De EU is zo ondemocratisch geworden dat zelfs de VS hier kritiek op heeft

De Judiciary Committee van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden heeft een belangrijk rapport uitgebracht. De titel is een officiële mondvol: “De dreiging van buitenlandse censuur, deel II: Europa’s tien jaar durende campagne om het wereldwijde internet te censureren en hoe dit de Amerikaanse vrijheid van meningsuiting in de Verenigde Staten schaadt.” Maar ook al zijn de bijna 160 pagina’s van het rapport misschien een beetje saai, ze hebben een krachtige en welverdiende impact. Een impact die gericht is op de EU.

In essentie laat het rapport van de Judiciary Committee zien hoe de EU, en met name haar gelukkige ongekozen en machtswellustige apparatsjiks in de Europese Commissie, het voorwendsel van de bestrijding van online “desinformatie” en “haatzaaiende uitlatingen” hebben gebruikt om legitieme meningsuiting, informatie en debat te onderdrukken. Het rapport beschrijft ook hoe dit beleid van manipulatie en censuur achter de schermen (daar gaat de publieke verantwoordingsplicht) al is ingezet om zes nationale verkiezingen te beïnvloeden (daar gaat de soevereiniteit, democratie en rechtsstaat), schrijft Tarik Cyril Amar.

En dan hebben we het nog niet eens over het fiasco dat ontstond toen voormalig EU-commissaris – pardon, commissaris natuurlijk – Thierry Breton druk uitoefende op X om een interview met Donald Trump te onderdrukken. Of het minder bekende schandaal van een andere hooggeplaatste EU-bureaucraat – een vicevoorzitter van de Commissie, nota bene – die vertegenwoordigers van TikTok vertelde dat ze zowel EU-gerelateerde zaken (haar terrein) als de Amerikaanse verkiezingen (grenzen, alstublieft?) wilde bespreken.

In Europa zelf heeft de Europese Commissie volgens het rapport van de Judiciary Committee “platforms onder druk gezet om inhoud te censureren in de aanloop naar nationale verkiezingen in Slowakije, Nederland, Frankrijk, Moldavië, Roemenië en Ierland”. Let wel, een van deze landen, Moldavië, maakt niet eens deel uit van de EU.

Bovendien houdt de EU zich niet alleen bezig met nationale verkiezingen, maar ook met zichzelf. TikTok alleen al heeft bijvoorbeeld “aan de Europese Commissie gemeld dat het meer dan 45.000 stukken vermeende desinformatie heeft gecensureerd”, waaronder duidelijke politieke uitspraken over onderwerpen als “migratie, klimaatverandering, veiligheid en defensie, en LGBTQ-rechten” in de aanloop naar de EU-verkiezingen van 2024.

De aard van deze inmenging door de EU was ronduit bevooroordeeld. Bij de Slowaakse verkiezingen van 2023 omvatte de als “haatzaaiende uitlatingen” gecensureerde inhoud bijvoorbeeld: “Er zijn maar twee geslachten”, “Kinderen kunnen niet trans zijn”, “We moeten een einde maken aan de seksualisering van jongeren/kinderen”. Wat je ook van deze uitspraken vindt, het is absurd om ze als “haatzaaiende uitlatingen” te bestempelen. Dat betekent namelijk dat legitieme uitingen worden onderdrukt en getuigt van kwade trouw en de intentie om te misleiden en te manipuleren.

Het belangrijkste mechanisme voor deze tien jaar durende beïnvloedingscampagne waren bijna honderd bijeenkomsten – waarvan we nu op de hoogte zijn – tussen vertegenwoordigers van de EU en grote sociale-mediabedrijven, zoals YouTube, TikTok en Twitter (nu X).

Maar deze bijeenkomsten waren slechts het topje van de ijsberg. Tijdens de pogingen van de EU om het publieke debat over Covid-19 en vaccinaties te beïnvloeden, waren er meer dan “100 gelegenheden voor de Europese Commissie om druk uit te oefenen op platforms om hun beleid inzake inhoudsmoderatie aan te passen en te bepalen welke online verhalen over vaccins en andere belangrijke politieke onderwerpen gecensureerd moesten worden.” Na Covid-19 was een andere mijlpaal in de escalerende manipulatie, zoals het rapport ook opmerkt, de oorlog in Oekraïne, dat wil zeggen de oorlog tussen het Westen en Rusland via Oekraïne. Wie had dat gedacht?

