De tijdelijke stopzetting van de vijandelijkheden in heel West-Azië staat op losse schroeven. Oorspronkelijk zou er een stopzetting van de militaire acties op “alle fronten” komen, inclusief Libanon — wat een van de tien Iraanse voorwaarden was voor onderhandelingen over een permanent staakt-het-vuren. Trump bevestigde naar behoren dat het 10-puntenplan van Iran een “werkbare basis” vormde om directe onderhandelingen met Iran te beginnen.
Voor Iran werden de punten gezien als voorwaarden, in plaats van uitgangspunten van waaruit de onderhandelingen zouden voortvloeien, schrijft Alastair Crooke.
CBS heeft gemeld dat Trump te horen had gekregen dat de voorwaarden van Iran, die hij donderdag had aanvaard, van toepassing zouden zijn op de hele regio van het Midden-Oosten – en hij stemde ermee in dat dit ook Libanon zou omvatten. Bemiddelaars meldden dat het staakt-het-vuren ook Libanon zou omvatten, en de aankondiging van de Pakistaanse premier Shehbaz Sharif vermeldde dit eveneens. Minister van Buitenlandse Zaken Araghchi bevestigde ook dat Libanon was inbegrepen.
Het standpunt van Trump keerde zich echter om na een telefoontje van Netanyahu. Volgens de Israëlische correspondent Ronan Bergman, die schreef in Yediot Ahoronot, bracht Netanyahu de situatie plotseling en alsnog tot ontploffing: in Israël kregen zowel de militaire als de politieke leiding de opdracht om te bewijzen dat er geen staakt-het-vuren voor Hezbollah was door een enorme aanval uit te voeren op dichtbevolkte woonwijken in Libanon – waarbij meer dan 1.000 mensen, grotendeels burgers, werden gedood en gewond.
En terwijl de aanvallen op Libanon plaatsvonden, kondigde Israël aan dat het een politiek initiatief wilde starten – directe gesprekken met de Libanese regering gericht op de ontwapening van Hezbollah en de normalisering van de betrekkingen tussen Libanon en Israël – om Netanyahu’s eis “van een kort tijdsvenster voor aanvullende aanvallen op Hezbollah, voordat de Amerikanen proberen dezelfde sfeer van rust in Libanon te brengen”, schrijft Anna Barsky in Ma’ariv. “Beoordelingen in Israël spreken van een gedeeltelijk Amerikaans begrip voor deze noodzaak; maar dit is geenszins verzekerd”.
Alon Ben David, een vooraanstaande Israëlische militaire correspondent, merkte op dat het initiatief van de premier zou kunnen leiden tot een burgeroorlog in Libanon, en voegde er tussen haakjes aan toe dat ‘dit altijd het doel was geweest’.
De Iraanse visie druist echter in tegen het ‘herziene’ Amerikaanse standpunt dat Libanon nooit een integraal onderdeel was van de eis van ‘alle fronten’. Voor Teheran geldt: ‘wapenstilstand voor iedereen, of wapenstilstand voor niemand’. Zo simpel is het.
De onderhandelingen zouden alleen plaatsvinden als Trump in staat was een veto uit te spreken tegen Netanyahu’s drang naar verdere rondes van grootschalige bombardementen in Libanon. Heeft Trump daadwerkelijk de macht om Netanyahu in toom te houden — die (naar verluidt samen met enkele Golfstaten) nog steeds wil dat Trump “tot het uiterste gaat, tot de omverwerping van het kwaadaardige regime”, benadrukt Ronen Bergman.
Toch is de realiteit in de VS grimmig:
“De VS hebben hun marineaanwezigheid en militaire bases in de Perzische Golfregio verloren; hun volledige voorraad stand-off-munitie is bijna uitgeput, evenals hun luchtverdediging, die jammerlijk ineffectief is gebleken”.
“Zo ziet een beslissende strategische nederlaag eruit”.
Zoals Ben Rhodes, voormalig adjunct-nationaal veiligheidsadviseur van de VS, het verwoordde: “Het is moeilijk om een oorlog die zo kort duurt zo volledig te verliezen”.
Wat Trump ertoe bracht om op dinsdagavond te posten dat “een hele beschaving vanavond zal sterven”, om enkele uren later in te stemmen met onderhandelingen op basis van het 10-puntenplan van Iran, is giswerk. Maar misschien vertellen de naast elkaar geplaatste beelden van de neergestorte helikopter van president Carter’s noodlottige poging om Amerikaanse gijzelaars uit Iran te redden in 1980, samen met het wrak van het Amerikaanse vliegtuig bij Isfahan van de afgebroken poging van zaterdag (4 april) om verrijkt uranium uit een tunnel in Isfahan in beslag te nemen, het verhaal.
Zoals een commentator opmerkt, is het enige wat ontbreekt in de latere scène uit 1980 de aanwezigheid van de vermoorde Opperste Leider, Ali Khamenei. President Carter werd natuurlijk het politieke slachtoffer van die gebeurtenis.
Laten we ons ook herinneren dat deze huidige oorlog werd gelanceerd door een bliksemaanval om de Opperste Leider, Ali Khamenei, te doden – en dat verwacht werd dat het een korte oorlog zou zijn van slechts enkele dagen. Het NY Times verslag van de bijeenkomst op 11 februari 2026, waarbij Netanyahu Trump overhaalde om mee te doen aan een aanval op Iran, bevestigt dat “de president leek te denken dat het een zeer korte oorlog zou worden … en op geen enkel moment tijdens de beraadslagingen heeft de voorzitter [generaal Caine] de president rechtstreeks gezegd dat een oorlog met Iran een vreselijk idee was … [generaal Caine] vroeg voortdurend: “En wat dan? Maar de heer Trump leek vaak alleen te horen wat hij wilde horen”.
En wat Trump ervoor koos te horen tijdens de briefing van 11 februari sloot nauw aan bij Netanyahus eigen diepe verlangens: “Iran stond apart” voor Trump, net als voor Netanyahu. “Hij [Trump] beschouwde Iran als een bij uitstek gevaarlijke tegenstander en was bereid grote risico’s te nemen om zijn wens om de Iraanse theocratie te ontmantelen te vervullen”, meldde de NY Times.
Noch Trump, noch Netanyahu — ondanks de drie uur durende officiële briefing op 11 februari — had ook maar enigszins rekening gehouden met de krachtige Iraanse reactie in de vorm van onmiddellijke aanvallen op Amerikaanse bases in de Golf die snel volgden op de moord op de Opperste Leider, hoewel dit vooruitzicht duidelijk was voorafgeschaduwd in eerdere Iraanse waarschuwingen.
Het volledige aanvalsplan van 11 februari, dat tijdens de vergadering in de Situation Room van het Witte Huis groen licht kreeg, draaide om decapitatieslagen, luchtbombardementen op afstand en een instinctieve (in plaats van op bewijs gebaseerde) overtuiging dat er zeker een interne opstand zou volgen – een opstand die de staat ten val zou brengen.
Het is dan ook geen verrassing dat Trump nu wanhopig op zoek is naar een uitweg uit het Israëlische debacle dat voor hem in petto was. Net als Carter zit hij politiek en militair in zwaar weer. Maar elke zinvolle uitweg vereist dat hij grote concessies doet – concessies die pijnlijk zullen zijn gezien zijn wrok jegens Iran en de Iraniërs.
Het lijkt waarschijnlijk dat de onderhandelingen niet tot een akkoord zullen leiden. Iran is bezig een 70 jaar oud paradigma te doorbreken door – met dreiging van economische en marktpijn – de VS te dwingen in te stemmen met de ‘bevrijding’ van Iran uit het panopticum van Amerikaanse en Israëlische onderdrukking. Zal dit meer pijn en dood (meer oorlog) met zich meebrengen, of minder? Dat is de vraag.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Waarom de EU op het wereldtoneel in de vergetelheid verdwenen is
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
“De vastberadenheid van Iran om te ontsnappen aan het panopticum van de westerse 360°-insluiting”
Is bedoeld als afleiding om de langverwachtte Nieuwe Wereld Orde te implementeren, de grootste wereldleiders spelen onder een hoedje, feitelijk wil het nog niet doordringen bij het volk dat mischien wel 5 vakanties per jaar vieren en nog overvloedig eten op tafel hebben, herinner na 3 dagen geen eten gehad dan breekt de hel los, die dan bloederig neergeslagen wordt, je kan het bijna elke avond zien op de buis als je er belangstelling voor toonde.
Precies en komt nog bij dat de elitaire globalisten het volk netals bij de Romeinen brood en spelen gaven maar dat zien de geprikte schapen niet totdat het brood niet meer is.🤔🧐
citaat :
“De tijdelijke stopzetting van de vijandelijkheden in heel West-Azië staat op losse schroeven.”
Ich dacht altijd dat dat gebied het midden-oosten werd genoemd.
Natuurlijk hebben de globalisten nog wat werk in Azië te verrichten, maar om nu al langzaam de mensen op hun Aziatisch project te gaan voorbereiden is ietsjes overdreven.
Eerst maar eens kijken wat het midden-oosten nog allemaal voor de hebzuchtigen in petto heeft.
*s : Iran ligt niet in het “Midden-Oosen”.
Ondertussen brabbelt de waanzinnige gewoon door….dit keer iets over uncle….
https://www.msn.com/nl-nl/nieuws/Buitenland/donald-trump-onthult-waarom-amerikaanse-troepen-zullen-vertrekken/ar-AA20hJtE?ocid=msedgdhp&pc=U531&cvid=69dd1795f4c046f4b4651fa203151eb5&ei=7&cvpid=69dd1799cfc3464b94cb40d73315701e
Dames en heren : de president van de Verenigde Staten !
