George Beebe, voormalig directeur Rusland-analyses bij de CIA, waarschuwt dat de oorlog in Oekraïne een kritieke fase heeft bereikt en dat westerse leiders steeds meer in paniek raken omdat het verloop van de oorlog in tegenspraak is met het narratief dat Rusland strategisch wordt verslagen. Oekraïne komt op het slagveld steeds meer onder druk te staan, met name door Ruslands zich uitbreidende luchtcampagne. Dit zorgt voor zowel militaire als politieke problemen voor Europese regeringen, die zwaar hebben geïnvesteerd in een strategie tegenover Rusland die steeds moeilijker vol te houden is.
De Europese regeringen worden ook geconfronteerd met binnenlandse politieke gevolgen. In heel Europa groeit de ontevredenheid over het beleid ten aanzien van Rusland, Oekraïne en de Europese veiligheid. In plaats van de mogelijkheid onder ogen te zien dat dit beleid is mislukt, zouden politieke leiders in de verleiding kunnen komen de aandacht te richten op het vooruitzicht van een grotere confrontatie met Rusland, bericht Uncutnews.
Europa is niet voorbereid op een oorlog
Een directe conventionele oorlog tussen Europa en Rusland zou ernstige militaire zwakheden van Europa blootleggen. De Europese landen beschikken niet over voldoende grondtroepen en er bestaan aanzienlijke tekortkomingen op het gebied van logistieke capaciteiten, transport, luchtverdediging en verkenning van het slagveld. Een groot deel van de militaire infrastructuur van Europa is sterk afhankelijk van de Verenigde Staten, met name op het gebied van verkenning en doelbepaling.
Als de Verenigde Staten zich buiten een conventionele Europese oorlog met Rusland zouden houden, zou Europa met aanzienlijke militaire nadelen worden geconfronteerd. Als de Verenigde Staten zich echter rechtstreeks zouden mengen, zou het gevaar fundamenteel anders zijn, aangezien een rechtstreeks conflict tussen de NAVO en Rusland snel nucleair zou kunnen worden. Een dergelijk conflict zou buitengewoon verwoestend zijn en geen winnaars kennen.
Het idee dat Rusland een aanval op de NAVO voorbereidt, is daarom misplaatst. Rusland heeft geprobeerd tijdens de oorlog tegen Oekraïne een rechtstreeks conflict met de NAVO te vermijden, en de Europese leiders zouden moeten proberen escalatie te voorkomen in plaats van retoriek te bevorderen die daaraan zou kunnen bijdragen.
De ontbrekende diplomatieke uitweg
Er zijn potentiële uitwegen, maar die vereisen dat men zich bezighoudt met de kwesties die Rusland als de onderliggende oorzaken van de oorlog beschouwt. Een onvoorwaardelijk staakt-het-vuren lost deze kwesties niet op. Rusland zal waarschijnlijk geen staakt-het-vuren accepteren dat zijn nadelen op het slagveld bevriest, terwijl Oekraïne wapens blijft ontvangen, zijn strijdkrachten opnieuw opbouwt en zich op een volgend conflict voorbereidt.
Een duurzame overeenkomst zou een bredere discussie vereisen over de Europese veiligheid, de toekomstige militaire oriëntatie van Oekraïne en de rechten van taalkundige en religieuze minderheden. Oekraïne en het Westen zouden concessies moeten doen, terwijl ook Rusland concessies zou moeten doen. Het centrale probleem is dat er momenteel nauwelijks bereidheid bestaat om over deze compromissen te onderhandelen.
Het Russische standpunt luidt dat het beëindigen van de oorlog een alomvattende vredesregeling vereist die zich bezighoudt met wat Rusland als de oorzaken van het conflict beschouwt. Oekraïne doelinformatie, drones en raketten blijven leveren voor aanvallen diep in Rusland, terwijl er tegelijkertijd op wordt aangedrongen dat Rusland deze aanvallen eenvoudigweg moet accepteren, creëert een escalatiecyclus in plaats van een weg naar vrede.
De risico’s van een verdere nederlaag van Oekraïne
Hoe langer de oorlog voortduurt, des te groter de mogelijkheid dat Ruslands eisen toenemen terwijl zijn positie op het slagveld verbetert. Mocht Rusland de volledige controle over de Donbas verkrijgen, dan zou het sterkere prikkels kunnen hebben om verdere terreinwinst na te streven, mogelijk met inbegrip van gebieden zoals Zaporizja, Cherson of zelfs Odessa.
Tegelijkertijd zou het ontstaan van een fundamenteel instabiele Oekraïense staat ook voor Rusland ernstige problemen veroorzaken. Een mislukte of instabiele Oekraïense staat zou veiligheidsproblemen kunnen veroorzaken die zich naar Rusland en Europa verspreiden. Rusland zou bovendien geconfronteerd blijven met een vijandig en zich opnieuw bewapenend Europa, waardoor zijn bredere Europese veiligheidszorgen onopgelost zouden blijven.
Om deze redenen zou een onbeperkte uitbreiding van de oorlog niet noodzakelijkerwijs Ruslands voorkeursuitkomst zijn. Een stabiele overeenkomst zou voordelen kunnen bieden die een voortgezette confrontatie niet biedt.