In het algemeen concludeert het rapport van de Judiciary Committee dat de censuurstrategie van de EU helaas succesvol is geweest. Hoewel het aanvankelijk werd verkocht als gebaseerd op “consensus” en “vrijwillige” deelname, was het vanaf het begin echt gericht op dwang – overigens een zeer EU-achtige manier van werken – zelfs voordat het openlijk verplicht werd, een ontwikkeling die werd gekenmerkt door de Digital Services Act (DSA), die in 2022 werd aangenomen en in 2023 in werking trad.

Afgezien van algemene centristische ideologieën, streeft de Europese Commissie met haar systematische manipulatie ook haar eigen egoïstische belangen na. Neem bijvoorbeeld dit fragment uit het rapport van de Judiciary Committee: Een EU-“handboek… voor gebruik door technologiebedrijven bij het modereren“ van wettige, niet-schendende uitingen heeft als doelwitten vermeld: ”populistische retoriek“, ”anti-regerings-/anti-EU“-inhoud, ”anti-elite“-inhoud, ”politieke satire“, ”anti-migranten- en islamofobe inhoud“, ”anti-vluchtelingen-/immigrantensentiment“, ”anti-LGBTIQ… inhoud“, en ”meme-subcultuur“.

Ten eerste moet worden opgemerkt dat – net als bij de voortdurende campagne van de EU om legitieme afwijkende meningen te onderdrukken door het gebruik van het leven verwoestende ”sancties” tegen individuen (lees: opzettelijke verwoesting van hun economische en sociale leven) – de uitingen die in het vizier van de EU staan, niet expliciet illegaal of ”schendend” zijn. Dit is een schaamteloze strategie die expliciet is ontworpen om uitingen te onderdrukken die geen wetten overtreden.

En dan, “meme-subcultuur”? Moeten we daar ook katten onder verstaan? Waarom sluiten ze dan niet gewoon het hele internet af?

Maar laten we even voorbijgaan aan de absurde uitgebreidheid van de natte droom-verlanglijst van deze bureaucraat met zijn “hou je mond, plebs!”-bevelen. Laten we ons concentreren op een serieuze kwestie. In principe hoef je het er niet mee eens te zijn, maar je kunt wel stellen dat het beschermen van migranten, moslimgelovigen en LGBTIQ-mensen tegen echt hatelijke en opruiende verbale aanvallen – bijvoorbeeld oproepen tot geweld – een doel is dat het onderdrukken van sommige extreme uitingen waard is. Laat staan dat in de realiteit van de EU dergelijke beleidsmaatregelen vrijwel zeker zullen worden misbruikt om legitieme, maar politiek ongemakkelijke uitspraken te onderdrukken. Bovendien zouden dergelijke beperkingen nauwelijks worden toegepast op Israëli’s en hun trollen wanneer zij zich inlaten met de genocide in Gaza en andere Israëlische misdaden.

Maar zich richten op “populistische retoriek”? Wat moet dat überhaupt betekenen? Elke uitspraak die niet afkomstig is van of in overeenstemming is met het politieke establishment, de media, “denktanks” en de academische wereld? En “anti-regering/anti-EU”? Eerlijk gezegd: wat?!? Er is hier geen gebrek aan duidelijkheid: alles wat duidelijk tegen degenen die ons regeren is en hen mishaagt, is VERBOTEN! Welkom bij een censuurregime dat in ieder geval verfrissend duidelijk is over zijn kleinzielige, knorrige egoïsme.

Hetzelfde geldt voor “anti-elite”. Oh nee! We moeten wel arrogant zijn geweest tegenover onze lichtgeraakte meerderen! En het pièce de résistance (of liever gezegd: de onderwerping): geen grappen! “Politieke satire” ook VERBOTEN! Inderdaad, hoe durven we te lachen om bijvoorbeeld Kaja “Ik zal heel slim zijn” Kallas of Annalena “360 graden” Baerbock?

Kortom, dit soort onderdrukking gaat niet eens over potentieel plausibele principes. In plaats daarvan zien we een prikkelbare, ijdele machtselite die zichzelf beschermt tegen volkomen legitieme vormen van oppositie en kritiek.

Toch zit hier natuurlijk een donkere ironie in. Ten eerste hebben we hier een commissie van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, dat wil zeggen een onderdeel van het Amerikaanse establishment – samen met zijn mainstream media, de grootste en meest besmettelijke bron van propaganda op aarde – die achter EU-censuur en manipulatie aangaat.

De Amerikaanse motivatie is transparant en – verrassing, verrassing – oneerlijk: het rapport van de Judiciary Committee tracht de nationale soevereiniteit van andere landen te ondermijnen door in het algemeen wat het “land-voor-land moderatie” van in de VS gevestigde sociale mediaplatforms noemt, aan te vallen als “een aanzienlijke bedreiging voor de privacy”. Dat kan best het geval zijn.

