten op één locatie te hebben, binnen het bereik van zo ongeveer alles wat Iran erop af kan sturen. En het gepraat over troepen die daar met helikopters “landen” is een fantasie. Hoe is generaal Keene generaal geworden, gezien het feit dat hij dom is en weinig lijkt te weten over oorlogsvoering of de capaciteiten van Iran? De Iraniërs zullen Amerikaanse helikopters neerschieten alsof ze een leuk dagje kleiduivenschieten hebben. Maar zelfs als troepen op Kharg en andere eilanden zouden mogen landen, moeten ze praktisch elke dag bevoorraad worden. Vermoedelijk zouden de Iraniërs de bevoorrading tegenhouden en vervolgens de mariniers op de grond uithongeren. Als generaal Keene echt invloed heeft bij de president en Iran volhoudt om een betere deal te krijgen, wordt de reden voor Trump om oorlog te voeren nog sterker en groeit die met de dag.
Maar Keene liet de kat uit de zak toen hij het over olie had. Het gaat eigenlijk alleen maar om olie, of energie, net als in Irak, Afghanistan, Syrië en meer recentelijk Venezuela. Voor Trump zou het veroveren van een deel van de olieproductie en daar vervolgens gewoon uit stelen een fluitje van een cent zijn voor de president die er nooit een probleem mee heeft gehad om als dief te worden bestempeld. Trump gelooft dat oliediefstal een reële mogelijkheid is en op elk moment logisch is. Maar dan zijn er dagen waarop hij wanhopig uit Iran wil stappen, wat we kunnen zien aan zijn paniekerige gebaren — zoals de laatste aanval, die eigenlijk niets opleverde maar Iran juist beter op oorlog voorbereidde, aangezien de gesprekken in combinatie met bombardementen niet de resultaten opleveren die Trump nodig heeft, maar hem juist nog zwakker en wanhopiger doen lijken. Heeft generaal Keene Trump voorbereid op een scenario waarin het staakt-het-vuren voorbij is en hij naar een nieuwe fase moet overgaan? Olie zou zo’n plan alleen maar aantrekkelijker maken, en Keene doet geen moeite om dit tijdens zijn interview te verbergen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Iran-oorlog: – Amerikaanse provocatie leidt tot verdere escalatie
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram














Het is maar dat je het weet.
Iedere Amerikaanse politicus in Washington heeft een door Israël betaalde persoonlijke lobbyist toegewezen gekregen om hem te adviseren en om geld aan zijn verkiezingscampagne te doneren.
Dit verklaart het feit dat er geen acties tegen Israël worden ondernomen , ongeacht wat voor waanzinnige oorlogsmisdaden Israël ook pleegt.
Trump zaait zoveel verdeel en heers dat de landen in het midden-oosten onder elkaar vechten. Voeg daarbij de acties van pitbul Israel en je beseft wat hij doet.
Eigenlijk zou het midden-oosten als een blok nee moeten zeggen tegen de VS en Israel.
Datzelfde spelletje speelt de VS met de Oekraine in Europa.
Zij laten laffe anderen voor zichzelf en de dollar vechten.
Terwijl de anderen (EU) nee moeten zeggen tegen de VS en Oekraine.
Maar ja, dan is er nog de Navomet Mark Rutte, die als goed neoliberaal democratisch patriot, doet wat hij kan om de oorlog en de investeringen in de doodmaakindustrie gaande te houden.
De VS dringt de Navolanden in Europa hogere defensie uitgaven op, nl. 5% vh bruto nationaal product. Dat vertaalt zich in een hogere btw, belastingen en accijnzen. Met dit vrijgekomen geld koopt de EU en het VK wapens in vd VS, welke daarna door de Navolanden in Europa gratis verstuurd worden naar de terreurregimes in Israhel en Hoerkraine. Het gaat de VS om wapenverkoop en grondstoffen. Als de Messias vd VS daadwerkelijk zou willen of zou kunnen waren de oorlogen in de Oekraine en Iran allang beeindigd. Echter, aangezien deze Messias een bruikbaar slaafje is vd Westers Joodse- en zionistische maffia…
Ja maar, de Amerikaanse Messias is deze oorlog begonnen om de macht vd City of London en de Rotschilds te verkleinen. Dat kan men vinden, je kunt natuurlijk ook tegelijkertijd in Sinterklaas, de Kerstman en de Paashaas geloven, of nog erger in clojona geloven. Een vredespresident laat andere landen niet dik betalen om wapens vd VS te kopen. Een vredespresident voert ook geen oorlog in opdracht vh satanisch terreurregime in Israhel. En dan kunnen de fanatieke Trumpaanhangers wel zeggen dat dit ‘links’ gewauwel is, echter het is de kunst om ter alle tijden scherp en objectief te zijn. Terwijl de VS en Iran voordat de oorlog in Iran begon intensieve besprekingen/overleg hadden, begon Israhel Iran te bombaderen. Diezelfde dag verklaarde de VS aan Iran ook de oorlog. Hoe makkelijk zichtbaar wil je het hebben?