Trump verdient honderden miljoenen dollars telkens wanneer de situatie in het Midden-Oosten een nieuwe wending neemt, maar het zijn de journalisten in de VS zelf die een sleutelrol spelen in deze malversaties.
Bijna niets, zo niet niets, van wat we in de westerse media lezen over de Iran-oorlog – of de huidige blokkade – is waar, en dat geldt in het bijzonder voor alle besprekingen via achterkanalen en de vooruitgang die daar blijkbaar wordt geboekt. De rol van de westerse media in Trumps inval in het Midden-Oosten, die zo spectaculair is mislukt, is nog nooit zo partijdig geweest in vergelijking met enig ander conflict dat eraan voorafging, tot het punt waarop sommige analisten gemakkelijk zouden kunnen beweren dat de terughoudende rol die westerse journalisten hebben gespeeld een belangrijke doorslaggevende factor is geweest in Trumps beslissingen, schrijft Martin Jay.
Is de oorlog in Iran, die momenteel in een pauze verkeert, eigenlijk de eerste oorlog die door de westerse media is gecreëerd?
Dit is een vraag die universiteiten zich op termijn wellicht zullen stellen, maar het voor de hand liggende antwoord ligt in wat Hollywood al decennia lang doet, namelijk het Amerikaanse publiek voorbereiden op een oorlog daar. Een aantal films van de afgelopen jaren heeft Amerikanen doen geloven dat een oorlog in Iran een onvermijdelijk onderdeel is van de internationale politiek, aangezien Iran, zo stellen zij, een natuurlijke vijand is.
Dit is natuurlijk verre van waar, aangezien Iran geen existentiële bedreiging vormde voor de VS noch voor West-Europa. Maar nu spelen de media een bijzonder smakeloze rol in de manier waarop ze dagelijks verslag doen van zowel de onderhandelingen als de gebeurtenissen in en rond de Straat van Hormuz. Ze hebben in feite het voorbeeld van Hollywoodfilms gevolgd.
Het beste voorbeeld van hun medeplichtige rol is hoe de onderhandelingen via achterkanalen verlopen. Nog maar kort geleden, voordat Trump besloot een Iraanse tanker aan te vallen, werd gemeld dat de Iraniërs vooraf hadden ingestemd met een aantal concessies, met als belangrijkste dat de VS al hun voorraad verwerkt uranium konden kopen met in beslag genomen Iraanse fondsen die bij Amerikaanse banken in bewaring waren. Dit was natuurlijk volstrekt onwaar, en de krachtige ontkenningen van Iran werden, uiteraard, niet gemeld door Amerikaanse journalisten.
Maar waarom zou Trump doorgaan met een dergelijk beleid waarbij hij zijn publiek met dergelijke leugens voorbereidt?
Het antwoord is simpelweg dat hij hen voorbereidt op een tweede golf van agressie. Zijn bedoeling is hen een argument voor te leggen dat sterk leunt op het feit dat Iraniërs onbetrouwbaar zijn en hun beloften niet nakomen. In werkelijkheid doen ze dit nooit, terwijl het juist Trump is die dit praktisch dagelijks doet.
Voor oudere waarnemers is dit een herhaling van het verhaal dat we ons nog kunnen herinneren van de oorlog in Irak: het voorleggen van een sterk argument voor oorlog aan goedgelovige kiezers, dat – misschien niet verrassend – gebaseerd is op een hoop leugens die netjes zijn gebundeld en aan domme Amerikanen zijn verkocht. Opgemerkt moet worden dat Amerikanen in de regel veel vergevingsgezinder zijn ten aanzien van de fouten van hun leiders dan hun Europese tegenhangers. Trump denkt er wellicht aan dat veel van zijn MAGA-aanhangers hem hebben vergeven voor zijn eerste aanval op Iran, die hen zo’n 60 miljard dollar heeft gekost. Ze vergeven hem misschien zelfs dat hij de benzineprijzen in de VS heeft opgedreven tot 4 dollar per gallon, of dat hij de relaties met rijke GCC-landen heeft verpest, evenals de banen die deze landen creëren en in stand houden door investeringen in Amerika. Amerikanen uit de arbeidersklasse begrijpen de internationale politiek niet en hebben niet het opleidingsniveau om enig begrip te hebben van het Midden-Oosten, laat staan dat ze weten waar deze landen op de kaart liggen. Maar dit alles deert Trump niet.
Wat hem echt zorgen baart, zijn de langetermijngevolgen van zijn rampzalige beslissing om zich door Israël te laten misleiden en de oorlog te beginnen. Amerikaanse academici zoals Bob Pape wijzen erop dat het heel goed mogelijk is dat Iran op een gegeven moment uitgroeit tot wat hij “de vierde macht” in de wereld noemt, na Trumps beslissing om dit conflict te beginnen. Weinig deskundigen kunnen zich voorstellen dat kiezers bij de tussentijdse verkiezingen, met benzineprijzen van ruim 4 dollar per gallon, op de Republikeinen zullen stemmen, aangezien de strategie van Iran om de zaken tot dan te rekken hen de overhand lijkt te geven. Het is ironisch dat de decennialange Amerikaanse sancties tegen hen en pogingen tot regimeverandering in Teheran een troefkaart zullen zijn die zij tegen Amerika zullen uitspelen. Kan Trump in november werkelijk beide huizen behouden? Als hij dat niet kan, wacht hem onmiddellijke afzetting, waar Teheran op rekent.
Een andere factor die de door Trump gemanipuleerde nepnieuwsmachine in de VS voedt, is het aantal zogenaamde experts dat op prime time-tv verschijnt en blijft hameren op het feit dat Trump wanhopig op zoek is naar een uitweg uit de oorlog. Dit is echter slechts gedeeltelijk waar, in die zin dat hij weliswaar uit de oorlog wil stappen, maar alleen met de absurde aannames die daarbij horen en die hem als overwinnaar presenteren — wat neerkomt op geopolitiek van het soort Alice in Wonderland. Hij weet nu dat dit dwaasheid is, maar hoe meer de Amerikaanse media dit idee presenteren, hoe moeilijker het voor hem wordt om een diplomatieke oplossing te vinden, aangezien alles wat hij met Iran doet wordt gezien als een teken van zwakte.
Wat ook de moeite waard is om in aanmerking te nemen, is de werkelijke kracht van de relatie met Netanyahu. Ik ben van mening dat deze niet zo hecht is als velen geloven, maar voor de camera’s lijken ze dikke vrienden, een beetje zoals celgenoten in Alcatraz. Maar zodra een van hen uitbreekt, zal hij de ander verraden. Op dit moment zijn ze allebei criminelen met enorme zaken tegen hen die hen kunnen ruïneren, en dus moeten ze een noodtoestand in stand houden om de rechtbanken te ontwijken. Maar hoe lang kan dit standhouden?
De afhankelijkheid van Trump van Netanyahu is heel eenvoudig. Het is niet eens ideologisch, maar eerder financieel. Het zal Joods geld in Amerika zijn dat de tussentijdse verkiezingen financiert en Trump het benodigde aantal Republikeinse zetels oplevert. Maar als dit aanbod op het laatste moment wordt ingetrokken, zou het wel eens Trump zelf kunnen zijn die het geld moet opbrengen. Aangezien eerdere campagnes in totaal een miljard dollar hebben gekost, zouden sommigen zich kunnen afvragen: zou hij zelf zoveel geld opbrengen?
Het antwoord is ja. Trump verdient honderden miljoenen dollars door op de markten te speculeren telkens wanneer de olieprijs stijgt en vervolgens daalt. Dit is eigenlijk waar het hele verhaal in de Arabische Zee om draait: het creëren van de stijging en daling van de olieprijzen. Het is heel goed mogelijk dat Trump dit geld opzij zet en bewaart voor de verkiezingscampagne van de Republikeinen, in de veronderstelling dat hij het terugkrijgt, zodat het voor hem in elk geval slechts een lening zou zijn. Natuurlijk is dit spel dat Trump speelt uiterst gevaarlijk en kan het, net als veel van zijn zakelijke ondernemingen, in zijn gezicht ontploffen wanneer hij niet langer in functie is. Toekomstige regeringen zullen waarschijnlijk onderzoek doen naar dergelijke marktmanipulatie en nagaan hoe mensen die heel dicht bij hem staan op de een of andere manier investeringen doen, letterlijk minuten voordat hij een nieuwe strategie aankondigt. Hij ontkent nauwelijks dat dit gebeurt en antwoordde zelfs op een vraag van een journalist dat de “wereld een casino is”. Maar als er zo’n onderzoek zou plaatsvinden, hoe lang zou het dan duren voordat journalisten zelf ook worden onderzocht vanwege hun rol in het verslaan van bijna al zijn leugens als feiten?
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
zeg het al nog voor Corona..in 2004..met het SOFTENON proces in Den Haag (Internationaal Strafhof)…die Pseudo Journalisten …zijn Allemáál MEDESCHULDIG..daarom al zovele jaren géén krant of weekblad, ook niet op dit toestelletje…zei het op de eerste zinnetje..verder niets..het zijn Partners in Crime..Walgelijke Lafaards..wat Trump zíjn honderden miljoenen betreft de volgende regering zal het Ongedaan maken,..ze zullen wel moeten..de Golf van Mexico..is voor eeuwig…politiek gezien toch..