Maar in werkelijkheid voelt Washington zich duidelijk bedreigd door het feit dat het geen monopolie meer kan uitoefenen op censuur en manipulatie om zijn eigen roofzuchtige geopolitieke agenda in het buitenland te promoten, met inbegrip van regimeverandering en subversie. Of zoals het rapport het onoprecht verwoordt: regels voor inhoudsmoderatie “moeten mondiaal zijn”, lees: alleen Amerikaans.

Misschien wel het belangrijkste politieke argument dat in het rapport van de Judiciary Committee naar voren wordt gebracht, is dat de alomtegenwoordige onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting door de EU niet alleen haar eigen burgers – of zijn dat eigenlijk onderdanen? – heeft getroffen, maar ook die van de VS, omdat de Europese Commissie “specifiek Amerikaanse inhoud wilde censureren” en bovendien, als neveneffect van het feit dat de ‘censuurcampagne’ van de EU “wereldwijd” is. Dat is waar, en zoals men zegt, alleen een doorgewinterde wereldwijde schurk kan een nieuwkomer herkennen.

De ironie hiervan zal duidelijk zijn voor iedereen die de brute Amerikaanse (en Britse) vervolging van uitgever en journalist Julian Assange heeft gevolgd.

Daar bedachten Amerikaanse aanklagers de bizarre – en zeer Amerikaanse – theorie dat de VS het recht heeft om buitenlandse burgers (Australiërs) in het buitenland (het VK) te vervolgen op basis van Amerikaanse wetten, maar dat die buitenlandse burgers die in het buitenland worden vervolgd op basis van Amerikaanse wetten, niet eens de zwakke bescherming genieten die de Amerikaanse grondwet biedt.

Probeer dat maar eens te bevatten, als je kunt: “Ik, de VS,” zegt Uncle Sam, “kan jou, buitenlander, vervolgen waar en wanneer ik maar wil met mijn wetten. Maar jij, buitenlander, hebt niet het recht om diezelfde Amerikaanse wetten te gebruiken om jezelf te verdedigen. Mijn wet is alleen op jou van toepassing zodat ik je kan straffen, maar niet zodat je jezelf kunt verdedigen. Want, zie je, je bent geen burger.”

En nu is diezelfde VS helemaal in de war omdat de EU een manier heeft gevonden om haar wetten ongemakkelijk te maken voor Amerikanen. Laten we zeggen dat die twee, Washington en Brussel, elkaar echt verdienen. Op een dag zullen ze misschien hun respectieve knelpunten met betrekking tot logica en consistentie oplossen als het gaat om het definiëren van jurisdicties.

Dit is natuurlijk bovendien een tak van dezelfde Amerikaanse regering waarvan het presidentschap ook op grote schaal censuur heeft uitgeoefend op de uiterst onwillige vrijgave van slechts de helft van de Epstein Files, een schat aan documenten waarvoor de wereld, en niet alleen de VS, volledige transparantie nodig heeft.

Maar omdat ze grote delen van het Amerikaanse establishment en zijn trawanten in het Westen in diskrediet brengen en ook de massale Israëlische subversie aan het licht brengen, blijven de Epstein Files zeer “gematigd”, als dat het juiste woord is.

Laten we ten slotte ook niet sentimenteel doen over de Amerikaanse social-mediabedrijven. Ook zij hanteren hun eigen regimes van “boosting” en “deboosting” van inhoud, dat wil zeggen manipulatie en censuur, allemaal, inclusief natuurlijk Elon Musks X. Ze verschillen misschien in mate, maar geen van hen heeft een onbevooroordeelde en open weerspiegeling toegestaan van de ergste misdaad van de eenentwintigste eeuw, de genocide in Gaza, gepleegd door Israël en grote delen van het Westen samen.

En toch, ondanks de hypocriete motieven van Washington en zijn eigen vreselijke staat van dienst, evenals de manipulaties van de social-mediabedrijven zelf, bevat het nieuwe Amerikaanse rapport wel degelijk solide argumenten over het censuur- en manipulatieregime van de EU en veel goed bewijs, wat waarschijnlijk de reden is waarom de mainstream Europese media er nauwelijks melding van maken. Ironisch genoeg illustreert ook dat alleen maar het grotere punt: de EU heeft een groot probleem met de vrijheid van meningsuiting en de ruimtes waarin die kan worden uitgeoefend. Als de bureaucratische baronnen een hekel hebben aan de onbeschofte aanklacht van de VS, hebben ze dat alleen aan zichzelf te wijten.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Censuur is verleden tijd – sancties zijn de nieuwe muilkorf van de Europese Unie

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: