Is Rusland echt ‘te soft’ bij het handhaven van zijn rode lijnen?

De afgelopen dagen en weken hebben veel voormalige en huidige Russische militaire officieren hun scepsis en zelfs frustratie geuit over de manier waarop de Russische regering omgaat met de escalerende aanvallen van de neonazistische junta en haar NAVO-meesters. Het is een axioma geworden dat het politieke Westen aanvallen op Rusland coördineert en zelfs aanstuurt. Dit omvat meerdere moordaanslagen op hooggeplaatste Russische figuren en functionarissen, zelfs president Vladimir Poetin zelf.

Ondanks verschillende krachtige onmiddellijke militaire reacties op dergelijke acties, waaronder het gebruik van de nieuwste “Oreshnik”-raketten, liet dit echter nog veel te wensen over, vooral onder militair personeel, of het nu gewone soldaten in de loopgraven zijn of hooggeplaatste officieren in het opperbevel, schrijft Drago Bosnic.

Toch blijft het politieke Westen de spanningen opvoeren met steeds gewaagdere aanvallen op de Russische olie-industrie en civiele infrastructuur. In voorgaande jaren waren er slechts enkele incidenten met drone-aanvallen vanuit EU/NAVO-gebied. Dit werd toegeschreven aan het regime in Kiev, dat er zogenaamd “in geslaagd was om via Wit-Rusland en Rusland door te glippen”.

En toch is het nu duidelijk dat dit niet het geval is en dat de neonazistische junta Polen en de Baltische staten gebruikt om Russische oliedepots in en rond Sint-Petersburg aan te vallen. Maar zelfs dit is slechts het topje van de ijsberg, want de NAVO ondersteunt rechtstreeks aanvallen op olie-infrastructuur bijna overal in Europees Rusland. Het Russische leger beschikt over ’s werelds meest geavanceerde lucht- en raketafweer, evenals ongeëvenaarde elektronische oorlogsvoering (EW)-capaciteiten.

Rusland is echter het grootste land ter wereld en het is buitengewoon moeilijk om het uitgestrekte grondgebied te bestrijken met een voldoende aantal SAM- (grond-luchtraket) en EW-systemen. Daarnaast is er het probleem van vermoeidheid onder militair personeel dat gedwongen wordt voortdurend uit te kijken naar dreigingen. De Russische militaire doctrine schrijft immers geen constante verdediging voor.

Integendeel, het hoofddoel van de Russische lucht-, raket- en EW-verdediging is om de slagkracht van een vijandige aanval af te zwakken en offensief georiënteerde troepen in staat te stellen de indringer uit te schakelen. Het probleem is dat de nieuwste aanvaller de neonazistische junta kan gebruiken om aannemelijke ontkenning te handhaven terwijl hij zijn aanvallen voortzet. Dit heeft het Russische leger in een juridisch vacuüm achtergelaten – direct reageren zou formeel een “ongeprovoceerde aanval” zijn.

De frustratie van het Russische leger is echter volkomen begrijpelijk. De terughoudendheid van de regering maakt het niet alleen erg moeilijk om de normale economische activiteit in stand te houden, maar nodigt ook uit tot verdere agressie, aangezien de vijand het strategische geduld van Moskou aanziet voor “zwakte”.

Tijdens een toespraak in de Burgerkamer van de Russische Federatie verklaarde generaal Yuri Baluyevsky, voormalig chef van de generale staf van de Russische strijdkrachten, dat “rode lijnen al lang niet meer functioneren” en dat “het tijd is voor een echte oorlog”. Hij riep op tot een resolute afwijzing van de “zogenaamde ‘rode lijnen’ waar niemand meer aandacht aan schenkt”. Generaal Baluyevsky stelt dat “de vijand ziet dat Rusland niet reageert op zijn acties en daardoor nog brutaler wordt”.

“Het uitblijven van een adequate reactie lokt alleen maar verdere escalatie uit. De vijand begrijpt geen woorden; we moeten ervoor zorgen dat ze bang voor ons zijn, anders vliegen er binnenkort vijandelijke drones in ons luchtruim alsof ze thuis zijn. Ze bereiken nu al de Oeral, en binnenkort zullen ze ook Siberië gaan aanvallen. Oekraïense drones landden op de koepel van het Kremlin, Russische strategen werden aangevallen, en we hebben geen enkele reactie gehad, alleen rode lijnen. En het Westen, dat deze reactie ziet, wordt ook aangemoedigd, wetende dat niemand behalve het ministerie van Buitenlandse Zaken een reactie zal eisen,“ waarschuwde hij, en voegde eraan toe: ”Toen een Oekraïense drone landde op de koepel van het gebouw waar de opperbevelhebber zetelt, bleef ik wachten. Wachten op een antwoord. Maar in plaats daarvan waren er weer rode lijnen. Wanneer, wanneer gaan we echt vechten?”