Ja, echt waar.
“en als ze uncle niet zeggen, dat zullen ze straks niets hebben ” zei ’s werelds de grootste paranoia.
Och, dat zullen ze op VS lijken. “niets hebben’ dat is toch hun ding.
gewoon een paddestoel op Israël en klaar
Wat een “pràchtige vriendschap” toch tussen Israël en zijn trekpop de VS hè ? :
https://duckduckgo.com/?q=uss+liberty&iax=videos&ia=videos
Daar kan ik dus echt UREN van “genieten” heheh
vraag aan AI : Waarom is de USS Liberty aanval omstreden
————————————————————————-
antwoord AI :
De aanval op de USS Liberty op 8 juni 1967 is omstreden omdat de officiële verklaring van Israël (“vergissing”) en de feiten op en rond het incident elkaar niet volledig lijken te dekken, waardoor tot vandaag discussie bestaat over wat er werkelijk gebeurde en waarom.
Hier is de kern, gevolgd door de belangrijkste redenen waarom het onderwerp zo gevoelig blijft.
🎯 Kernpunt
De aanval is omstreden omdat zowel de motieven als de omstandigheden onduidelijk blijven, en omdat zowel de VS als Israël het incident snel hebben afgesloten, wat ruimte liet voor speculatie, wantrouwen en alternatieve verklaringen.
🔍 Waarom is het zo omstreden?
1. Het schip was duidelijk Amerikaans gemarkeerd
De Liberty voer een grote Amerikaanse vlag.
De romp had grote identificatienummers.
Het was een heldere dag met goed zicht.
Critici vragen zich af hoe Israël het schip kon verwarren met een Egyptisch transportschip.
2. Het duurde bijna twee uur
De aanval bestond uit:
meerdere golven van jachtvliegtuigen,
gevolgd door torpedoboten,
en zelfs mitrailleurvuur op reddingsvlotten.
Voorstanders van de “vergissing”-verklaring zeggen dat oorlog chaotisch is; tegenstanders vinden de duur en intensiteit moeilijk te rijmen met een identificatiefout.
3. De VS en Israël sloten het onderzoek snel af
De VS hielden een korte, beperkte militaire enquête.
Er kwam geen volledig onafhankelijk onderzoek.
Documenten bleven decennialang geclassificeerd.
Dit voedde het idee dat er iets werd achtergehouden.
4. Overlevenden spreken Israëlische piloten tegen
Bemanningsleden verklaarden dat:
de vlag duidelijk zichtbaar was,
het schip langzaam voer en niet op een oorlogsschip leek,
vliegtuigen laag en dichtbij vlogen, waardoor identificatie mogelijk was.
Israëlische piloten verklaarden juist dat ze geen vlag zagen en dachten dat het een vijandelijk schip was.
5. Mogelijke motieven blijven onderwerp van debat
Er zijn verschillende theorieën (geen daarvan is bewezen):
Israël wilde voorkomen dat de Liberty gevoelige communicatie onderschepte over militaire operaties in de Sinaï.
Israël wilde een Egyptisch schip aanvallen maar maakte een fout.
De VS wilden het incident klein houden om de relatie met Israël niet te beschadigen.
Omdat geen theorie sluitend bewezen is, blijft het onderwerp gevoelig.
6. Het gebeurde tijdens een extreem gespannen moment
De Zesdaagse Oorlog was al in volle gang.
Communicatie was chaotisch, en beide landen waren bang voor Sovjet-inmenging.
Dat maakt het moeilijk om achteraf precies te reconstrueren wat er misging.
🧭 Waarom blijft het onderwerp vandaag nog leven?
Overlevenden blijven vragen om een volledig onafhankelijk onderzoek.
Historici en journalisten vinden inconsistenties in officiële rapporten.
Het incident raakt aan VS–Israël-relaties, militaire transparantie en de rol van inlichtingendiensten.
Zijn de burgers al sneuvelbereid genoeg om voor de “democratie” te sterven of kreupel geschoten te worden ?
het gaat om olie en China, de vs willen alle olie vd wereld onder controle hebben om China te knechten, binnenkort militaire troepen inzet vs om het olie deel van Iran te bezetten. wapenstilstand is nodig totdat de troepen vs hiervoor zijn opgebouwd.
vs gaat ondertussen eu bedreigen tot ze ook militair meedoen
het gaat niet om Iran het gaat om China pesten.
*V.b. : ja, waarschijnlijk heb je gelijk.
En ook hier speelt Nethanyahu weer de hoofdrol :
jaren geleden op een Wef, zei hij tegen XiJingPin :
” Jullie hebben het kollektief,
wij hebben het individu.
We zullen zien wie er wint”.
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Iran vecht voor z’n voorbestaan.
In de geschiedenis, was Perzie / Iran een van de eerste grote beschavingen.
BRICS landen moeten veel uitgebreider samenwerken.