De Rusland-val
Het centrale argument luidt dat het Westen de aard van het conflict verkeerd heeft begrepen. De overheersende benadering beschouwt Rusland als een expansionistische macht die door toenemende militaire druk kan worden afgeschrikt. Een andere mogelijkheid is echter dat het conflict een escalerende veiligheidsspiraal vormt, waarin iedere zijde de handelingen van de andere als een bedreiging interpreteert.
In een dergelijke situatie kan versterkte afschrikking tot verdere escalatie leiden. Meer wapens, militaire stationeringen en agressieve retoriek kunnen Rusland tot een reactie aanzetten, die op haar beurt aanvullende westerse maatregelen uitlokt.
Om een dergelijke spiraal te vermijden, is diplomatie vereist in plaats van alleen maar de militaire druk te verhogen. Het doel zou moeten zijn de veiligheidszorgen en rode lijnen van beide zijden te begrijpen en compromissen te vinden die voorkomen dat deze rode lijnen voortdurend worden overschreden.
Het gevaar bestaat dat een westers beleid dat bedoeld is om Rusland af te schrikken, in plaats daarvan het onderliggende veiligheidsprobleem zou kunnen verergeren. De gevolgen zouden verder reiken dan Oekraïne en de Europese veiligheid als geheel treffen. De essentiële taak bestaat er daarom in de aannames die het conflict aandrijven opnieuw te overdenken en naar een alomvattende overeenkomst te streven voordat de escalatie tot een rechtstreekse confrontatie tussen Rusland en het Westen leidt.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Chaotisch artikel dat de oorsprong van het ‘conflict’ niet noemt en grofweg stelt dat ook Rusland maar concessies moet doen. Natuurlijk is het dieptriest wat de burgers in Oekraïne meemaken en nog zullen meemaken als hun ‘regering’ ervoor blijft kiezen te escaleren voorbij alle realiteit en rede.
Pak die witte vlag en slik het verlies maar!
Het verschil tussen Europa en de EU blijft moeilijk voor vele auteurs, Europa is een continent en de EU is een gebouw in Brussel gevuld met psychopaten/oorlogshitsers.
Rutte is geen diplomaat dus de NAVO is ten dode opgeschreven!
Dat Rusland deze oorlog begon is eenvoudig te begrijpen wanneer je naar de historie kijkt heeftbdr US geen wapentuig op Cuba geaccepteerd. Dat vermenigvuldigt met jaren lange leugens over het ”niet oprukken” van de NAVO naar het oosten geeft een ander beeld over de beslissing dan maar troepen in te zetten. Het blijft de vraag of dit de enige oplossing was voor Putin. Diplomatie kan zich bedienen van meerdere opties, in zijn geval B.b. het dichtdraaien van de gaskraan wanneer akkoorden niet nagekomen worden. VAAK IS ANGST DE VERKEERDE RAADGEVER. De Russen hebben in elk geval geleerd dat het erg duur kan worden. Ze hebben een oefening achter de rug die hun wapentuig heeft verbeterd en het apparaat op scherp gezet. Dat ten koste van honderd duizenden levens van jonge mannen en vrouwen aan beide kanten. Ze gaan nu echt niet door met een conflict met Europa, een voor hun oostelijk deel van hun land wat ze veel liever te vriend houden dan met China door de bocht te gaan. Ook cultureel past een Rus veel beter bij een Europeaan dan een Chinees. Daarom is de opdracht voor Brussel: beweeg je behind naar Moskou en maak vrede, stop met de financiering van een oorlog die niet te winnen is. Voor de redactie: zet druk op die club in Brussel zoveel als je kunt. Ze beginnen door te krijgen dat ze zwaar stemmen verliezen!
De ongelofelijke rust die poetin de afgelopen jaren heeft gehad met de nazi,s in hoerkraine en voor hoeropia…..chapeau!!
De russen kunnen gewoon verdergaan met hun offensieven in oostelijk hoerkraine…en steeds meer richting dnjepr oprukken en ODESSA!!!….en hoeropia zal deze winter interne zeer grote problemen krijgen met de energie….voedsel en energie ketens zijn al instabiel en de komende maanden zal er in diverse hoeropiaanse landen onrust en opstanden komen….en de russen kijken lachend toe zodra de schaapjes in hoeropia deels wakker worden en hun nazi-lijers in de eu opknopen…of koppie afhakken…ook prima toch?
Kortom…de russen zitten op de eerste rij…en wij staan buiten door de ramen te gapen!
Odessa innemen en gebied tot aan Moldavië als sluitstuk..Dan stoppen..Meest logisch en werkbaar !
Volgens mij is ooit gezegd door 1 van de Amerikaanse presidenten dat Europa en Rusland nooit samen goede vrienden en een verdrag mag sluiten en samen werken .Dit moet kosten wat het kost vermeden worden anders wordt dit een te machtig en sterk economische macht die ten koste gaat van de macht van Verenigde staten.. Volgens mij is Europa al bezit of verlengstuk van Amerika en alles wat ze daar bepalen en beslissen gebeurt ook hier !