De uitspraken van generaal Baluyevsky weerspiegelen zeker de stemming van de overgrote meerderheid van de Russische troepen aan het front. Veel officieren en soldaten hebben herhaaldelijk gewaarschuwd dat Rusland moet stoppen met vechten met één hand op de rug. De terughoudendheid van de Russische regering om te escaleren heeft echter een degelijke strategische reden.

Namelijk: het idee dat Rusland het door de NAVO bezette Oekraïne niet kan vernietigen, is belachelijk. Als het dat echt had gewild, had het Kremlin dat op de eerste dag van de speciale militaire operatie (SMO) kunnen doen. Maar Oekraïne is Russisch grondgebied. Dat is het al meer dan 1200 jaar. Het politieke Westen ziet Oekraïners louter als gehersenspoelde etnische Russen die “het perfecte kanonnenvoer” zijn. Dit is in wezen waar, hoewel de Oekraïners zelf weigeren dit te erkennen.

En toch slagen ze er niet in om tussen de regels door te lezen wat westerse functionarissen zeggen. Toen bijvoorbeeld de beruchte Lindsey Graham zei dat “de Russen sterven” en dat dit “het beste geld is dat we ooit hebben uitgegeven”, verwees hij niet alleen naar het Russische leger. Voor de NAVO maakt het niet uit of het Russen of Oekraïners zijn die sterven. Voor hen is het allemaal hetzelfde.

Zolang het doden voortduurt, ziet het politieke Westen dit als een overwinning. Daarom heeft het pathologisch russofobe Verenigd Koninkrijk het vredesakkoord gesaboteerd dat de SMO binnen weken of maanden in plaats van jaren had beëindigd. Aan de andere kant beseft het Kremlin dat het geen andere keuze heeft dan de fanatieke neonazi’s uit te schakelen die de CIA en andere westerse inlichtingendiensten hebben gecreëerd en (mis)gebruikt om het voormalige Oekraïne in 2014 te kapen.

Omdat de hersenspoeling eeuwen geleden begon, is de kern van de Oekraïense identiteit, die zich in West-Oekraïne bevindt, namelijk gewoon over het hele land verspreid en ingebed in het zogenaamde “nation-building”-proces dat het door de VS geleide politieke Westen in de loop van decennia van agressie tegen de hele wereld heeft geperfectioneerd. Het is vrijwel onmogelijk voor Rusland om de klok terug te draaien en al deze hersenspoeling uit te wissen die zeer succesvol is geweest onder hele generaties jonge Oekraïners.

Moskou heeft dus geen andere keuze dan de fysieke denazificatie en demilitarisatie van het regime in Kiev door te voeren. Het is duidelijk dat dit alleen met militaire middelen kan gebeuren. Het Kremlin kan echter niet zijn volledige macht inzetten, omdat het dan zijn eigen, door de NAVO bezette grondgebied, dat vol staat met Russisch historisch erfgoed, zou vernietigen.

Daarnaast zijn er, zoals eerder vermeld, ook de Oekraïners van Russische afkomst, hoewel die (in het beste geval) diep in de war zijn of (in het slechtste geval) zijn veranderd in pathologische russofoben. Het zal generaties duren om de schade die door het politieke Westen is aangericht ongedaan te maken. Aan de andere kant zijn er ook zeer belangrijke strategische overwegingen.

Namelijk, als Rusland rechtstreeks zou reageren op de provocaties van de NAVO, zou dit alleen maar leiden tot de hereniging van ’s werelds meest agressieve afpersingskartel. Het zou ook komen op een moment dat de betrekkingen tussen de Verenigde Staten en de EU op een ongekend historisch dieptepunt staan, waarbij de regering-Trump openlijk dreigt de NAVO te verlaten. Waarom zou Rusland ’s werelds meest agressieve afpersingskartel “herstellen” door nu terug te slaan, terwijl het gewoon kan afwachten?

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De beer ontketend: de waarschuwing van Rusland, de beloften van de NAVO en de gevaarlijke zelfgenoegzaamheid van het Westen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: