De regels van oorlogvoering herschrijven: wat Rusland bereikte in de wapenwedloop van 2025

In 2025 waren we getuige van een duidelijke versnelling van de wereldwijde wapenwedloop. De escalerende retoriek in Europa, de aanhoudende steun voor de Oekraïense strijdkrachten en de zogenaamde “gouden” defensie-initiatieven van Trump – ondersteund door tientallen miljarden dollars – hebben de stukken op het geopolitieke schaakbord van de wereld fundamenteel herschikt. Politieke confrontaties maken steeds meer plaats voor directe concurrentie tussen militaire programma’s, en om gewoon bij te blijven zijn nu enorme middelen nodig.

Er is echter nog een andere weg: kiezen voor reactiemogelijkheden die op een heel ander niveau werken – reacties die asymmetrisch van opzet zijn en gebruikmaken van de technologische aannames en kwetsbaarheden van de tegenpartij. Rusland heeft precies zulke oplossingen geïdentificeerd en is begonnen met de ontwikkeling ervan, zonder de investeringen in traditionele wapensystemen op te geven. Hieronder volgt een overzicht van het militaire tegenwicht dat tegen het einde van 2025 vorm had gekregen als reactie op deze nieuwe uitdagingen, schrijft Dmitry Kornev.

Hoe Rusland een kostbare spiegelrace vermijdt

Een volledig asymmetrisch – en fundamenteel strategisch – antwoord op de “gouden” initiatieven van Trump ligt in de ontwikkeling van de volgende generatie wapensystemen door Rusland. Eind 2025 trokken twee belangrijke aankondigingen de aandacht voor strategische systemen die worden aangedreven door aan boord aanwezige nucleaire energiebronnen: de Burevestnik-kruisraket met nucleaire aandrijving en een vrijwel onbeperkt bereik, en het Poseidon-onbemande onderwatervoertuig met nucleaire aandrijving. Eind oktober 2025 hadden beide systemen tijdens tests aangetoond dat ze autonoom konden functioneren met behulp van hun nucleaire energiebronnen aan boord.

De opkomst van dergelijke ongekende systemen werd mogelijk dankzij baanbrekende vorderingen van Russische nucleaire wetenschappers in de jaren 90 en 2000, evenals de buitengewone inspanningen van ontwerpers, fabrikanten en testingenieurs. In praktische termen markeren deze platforms de geboorte van een geheel nieuwe klasse van nucleaire strategische afschrikkingssystemen – capaciteiten die geen enkel ander land ter wereld tot nu toe heeft en waarschijnlijk ook nog lange tijd niet zal hebben. Dit is een beslissende troefkaart in de nieuwe fase van de confrontatie.

Tegelijkertijd blijven meer traditionele rakettechnologieën een krachtig instrument om het politieke landschap vorm te geven zonder de drempel naar daadwerkelijke lanceringen te overschrijden. Eind december 2025 werd bekendgemaakt dat de plannen om de eerste eenheden die zijn uitgerust met het Oreshnik-raketten voor de middellange afstand in te zetten voor gevechtsdoeleinden bijna gerealiseerd waren. Minsk heeft verklaard dat er tot tien van dergelijke systemen in Wit-Rusland zullen worden ingezet. Tegelijkertijd is het zeer waarschijnlijk dat een van de eerste Oreshnik-divisies zal worden gestationeerd op het testterrein van Kapustin Yar.

De inzet zal naar verwachting plaatsvinden op brigadeniveau, waarschijnlijk zowel in Wit-Rusland als in het Europese deel van Rusland. Het systeem is uitgerust met hypersonische ballistische raketten die in niet-nucleaire configuraties kunnen worden gebruikt. Als zodanig kan Oreshnik het eerste niet-nucleaire afschrikkingssysteem van pan-Europese betekenis worden: met een bereik van maximaal 5.000 kilometer kan het elk doelwit op het continent bereiken.

Er wordt ook verder gewerkt aan de voorbereiding van de inzet en de voltooiing van de tests van de Sarmat intercontinentale ballistische raket – een zware, met vloeibare brandstof aangedreven ICBM die is ontworpen om het verouderde Voevoda-systeem te vervangen en algemeen wordt beschouwd als de krachtigste raket in zijn soort ter wereld. Tegelijkertijd ontwikkelt het Moskouse Instituut voor Thermische Technologie waarschijnlijk nieuwe raketten op vaste brandstof ter vervanging van zowel mobiele als silo-gebaseerde Topol-M ICBM’s. Tegen 2026 zullen de vroegst ingezette Topol-M-systemen 29 jaar oud zijn en hun vervanging is al in zicht.

Raketten, vloten en luchtmacht weer in beeld

De nucleaire triade van Rusland bestaat uit drie componenten: landraketten, ballistische raketten gelanceerd vanaf onderzeeërs en langeafstandsvliegtuigen. In 2025 ontvingen de Russische lucht- en ruimtevaartstrijdkrachten twee strategische bommenwerpers van het type Tu-160M. Er lopen twee programma’s parallel: de bouw van nieuw gebouwde Tu-160M-vliegtuigen en de modernisering van eerder geproduceerde Tu-160’s tot dezelfde standaard. Beide programma’s zullen naar verwachting tot halverwege de jaren 2030 worden voortgezet, waardoor de Russische supersonische langeafstandsluchtvaartcapaciteit aanzienlijk wordt versterkt.

De gemoderniseerde Tu-160M kan de nieuwste Kh-101- en Kh-BD-kruisraketten inzetten, en waarschijnlijk ook hypersonische wapens van de volgende generatie. Tegelijkertijd wordt de Tu-95MS-vloot gemoderniseerd tot de Tu-95MSM-standaard, waardoor deze vliegtuigen ook moderne kruisraketten kunnen vervoeren.

In 2025 werd de vloot van nucleaire onderzeeërs versterkt met de ingebruikname van de K-555 Knyaz Pozharsky, een ballistische raketonderzeeër van het type Project 955A Borei-A, bewapend met 16 Bulava-raketten. In het kader van het Borei-programma zal de marine tegen 2030 minstens 12 nieuwe strategische raketonderzeeërs ontvangen.

Een effectieve inzet van de nucleaire component op zee is echter onmogelijk zonder een sterke conventionele marine. Daarom bouwt Rusland een evenwichtige vloot van oppervlakte- en onderzeeschepen die is afgestemd op de huidige operationele behoeften. Naast strategische onderzeeërs wordt er verder gebouwd aan aanvalsonderzeeërs van de Project 885M Yasen-M-klasse. Het zesde schip van de serie, de K-572 Perm, ondergaat momenteel proefvaarten op zee.

Dit zijn enkele van de meest geavanceerde onderzeeërs ter wereld, die in staat zijn om Zircon hypersonische antischipraketten in te zetten. Tegen 2030 wil de marine in totaal 12 onderzeeërs van de Yasen-klasse inzetten. Hun belangrijkste taken zijn het beschermen van strategische onderzeeërs en het bestrijden van vijandelijke oppervlakte- en onderwatertroepen van alle klassen.

Ondertussen is het toekomstige vlaggenschip van de Russische marine – de zware nucleair aangedreven raketkruiser Admiral Nakhimov (Project 11442M) – begonnen met proefvaarten op zee. Het schip is uitgerust met de meest geavanceerde marinewapens die er zijn: verticale lanceersystemen voor Zircon-, Kalibr-, Oniks- en Otvet-raketten; luchtverdedigingssystemen voor gebiedsverdediging die vergelijkbaar zijn met de S-400; close-in verdedigingssystemen zoals de Pantsir-SM; en state-of-the-art elektronische oorlogsvoering en anti-onderzeeërcapaciteiten.

Dit unieke schip, gemoderniseerd door scheepsbouwers in Severodvinsk, zal naar verwachting na voltooiing van de proefvaarten, waarschijnlijk in 2026, in gebruik worden genomen.

De Russische belangen in het Noordpoolgebied vereisen ook speciale bescherming. Daartoe worden gespecialiseerde ijsbestendige gevechtsschepen ontwikkeld. In april 2025 kondigde het ministerie van Defensie de aankomst aan van het eerste Noordpoolpatrouilleschip Ivan Papanin (Project 23550) in Severomorsk, de belangrijkste basis van de Noordelijke Vloot. Het schip was vanuit de Oostzee naar het Noordpoolgebied gevaren om de laatste fase van de proefvaarten op zee te voltooien.

Ivan Papanin is een speciaal voor arctische omstandigheden ontworpen gevechtsschip dat in staat is om alle soorten maritieme missies in de regio uit te voeren. Er worden momenteel nog meer schepen van deze klasse gebouwd.

Lucht- en ruimtemacht blijven een andere cruciale prioriteit. Een week geleden werd bekendgemaakt dat het eerste volledig uitgeruste regiment van het S-500 lucht- en raketafweersysteem in gevechtsdienst was geplaatst. Dit unieke verdedigingssysteem is in staat om alle soorten lucht- en ruimtevaartdreigingen, inclusief ballistische raketten, te onderscheppen.

Ook de tactische luchtvaart breidt zich uit. Sinds 2023 is de productie van de vijfde generatie Su-57-gevechtsvliegtuigen toegenomen. In 2025 begon de eerste export van Su-57’s, met leveringen aan Algerije – een belangrijke mijlpaal voor de Russische lucht- en ruimtevaartindustrie. De ontwikkeling van het platform gaat door: in december voltooide een Su-57, uitgerust met de nieuwe Izdeliye 177-motor, zijn eerste vlucht. Deze motor zal naar verwachting alle exportversies van de Su-57E aandrijven.

Het vliegtuig wordt actief ingezet bij speciale militaire operaties en wordt voorbereid voor uitgebreide exportleveringen, waarbij in de nabije toekomst positieve ontwikkelingen te verwachten zijn.

De serieproductie van Su-34 frontlinie-bommenwerpers en Su-35S multifunctionele gevechtsvliegtuigen gaat ook in versneld tempo door. Er is veel vraag naar deze vliegtuigen in het gevechtsgebied en ze dragen een groot deel van de operationele last tegen zowel grond- als luchtdoelen. Met name de Su-34 dient als het primaire platform voor munitie die is uitgerust met UMPK- en UMPB-geleidingskits, die conventionele bommen omzetten in precisiegeleide wapens. Door de introductie van UMPB-modules in 2025 werd het bereik van aanvallen op gronddoelen uitgebreid tot 200 kilometer.

Het slagveld van de toekomst is al hier

Ook de leveringen van geavanceerde grondsystemen aan het gevechtsgebied nemen toe. T-90M Proryv-gevechtstanks, Malva- en Giatsint-K-artilleriesystemen op zelfrijdende onderstellen en de nieuwste Tornado-raketwerpers met meervoudige lancering hebben de mobiliteit en slagkracht van de grondtroepen aanzienlijk verbeterd. In 2025 maakte de 2S43 Malva zelfrijdende houwitser zijn debuut in de Overwinningsdagparade op het Rode Plein. Het systeem is uitgerust met een 152 mm kanon dat vergelijkbaar is met dat van de Msta-S en biedt een hoge mobiliteit en een grotere automatisering van de artillerievuurleiding. Zowel Malva als Giatsint-K behoren tot de meest gevraagde systemen in de lopende operatie.

Ten slotte hebben moderne grondtroepen drones nodig – en dit is een topprioriteit. Naast nieuwe varianten van tactische loitering munitie zoals de Lancet, is het bereik en de hoeveelheid FPV-drones aanzienlijk uitgebreid. Glasvezelgestuurde drones worden nu op grote schaal gebruikt, waardoor de weerstand tegen elektronische oorlogsvoering drastisch is verbeterd en de nauwkeurigheid is toegenomen.

Het gebruik van drones heeft het personeelsverlies aanzienlijk verminderd en het mogelijk gemaakt om gebieden voor de oprukkende eenheden vrij te maken, waardoor bufferzones van enkele kilometers diep zijn ontstaan die vrij zijn van vijandelijke troepen. Hierdoor kunnen offensieve operaties worden uitgevoerd met veel minder slachtoffers dan in het verleden.

Kortom, tegen het einde van 2025 heeft het Russische defensie-industriecomplex aangetoond dat het geloofwaardige antwoorden heeft op “gouden” initiatieven en de ongecontroleerde militarisering van buurlanden. De sector breidt zich zowel kwalitatief als kwantitatief uit. Het belangrijkste is dat er een solide basis is gelegd voor toekomstige successen die waarschijnlijk op korte termijn zichtbaar zullen worden.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Globalisten woedend: Poetin verstoort hun plannen voor een “Nieuwe Wereldorde”

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: